Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық христиандық әлеуметтік реформатор Тойохико Кагава (賀川 豊彦) – жапондық евангелистік христиандық пацифист, христиандық реформатор және еңбек қозғалысының белсендісі. Кагава қоғамды ұйымдастыруда және кооперативтерде христиандық принциптерді қалай қолдануға болатыны туралы көп жазды, сөйледі және жұмыс істеді. Кедейлерге көмектесуге арналған шақыруы оны олардың қатарында өмір сүруге жетеледі. Ол әйелдердің сайлау құқығын жақтады және бейбіт шет ел саясатын қолдады.
Japanese Christian social reformer
Toyohiko Kagawa (賀川 豊彦) was a Japanese Evangelical Christian pacifist, Christian reformer, and labour activist. Kagawa wrote, spoke, and worked at length on ways to employ Christian principles in the ordering of society and in cooperatives. His vocation to help the poor led him to live among them. He advocated for women's suffrage and promoted a peaceful foreign policy.
Ерте өмір
Кагава Жапонияның Кобе қаласында, әйелдерге құмар кәсіпкер мен оның кәнизағының ұлы ретінде дүниеге келді. Оның екеуі де бала кезінде қайтыс болды. Ол мектепке жіберілді, онда Гарри У. Майерс және Чарльз А. Логан атты екі американдық миссионер-мұғалімдерден білім алды, олар оны өз үйлеріне қабылдады. Кагава осы миссионерлерден ағылшын тілін үйреніп, жастық шағында Киелі кітап сабағын оқығаннан кейін евангелистік протестанттық христиан дініне келді, бұл оның туған туыстарынан бас тартылуына себеп болды. Кагава Токио Пресвитериан колледжінде оқыды, содан кейін Кобе теологиялық семинариясына түсті. Оқу кезінде Кагава семинария студенттерінің діни доктриналардың техникалық жақтарына қатты қызығушылығына алаңдады. Ол христиандық ілімдердің түпкі шындығы – іс жүзіндегі христиандық екеніне сенді. Ол асығыс болғанда, мейірімді самариялық туралы мысал келтіретін. 1914-1916 жылдары Принстон теологиялық семинариясында оқыды. Теологиядан басқа, университеттердің оқу бағдарламаларын алмасу арқылы ол Принстонда эмбриология, генетика, салыстырмалы анатомия және палеонтологияны зерттеді.
Kagawa was born in Kobe, Japan to a philandering businessman and a concubine. Both parents died while he was young. He was sent away to school, where he learned from two American missionary teachers, Drs. Harry W. Myers and Charles A. Logan, who took him into their homes. Kagawa learned English from these missionaries and converted to evangelical Protestant Christianity after taking a Bible class in his youth, which led to his being disowned by his remaining extended family. Kagawa studied at Tokyo Presbyterian College, and later enrolled in Kobe Theological Seminary. While studying there, Kagawa was troubled by the seminarians' concern for technicalities of doctrine. He believed that Christianity in action was the truth behind Christian doctrines. Impatiently, he would point to the parable of the Good Samaritan. From 1914 to 1916 he studied at Princeton Theological Seminary. In addition to theology, through the university's curricular exchange program he also studied embryology, genetics, comparative anatomy, and paleontology while at Princeton.
