Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генерал Антуан Друо, граф Друо (11 қаңтар 1774 – 24 наурыз 1847) – француз офицері, француз революциялық және Наполеон соғыстарында шайқасқан. Друо Трафальгар шайқасының (1805) және Ватерлоо шайқасының (1815) екеуінде де болған санаулы адамдардың бірі. Друоның есімі Триумф аркасының батыс тірегіне жазылған.
General Antoine Drouot, Comte Drouot (11 January 1774 – 24 March 1847) was a French officer who fought in the French Revolutionary and Napoleonic Wars. Drouot is one of a select group who were present at both the Battle of Trafalgar (1805) and the Battle of Waterloo (1815). Drouot's name is inscribed on the western pillar under the Arc de Triomphe.
Өмірбаян
Францияның Нанси қаласында, нан пісірушінің ұлы болып туған Друо артиллериялық ретінде оқып, Француз революциясының шайқастарына қатысып, 1800 жылы Хоэнлинден шайқасында артиллерия капитаны болды. Кейіннен ол Империяның көптеген шайқастарында, әсіресе Ваграм (1809) және Бородино (1812) шайқастарында көзге түсті. 1813 жылы Лютцен және Баутцен шайқастарындағы өрнекті қызметі үшін, Император гвардиясының артиллериясына қолбасшылық еткені үшін, ол дивизия генералы және Император Наполеонның жеке кеңесшісі болды. Друо 1814-1815 жылдары Эльба аралына жер аударылған Наполеонмен бірге болды, ол оны аралдың губернаторы етіп тағайындады. Ол 1815 жылы Наполеонмен бірге Францияға оралды және «Жүз күн» науқанының басында онымен бірге болды. Ватерлоо науқанында ол Император гвардиясының құрамында болды, ал Ватерлоо шайқасы алдында, әдетте қолбасшылықты өз мойнына алатын генерал-майор Мортье ишаят ауруына шалдыққандықтан, ол Император гвардиясының басқаруын өз қолына алды. Ол шайқас аяқталғанда, Наполеон жеңіліске ұшыраған сәтте, Наполеон Декостер үйінің жанындағы гренадер гвардиясының отрядына қысқа ғана уақытқа басшылық етті және Наполеонмен бірге шайқас алаңынан кетті. Науқанның кейінгі кезеңінде (Наполеон екінші рет тақтан бас тарғаннан кейін) ол Париждегі Император гвардиясының командирі болды. Париждің тапсырылуынан және король Людовик XVIII-нің таққа қайта отыруынан кейін Друо мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен сотқа тартылды, онда ол өзін шеберлікпен қорғады. Ол ақталды және мемлекеттік зейнетақы алды. Зейнетке шыққаннан кейін ол Император гвардиясының ардагерлеріне көмектесуге бар күшін салды және 1847 жылы қайтыс болды.
Born in Nancy, France, the son of a baker, Drouot trained as an artilleryman and took part in the battles of the French Revolution where he rose through the ranks and was a captain of artillery at the Battle of Hohenlinden in 1800. Later he had an illustrious career in the many battles of the Empire, notably, Wagram (1809) and Borodino (1812). For his conduct at the battles of Lützen, Bautzen in 1813, where he commanded the artillery of the Imperial Guard, he was made a general of division and aide de camp to the Emperor Napoleon. Drouot was with Napoleon during his exile to the island of Elba (1814–1815), who made him governor of the island. He accompanied Napoleon back to France in 1815 and was with him at the start of the Hundred Days. He was with the Imperial Guard for the Waterloo Campaign, and on the eve of the Battle of Waterloo he took command of the Imperial Guard when Marshal Mortier who would generally assume command fell ill with sciatica, He was with Napoleon when at the end of the battle just before the rout when Napoleon briefly took command of a square of grenadier Guards, near Decoster's house, and left the field with Napoleon. Later in the campaign (after Napoleon had abdicated for the second time), he was commandant of the Imperial Guard in Paris. After the surrender of Paris and the restoration of King Louis XVIII, Drouot stood trial for treason in which he defended himself skilfully. He was acquitted and granted a state pension. In his retirement he did what he could for the veterans of the Imperial Guard and died in 1847.
Бағалау
"Жаңа биография" басылымындағы өмірбаянында Ш. Геке жазғандай, "Франция 1814 жылы ұзақ жылдар бойы Еуропадағы ең үздік артиллерия офицеріне ие болғанын білгенде таң қалды". Наполеон Друоға "Ұлы әскердің данасы" (le Sage de la Grande Armée) деген лақап берген.
In his biography in Nouvelle Biographie Générale Ch. Héquet wrote "France was astonished in 1814 to learn, that she had possessed for a long time the best officer of artillery in Europe". Napoleon called Drouot le Sage de la Grande Armée (the sage of the Grand Army).