Чарльз Вейкфилд Кадман: Американдық композитор және үнді музыкасына қызығушылық

Кіріспе

Американдық композитор, канадалық саясаткер Чарльз Уэйкфилд Кэдман (24 желтоқсан 1881 – 30 желтоқсан 1946) – американдық композитор. Ол 40 жыл бойы Нелл Ричмонд Эберхартпен тығыз байланыста жұмыс істеді, ол оның көптеген әндеріне, соның ішінде «Four American Indian Songs» өлеңдерін жазды. Ол сонымен қатар оның бес операсының либреттосын жазды, олардың екеуі үнді мәдениетіне арналған. Ол түрлі жанрларда шығармалар жазды.

Өмір және мансап

Кейдманның музыкалық білімі, көптеген американдық құрбыларынан өзгеше, толығымен американдық болды. Пенсильвания штатының Джонстаун қаласында дүниеге келген ол 13 жасында фортепиано сабақтарын бастады. Кейіннен, жақын орналасқан Питтсбургке барып, онда Питтсбург симфониялық оркестрінің концертмейстері және дирижері Луиджи фон Куниц пен Эмиль Паурдан гармония, теория және оркестрлеуді оқыды. Бұл оның формалды білімінің шегі болды, алайда ол Анна Присцилла Ришердің де шәкірті болған деген пікір бар. Он сегіз жасқа келгенде, ол Хоумстед қаласындағы (болат өндірісімен әйгілі) теміржол кеңсесінде кызметкер болып жұмыс істеді. Бос уақытында ол музыка жазуын жалғастырды. 1902 жылы ол көршісі Нелл Ричмонд Эберхартпен танысып, оның музыкаға деген қызығушылығын білді. Олар бірлесіп жұмыс істей бастады: ол мәтін жазып, ал ол алғашқы шығармасы – гимнге музыка жазды, олар үшін бір жарым доллар төленді. Осылайша олардың ынтымақтастығы басталды, ол 40 жылға созылды. 1908 жылы Кэдман Pittsburgh Dispatch газетінің музыка редакторы және сыншысы болып тағайындалды. Ол американдық үнді музыкасының күшті ықпалында болды, оны зерттеді, әсіресе этнологтар Элис Флетчер мен Фрэнсис Ла Флеше еңбектері арқылы. Флетчер мен Ла Флеше Омаха тайпасын зерттеп, олардың музыкасын және әңгімелерін жазды. 1909 жылдың жазында ол Небраскаға сапар шегіп, Омаха мен Виннебаго тайпаларының музыкасын және дәстүрлі аспаптарын зерттеді. Ол олардың резервацияларында тұрып, олардың аспаптарын ойнауды үйренді. Кэдман Ла Флешенің жазбаларын пайдаланды, сондай-ақ осы халықтардан жинаған әңгімелеріне де қызығушылық танытты. Олар сол жылы опера жазуға кірісті; Кэдман Смитсониан институтымен бірге жұмыс істеген этнолог Элис Каннингэм Флетчер жариялаған Омаха мен Пауни музыкасының үш жинағынан әуендерді таңдап алды. Әндерді басқалар нотаға түсірді немесе үйлестірді. Кэдман бұл музыканы таратуға мүмкіндік алды: операдан үзінділер 1917 жылы Уайт Смит баспасынан фортепиано сюитасы ретінде, ал 1920 жылы Бузи баспасынан оркестрлік сюитасы ретінде жарық көрді. 1920 жылдары бұл шығармалар өте танымал болды және Денвер мен Лос-Анджелесте орындалды. Қызыл қауырсын 1924 жылы Денверде өткен қойылымда басты рөлде опералық дебютін жасады, сондай-ақ 1926 жылы Лос-Анджелесте де орындады. Кейбір ғалымдар Кэдманның американдық музыкадағы «үндістер қозғалысына» қатысқандығының салдарынан кейбір сыншылар оның туындыларын өздерінің құндылықтары бойынша бағалай алмады деп санайды. Оның және осыған ұқсас туындылары ХХ ғасырдың басында танымал болғанымен, кейіннен олар сұраныстан қалды.

Cadman's musical education, unlike that of most of his American contemporaries, was completely American. Born in Johnstown, Pennsylvania, he began piano lessons at 13. Eventually, he went to nearby Pittsburgh where he studied harmony, theory, and orchestration with Luigi von Kunits and Emil Paur, then concertmaster and conductor, respectively, of the Pittsburgh Symphony Orchestra. This was the sum of his formal training, although he has been said to have been a pupil of Anna Priscilla Risher as well. By the age of eighteen, he was working as a clerk in a railroad office in Homestead, also in steel country. On the side, he continued writing music. In 1902 he met neighbor Nelle Richmond Eberhart and learned that she was interested in music. They began to work together, she writing the text and he the music for their first piece, a hymn for which they were paid one and a half dollars. Their collaboration began, and it continued for 40 years. In 1908, Cadman was appointed as the music editor and critic of the Pittsburgh Dispatch. He was greatly influenced by American Indian music, which he had been studying, especially through the work of ethnologists Alice Fletcher and Francis La Flesche. Fletcher and La Flesche had studied the Omaha Tribe and recorded their music and stories. In the summer of 1909 he went to Nebraska to study the music and traditional instruments of the Omaha and Winnebago tribes. He lived with the people on their reservations, learning to play their instruments. Cadman drew from La Flesche's recordings, and he was also interested in his stories collected from these peoples. They began work that year on an opera; Cadman had already started to pull melodies from three printed collections of Omaha and Pawnee music published by ethnologist Alice Cunningham Fletcher, who also was with the Smithsonian. The songs were transcribed or harmonized by others. Cadman did gain some distribution for this music: selections from the opera were published by White Smith in 1917 as a piano suite, and by Boosey in 1920 as an orchestral suite. It was very popular in the 1920s, performed also in Denver and Los Angeles. Redfeather made her opera debut in the lead role in a 1924 performance in Denver, and also sang it in Los Angeles in 1926. Some scholars believe that Cadman's involvement with the so called Indianist movement in American music resulted in some critics failing to judge his works on their own merits. While his and similar works were popular in the early 20th century, they have since fallen out of favor.