Белсенділік
1909 жылы Кагава миссионер, әлеуметтік жұмыскер және әлеуметтанушы ретінде Кобедегі кедей ауданына көшіп барды. 1914 жылы ол кедейліктің себептерін жою жолдарын зерттеу үшін АҚШ-қа сапар шекті. 1916 жылы ол осы тәжірибесі негізінде «Кедейлер психологиясы зерттеулері» деген еңбегін жариялады, онда бұрын орта тап жапондықтарына белгісіз болған шалап аудандарының көптеген қырларын сипаттады. Олардың ішінде заңсыз жезөкшелік (яғни Жапонияның заңды жезөкшелік жүйесінен тыс), бейресми некелер (көбінесе бұл санатпен байланысты), балаға күтім жасау үшін ақша алып, оны өлтіру сияқты әрекеттер болды. Кагава 1921 және 1922 жылдары ереуілдер кезінде еңбек қозғалысына қатысқандығы үшін Жапонияда тұтқындалды. Түрмеде ол «Өлім сызығын кесу» және «Күнге оқ ату» атты романдарды жазды. Біріншісі – Кобедегі кедейлер арасында өткен өмірінің жартылай автобиографиялық суреті. Бостандыққа шыққаннан кейін Кагава 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінен кейін Токиода жеңілдету жұмыстарын ұйымдастыруға көмектесті және 1925 жылы ересек еркектердің сайлау құқығын қамтамасыз етуге атсалысты. 1928 жылы ол Жапон еңбек федерациясын және Ұлттық соғысқа қарсы лигасын құрды. Осы кезеңде ол Жапонияның кедей халқына уағыз айтуды, әйелдердің сайлау құқығын жақтауды және бейбіт сыртқы саясатты қолдауды жалғастырды. 1926-1934 жылдары ол өзінің уағыздық жұмысын Құдай Патшалығы қозғалысы арқылы жүзеге асырды. Артур Миллер 1935 жылы Мичиган университетінің Анн-Арбордағы Хилл аудиториясында Кагаваның уағыздық лекциясын тыңдағанын және оны «керемет саудагер» деп сипаттағанын айтады. Көптеген жапондықтар сияқты Кагава Италияның Эфиопияны басып алуына қарсы болды. 1936 жылдың мамырында АҚШ-қа сапары барысында Кагава Сент-Луисте өткен жиынға қатысып, көбінесе афроамерикандықтардан құралған 100 мың адамға итальян империализміне қарсы сөз сөйледі. 1940 жылы Кагава Қытай Республикасының Қытайды жаулап алуы үшін Жапониядан кешірім сұрады және осы әрекеті үшін қайтадан тұтқындалды. Бостандыққа шыққаннан кейін ол АҚШ-қа соғыстың алдын алу үшін тағы да сапар шекті, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Содан кейін ол Жапонияға оралып, әйелдердің сайлау құқығын жеңіп алу үшін күшін жалғастырды. Жапонияның капитуляциясынан кейін Кагава Жапонияның ауысу үкіметінің кеңесшісі болды. Альберт Эйнштейнмен бірге Кагава 1950-1951 жылдары Швейцарияның Женева қаласындағы Палаис-Электоралда өткен Халықтардың Дүниежүзілік Конвенциясының (PWC) демеушісі болды, бұл конвенция Халықтардың Дүниежүзілік Құрылтай Ассамблеясы (PWCA) ретінде де танымал. Ол сонымен қатар әлемдік конституцияны әзірлеу үшін конвенция шақыру туралы келісімге қол қойғандардың бірі болды. Нәтижесінде адамзат тарихында алғаш рет Жер Федерациясының Конституциясын әзірлеу және қабылдау үшін Дүниежүзілік Конституциялық Ассамблея шақырылды. Өмірі бойы Кагава 150-ден астам кітап жазды. Ол 1947 және 1948 жылдары Әдебиет бойынша Нобель сыйлығына, ал 1954 және 1955 жылдары Бейбітшілік бойынша Нобель сыйлығына ұсынылды.
