Габриель Молитор: Франция маршалының өмірі мен әскери жолы

Кіріспе

Франция маршалы (1770–1849)

Габриэль Жан Жозеф Молитор (7 наурыз 1770 – 28 шілде 1849) – Франция маршалы.

Өмірбаян

Ол Лотарингиядағы Хайенген қаласында дүниеге келген. Француз төңкерісі басталғанда Молитор француз төңкерістік әскерлеріне милиция батальонының капитаны ретінде қосылды. 1793 жылы оған бригада басшылығы тапсырылды және ол Хошеге қызмет етті, оның басшылығымен Кайзерслаутерн мен Виссембург шайқастарында болды. 1795 жылы Молитор Майнц шайқасында ауыр жарақат алды. 1799 жылы Молитор Швейцарияға жіберілді, онда Андре Массенаның қол астында Александр Суворов басқарған австро-орыс әскерлеріне қарсы, әсіресе Клонталь және Нафельс шайқастарында күш сынасты. 1800 жылы Мороның Рейн армиясында шайқасты. Молитор 1801 жылы генерал де дивизия шеніне көтерілді. 1805 жылы Массенамен бірге Италияға жіберілді, онда Ваго мен Кальдиерода қызмет етті. 1806 жылы Рагуза Республикасын құтқаруға қатысты. 1807 жылы Молитор неміс майданына ауыстырылды, онда Штральзунд маңында шведтерге қарсы күресті. Одан кейін Поммернияның губернаторы болып тағайындалды және Наполеон оған граф титулы берді. 1809 жылы оған Массенаның IV корпусында дивизия басшылығы тапсырылды және ол Асперн мен Ваграм шайқастарында көзге түсті. 1810 жылы Ханзалық қалаларды басып алуға жіберілді, 1811 жылдан 1813 жылға дейін Голландияда қызмет етті, ал 1814 жылғы науқанда Макдональдтың қол астында болды. Наполеон тақтан басқаннан кейін Молитор Бурбондарға адалдық серт берді, олар оны жаяу әскердің бас инспекторы етіп тағайындады. Император Эльбадан оралғанда Молитор оған жүз күн ішінде қосылды, бірақ Наполеон жеңілгеннен кейін оның лауазымынан алынды. 1818 жылы Молитор қайтадан құрметке ие болды. 1823 жылы ол Испанияға Сент-Луистің жүз мың ұлының құрамында жіберілген II корпустың басшысы болды. Сол жылы Францияның маршалы және пьері атанды. 1827 жылдан бастап Пирлер палатасының хатшысы қызметін атқарды. Шілде революциясынан кейін Молитор барлық лауазымын сақтап қалды және кейін Лес-Инвалидтердің губернаторы және Ардагерлік легионның бас канцлері болып қызмет етті. Ол 1849 жылы Парижде қайтыс болды. Кейіннен Нансиде Молитордың ескерткіші орнатылды.

He was born in Hayingen in Lorraine. Upon the outbreak of the French Revolution, Molitor joined the French revolutionary armies as a captain in a battalion of militia. In 1793 he was given command of a brigade and served under Hoche under whom he fought at Kaiserslautern and Wissembourg. In 1795, Molitor was severely wounded in the Battle of Mainz. In 1799, Molitor was sent to Switzerland where he fought under André Masséna against an Austro Russian force led by Alexander Suvorov, particularly at the Klöntal and Näfels. In 1800, he fought in the Army of the Rhine under Moreau. Molitor was promoted to the rank of général de division in 1801. He was sent with Massena to Italy in 1805, where he served at Vago and Caldiero. In 1806 he took part in the relief of Republic of Ragusa. In 1807, Molitor was transferred to the German theatre of operations, where he served against the Swedes around Stralsund. He was then made governor of Pommern and was granted a comital title by Napoleon. In 1809 he was given command of a division in Massena's IV Corps and he saw action in the battles of Aspern and Wagram. In 1810 he was sent to occupy the cities of the Hanseatic League, from 1811 to 1813 he served in Holland, in the campaign of 1814 he served under MacDonald. After the abdication of Napoleon, Molitor made his submission to the Bourbons who made him Inspector General of the infantry. Upon the return of the emperor from Elba, Molitor joined him during the Hundred Days, for which he was stripped of his functions after Napoleon's defeat. In 1818, Molitor was restored to grace. In 1823 he commanded the II Corps which was sent to Spain as part of the Hundred Thousand Sons of Saint Louis. The same year he was made a Marshal of France as well as a Peer. From 1827, he served as secretary to the Chamber of Peers. After the July Revolution, Molitor was allowed to keep all his functions and he later served as Governor of Les Invalides and as Grand Chancellor of the Legion d'Honneur. He died in 1849 in Paris. A statue of Molitor was later erected in Nancy.

Стредивариус

1697 жылғы Молитор Страдивариусы, бір кезде Наполеон Бонапартқа тиесілі болған деген әңгіме бар, 1804 жылдан бастап Молиторға қарасты болды. Ол 2010 жылдың қазан айында Tarisio Auctions аукционында 3,6 миллион долларға сатылып, әлемдік рекордты жаңартты.