Кіріспе

Француз генералы Жан Андош Жуно, Абрантес герцогы (1771 жылдың 25 қыркүйегі – 1813 жылдың 29 шілдесі) – француз революциялық соғыстары мен Наполеон соғыстарында қызмет еткен француз әскери шенеунігі. Ол 1807 жылы Португалияға француз әскерін басып кіргізуге жетекшілік еткенімен танымал.

Ерте өмір

Жюно 1771 жылдың 25 қыркүйегінде Бургундиядағы Бусси-ле-Гранд қаласында буржуазиялық отбасында дүниеге келді. Ол Мишель Жюноның (1739–1814) және Мари Антуанетта Биенемнің (1735–1806) бесінші ұлы болды. Ол Шаттильонда оқыды, содан кейін Дижонда заң білімін оқыды, бірақ Француз революциясы басталғанда оқуын тастап кетті. Жюно революциялық қозғалысты қолдады және 1790 жылдың 14 шілдесінде Парижде өткен Федерация мерекесіне қатысты.

Ерте мансап

1791 жылы 9 шілдеде Жуно өзінің туған қаласындағы Ұлттық гвардияның негіс қалаушыларының бірі болды және оның 1-ші ротасының капитаны қызметін атқарды. Бірінші коалиция соғысы басталғанда Жуно Солтүстік армиясына жіберілді, ол 1792 жылы 11 маусымда Ла Глизуэль шайқасында алған көптеген жарақаттарының алғашқысын алды, бұл армия Португалияға жорық жасауға бағытталған еді. Армия келесі екі айда Байоннада жиналды, кейіннен Фонтенбло шартының (1807 жылғы 27 қазан) талаптарына сәйкес испан жасағымен күшейтілді. 1813 жылы Жуно Ильрия провинцияларының губернаторы болып тағайындалды. Эндрю Робертс былай деп жазады: "Жуноның саналы шешімдеріне оның ақыл-есін жоғалтқан сифилис әсер еткен болуы мүмкін. Келесі жылы Рагузадағы балда ол тек эполеттері, қолғаптары, би аяқ киімдері, ордендері мен марапаттарымен ғана жалаңаш келді". Оның ықыласынан айырылуына байланысты күшейе түскен психикалық тұрақсыздығы оны әкесінің қадағалауына алу үшін иеліктеріне қайтаруға әкелді. Жуно өзін терезеден лақтырып жіберді және 1813 жылғы 23 шілдеде Монбардада алған жарақаттарынан қайтыс болды.