Кіріспе
Chapel Hill, North Carolina, АҚШ-тағы бұрынғы арена. The Indoor Athletic Court (көбінесе Tin Can немесе Indoor Athletic Center деп аталады) – 1924 жылдың 8 қаңтарынан 1938 жылдың 17 ақпанына дейін он бес маусым бойы Солтүстік Каролинаның «Tar Heels» ерлер баскетбол командасының үй аренасы болды. Университет баскетбол командасын көруге деген сұраныстың артуы және сол кездегі үй аренасы – «Bynum» гимназиясының сыйымдылығының шектеулі болуына байланысты, университет команданы орналастыру үшін құрылыс салуға 54 482,45 доллар бөлді. Содан кейін, Атлетика жөніндегі Бакалавр Менеджер Чарльз Т. Вуллен осы қаражатқа уақытша ғимарат салып, кейін тұрақты арена салуды шешті. Жоспарлар сатып алынып, 1923 жылдың қазан айында құрылыс жұмыстары басталды. Толығымен болаттан тұрғызылған ғимараттың қабырғалары мен шатыры галвандалған болатпен жабылған. Көптеген адамдар ғимараттың сыртқы түрі тартымды емес деп ойлады. Бастапқыда ғимаратта бір ғана жуынатын бөлме, киім ауыстыратын шкафтар мен жылыту жүйесі болған жоқ. Ғимарат тез арада қыста суық, ал жазда ыстық болып, жаман репутацияға ие болды. Кейін ресми жылыту жүйесі және жеке жылытқыштар орнатылды, бірақ бұл температура мәселесін шешпеді. 1939 жылы ерлер баскетбол командасы «Woollen» гимназиясына көшіп өтті. «Tin Can» аренасында өткізген кезеңде «Tar Heels» командасы бірнеше Оңтүстік Конференциясы чемпионаттарында жеңіске жетті: алты рет тұрақты маусымда жеңіске жетіп, төрт рет конференция турнирінде жеңіс тойлады. Баскетболдан басқа, ғимарат күрес, фехтование, бокс сияқты көптеген спорт түрлеріне де пайдаланылды. Сонымен қатар, ол тоғыз жыл бойы Оңтүстік Конференциясының жабық ырғақ және жеңіл атлетика жарыстарын қабылдады. Спорттан басқа, «Tin Can» аренасында көптеген сынып пикниктері, мектептік дискотекалар, студенттердің тіркелуі және концерттер өтті. 1930 және 1940 жылдары ғимаратта Фрэнк Синатра және Томми Дорси сияқты танымал музыкалық топтар мен әртістер өнер көрсетті. Баскетбол командасы кеткеннен кейін студенттер әлі де ғимаратты спортпен айналысу үшін пайдаланды, сондай-ақ волейбол мен гольфқа мүмкіндік беру үшін жаңа өзгерістер енгізілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғимарат шамамен 275 студентке уақытша жатақхана ретінде пайдаланылды. 1976 жылы «Tin Can» орнында жаңа құрылыс салынатыны туралы хабарланғаннан кейін, университеттің басшылары қолдағы құрылысты «Fetzer Field» алаңының шығыс жағына көшіру немесе «Tin Can» аренасын бұзып, сол жерде оның көшірмесін салудың қымбаттығын қарастырды. Нәтижесінде, ғимарат бұзылып, «Fetzer Field» алаңында жаңасы салынды. Барлығында, университет осы уақытша ғимаратты 54 жыл бойы пайдаланды.
