Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері, ақсүйек және әскери шенеунік
French politician, nobleman and military officer
Пол Франсуа Жан Николас, Виконт де Баррас (bara:s; 30 маусым 1755 – 29 қаңтар 1829), көбінесе Пауль Баррас деп танылатын, француз революциясының саясаткері және 1795–1799 жылдардағы Директория режимінің бас атқарушысы болды.
Paul François Jean Nicolas, Vicomte de Barras (bara:s; 30 June 1755 – 29 January 1829), commonly known as Paul Barras, was a French politician of the French Revolution, and the main executive leader of the Directory regime of 1795–1799.
Ерте өмір
Прованс абыройлы әулетінен шыққан ол қазіргі Вар департаментындағы Фокс-Амфо қаласында дүниеге келген. Он алты жасында Лангедок полкіне "жантльмен кадет" ретінде қабылданды. 1776 жылы француз Үндістанына жол тартты. Саяхатында кемесі апатқа ұшыраса да, екінші англо-майсур соғысында Пондичери қаласын қорғауға үлес қосу үшін Пондичериге уақтылы жетіп үлкерді. 1782/83 жылдары ол аймаққа екінші экспедицияға қатысып, танымал адмирал Пьер Андре де Суфреннің флотында қызмет етті. Баррас директор болғанда Наполеонға итальяндық батальонда генерал лауазымын берді.
Descended from a noble family of Provence, he was born at Fox Amphoux, in today's Var département. At the age of sixteen, he entered the regiment of Languedoc as a "gentleman cadet". In 1776, he embarked for French India. Shipwrecked on his voyage, he still managed to reach Pondicherry in time to contribute to the defence of that city during the Second Anglo Mysore War. He took part in a second expedition to the region in 1782/83, serving in the fleet of the renowned Admiral Pierre André de Suffren. When Barras became Director, he gave Napoleon position of general in the battalion of Italians.
Термидор мен директория
1794 жылы Баррас Максимилиан Робеспьердің жақтастарын құлатуға ұмтылғандардың жағына қосылды. 1794 жылғы 27 шілдедегі Термидориялық реакция оны көзге түсірді. Келесі жылы Конвент Париждегі наразы Ұлттық гвардиядан қорқыныш сезінгенде, Баррасты оларға қарсы тұру үшін әскерге қолбасшылық етуге тағайындады. Оның Бонапартты тағайындауы, 13 Вендемиер (1795 жылғы 5 қазан) деп аталатын Тюильри сарайының жанындағы көшелердегі роялистер мен басқа да наразылардың таратылуын қамтамасыз ететін қатаң шаралар қабылдануына әкелді. Соңынан Баррас Француз Республикасының атқару билігін басқарған бес директордың біріне айналды. Жозефина де Боарнемен тығыз қарым-қатынасы болғандықтан, Баррас оның Бонапартқа үйленуіне көмектесті. Оның кейбір замандастары Баррас 1796 жылдың басында Бонапартты Италия армиясының қолбасшысы етіп тағайындауының себебі осы екенін айтты. Бонапарттың жетістігі Директорияға бұрынғыдан бетер тұрақтылық сыйлады, ал 1797 жылдың жазында роялистер мен қалған Жирондистер үкіметке қарсылық көрсеткенде, Бонапарт 18 Фруктидор төңкерісінде (1797 жылғы 4 қыркүйек) олардың қозғалысын басу үшін генерал Ожереоны жіберді.
In 1794, Barras sided with the men who sought to overthrow Maximilien Robespierre's faction. The Thermidorian Reaction of 27 July 1794 made him rise to prominence. In the next year, when the Convention felt threatened by the malcontent National Guards of Paris, it appointed Barras to command the troops engaged in its defence. His nomination of Bonaparte led to the adoption of violent measures, ensuring the dispersion of royalists and other malcontents in the streets near the Tuileries Palace, remembered as the 13 Vendémiaire (5 October 1795). Subsequently, Barras became one of the five Directors who controlled the executive of the French Republic. Owing to his intimate relations with Joséphine de Beauharnais, Barras helped to facilitate a marriage between her and Bonaparte. Some of his contemporaries alleged that this was the reason behind Barras's nomination of Bonaparte to the command of the army of Italy early in the year 1796. Bonaparte's success gave the Directory unprecedented stability, and when, in the summer of 1797, the royalist and surviving Girondist opposition again met the government with resistance, Bonaparte sent General Augereau, a Jacobin, to repress their movement in the Coup of 18 Fructidor (4 September 1797).
Құлдырау және кейінгі өмір
Баррасқа ондаған сүйікті әйелдері мен ер адамдармен қарым-қатынаста болғаны айтылды. Оның басқаруындағы жемқорлық Франция үшін де ерекше дәрежеде болды. Баррас қоғамдық және жеке өміріндегі әдепсіздігі Директорияның құлауына және Консулдықтың құрылуына зор үлес қосты деп жиі айтылады. Қалай болғанда да, Бонапарт 1799 жылғы қарашадағы 18 Брумер төңкерісі кезінде аз ғана қарсылыққа тап болды. Баррас үкіметтің ауысуын қолдады, бірақ Франция үкіметін қайта құрғанда Бірінші консул оны назардан тыс қалдырды. Баррас зор байлық жинағандықтан, өмірінің соңғы жылдарын сән-салтанатта өткізді. Наполеон оны Гросбуа сарайына (Баррасқа тиесілі) қамап, содан кейін Брюссельге және Римге жер аударды, ақырында 1810 жылы Монпельеде тұтқынға алды; Империя құлағаннан кейін босатылып, Шайода (қазіргі Париж) қаласында қайтыс болды және Пьер-Лашез зиратына жерленді. Екінші қайта орнатудың жақтасы болғанымен, Баррас Людовик XVIII және Карл X билік еткен жылдары бақылауда ұсталды (ал оның естеліктері оның өлімінен кейін цензураланды).
Barras was alleged to have dozens of mistresses and male lovers. The corruption of his administration was claimed to be extraordinary even for France. Barras's alleged immorality in public and private life is often cited as a major contribution to the fall of the Directory, and the creation of the Consulate. In any case, Bonaparte met little resistance during his 18 Brumaire coup of November 1799. Barras supported the change of government, but was left aside by the First Consul when the latter reshaped the government of France. Since he had amassed a large fortune, Barras spent his later years in luxury. Napoleon had him confined to the Château de Grosbois (Barras's property), then exiled to Brussels and Rome, and ultimately, in 1810, interned in Montpellier; set free after the fall of the Empire, he died in Chaillot (now Paris), and was interred in Père Lachaise Cemetery. Although a partisan of the Second Restoration, Barras was kept in check during the reigns of Louis XVIII and Charles X (and his Memoirs were censored after his death).
Кино және теледидар
Ричард Маккейб BBC-нің "Батырлар мен зұлымдар" телесериалының "Наполеон" эпизодында (2007) Баррасты сомдады. 2023 жылғы "Наполеон" фильмінде Баррастың рөлін Тахар Рахим ойнады.
Richard McCabe played Barras in the Napoleon episode of the BBC series Heroes and Villains (2007). Barras was portrayed by Tahar Rahim in the 2023 film Napoleon.