Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тарихшы Макс Фарранд (29 наурыз 1869 – 17 маусым 1945) – бірнеше университетте оқытқан және Хантингтон кітапханасының алғашқы директоры болған американдық тарихшы.
American historian
Max Farrand (March 29, 1869 – June 17, 1945) was an American historian who taught at several universities and was the first director of the Huntington Library.
Ерте өмір
Ол Ньюарк қаласында, Нью-Джерси штатында, АҚШ-та дүниеге келген. Принстон университетін бітірген (А. Б., 1892; Ф. Д., 1896).
He was born in Newark, New Jersey, United States. He graduated from Princeton (A. B., 1892; Ph. D., 1896).
Отбасы
1913 жылы Йель университетінің тарих кафедрасының төрағасы болған кезде Фарранд белгілі ландшафт сәулетшісі Беатрикс Фаррандқа, романшы және қоғамдық қайраткер Эдит Уортонның немере қызына үйленді. Олар оның отбасының үйін, Мэн штатындағы Маунт-Дезерт аралындағы Бар-Харборда орналасқан Риф-Пойнт-Эстейт-ті қайта жаңартып, жаздарды онда өткізді, ал Фарранд Калифорниядағы қызметтерін атқарып, Санта-Барбараның жанындағы Монтеситода тұрды. Олардың балалары болмады. Оның інісі зерттеуші Ливингстон Фарранд болды.
In 1913, while chairman of the history department at Yale University, Farrand married the renowned landscape architect Beatrix Farrand, niece of the novelist and socialite Edith Wharton. They remodeled her family's home, Reef Point Estate in Bar Harbor on Mount Desert Island in Maine, where they spent summers while Farrand held positions in California and lived in Montecito near Santa Barbara, California. They had no children. His brother was the researcher Livingston Farrand.
Өлім және мұра
Фаррандтар Бар-Харбордағы Риф-Пойнт мүлігіне зейнеткерлікке шықты, оны тәуелсіз және өзін-өзі жалғастыратын білім беру корпорациясы ретінде құруды жоспарлады. Макс Фарранд 1945 жылы онда қайтыс болды, ал Беатрикс Фарранд жоспарлағандай, қорды құрды. Алайда, 1955 жылы орман өртінен осы бақтардың бір бөлігі жойылғаннан кейін, ол қорға қатысты олардың жоспарының жүзеге аспайтынын түсінді. Ол негізгі үйді бұзды және бақты түбірден жойды (Джон Д. Рокфеллер оның Asticou Azalea Garden бағы үшін азалияларды сатып алды, онда олар гүлдеуін жалғастыруда), олардың кең кітапханасын және гербарий үлгілерін Калифорния университетіне (Беркли) тапсырды, онда зерттеушілер оған Мэн штатындағыдан гөрі оңай қол жеткізе алатын болды, және өмірінің соңғы үш жылын жақын жердегі Гарланд Фермасында өткізді. Фаррандтар Нью-Йорктегі Вудлон зиратына жерленген. Екі жүз жылдық тойлау кезінде Конгресс кітапханасының қолжазбалар бөлімінің басшысы Джеймс Хатсон Фарранның төрт томдық «1787 жылғы Федералдық конвенцияның жазбалары» (Йейл университетінің баспасы, 1976) еңбегінің қайта қарастырылған басылымын редакциялады.
The Farrands retired to Reef Point estate in Bar Harbor, which they planned to establish as an independent and self perpetuating educational corporation. Max Farrand died there in 1945 and Beatrix Farrand established the foundation as they had planned. However, she came to realize in 1955, after a wildfire destroyed part of those gardens, that their plan for the foundation was impractical. She demolished the main house and uprooted the garden (John D. Rockefeller purchasing the azaleas for his own Asticou Azalea Garden in Northeast Harbor, Maine where they continue to flower), donated their extensive library and herbarium specimens to the University of California at Berkeley where researchers could more readily access it than in Maine, and lived the final three years of her life at Garland Farm nearby. The Farrands are buried at Woodlawn Cemetery in New York City. During the Bicentennial Celebrations, James Hutson, head of the Manuscripts Division of the Library of Congress, edited a revised edition of Farrand's four volume, The Records of the Federal Convention of 1787 (Yale University Press, 1976).