Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарындағы протестанттық бағытты христиан діни ағымы.
Protestant oriented Christian denomination in the United States
Maranatha Campus Ministries – 1971 жылдан 1990 жылға дейін Боб Вайнер құрған харизматикалық/пятидесятницалық бағытты христиандық миссиясы. Оның басты назары колледждер мен университеттердегі жастарға бағытталған.
Maranatha Campus Ministries was a Charismatic/Pentecostal oriented Christian ministry founded by Bob Weiner which existed from 1971 to 1990. Its primary outreach was to college and university campuses.
Басталуы
Мараната 1971 жылы Кентукки штатының Падука қаласында Боб Вайнер басқаратын жастар орталығы ретінде басталды. Ол Калифорниядағы "Global Missions" атты миссионерлік қызметінің бір бөлімі болды. Вайнер мен оның әйелі Роуз сол жылдың басында Падука қаласында үлкен жаңғыруға көмектесті. Падука Тилгман орта мектебіне жақын орналасқан орталықта көптеген 1960-шы жылдардың наразылықпен белгілі жасөспірімдері христиандық сенімнің жаңа жолын тапты. Аймақтағы көптеген студенттер де жинала бастады. 1972 жылы Вайнер Падукадан бірнеше шақырым қашықтықтағы Мюррей мемлекеттік университетінде "Мараната үйі" атты студенттік миссионерлік қызметін құрды. "Мараната" сөзі арамей тілінде "Ием, кел" немесе "Ием келді" деген мағына береді және сол кезде христиандық ортада жиі қолданылатын сөз тіркесі еді. Кейін 1972 жылы Вайнер жеке жолға шығып, "Мараната үйінің" атын "Мараната христиан шіркеуі" деп өзгертті. 1970-ші жылдардың ортасы мен 1980-ші жылдардың басында Америка Құрама Штаттары мен Канадада, сондай-ақ Аргентинада, Бразилияда, Индонезияда, Францияда, Германияда, Ұлыбританияда, Австралияда, Жаңа Зеландияда және Филиппинде Маранатаның басқа филиалдары ашылды. 1979 жылы миссионерлік қызмет штаб-пәтерін Падукадан Флорида штатының Гейнесвилл қаласына көшірді. Вайнер мен оның әйелі Роуз харизматикалық қозғалыстың бағыттарынан, Кеннет Копланд пен "Сенім сөзі" қозғалысы, "Соңғы жаңбыр" қозғалысы, Деннис Пикок, Дерек Принс, Эрн Бакстер және "Бағушылық" қозғалысы, Пол Кейн мен пророқтық қозғалыс, Пол Джехле, Гэри Норт және реконструкционистік немесе теономикалық идеялары бар басқа харизматикалық емес көшбасшылардан үлкен әсер алды. Алғашқы мүшелер апталық жиналыстар мен мерзімік демалыс күндері өткізілетін конференциялар арқылы тәрбиеленді, онда елдің жетекші спикерлері шақырылатын. Мараната конференцияларында сол кездегі харизматикалық қозғалыстың көрнекті тұлғалары, Орал Робертс және Ларри Томчак сияқты пасторлар сөз сөйледі. 1987 жылғы конференцияға Рози Грир, Рич Уилкерсон және Ларри Томчак қатысты. Мараната мүшелеріне экономикалық және саяси сатыдан жоғары көтеріліп, шешім қабылдаушыларға ықпал ету үшін көп еңбек ету, жақсы оқу және мүмкіндігінше жақсы көріну қажеттігі айтылды. 1980-ші жылдары ұйым христиан оңшылдарының маңызды ойыншыларының бірі болды. Ол 1970-ші жылдары абортқа қарсы науқанға қатысып, одан кейін басқа консервативті мақсаттарға тарады. Сондай-ақ, ол спортшыларға көмек көрсететін "Мәсіх үшін чемпиондар" атты ұйымға да қолдау көрсетті. Топ өзін жиі "Құдайдың жасыл береттері" деп атады. Көптеген студенттік миссионерлік қызметтерден айырмашылығы, Мараната діни ұйым ретінде жұмыс істеді. Оның кампустағы филиалдары "шіркеулер" деп, ал оның басшылары "пасторлар" деп аталды. Жергілікті деңгейде шешімдер университет шіркеулерінің пасторлары мен ақсақалдары, сондай-ақ, миссионерлік топтар қабылдады. 1988 жылы Мараната Оңтүстік Африкадағы Йоханнесбургтегі Витватерсранд университетінде шіркеу құрды. Бұл шіркеу 1990 жылы өзінің атын "Оның халқы" деп өзгертті.
