Кіріспе

Француз генералы Бартелем Кэтрин Жубер (baʁtelemi katʁin ʒubɛʁ, 14 сәуір 1769 – 15 тамыз 1799) – француз революциялық соғыстары кезінде қызмет еткен француз генералы. Наполеон Бонапарт оның қабілетін танып, оған үлкен жауапкершілік жүктеді. Жубер 1799 жылы Нови шайқасында француз армиясына басшылық етіп жатқанда қаза тапты.

Ерте өмір және мансап

Адвокаттың ұлы Жубер Пон-де-Во (Эн) қаласында дүниеге келді және 1784 жылы мектептен қашып артиллерияға қатысу үшін жазылды. Оны қайтарып алып, Лион мен Дижонда заң оқуға жіберді. 1791 жылы Француз революциялық соғыстары кезінде ол Француз революциялық армиясының Эн полкіне қосылды, ал әріптестері оны тікелей капрал және сержант қызметіне сайлады. 1792 жылдың қаңтарында ол кіші лейтенант, ал қарашада лейтенант болды, осы уақыт аралығында Италия армиясымен алғашқы жорығына қатысты. 1793 жылы Жубер Солтүстік-Батыс Италиядағы Тенде өткеліндегі редутты қорғағанда көзге түсті, онда ол жау батальонына қарсы бар болғаны отыз адамды жетектеді. Шаянда жараланғаннан кейін австриялық бас қолбасшы Жозеф Николаус де Винс оны сөзбен босатып жіберді. 1794 жылы ол қайтадан белсенді қатысып, 24 желтоқсан 1795 жылы бригада генералы шеніне көтерілді.

1796 97

1796 жылғы жорықта Жубер Наполеон Бонапарттың басқарушы құрамына енді. Ол Милесимо шайқасында Пьер Аугероның, ал Лоди шайқасында Андре Массенаның қол астында бригадаға басшылық етті. Сондай-ақ ол тамыз айында Кастильоне шайқасына қатысты. Жубер Наполеон Бонапарттың назарын тез тартып, 1796 жылдың желтоқсанында дивизия генералы қызметіне тағайындалды. Бонапарт оны маңызды жасақтардың басшылығына бірнеше рет таңдады, оның ішінде Риволи шайқасында Адиге өзені аңғарындағы күштерді ұстап тұру міндетін де тапсырды. 1797 жылғы көктемгі науқанда (Австрияға шабуыл) ол Тирольдегі Бонапарт армиясының сол қанатын басқарды. Ол өз командирімен қайта қосылу үшін таулар арқылы өтіп, Штирияға жетті. 1797 жылдың ақпан айында генерал Жубер Тироль мергеншілер роталарына қарсы қимыл жасап, олардың қарсыласуын басу туралы қаһарлы хабарлама жолдады: "Мен француз халқының жауы деп есептеймін, Тироль мергеншілер роталарына тіркелген әкелердің барлығы түрмеге қамалады және олардың мүлігі Республиканың пайдасына тәркіленеді".

179899

Кейіннен ол Төменгі елдерде, Рейнде және Италия түбегінде түрлі басшылықтарда болды, онда 1799 жылдың қаңтарына дейін бас қолбасшы болып қызмет етті. 1798 жылдың 6 желтоқсанында ол Пьемонттың астанасы Турин қаласын басып алды. Азаматтық билік органдарымен туындаған дауға байланысты қызметтен кеткен Жюбер Францияға оралды. Ол жерде 1799 жылдың маусымында Шарль Луи Гуге де Семонвилдің қызы, сондай-ақ маршал Жак Макдональдтың болашақ әйелі Мле де Монтолонға үйленді. Біраз уақыттан кейін Жюбер Солтүстік Италиядағы француздардың бірнеше ірі жеңілістерін тоқтату үшін шайқасқа шақырылды. 1799 жылдың шілде айының ортасында ол Жан Мородан қолбасшылықты қабылдады, ал Моро оның кеңесшісі ретінде қалды. Жюбер мен Мороны Ресей және Австрия әскерлерінің біріккен күштерінің басшысы Александр Суворов шайқасқа мәжбүр етті. Нови шайқасы француздар үшін апатқа ұшырады, себебі бұл жеңіліс болғаны ғана емес, сонымен қатар Жюбер осы шайқаста ерте құлап, Огулинск 3-ші жаяу әскер полкінің әскері жүрегіне оқ түсірді. Жюбер бұрын Наполеонның болашақ ұлы қолбасшысы деп есептелген, бірақ Наполеон соғыстарында қаза тапқан тағы бір француз әскери қолбасшысы болды. Шайқастан кейін оның денесі Тулонға жеткізіліп, Ла-Мальг бекінісіне жерленді. Француз директориясы 1799 жылдың 16 қыркүйегінде оған құрмет көрсету рәсімін өткізді. Бург-ан-Бресседе орнатылған Жюберге арналған ескерткіш кейіннен Людовик XVIII-нің бұйрығымен бұзды. Оның туған қаласы Пон-де-Вода тағы бір ескерткіш орнатылған.