Кіріспе

Пенокеан орогенезі – Солтүстік Американың Көлі Верхний аймағында шамамен 1,86 – 1,83 миллиард жыл бұрын, ерте проторозойда болған тау құрылысының эпизоды. Бұл орогенездің ядросы – Черчилль кратоны, ол 1,86–1,81 млрд жыл бұрын Жоғарғы және Солтүстік Атлантика кратондарының соқтығысуынан пайда болған террандардан тұрады. Орогенез нәтижесінде Нена және Арктика құрлықтары қалыптасты, олар кейін басқа құрлықтармен бірігіп Колумбия суперконтинентін құрады. Атау алғаш рет Мичиган және Висконсин штаттарының солтүстігіндегі Пеноки таулары (кейде қате түрде Гогебик таулары деп аталады) аймағына сілтеме жасап ұсынылды. Палеопротерозойлық Пенокеан орогенезі Жоғарғы кратонның оңтүстік жиегіндегі шұңқырада дамыды. Ол шығысқа қарай Миннесотадан Хьюрон көліне жақын Гренвилл орогеніне дейін, ал оңтүстікке қарай Висконсин штатындағы Орталық жазыққа дейін созылады. Ол Ниагара жарылым аймағымен бөлінген екі доменнен тұрады: оңтүстік, ішкі домен – Висконсин магмалық террандары, палеопротерозойлық толеиттік және кальцидті сілтілі аралдық және кальцидті сілтілі плутоникалық тау жыныстарынан құралған; солтүстік, сыртқы домен – Архейлік негізге орналасқан континенттік шеттік алқаптық бассейн, Анимики тобы мен Маркетт тауларының супертобының үстіңгі қабатты тау жыныстарын қамтиды. Екі доменнің шамамен 1,88–1,85 млрд жыл бұрынғы соқтығысуы салдарынан солтүстік доменнің солтүстікке қарай итеріліп, бүктелуіне әкелді. Бұл эпизод шамамен 10 миллион жылға созылды. Жүз миллиондаған жылдардан кейін сол аймақта Кевинван жарылысы орын алып, ақырында Көлі Верхнийге айналған алапты құрды. Бұл орогенездің қалдықтары бүгінде Минесота мен Онтарионың темір таулары, Висконсиннің солтүстік жоталары және Мичиганның жоғарғы түбегі ретінде көрінеді.