Maranatha began in 1971 in Paducah, Kentucky as a youth center led by Bob Weiner, a former Assemblies of God youth pastor. It was an outreach of a California based ministry called "Global Missions." Weiner and his wife, Rose, had helped lead a large revival in Paducah earlier that year. Many disenfranchised "60's" teens found a new expression of Christianity in the center located near Paducah Tilghman High School. Large numbers of students from the surrounding area also began attending. In 1972, Weiner founded a campus ministry called the "Maranatha House" at Murray State University, a few miles from Paducah. The word "Maranatha" means "Our Lord, come" or "Our Lord is come" in Aramaic, and was a popular Christian phrase around that time. Later in 1972, Weiner struck out on his own and changed Maranatha House's name to "Maranatha Christian Church." During the mid 1970s and early 1980s, other Maranatha chapters were established across the United States and Canada, as well as in Argentina, Brazil, Indonesia, France, Germany, the United Kingdom, Australia, New Zealand, and the Philippines. The ministry moved its headquarters from Paducah to Gainesville, Florida in 1979. Weiner and his wife, Rose drew from a wide variety of leaders and influences all across the mainstream of the Charismatic movement including Kenneth Copeland and the Word of Faith movement, The Latter Rain Movement, Dennis Peacoke, Derek Prince, Ern Baxter and the Shepherding Movement, Paul Cain and the prophetic movement, Paul Jehle, Gary North, and other non Charismatics who had Reconstructionist or Theonomic ideas. Early members were discipled through weekly meetings and periodic weekend conferences which hosted top national speakers. Maranatha conference speakers included many of the big names in the Charismatic movement of the time, including ministers such as Oral Roberts and Larry Tomczak. A 1987 conference included Rosey Grier, Rich Wilkerson, and Larry Tomczak. Maranatha's members were told to work hard, get the best grades, and look as good as possible in order to rise in the economic and political ladders of success to be next to influence decision makers. The organization was one of the major players in the Christian right during the 1980s. It first got involved in anti abortion activism in the 1970s, and this soon spread to other conservative causes. It also had an outreach to athletes, Champions for Christ. The group often referred to itself as "God's Green Berets." Unlike most campus ministries, Maranatha functioned as a denomination. Its campus chapters were called "churches," and its leaders "pastors." At a local level, decisions were made by the pastors and elders of the university churches in their movement as well as by the traveling ministry teams. In 1988 Maranatha established a church in South Africa at the University of the Witwatersrand in Johannesburg. This church changed its name to His People in about 1990.
Авторитаризм
Маранатта 1970 және 1980 жылдары қатты сынға ұшырады, көбінесе оның өте авторитарлық құрылымына байланысты. Кейбір бұрынғы мүшелер MCM-ді культ деп айыптады, олардың мінез-құлқы сол кезде колледж студенттерін жиі тартып алатын культтарға ұқсас болды. Дерек Принс ұсынғандай, мүшелер өздерінің "Мәсіхтегі тазалығын" сақтау үшін өзара жауапкершілікпен өмір сүруге келісті. Шепардтық қозғалыстың (Shepherding Movement) ілімдеріне ықпал еткен көптеген ұйымдардағыдай, бұл ұйымның анық авторитарлық ерекшеліктерге ие болуына әкелді. Вайнер, Маранаттаның президенті ретінде, миссионерлік қызметтің "апостолы" деп есептелді және ол Құдайдан тікелей уахи (аян) алады деп сенді.