In 1909 Kagawa moved into a Kobe slum with the intention of acting as a missionary, social worker, and sociologist. In 1914 he went to the United States to study ways of combating the sources of poverty. In 1916 he published Researches in the Psychology of the Poor based on this experience in which he recorded many aspects of slum society that were previously unknown to middle class Japanese. Among these were the practices of illicit prostitution (i. e., outside of Japan's legal prostitution regime), informal marriages (which often overlapped with the previous category), and the practice of accepting money to care for children and then killing them. Kagawa was arrested in Japan in 1921 and again in 1922 for his part in labour activism during strikes. While in prison he wrote the novels Crossing the Deathline and Shooting at the Sun. The former was a semi autobiographical depiction of his time among Kobe's destitute. After his release, Kagawa helped organize relief work in Tokyo following the 1923 Great Kantō earthquake and assisted in bringing about universal adult male suffrage in 1925. He organized the Japanese Federation of Labour as well as the National Anti War League in 1928. Throughout this period, he continued to evangelize to Japan's poor, advocate women's suffrage and call for a peaceful foreign policy. Between 1926 and 1934 he focused his evangelical work through the Kingdom of God Movement. Arthur Miller writes about hearing Kagawa give an evangelical lecture in Hill Auditorium at the University of Michigan in Ann Arbor, in 1935, and describes him as "a merchant of the sublime." Like most Japanese at the time, Kagawa fervently opposed the Italian invasion of Ethiopia. In May 1936, during a visit to the United States, Kagawa participated in an assembly held in St. Louis where he addressed 100,000 people, mostly black, with a speech against Italian imperialism. In 1940, Kagawa made an apology to the Republic of China for Japan's occupation of China, and was arrested again for this act. After his release, he went back to the United States in a futile attempt to prevent war between that nation and Japan. He then returned to Japan to continue his attempts to win women's suffrage. After Japan's surrender, Kagawa was an adviser to the transitional Japanese government. Along with Albert Einstein, Kagawa was one of the sponsors of the Peoples' World Convention (PWC), also known as Peoples' World Constituent Assembly (PWCA), which took place in 1950 51 at Palais Electoral, Geneva, Switzerland. He was also one of the signatories of the agreement to convene a convention for drafting a world constitution. As a result, for the first time in human history, a World Constituent Assembly convened to draft and adopt the Constitution for the Federation of Earth. During his life, Kagawa wrote over 150 books. He was nominated for the Nobel Prize in Literature in 1947 and 1948, and for the Nobel Peace Prize in 1954 and 1955.
Денсаулық және қайтыс болу
1955 жылдың наурыз айында Осака қаласында Кагаваның жүрегі нашарлап, 2 апта бойы төсекке жатып қалды. Отбасы мен жақындарының алаңдауына қарамастан, ол хат жазуды, уағыздауды, жобаларды басқаруды және қонақтарды қабылдауды жалғастырды. Кагаваның денсаулығы жылдар бойы нашарлай берді, және ол 1959 жылы Такамацудағы Сент-Люка ауруханасында тағы 3 айға жатты. Кагава Мацузавадағы уақытының көп бөлігін үйде төсекке жатып өткізді. Сәуірдің ортасында денсаулығы бірте-бірте жақсарды, бірақ кейін қайта нашарлады. 23 сәуірде Кагава 3 сағат бойы есінен танып, оянғанда әйеліне және жанындағыларға күлімсіреп, "Дүниежүзілік бейбітшілік және Жапониядағы шіркеу үшін бар күшіңізді салыңыз" деген соңғы сөздерін айтты.
In Osaka, March, 1955, Kagawa suffered collapse from his deteriorating heart, and remained bedridden for 2 weeks. He continued writing, preaching, overseeing projects, and hosting guests, despite concerns from his family and associates. Kagawa's condition worsened throughout the years, and he was hospitalized again, for 3 months in 1959, at Saint Luke's Hospital in Takamatsu. Kagawa remained bedridden at home for most of his time in Matsuzawa. His health gradually improved in mid April, then worsened again. On April 23, Kagawa was unconscious for 3 hours, then woke and smiled to his wife and others around him, his last words being "Please do your best for world peace and the church in Japan."
