Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Тарих
Австралияның аборигендері мыңдаған жылдар бойы Иннаминканың төңірегіндегі жерлерде, яварраваррка және яндруванда халықтарының дәстүрлі мекені саналатын Ванкангурру елінде өмір сүрді. Яварраваррка тілі (яварварка, яварварварка, яварварка, жаварварка және жаварварка деп те аталады) аймақта кеңінен таралған. Дәстүрлі тілдік аймаққа алыс батыс Квинслендтегі Диамантина округінің жергілікті басқару аймағы кіреді, ол Оңтүстік Австралияның шөлді аймақтар қауымдастығы арқылы Иннаминкаға дейін созылады. Ванкангурру тілі (Арабана/Ванкангурру, Вангангуру, Вангангурру және Вонгкангурру деп те аталады) – Оңтүстік Австралияның Арабана тіліне тығыз байланысты және Ванкангурру елінде де қолданылады. Бұл тіл дәстүрлі түрде Оңтүстік Австралия мен Квинсленд шекарасындағы аймақта, Birdsville-ді қамти және оңтүстікке қарай Иннаминка мен Эйр көліне дейін, Диамантина округінің жергілікті басқару аймақтары мен Оңтүстік Австралияның шөлді аймақтар қауымдастығының билігіне дейін созылған жерлерде сөйленеді. Аймақты алғашқы болып 1845 жылы Чарльз Стёрт зерттеді. Одан кейін 1858 жылы А.С. Грегори, сосын Берк пен Уиллс келді. 1944 жылы Иннаминкада Стёрт және Берк пен Уиллсқа ескерткіш орнатылды. 1882 жылы полиция лагері құрылып, шағын елді мекенге негіз салынды. Алғаш Хопетаун деп аталған Иннаминка 1890 жылдың 17 сәуірінде қала болып жарияланды. Қала ешқашан ірі болған жоқ, бірақ онда қонақ үй, дүкен және полиция бөлімі болды, ол 1901 жылғы Федерацияға дейін Квинслендтен Оңтүстік Австралияға құрлықпен жеткізілген малға кедендік баж салығын жинау үшін кедендік пост ретінде жұмыс істеді. 1928 жылы Австралияның ішкі миссиясы (Австралия Корольдік ұшқыш дәрігерлер қызметінің бөлігі) Элизабет Саймон атындағы медбикелер үйін салды. Кейіннен ауыр құрғақшылық пен елді мекенге қол жеткізудің қиындығы қонақ үй мен медбикелер үйінің жабылуына әкелді. 1951 жылы полиция бөлімі жабылып, қала тастамалы болып қалды. 1960 жылдардың соңында туризмнің өсуі және газ бен мұнай қорының табылуы компанияның тастамалы қалада қонақ үй, дүкен және тұруға орын ашуына себеп болды. 1994 жылы кәсіпкер Дик Смит және «Австралиялық географиялық журнал» Элизабет Саймон медбикелер үйін Оңтүстік Австралияның Ұлттық парктері мен жабайы табиғат қызметі үшін ақпараттық орталық ретінде пайдалану үшін қайта жаңартылды. Бұл үй 1985 жылы Оңтүстік Австралияның мұра тізіміне енгізілген. 2003 жылы Иннаминканың шекарасы, оның ішінде үкіметтік қала анықталды.