Maranatha came under considerable fire during the 1970s and 1980s, largely due to its highly authoritarian structure. There were accusations of MCM being a cult with some former members reporting behavior similar to cults that frequently recruited college students during that time. As advocated by Derek Prince, members agreed to live in mutual accountability to protect their "purity in Christ." As was typical of most organizations influenced by Shepherding Movement teachings, this resulted in the organization developing clear authoritarian characteristics. Weiner, as Maranatha's president, was considered the ministry's "apostle," and was believed to receive direct revelations from God.
Кездесуге тыйым салу
Маранатта алғаш рет кездесулерге қарсы тұжырымдары үшін сынап тасталды. Вайнер Принстің «Құдай жұптарды қосады» деген кітабын христиандардың кездесуге болмайтынын (Принстің кітабы мұндай түсіндіруді тікелей қолдамаса да) білдіретін «аян» деп санады. Ол сондай-ақ, студенттер арасындағы жыныстық тәртіпсіздік кең таралғанын мәлімдеді. Осы себепті Маранатта мүшелеріне кездесуге тыйым салынды. Оның орнына, жалғыз адамдарға Құдайға сену, жарды табу үшін Құдайдан басшылық тілеу және әрбір шешім бойынша Құдайдың дауысын жеке естіу ұсынылды. Егер мүше біреу неке туралы Құдай өзіне айтқанына сенсе, ол бұл «уахидың» шынымен Құдайдан келгеніне пастормен бірге дұға ететін. Пасторлар кейін бұл есімдерді Маранаттаның аймақтық кеңселеріне дұға ету үшін жіберетін, ал кейде Вайнердің өзі де осы өтініштердің кейбіреулеріне жауап беретін. Маранаттаның бірнеше пасторлары қаржылық үлестердің толық тізімін сақтайды деген қауесет тарады. Олар жеткілікті мөлшерде қайырымдылық жасамайтындарды «сараңдық рухымен» айыптаған көрінеді.
Maranatha first came under fire because of its teachings against dating. Weiner considered Prince's book, God is a Matchmaker, to be a "revelation" stating that Christians should not date (though Prince's book does not directly advocate such an interpretation). He also claimed that sexual misconduct was rampant among college students. For this reason, members of Maranatha were barred from dating. Instead, singles were told to trust God, pray for God to guide them to a spouse, and hear God's voice speaking to them personally and individually about every decision. If a member believed God had spoken to him or her about marriage, he or she would pray with the pastor about whether that "word" was truly from God. Pastors would then send the names to Maranatha's regional offices for prayer, and sometimes Weiner himself would weigh in on some of these requests. several Maranatha pastors were rumored to keep detailed records of financial contributions. They reportedly admonished those who didn't give enough as having a "spirit of stinginess."
Университеттерден сын
1982 жылы Канададағы Ватерлоо университеті бір мүшесі өзін-өзі жыныстық түрде мүгедек еткеннен кейін Мараната бөлімшесін қуды. Канзас штаты университетінің бұрынғы мүшелерінің шағымдарынан кейін, КГУ 1983 жылы МКМ бөлімшесін шығарды. Басқа нәрселермен қатар, Мараната бөлімшесінің мүшелері университет қызметкерлерін адастырып, қайырымдастық шарасынан түскен ақшаны кімге беру керектігі туралы жалған ақпарат бергені үшін айыпталды. Бұрынғы мүше, Боб Тедфордтың айтуынша, КГУ Мараната бөлімшесінің пасторы «ешкімге өтірік айту, егер ол адамның өзінің қадір-қасиеті үшін болса» қабылданды дейді. Олардың пікірінше, Маранатаның авторитарлық тәсілі «мүшелерге кері әсер ете алады». Олар мына қорытындыға келді:
In 1982 the University of Waterloo in Canada expelled its Maranatha chapter after one member sexually maimed himself. After complaints from former members of the Kansas State University chapter, KSU expelled the MCM chapter in 1983. Among other things, Maranatha chapter members were charged with misleading university officials about who was to receive money from a fundraiser. One former member, Bob Tedford, said the pastor of the KSU Maranatha chapter said that lying to others was acceptable "only if it was for that person's own good." Among other things, it found that Maranatha's authoritarianism had "potential negative consequences for members." It concluded:
