Артур Ротштейн: Америкалық фотожурналистің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық фотожурналист

Артур Ротштейн (17 шілде 1915 – 11 қараша 1985) – американдық фотограф. Ротштейн Американың ең көрнекті фотожурналистерінің бірі ретінде танылады. Бес онжылдық карьерасы бойында ол американдықтарды ойландырып, көңіл көтеріп, хабардар етті.

Өмір және мансап

Рутштейн еврей иммигранттарының ұлы, Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданында дүниеге келді және Бронкста өсті. Ол 1935 жылы Колумбия университетін бітірді, онда ол Университет камера клубының негізін қалаушы және «The Columbian» студенттік жылнамасының фоторедакторы болды. Ол абстрактілі суретші Ад Райнхардпен бірге оқыды. 1935 жылы, университеттің соңғы курсында Ротштейн Стрикер және тағы бір профессор Рексфорд Тагвелл жинап жатқан американдық ауыл шаруашылығына арналған суреттер жинағы үшін фотосуреттер жиынтығын дайындады. Кітап жарық көрген жоқ, бірақ жыл аяқталмас бұрын Тагвелл, Колумбия университетінен Ф.Д.Р-дың «Жаңа мәміле» саясатының кеңесшілеріне қосылу үшін кеткен соң, Стрикерді жұмысқа алды. Стрикер Ротштейнді Қайта қоныстандыру басқармасының (RA) Тарихи бөлімінің Фото бөлімі үшін қара бөлмені құруға алды. Артур Ротштейн – Рой Стрикердің, Фото бөлімінің басшысы, жіберген алғашқы фотограф болды. Келесі бес жыл ішінде ол Американың ауылдық аймақтарын суретке түсірді. Ол және Эстер Бубли, Марджори Коллинз, Марион Пост Вулкотт, Уокер Эванс, Рассел Ли, Гордон Паркс, Джек Делано, Джон Вачон, Карл Майданс, Доротея Ланж және Бен Шхан сияқты басқа да FSA фотографтары АҚШ-тағы ауылдағы кедейлердің тұрмыс жағдайларын жариялау үшін жұмысқа алынды. 1937 жылы Қайта қоныстандыру басқармасы Фермалық қауіпсіздік басқармасына (FSA) айналды. Кейін, ел Екінші дүниежүзілік соғысқа дайындалғанда, FSA Соғыс ақпараттық бюросының (OWI) құрамына кірді. Ротштейннің Фото бөлімінде өткізген бес жылдық еңбегінің нәтижесінде түсірілген фотосуреттер агенттіктің бастамаларының каталогын құрайды. Оның алғашқы тапсырмаларының бірі – Шенandoah Ұлттық паркіне жол ашу үшін шығарылып, Қайта қоныстандыру басқармасымен көшірілуге дайын болған Вирджиния штатының шаруаларының өмірін құжаттау болды. Ал келесі сапарлары оны Тозаңды далаға және Монтана штатындағы мал фермаларына жеткізді. 1937 жылдың ақпан айындағы тапсырмасының себебі – Сенатта Джон Х. Банкхед II ұсынған фермерлік жерді жалға алу туралы заң жобасын қарастыруға байланысты туындаған қызығушылық болды. Банкхед II – Алабама штатынан шыққан демократ, ол ауыл шаруашылығына үлкен қызығушылық танытқан. Шілде айында қабылданған «Банкхед-Джонс фермалық жерді жалға алушылар туралы» заң агенттікке Фермалық қауіпсіздік басқармасы ретінде жаңа мүмкіндік берді.

The son of Jewish immigrants, Rothstein was born in Manhattan, New York City, and he grew up in the Bronx. He was a 1935 graduate of Columbia University, where he was a founder of the University Camera Club and photography editor of The Columbian, the undergraduate yearbook. He was a classmate of abstract painter Ad Reinhardt. In 1935, as a college senior, Rothstein prepared a set of copy photographs for a picture source book on American agriculture that Stryker and another professor, Rexford Tugwell were assembling. The book was never published, but before the year was out, Tugwell, who had left Columbia to be part of FDR's New Deal brain trust, hired Stryker. Stryker hired Rothstein to set up the darkroom for Stryker's Photo Unit of the Historical Section of the Resettlement Administration (RA). Arthur Rothstein became the first photographer sent out by Roy Stryker, the head of the Photo Unit. During the next five years he shot photographs of rural America. He and other FSA photographers, including Esther Bubley, Marjory Collins, Marion Post Wolcott, Walker Evans, Russell Lee, Gordon Parks, Jack Delano, John Vachon, Carl Mydans, Dorothea Lange and Ben Shahn, were employed to publicize the living conditions of the rural poor in the United States. The Resettlement Administration became the Farm Security Administration (FSA) in 1937. Later, when the country geared up for World War II, the FSA became part of the Office of War Information (OWI). The photographs made during Rothstein's five year stint with the Photo Unit form a catalog of the agency's initiatives. One of his first assignments was to document the lives of some Virginia farmers who were being evicted to make way for the Shenandoah National Park and about to be relocated by the Resettlement Administration, and subsequent trips took him to the Dust Bowl and to cattle ranches in Montana. The immediate incentive for his February 1937 assignment came from the interest generated by congressional consideration of farm tenant legislation sponsored in the Senate by John H. Bankhead II, a Democrat from Alabama with a strong interest in agriculture. Enacted in July, the Bankhead Jones Farm Tenant Act gave the agency its new lease on life as the Farm Security Administration.

