Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс өнер тарихшысы Бенджамин Хайнц Дитер Бухлох (15 қараша 1941 жылы туған) – неміс өнер тарихшысы. 2005 жылдан 2021 жылға дейін Гарвард университетінің Өнер тарихы және архитектура факультетінде қазіргі заманғы өнер бойынша Эндрю В. Меллон профессоры қызметін атқарды.
German art historian
Benjamin Heinz Dieter Buchloh (born November 15, 1941) is a German art historian. Between 2005 and 2021 he was the Andrew W. Mellon Professor of Modern Art in the History of Art and Architecture department at Harvard University.
Білім және мансап
1941 жылы 15 қарашада Германияның Кёльн қаласында туған Бухло 1969 жылы Берлин еркін университетінен неміс әдебиеті бойынша филология магистрі дәрежесін алды. Кейін ол 1994 жылы Нью-Йорк қаласы университетінің аспирантурасында өнер тарихы бойынша философия докторы ғылымын қорғады, онда ол өнер тарихшысы Розалинд Краусспен бірге оқыды. Неміс Interfunktionen өнер журналының редакторы және Дюссельдорфтың Кунстакадемиясында, NSCAD университетінде және CalArts-та оқытушы болып жұмыс істегеннен кейін, Бухло Нью-Йорк штатының Олд Вестбери университетінде және Чикаго университетінде өнер тарихын оқыта бастады. 1989-1994 жылдары Массачусетс технология институтында доцент болып сабақ берді. 1991-1993 жылдары Уитни американдық өнер мұражайының тәуелсіз зерттеу бағдарламасының сын және кураторлық зерттеулер директоры қызметін атқарды. Содан кейін ол 1994-2005 жылдары Колумбия университетінде және оның бауырлас колледжінде, Барнард колледжінде ХХ ғасыр мен қазіргі заманғы өнердің Вирджиния Б. Райт профессоры ретінде сабақ берді, соның ішінде 1997-2000 жылдары кафедра төрағасы болып қызмет етті. 2005 жылы Гарвард университетінің өнер және сәулет тарихы кафедрасына оқуға қабылданды. Ол Франклин Д. және Флоренс Розенблатт атындағы қазіргі заманғы өнер профессоры атанды. 2006 жылы Эндрю В. Меллон атындағы қазіргі заманғы өнер профессоры атанды. 2007 жылы Бухло өнер тарихшысы ретінде қазіргі заманғы өнерге қосқан үлесі үшін 2007 жылғы Венеция биенналесінде "Алтын арыстан" сыйлығын жеңіп алды. 2009 жылдың күзінде Бенджамин Бухло Берлиндегі Америка академиясында Daimler Fellow ретінде тұрды. 2021 жылы оқытушылық қызметтен зейнеткерлікке шықты. Бухло қазіргі уақытта October өнер журналының редакторларының бірі және 2022 жылы Герхард Рихтер туралы "Герхард Рихтер: Тарих тақырыбынан кейінгі сурет салу" атты монографиясын аяқтады.
Born in Cologne, Germany on November 15, 1941, Buchloh received a M. Phil in German literature from the Freie Universität Berlin in 1969. He later obtained his Ph. D in art history in 1994 from the Graduate Center at the City University of New York, where he studied with fellow art historian Rosalind Krauss. After time as an editor for German art journal Interfunktionen and teaching stints at the Kunstakademie Düsseldorf, NSCAD University, and CalArts, Buchloh began teaching art history at the State University of New York at Old Westbury and the University of Chicago. He later taught at the Massachusetts Institute of Technology as an associate professor from 1989 to 1994. From 1991 to 1993, he also served as the Director of Critical and Curatorial Studies for the Whitney Museum of American Art Independent Study Program. He then taught at both Columbia University and its sister college, Barnard College, as Virginia B. Wright Professor of Twentieth Century and Contemporary Art from 1994 to 2005, including service as a department chair from 1997 to 2000. In 2005, he joined the Harvard University department of History of Art and Architecture. He was named Franklin D. and Florence Rosenblatt Professor of Modern Art. In 2006, he was named Andrew W. Mellon Professor of Modern Art. In 2007, Buchloh won the Golden Lion award at the 2007 Venice Biennale for his work as an art historian towards contributing to contemporary art. In fall 2009, Benjamin Buchloh resided at the American Academy in Berlin as a Daimler Fellow. In 2021 he retired from teaching. Buchloh is currently a co editor of the art journal October and in 2022 completed a monograph of Gerhard Richter titled Gerhard Richter: Painting After the Subject of History.
Шығармалары
Оның "Нео-авангард және мәдениет индустриясы" (2000) атты кітабы – соғыстан кейінгі өнердің маңызды тұлғаларына арналған он сегіз эссе жинағы. Бұл эсселер 1970 жылдардың соңынан бері жазылған. Кітап Францияның Nouveau Réalisme (Арман, Ив Кляйн, Жак де ла Вилле), соғыстан кейінгі неміс өнері (Джозеф Бойс, Зигмар Полке, Герхард Рихтер), американдық Флюкс және Поп-арт (Роберт Уоттс және Энди Уорхол), минимализм және постминималистік өнер (Майкл Ашер және Ричард Серра), сондай-ақ еуропалық және американдық концептуалды өнер (Дэниел Бюрен, Дэн Грэм) тақырыптарын қамтиды. Бухлох кейбір суретшілердің тіл мен сурет салуға қатысты оппозициялық көзқарастарын қарастырады, мысалы, Нэнси Сперо және Лоуренс Вайнердің туындыларын талдайды. Ал басқалары туралы ол институционалдық сынның даму үлгілері (Ханс Хаакке) және мұражай теориясының қалыптасуы (Марсель Бродтаерс) сияқты жалпы сұрақтар қояды, сонымен қатар постконцептуалды өнердегі тарихи естелік қалыптасуына қатысты мәселелерді зерттейді (Джеймс Коулман). Бухлохтың эсселер жинағы "Формализм және тарихилық: ХХ ғасыр өнеріндегі модельдер мен әдістер" екінші томы 2015 жылдың ақпан айында жарық көрді. Онда ХХ ғасыр өнеріндегі тақырыптық және тарихи мәселелерге арналған маңызды және кең таралған эсселер жинақталған, олардың ішінде "ретке оралу", кеңестік "фактография" және нео-авангардтың "парадигмалық қайталанулары" бар.
His book, Neo Avantgarde and Culture Industry (2000), is a collection of eighteen essays on major figures of postwar art written since the late 1970s. It covers Nouveau Réalisme in France (Arman, Yves Klein, Jacques de la Villeglé), postwar German art (Joseph Beuys, Sigmar Polke, Gerhard Richter), American Fluxus and Pop Art (Robert Watts and Andy Warhol), minimalism and postminimal art (Michael Asher and Richard Serra), and European and American conceptual art (Daniel Buren, Dan Graham). Buchloh addresses some artists in terms of their oppositional approaches to language and painting, for example, Nancy Spero and Lawrence Weiner. About others, he asks more general questions concerning the development of models of institutional critique (Hans Haacke) and the theorization of the museum (Marcel Broodthaers); and addresses the formation of historical memory in postconceptual art (James Coleman). The second volume of Buchloh's collected essays Formalism and Historicity: Models and Methods in Twentieth Century Art was released in February 2015. It collects a series of important and widely influential essays on thematic and historical issues in twentieth century art including the "return to order", Soviet "factography", and the "paradigm repetitions" of the neo avant garde.