MCM-нің енгізіліп жатыр деген мәлімдемелерін толық түсінгенше және MCM-нің әсеріне ұшыраған адамдардың өміріндегі өзгерістердің нақты дәлелдерін көргенше, біз бұл ұйымды ешкімге ұсынбаймыз. Комитет мүшелері кейінірек, егер заңдық жазадан қорқымаса, есепте одан да қатал тіл қолданған болар еді деді. Вайнер комитеттің алаңдаушылықтарын жоюға уәде берді, бірақ кейіннен оны харизматикалық көзқарасы үшін сынады. Дегенмен, тағы бір фактор – діни емес және христиандық баспасөздің, сондай-ақ бұрынғы мүшелер мен колледж әкімшіліктерінің күшті сын-ескертпелері болды. Бұл сын CRI есебінен бері азайған жоқ және The Chronicle of Higher Education журналында колледжтердегі зұлым діни топтар туралы мақала жарияланғаннан кейін одан да айқын болды. (Сын және дау-дамай бөлімін қараңыз.) Көптеген бұрынғы Мараната пасторлары ұйымның зұлымдықтары үшін жеке немесе кітаптар арқылы кешірім сұрап, өкініш білдірді және кешірім сұрады. Бұл пасторлардың пікірінше, ұйымды тарату Мәсіхте көбірек еркіндікке қол жеткізу үшін қажет болды. Шындығында, 1989 жылдың желтоқсан айында Техас штатының Сан-Антонио қаласында өткен соңғы халықаралық конференцияда Вайнер ашық түрде кешірім сұрап, өзінен немесе ұйымнан авторитарлық тәсіл салдарынан зардап шеккен кез келген адамнан кешірім сұрады. Сондай-ақ ол 1990 жылдың қысында «Харизма» журналында жалпы шіркеуден кешірім сұрады. Тарап кездесу кезінде жетекшілер жергілікті шіркеулердің толығымен тәуелсіз болуға немесе өздері қалағандармен ерікті түрде бірігуге құқылы екенін жариялады. Көптеген жергілікті шіркеулер азаятын қауымдармен және азаятын қаржымен күресіп, басқа шіркеулермен бірікті немесе жабылды. Сақталып қалған жергілікті шіркеулердің көпшілігі қазір басқаша аталады.
Until we have clearer understanding of the changes which MCM claims are being implemented, and until we see more discernible evidence of change in the lives of people being impacted by MCM, we would not recommend this organization to anyone. Committee members later said they would have used even harsher language in the report had they not feared legal reprisals. Weiner promised to address the committee's concerns, but later attacked it for anti charismatic bias. However, another factor was intense criticism from the secular and Christian press, as well as former members and college administrators. This criticism had continued almost unabated since the CRI report, and grew especially pointed after The Chronicle of Higher Education published an article detailing concerns about abusive religious groups on college campuses. (See Criticism and controversy section.) Many former Maranatha pastors have apologized and repented for the abuses of the organization, either personally or through books, and have asked for forgiveness. In the view of these pastors, dissolving the organization was necessary to allow for greater freedom in Christ. Indeed, at the last international conference held in San Antonio, Texas, in December 1989, Weiner publicly apologized and asked for forgiveness for any abuses anyone suffered from him personally from authoritarianism or from the organization. He also printed a public apology to the church at large in Charisma magazine in the winter of 1990. In the break up, leaders announced that the individual local churches were free to become independent entirely or to voluntarily associate with whomever they chose. Many of the local churches struggled with shrinking congregations and dwindling funds, merged with other churches, or closed. Most of the local churches that survived have different names now.