Геи бұрылысы

1937 жылдың 18 ақпанында Стрикер Ротштейнге журналист Беверли Смит оған Алабама штатының Гиз Бендтегі жалға алушылар қауымдастығы туралы айтқанын және "Американ журналының" шілделік санына жалға алу туралы мақала дайындап жатқанын хабарлады, бірақ Стрикер одан да үлкен мүмкіндіктерді сезіп, Ротштейнге: "Біз керемет оқиға жасай аламыз; оны Life [журналы] қызықтырады" деді. Стрикер Алабамаға баруды жоспарлап, Ротштейннен оны күтуді сұрады, бірақ ол сапарға шыға алмады, ал Ротштейн жалғыз өзі Гиз Бендке барды. Гиз Бенд тұрғындары Қайта қоныстандыру басқармасы үшін екі түрлі мағынаға ие болды. Бір жағынан, агенттік дайындаған қауым туралы есептерде тұрғындар оқшауланған және примитивті, сөйлеуі, әдеттері мен материалдық мәдениеті африкалық тегі мен көне тіршілік салтын көрсететін адамдар ретінде сипатталды. Екінші жағынан, агенттіктің оңалту жоспары тұрғындарды құлдықтың және бұрынғы плантациядағы шаруалардың жалға алу жүйесінің құрбандары ретінде қарастырды. Бұл екі түсінік өзара байланысты болуы мүмкін: егер осы жалға алушылар – олардың примитивті мәдениетіне қарамастан – оқыту мен қаржылық көмектен пайда тапса, олардың жетістігі бағдарламалардың тиімділігін көрсетеді. Көптеген Қайта қоныстандыру және Шаруашылық қауіпсіздігі басқармасының фотосуреттеріндегідей, Гиз Бенд тұрғындары құрбан ретінде бейнеленбеді. Суреттерде егін егу мен жинаудың қиын жұмысы көрсетілмейді, тек көктемгі егіс жұмысының бір көрінісі ғана ұсынылған. Үйде тұрғындар жақсы емес жағдайда ғана емес, сонымен қатар түрлі шаруашылық жұмыстарымен айналысады. Гиз Бендтегі үйлер шаруалар үшін барлық жерде салынған шатырлар сияқты ыңғайсыз болуы мүмкін, бірақ Ротштейннің фотосуреттері ағаш үйлердің көркемдік қасиеттерін баса көрсетеді. Бұл Гиз Бендтегі өмірге деген оңды көзқарас Ротштейннің мұқият, теңгерімді композицияларымен күшейтіліп, суреттегі адамдарға қадір-қасиет сыйлайды. "Life" журналында Гиз Бенд туралы мақала жарық көрмеген сияқты, бірақ 1937 жылдың 22 тамызындағы "Нью-Йорк Таймс" журналында кең мақала жарияланды. Ол Ротштейннің 11 суретімен суреттелген, ал мәтіні мамыр айындағы Қайта қоныстандыру басқармасының есебіне негізделген. Мақалада агенттіктің аймақтық директоры ақылды және мейірімді деп мақталып, "Гиз Бенд" жобасы жарқын сөздермен сипатталған. Журналист Джон Темпл Грейвс II жобаны аграрлық және африкалық құндылықтарды сақтайтын деп есептеді. 1940 жылы Ротштейн "Look" журналының штат фотографы болды, бірақ көп ұзамай OWI-ге, содан кейін АҚШ армиясына Сигнал корпусының фотографы ретінде қосылды. Оның әскери міндеті оны Қытай-Бірма-Үндістан театрына алып барды, және ол 1945 жылы әскерден босатылғаннан кейін Қытайда қалды, Біріккен Ұлттар Ұйымының көмек және оңалту басқармасының бас фотографы болып жұмыс істеді, Ұлы ашаршылықты және Голокосттан зардап шеккен адамдардың тағдырын Шанхайдың Хонгкю геттосындағы суреттерге түсірді. 1947 жылы Ротштейн "Look" журналына фотосурет директоры болып қайта оралды. Ол журнал тоқтаған 1971 жылға дейін "Look" журналында жұмыс істеді. Ротштейн 1972 жылы "Парад" журналына қосылып, өмірінің соңына дейін сол жерде қалды. Ол көптеген журнал мақалаларының авторы және "US Camera" және "Modern Photography" журналдарының, сондай-ақ "New York Times" газетінің штат жазушысы болды. Ротштейн тоғыз кітап жазып, жариялады. Ротштейннің фотосуреттері бүкіл әлемдегі тұрақты коллекцияларда сақталады және көптеген көрмелерде көрсетілді. Оның жеке көрмелерінің ішінде Джордж Истман үйіндегі Халықаралық фотосурет мұражайындағы, Смитсондар институтындағы, Photokina-дағы, Corcoran өнер галереясындағы, Корольдік фотографиялық қоғамдағы, сондай-ақ АҚШ ақпараттық қызметі мен "Парад" журналы үшін ұйымдастырылған көшпелі көрмелер бар. Ол Колумбия университетінің журналистика мектебінің оқытушысы және Сиракуза университетінің S. I. Newhouse Public Communications мектебінде Спенсер кафедрасының профессоры болды. Ротштейн сонымен қатар Мерси колледжінің және Нью-Йорктегі Парсонс дизайн мектебінің оқытушысы болды, және ол жас фотографтарға, соның ішінде Стэнли Кубрикке, Дуглас Киркландқа және Честер Хиггинске, Jr. көмектесумен мақтанды.