Бауырластық экономикасы
Кагаваның «Ағалық экономика» кітабында баяндалған экономикалық теориясы, христиан шіркеуі, кооперативтік қозғалыс және бейбітшілік қозғалысы капитализмге, мемлекеттік социализмге және фашизмге қолдануға болатын балама ұсыну үшін «күшті жұмыс синтезіне» бірігуді жақтады. Кагаваның кооперативтік қозғалыстағы жұмысы 1921 жылы бірнеше тұтыну кооперативтерін құрудан тұрды, оның ішінде «Кооп Кобе», «Нада Тұтыну Кооперативі» (кейін «Кооп Кобемен» біріктірілді), «Киото Тұтыну Кооперативі», «Токио Студенттерінің Тұтыну Кооперативі» және «Токио Ирйо (Медициналық) Тұтыну Кооперативі». Егістік жерлерге жеміс-жидек және жаңғақ ағаштарын отырғызу топырақты сақтау, адамдарды тамақпен қамтамасыз ету және малға жем беру мақсатын көздейді – осылар оның жүйесінің үш «өлшемі». Кагава қазіргі заманғы орман шаруашылығының алға басушысы болды және оның еңбегі Роберт Хартқа шабыт берді, ол қоңыржай климатта орман бақшаларын құруды бастады.
Kagawa's economic theory, as expressed in the book Brotherhood Economics, advocated that the Christian Church, the cooperative movement, and the peace movement unite in a 'powerful working synthesis' to provide a workable alternative to capitalism, state socialism, and fascism. Kagawa's work in the co operative movement consisted of founding several consumer co operatives in 1921, including the Co op Kobe, Nada Consumer Co operative (later merged with Co op Kobe), the Kyoto Consumer Co operative, Tokyo Student's Consumer Co operative and Tokyo Iryou (Medical) Consumer Co operative. The planting of fruit and nut trees on farmland aims to conserve the soil, supply food for humans and provide fodder for animals, the three "dimensions" of his system. Kagawa was a forerunner of modern forest farming and an inspiration to Robert Hart who pioneered forest gardening in temperate climates.
Танымал сөздер
1946 жылы Токиодағы Император сарайында Император Хирохитоның алдында: "Егер сіздердің араларыңда кім үлкен болғысы келсе, ол бәріне қызмет ететін болсын. Патшам, билеушінің билігі – халықтың жүрегінде. Адам немесе ұлт тек басқаларға қызмет ету арқылы ғана құдайға жақын бола алады". "Коммунизмнің жалғыз күші – бұзылған қоғамның кейбір кемшіліктерін анықтауда. Оның емдеуі жоқ. Ол әлеуметтік тәртіпке тек балалық паралич сияқты әсер етеді". "Мен бір кітаптан Мәсіх деген адам жақсылықтар істеп жүргенін оқыдым. Мен өзімді осылай ғана қанағаттандырып, жай ғана өмір сүруім маған қатты ой тастайды". "Маған барлығы шабуыл жасап жатыр сияқты көрінді – кеңестік коммунистер, анархистер, капиталистер, жалаң сөзді әдебиет сыншылары, сенсациялық газетшілер, Мәсіхпен бәсекелесе алмайтын буддистер және Мәсіхті қабылдаған, бірақ нәсілсіз христиандықты ұстанатын көптеген христиандар".
On the morning of 1946, at the Imperial Palace in Tokyo, before Emperor Hirohito, "Whosoever will be great among you shall be the servant of all. A ruler's sovereignty, Your Majesty, is in the hearts of the people. Only by service to others can a man, or nation, be godlike." "Communism's only power is to diagnose some of the ills of disordered society. It has no cure. It creates only an infantile paralysis of the social order." "I read in a book that a man called Christ went about doing good. It is very disconcerting to me that I am so easily satisfied with just going about." "It seemed that everyone was attacking me – the Soviet Communists, the anarchists, the capitalists, the foul mouthed literary critics, the sensationalist newspaper men, the Buddhist who could not compete with Christ, and those many Christians who profess Christ but believe in a Christianity which is sterile."