Morning Star International/Every Nation халықаралық/әрбір ұлттың
1994 жылы бірнеше бұрынғы Мараната шіркеулері мен ұйымдары басқа топтармен бірігіп, Райс Брукс, Фил Бонассо және Стив Мюрреллдің бұрынғы Мараната пасторларының басшылығымен Morning Star International құрды. Қазіргі уақытта Every Nation шіркеулер тізімінде АҚШ-тағы кем дегенде жеті бұрынғы Мараната шіркеуі, сондай-ақ Мюррелл құрған Филиппиндегі сегіз бұрынғы Мараната шіркеуі бар. Every Nation Маранатаның ең радикальды тәжірибелерін ашық түрде мойын жоққа шығарды. Олар Вайнер мен Маранатаның "бақылаушылық шәкірттікке, авторитарлық басшылыққа және теологиялық мистикаға" ұмтылғанын, бірақ Every Nation өзінің мұндай тәжірибелерді "құптамайтынын" мәлімдейді. Мюррелл 2006 жылдың мамыр айындағы хатында Every Nation "басқаруға, мәжбүрлеуге, жеке өмірге араласуға немесе Киелі кітап принциптерін (немесе) сенушінің рухани қызметін бұзуға тырысатын" ешқандай тәжірибелер мен ілімдерге рұқсат бермейтінін айтты.
In 1994, several former Maranatha churches and ministries joined with other groups to form Morning Star International, under the leadership of former Maranatha pastors Rice Broocks, Phil Bonasso and Steve Murrell. Every Nation currently counts in its roster of churches at least seven former Maranatha churches in the United States, as well as a network of eight former Maranatha churches in the Philippines founded by Murrell. Every Nation has publicly disavowed Maranatha's more extreme practices. It claims that Weiner and Maranatha practiced "controlling discipleship, authoritarian leadership, and theological mysticism," but that Every Nation itself "unequivocally rejects" such practices. In a May 2006 letter, Murrell stated that Every Nation does not permit any practices and teachings that were "controlling, coercive, or intrusive, or that violate biblical principles (or) the priesthood of the believer."
Оның халқы / Барлық ұлттар біріктіріледі
2001 жылы Еуропа мен Африкадағы «Оның халқы» шіркеулер желісі Every Nation ұйымымен бірікті. Бұл желі Маранатамен де тығыз байланыста болған. Оның негізгі шіркеуі – Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласындағы «His People Church» 1992 жылы Уитвотерсранд университетіндегі «His People Campus Ministry» және Билл Бенно басқарған Йоханнесбургтегі «Maranatha Church» шіркеулерінің бірігуінен құрылды. «His People International» ұйымының вице-президенті ретінде Бенно Райс Брукс сияқты Маранатаның бұрынғы пасторларымен байланысын сақтап келді. «Оның халқы» 1996 жылдан бастап Every Nation ұйымымен ынтымақтастыққа түсті, сондай-ақ осы кезеңде бірігу мәселелері де талқыланды. «His People» ұйымының қосылуы Еуропа мен Африкадағы EN-нің ықпалын күрт арттырды. Бенно қазіргі таңда Every Nation ұйымымен байланысын үзіпті.
In 2001, the His People network of churches in Europe and Africa merged with Every Nation. This network also has considerable past links to Maranatha. Its flagship church, His People Church in Johannesburg, South Africa was formed in 1992 after His People Campus Ministry at the University of the Witwatersrand united with Maranatha Church in Johannesburg led by Bill Bennot. As Vice President of His People International, Bennot maintained ties with former Maranatha ministers such as Rice Broocks. His People began cooperating with Every Nation in 1996, and unity talks around this time as well. The addition of His People to the EN stable greatly increased EN's footprint in Europe and Africa. Bennot is no longer affiliated with Every Nation.
Сын-пикірлерге жауаптар
Президент Рейганның бұрынғы арнайы көмекшісі Мортон Блэквелл (президент Рейганның саясатын университеттерде лоббилеу үшін «Америка студенттері» ұйымын құрған) Маранатаның ілімінде «христиандық дәстүрден тыс» ештеңе көрмегенін айтты. Кейін Христиандық коалицияның президенті болып танымал болған Ральф Рид, Маранатаның сыншылары оған «бұрыс айып таққандарын» ойлағанын мәлімдеді.
Morton Blackwell, former special assistant to President Reagan (who formed Students for America to lobby for President Reagan's policies on campuses) claimed that he hadn't seen anything in Maranatha's doctrine "outside the Christian tradition." Ralph Reed, later to become famous as the president of the Christian Coalition, said that he thought Maranatha got "a bum rap" from its critics.