Кіріспе
Химиялық реакция. Гидразонды йодтау – гидразонды йод және DBU сияқты нуклеофилді емес негізбен реакцияластыру арқылы винил йодидке айналдыратын органикалық реакция. Алғаш рет 1962 жылы Дерек Бартон жариялаған бұл реакция кейде «Бартон реакциясы» деп аталады (барлық «Бартон реакциялары» әртүрлі болғанымен) немесе, көбірек сипаттама беру үшін «Бартон винил йодты процедурасы» деп те аталады. Реакцияның бастауы 1911 жылы Виланд пен Розеудің гидразонды тек йодпен (негізсіз) реакцияластырғанда азин димері (схема 1-дегі 2-құрылым) түзілетінін жариялауымен байланысты. Бартонның алғашқы жарияланымдарында реакция күшті гуанидин негізін қолдану, гидразонды йод ерітіндісіне кері ретпен қосу және судың жоқтығын қамтамасыз ету арқылы оңтайландырылды. Электрофиль ретінде йодты ароматты селенид бромидтерімен алмастырғанда, сәйкес винилселенидтер алынады.
Hydrazone iodination is an organic reaction in which a hydrazone is converted into a vinyl iodide by reaction of iodine and a non nucleophilic base such as DBU. First published by Derek Barton in 1962 the reaction is sometimes referred to as the Barton reaction (although there are many different Barton reactions) or, more descriptively, as the Barton vinyl iodine procedure. The reaction has earlier roots with the 1911 discovery by Wieland and Roseeu that the reaction of hydrazones with iodine alone (without base) results in the azine dimer (structure 2 in scheme 1). In the original Barton publication the reaction was optimized by using a strong guanidine base, the inverse addition of the hydrazone to an iodine solution, and by exclusion of water. When iodine as an electrophile is replaced by aromatic selenyl bromides, the corresponding vinyl selenides are obtained:
Қолданылу аясы
Бұл процедураның мысалы – 2,2,6 триметилциклогексанонның гидразин және триэтиламинмен этанолда қайнау температурасында реакция арқылы гидразонға айналуы, содан кейін гидразонның 2-терт-бутил-1,1,3,3-тетраметилгуанидин (DBU-дан арзан) қатысуымен диэтил эфирінде бөлме температурасында йодпен реакцияласуы. Тағы бір мысалды Данишевский таксолының толық синтезінен табуға болады. Бір зерттеуде осы реакцияның кез келген реактивті аралық өнімін ішкі алкенмен байланыстыруға тырысады. 5-суреттегі гидразон 1 толуолда йод пен триэтиламинмен реакцияға түскенде, күтілетін реакция өнімі – еркін радикал механизмі бойынша B жолы арқылы дийод 10 емес. 1-ден басталатын реакция тізбегі: дийод аралық өнімі 2-ге галоген қосылу реакциясы, содан кейін 3-ке сутегі йодидін жоғалту арқылы жою реакциясы. B жолында йодтың тағы бір эквиваленті азот қос байланысына реакцияға түседі, содан кейін HI жоғалады және 6 пайда болады. Азот-йод байланысы нашар, гомолиз азоттың еркін радикалы 7-ге айналуына себеп болады. Азоттың жоғалуы радикал түрі 8-ге әкеледі. Радикалдық позиция алкенге 9-ға ауысады, ол кейін йодпен бірігіп 10-ды құрайды. Алкен болмаған жағдайда 8 йод радикалын қабылдайды, ал геминальды дийод HI-ді жоғалтып винил йодидін құрайды. Шын мәнінде жүзеге асырылатын процесс – А жолы, онда HI диазоқосылыс 4-ке шығарылады, содан кейін 85% өнімділікпен пиразолинге 1,3-диполярлы циклоқосылу диазоалканмен жүзеге асырылады.