The Indoor Athletic Court (commonly known as the Tin Can or the Indoor Athletic Center) was the home of North Carolina Tar Heels men's basketball team from January 8, 1924, through February 17, 1938, across fifteen seasons. Due to increased demand for viewing the varsity basketball team and limited capacity at then home court Bynum Gymnasium, the university appropriated $54,482.45 to have a structure built to house the team. Then Graduate Manager of Athletics Charles T. Woollen decided to build a temporary structure with those funds and a more permanent venue later. Plans were purchased and work began in October 1923. The building, which was a completely steel structure, was built with galvanized steel sheet siding and roof. Many felt the building did not have an attractive exterior. The building featured one bathroom, no locker or dressing rooms, and no heating system, initially. Quickly the building earned a reputation for being cold during the winter and hot during the summer time. An official heating system and, later individual heaters, were added to the building, but did not help the temperature problem. The men's basketball team moved to the Woollen Gymnasium in 1939. During their time in the Tin Can, the Tar Heels won several Southern Conference championships: six regular season titles and four conference tournament titles. Aside from basketball the building was used for many other sports including: wrestling, fencing, and boxing, among others. It hosted the Southern Indoor Track and Field Games for the Southern Conference for nine years. Outside of athletics, the Tin Can was the site of many class picnics, school dances, class registration, and concerts. In the 1930s and 1940s, the building hosted several big bands and artists including Frank Sinatra and Tommy Dorsey. Following the basketball team's departure, students continued to use the facility for sports, while adjustments were made to allow for volleyball and golf. After World War II, the building was used as a temporary dormitory for around 275 students. When a structure was announced to be built in the Tin Can's location in 1976, the university's trustees weighed the costs of moving the existing structure to the east end of Fetzer Field or tearing down the Tin Can and building a replica in the aforementioned location. Ultimately, the structure was torn down and a new one built on Fetzer Field. In total, the university used the temporary building for 54 years.
Құрылыс және сәулет
Солтүстік Каролина университетінің алдыңғы жылдардағы өсуі студенттердің көптеген ойындарды көруі үшін жаңа нысан салуға бағытталған күш-жігерді күшейтті. Егер біреу өткен маусымдағы Бинум гимназиясындағы ойынға қатысқысы келсе, орынды сақтап алу үшін бір сағат бұрын келуі қажет еді. 1923 жылдың қазан айының басында Вуллен жатақханалар арасындағы жеңіл атлетика алаңының және жабық спорт залының құрылысын бастауды жариялады. Жабық зал сегіз кішкентай баскетбол алаңшасын қамтиды, ал университет командасы толық ұзындықтағы алаңда ойнайды, көрермендерге арналған трибуналар қарастырылады. Баскетбол алаңшаларынан өзге, онда бір алтыдан бір бөлігі мильдік жүгіру жолы да болды. Жалпы алғанда, ол эстетикалық тұрғыдан тартымсыз деп есептелді, ал Daily Tar Heel газетінде оны бұзғаннан кейін жарияланған мақала көпшіліктің бұл құрылысты «көзге тиіспейтін» деп санайтынын айтты. Қабырғалардан су тамшылап, мұз қыраулары пайда болатын. Сонымен қатар, концерттерге арналған сахнаны орнатуға да орын жасалды. Студенттер қолданған баскетбол доңғалақтары жаңаларымен ауыстырылды, сондай-ақ кіреберісте табельдер мен бөлігіштер орнатылды. 1940 жылы «Тин-кан» залында төрт жылытқыш болды. Ойынға екі мың адам келді. «Тар-Хил» газеті ойыннан кейін былай деп жазды: «Екі мың көрермен, жылы киімдерге оранып, кең әрі ауалы залға жиналды және «Тин-канның» жеңіспен тойлануын көрді». «Тар-Хилз» 1923–1924 жылдардағы маусымын «Тин-кан» залында жеңіліссіз аяқтады. 1930 жылдары Оңтүстік конференциясындағы табыс жалғасқанда, «Тин-кан» залының сыйымдылығы командаға деген қызығушылықтың артуына сай келмейтін болды. Солтүстік Каролина 1938 жылғы маусымның соңында ондағы соңғы ойынын өткізді және 1939 жылдың 4 қаңтарында ресми түрде іргелес Вуллен гимназиясына көшті. Соңғы ойын 1938 жылдың 17 ақпанында Вашингтон және Ли колледжіне қарсы өтті, онда 4000 жанкүйер қатысып, Каролина қарсыластарын 42:39 есебімен жеңді. «Тар-Хилз» 1922, 1924, 1925, 1926, 1935 және 1936 жылдары Оңтүстік конференциясының тұрақты маусымдық чемпионаттарын жеңіп алды, сондай-ақ 1924, 1925, 1926 және 1935 жылдары конференциялық чемпионаттарды ұтты.