On February 18, 1937, Stryker wrote Rothstein that the journalist Beverly Smith had told him about a tenant community at Gee's Bend, Alabama, and was preparing an article on tenancy for the July issue of The American Magazine, but Stryker sensed bigger possibilities, telling Rothstein, "We could do a swell story; one that Life [magazine] will grab." Stryker planned to visit Alabama and asked Rothstein to wait for him, but he was never able to make the trip, and Rothstein went to Gee's Bend alone. The residents of Gee's Bend symbolized two different things to the Resettlement Administration. On the one hand, reports about the community prepared by the agency describe the residents as isolated and primitive, people whose speech, habits, and material culture reflected an African origin and an older way of life. On the other hand, the agency's agenda for rehabilitation implied a view of the residents as the victims of slavery and the farm tenant system on a former plantation. The two perceptions may be seen as related: if these tenants — despite their primitive culture— could benefit from training and financial assistance, their success would demonstrate the efficacy of the programs. Unlike the subjects of many Resettlement Administration and Farm Security Administration photographs, the people of Gee's Bend are not portrayed as victims. The photographs do not show the back breaking work of cultivation and harvest, but only offer a glimpse of spring plowing. At home, the residents do not merely inhabit substandard housing but are engaged in a variety of domestic activities. The dwellings at Gee's Bend must have been as uncomfortable as the frame shacks thrown up for farm workers everywhere, but Rothstein's photographs emphasize the log cabins' picturesque qualities. This affirming image of life in Gee's Bend is reinforced by Rothstein's deliberate, balanced compositions which lend dignity to the people being pictured. There does not seem to have been a Life magazine story about Gee's Bend, but a long article ran in the New York Times Magazine of August 22, 1937. It is illustrated by eleven of Rothstein's pictures, with a text that draws heavily upon a Resettlement Administration report dated in May. The story extols the agency's regional director as intelligent and sympathetic and describes the Gee's Bend project in glowing terms. Reporter John Temple Graves II perceived the project as retaining agrarian—and African—values. In 1940, Rothstein became a staff photographer for Look magazine but left shortly thereafter to join the OWI and then the US Army as a photographer in the Signal Corps. His military assignment took him to the China Burma India theatre and he remained in China following his discharge from the military in 1945, working as chief photographer for the United Nations Relief and Rehabilitation Administration, documenting the Great Famine and the plight of displaced survivors of the Holocaust in the Hongkew ghetto of Shanghai. In 1947, Rothstein rejoined Look as Director of Photography. He remained at Look until 1971 when the magazine ceased publication. Rothstein joined Parade magazine in 1972 and remained there until his death. He was the author of numerous magazine articles and a staff columnist for US Camera and Modern Photography magazines and the New York Times, Rothstein wrote and published nine books. Rothstein's photographs are in permanent collections throughout the world and have appeared in numerous exhibitions. A selection of these one man shows include shows at the International Museum of Photography at George Eastman House; the Smithsonian Institution; Photokina; Corcoran Gallery of Art; Royal Photographic Society, as well as traveling exhibitions for the United States Information Service and for Parade magazine. He was a member of the faculty of the Columbia University Graduate School of Journalism and a Spencer Chair Professor at S. I. Newhouse School of Public Communications, Syracuse University. Rothstein was also on the faculties of Mercy College, and the Parsons School of Design in New York City, and he took great pride in mentoring young photographers including Stanley Kubrick, Douglas Kirkland, and Chester Higgins, Jr.

Фотожурналистика саласында 35-тен астам сыйлықтың иегері және Пулитцер сыйлығының бұрынғы қазысы болған Ротштейн Америкалық журналдық фотографтар қоғамының (ASMP) негісқалаушысы және бұрынғы лауазым иесі де болды. Артур Ротштейн 1985 жылдың 11 қарашасында Нью-Рошельде (Нью-Йорк штаты) қайтыс болды.

Жеке өмір

Ротштейннің ата-анасы Изадор Ротштейн және Нети Ротштейн (қызметтес аты Перлштейн) болды. 1947 жылы ол Грейс Гудманға үйленді, және олардың төрт баласы болды: Роберт Ротштейн (Роб Стонер), Энн Сеган, Ева Рот Линдсей және Дэниел Ротштейн.