Aboriginal Australians have lived in the lands around Innamincka for millennia, in what they call Wangkangurru country, the traditional home of the Yawarrawarrka and Yandruwandha people. The Yawarrawarrka language (also known as Yawarawarka, Yawarawarga, Yawarawarka, Jauraworka and Jawarawarka) is also spoken in the region. The traditional language region includes the local government area of the Shire of Diamantina in Far Western Queensland, extending into the Outback Communities Authority of South Australia towards Innamincka. The Wangkangurru (also known as Arabana/Wangkangurru, Wangganguru, Wanggangurru and Wongkangurru) language – closely related to the Arabana language of South Australia – is also spoken on Wangkangurru country. It has been traditionally spoken in the South Australian Queensland border region taking in Birdsville and extending south towards Innamincka and Lake Eyre, including the local government areas of the Shire of Diamantina and the Outback Communities Authority of South Australia. The first European to visit the area was Charles Sturt in 1845. He was followed by A C Gregory in 1858 and then Burke and Wills. A monument to Sturt and Burke and Wills was erected in Innamincka in 1944. In 1882 a police camp was set up, paving the way for a small settlement. Originally named Hopetoun, Innamincka was proclaimed as a town on 17 April 1890. The town was never very large, but had a hotel, a store and a police station which, until Federation in 1901, acted as the customs post for collecting inter colonial duties on cattle brought overland from Queensland into South Australia. In 1928 the Australian Inland Mission (a part of the Royal Flying Doctor Service of Australia) built a hospital, the Elizabeth Symon Nursing Home. Severe drought and poor access to the settlement then resulted in the closure of the hotel and the hospital. In 1951 the police post closed and the town was abandoned. Increased tourism and the discovery of gas and oil reserves in the late 1960s led to a company opening a hotel, a store and accommodation in the abandoned town. In 1994, the Elizabeth Symon Nursing Home was restored by entrepreneur Dick Smith and the Australian Geographic magazine to be used as an interpretive centre for the National Parks and Wildlife Service South Australia. The nursing home had been listed on the South Australian Heritage Register in 1985. In 2003, boundaries were created for the locality of Innamincka, including the government town.
Берк және Уиллс
Бёрк пен Уиллс экспедициясы Австралияны кесіп өтетін Мельбурннан Карпентария шығанағына дейінгі саяхатында осы аймақтан өтті. Олар Мельбурннан шыққаннан бері алпыс бесінші лагері – LXV лагерінде Купер-Крикке депо-лагерь орнатысты. Dig Tree-де 1860 жылдың 6 желтоқсанынан 1861 жылдың 21 сәуіріне дейін қойма болды. Альфред Хоуит басқаратын Виктория контингенті экспедицияның тағдырын анықтау үшін Виктория үкіметі тарапынан жіберілді. Хоуит екі жетекшінің – Роберт О’Хара Бёрк пен Уильям Джон Уиллстің мәйіттерін тауып, қаланың орналасқан жеріне жақын жерге жерледі. Ол сондай-ақ Яварраваррка/Яндруванда тайпасының арасында өмір сүріп, күтім алған жалғыз аман қалған Джон Кингті Мельбурнға қайтарды. Хоуит 1862 жылы Виктория зерттеушілер тобының басшысы ретінде бұл аймаққа қайта оралды. Ол Бёрк пен Уиллстің мәйіттерін қайта қазу және оларды мемлекеттік жерлеуге Мельбурнға жеткізу алдында Cullyamurra су қоймасында депо-лагерь құрды. Бүгінде Иннаминкадан төмен Купер-Крикте Уиллстің қабірі мен Кингтің орналасқан жерін, ал Иннаминкадан жоғары Купер-Крикте Бёрктің қабірін, Хоуиттің лагерін және Dig Tree-ді көруге болады.
The Burke and Wills expedition passed through this area on their journey across Australia from Melbourne to the Gulf of Carpentaria. They established a Depot Camp on Cooper Creek at Camp LXV, their sixty fifth camp since leaving Melbourne, at a place now called The Dig Tree. There was a depot at the Dig Tree from 6 December 1860 to 21 April 1861. The Victorian Contingent Party under Alfred Howitt was sent by the Victorian government to establish the fate of the expedition. Howitt found the remains of both leaders, Robert O'Hara Burke and William John Wills, and buried them close to where the town is located today. He also found the sole survivor, John King living amongst, and cared for by, the Yawarrawarrka/Yandruwandha people, and returned him to Melbourne. Howitt returned to the area in 1862 as leader of the Victorian Exploring Party. He established a depot camp at Cullyamurra Waterhole before exhuming the bodies of Burke and Wills and transporting them to Melbourne for a state funeral. Today it is possible to visit the locations of Wills's grave and King's site on Cooper Creek downstream of Innamincka, and Burke's grave, Howitt's camp and the Dig Tree on Cooper Creek upstream of Innamincka.