Кіріспе
Чех композиторы
Далибор Сирил Вачкар (19 қыркүйек 1906 – 21 қазан 1984) – чех заманауи композиторы. Ол Чехословакияның барлық аймақтарында кеңінен танымал болды.
Өмірбаян
Далибор С. Вачкар 1906 жылғы 19 қыркүйекте Адриатика теңізіндегі Корчула қаласында дүниеге келді. Ол кейіннен чех халық музыкасымен аты шыққан музыкант Вацлав Вачкардың (1881–1954) және актриса Йоханна Фалтисованың ұлы болды. Вачкар композицияны Антонин Дворжактың шәкірті және күйеу баласы болған Йозеф Суктан, ал скрипканы Карел Хоффманнан Прага консерваториясында оқыды және 1931 жылы бітірді. Оның ерте туындылары ұстазы Йозеф Суктың ықпалын көрсетеді. Олар лирикалық, терең сезімтал және ойлы, жаңа гармония мен тембрлерді білдіреді. Дегенмен, соғысқа дейінгі модернизмнің жаңа музыкалық тілі мен джаздың спонтандылығы оны жеке композиторлық жолға түсуге итермеледі. Ол бастапқыда әртүрлі аспаптарға арналған соло және концерттік туындыларға қызығушылық танытты. Мұның бір себебі – оның әкесінің мұрасы, вальстердің, марштардың, серенадтардың және әндердің танымал композиторы, сонымен қатар ол симфониялық оркестр мен духовой музыкасы үшін «Аспаптама» жазған және кәсіби музыкант ретінде алған тәжірибесі болды. Ол екі скрипкалық концерт, фортепианолық концерт, орган, клавесин, гобой, кларнет, фаготқа арналған концерттер, трубаға арналған джаз концерт, соқпалы аспаптарға арналған концерт және тромбонға арналған концерт шығарды. Бұл туындылардың барлығында ерекше және қызықты аспаптық үйлесімдер мен ырғақтық қуат байқалады. Оның камералық музыка туындыларының ішінде: Сылбырлы квартетке арналған концерт, скрипка мен фортепианоға арналған 2 соната – «Арнау» және «Musica Intima», Сылбырлы триоға арналған «Furiant», духовой квинтет, гитара мен флейта, гитара мен виолончель, труба мен органға арналған туындылар, сондай-ақ фортепиано және басқа да көптеген шығармалар бар. Шығармашылығының шыңына жеткенде Вачкар толыққанды заманауи композиторға айналды, бірақ ол чех тамырына адал болды. Оның барлық музыкасында гармония, ырғақ және аспаптама оның ішкі жан дүниесі мен сыртқы «құйындар әлем» арасындағы үлкен құштарлық пен диалогпен ерекшеленеді. Оның оркестрлік туындыларының ең сәттілері: «Түтінді симфония» (оның бес симфониясының үшіншісі), француз мүйізі, фортепиано және оркестр үшін «Симфониетта», «Симфониялық шерцо», «Furiant», оркестр мен хорға арналған «Appellatio», камералық оркестрге арналған «Прелюдия», «Extempore 84» және көптеген вокалдық туындылар. Сонымен қатар, оның танымал би әндері мен көптеген кино музыкасы Чехияда кеңінен танымал болды және оған көптеген тыңдаушылардың жүрегінде мәңгілік орын берді. Далибор С. Вачкар 1984 жылғы 21 қазанда Прагада қайтыс болды және Винограды зиратында жерленді.