Константин Ракутин: Советский генерал және Екінші дүниежүзілік соғыстың батыры
Konstantin Rakutin
Константин Ракутин – советский генерал, герой ВОВ. Участвовал в Гражданской войне, командовал армиями в битве под Ельней и у Москвы. Героическая гибель в 1941 г.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Константин Иванович Ракутин (3 маусым 1902 [ескі стиль бойынша 21 мамыр 1902] – 7 қазан 1941) – Қызыл Армияның генерал-майоры, Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен. Ресей азамат соғысы мен Польша-Кеңес соғысының қатысушысы Ракутин соғыстар аралығында Шекара әскерлері офицері болды, 1930 жылдардың соңында Ленинград шекара округі штабының бастығы болды. Барбаросса операциясы басталғанда ол Балтық шекара округінің бастығы қызметін атқарды және дереу 31-ші армия командирі болып тағайындалды. Ракутин Барбаросса операциясы кезінде, Мәскеу шайқасынан аз бұрын қымбатқа түскен, бірақ сәтті аяқталған Ельня шабуылында 24-ші армияға басшылық етті. Шабуылдың алғашқы күндерінде шайқаста қаза тапты. 1990 жылы Ракутин шабуыл кезіндегі басшылығы үшін Кеңес Одағының Батыры атағымен марапатталды.
Konstantin Ivanovich Rakutin (Lang ru; 3 June 1902 [O. S. 21 May 1902] – 7 October 1941) was a Red Army major general who served in World War II. A veteran of the Russian Civil War and Polish–Soviet War, Rakutin became an officer in the Border Troops during the interwar period, rising to chief of staff of the Leningrad Border District in the late 1930s. He was chief of the Baltic Border District when Operation Barbarossa, and was swiftly appointed commander of the 31st Army. Rakutin led the 24th Army in the costly but successful Yelnya Offensive during Operation Barbarossa, shortly before the Battle of Moscow. During the latter's first days he fell in combat. Rakutin was posthumously awarded the title Hero of the Soviet Union for his leadership during the offensive in 1990.
Ерте өмірі және Ресей Азамат соғысы
Ракутин 1902 жылдың 3 маусымында Владимир губерниясы Яковцевск уезінің Новинки ауылында дүниеге келген. 1917 жылы Нижний Новгородтағы реальді мектепті бітіріп, Нижний Новгородтың атқару комитетінде тіркеуші болып жұмыс істеді. 1919 жылдың шілдесінен бастап Қызыл Армия қатарына шақырылып, сол жылдың желтоқсанында Тамбов пехота курстарын бітірді. 9-шы Волга полкінің оқу мектебінің әскери комиссары болып тағайындалған Ракутин, Ресей азамат соғысында Шығыс майданында Александр Колчак әскерлеріне қарсы күресті. Польша-КСРО соғысы кезінде ол Батыс майданында соғысқан 53-ші атқыштар дивизиясының 473-ші атқыштар полкінде рота командирінің көмекшісі болды. 1920 жылдың тамызындағы поляктардың қарсы шабуылы нәтижесінде Ракутиннің бөлімшесі 4-ші армиямен бірге Шығыс Пруссияға шегінуге мәжбүр болды. 1921 жылы ол сол жердегі интерн лагерінен Кеңес Одағына қайтып келді. Сол жылы Ракутин Алыс Шығыс Республикасының Халықтық революциялық армиясымен бірге ақ гвардияшылар мен жапондық әскерлерге қарсы күресті, 5-ші Чита полкінің рота командирі болып қызмет етті. 1922 жылдың ақпанында Волочаевканы шабуылдау кезінде көзге түсті.
Rakutin was born on 3 June 1902 in the village of Novinki, Yakovtsevskoy volost, Vladimir Governorate. In 1917 he graduated from a realschule in Nizhny Novgorod and worked at the Nizhny Novgorod executive committee as a ledger clerk. He served in the Red Army from July 1919, graduating from the Tambov Infantry Courses for Red Commanders in December of that year. Appointed military commissar of the training school of the 9th Volga Regiment, Rakutin fought in the Russian Civil War on the Eastern Front against the forces of Alexander Kolchak. During the Polish–Soviet War he became an assistant company commander in the 473rd Rifle Regiment of the 53rd Rifle Division, fighting on the Western Front. Rakutin's unit was forced to retreat into East Prussia with the 4th Army by the Polish counteroffensive of August 1920 and in 1921 he returned to the Soviet Union from an internment camp there. Later that year, Rakutin fought against White and Japanese forces with the People's Revolutionary Army of the Far Eastern Republic, serving as a company commander of the 5th Chita Regiment. In February 1922 he distinguished himself in the storming of Volochayevka.
Соғыс аралық кезең
Ракутин 1922 жылы Ресей азамат соғысы аяқталғаннан кейін ОГПУ шекара әскерлеріне ауысты, Амур шекаралық кавалерия эскадрильясының саяси офицері болды. 1924 жылы Бикин шекаралық отрядының сектор командирі, 1925 жылы Амурдағы Николаевскіде шекаралық коменданттық қызметінің бастығы болды. 1927 жылы Охотск жеке шекаралық коменданттық қызметінің бастығы және Охотск аудандық атқару комитеті төрағасының бір мезгілдегі орынбасары болып тағайындалды. Сол жылы Якут көтерілісін басуда ерекше көзге түсті. 1931 жылы ОГПУ-ның Жоғары шекара мектебін бітіргеннен кейін Ракутин ОГПУ-ның 1-ші Ново-Петергоф шекара және ішкі күзет мектебінің оқу бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды. 1936 жылдың қарашасынан бастап НКВД-ның 2-ші Харьков шекара және ішкі күзет мектебінің оқу бөлімінің бастығы болып қызмет етті, ал 1937 жылы Фрунзе әскери академиясының кешкі факультетін бітірді. 1937 жылы Белоруссиядағы 13-ші Березино шекаралық отрядының бастығы болып тағайындалған Ракутин 1939 жылы Ленинград шекаралық округінің штаб бастығы болды. Сол жылдың қыркүйегінде Ленинград округінің НКВД шекара әскерлері басқармасының штаб бастығы болып тағайындалды, ол Қысқы соғыс кезінде 15-ші армияның тыл қорғанысы үшін күштерінің қолбасшысының көмекшісі болып қызмет етті. 1940 жылы ақпанда комбриг шеніне көтерілген Ракутин 1940 жылы 4 маусымда Қызыл Армияда генерал-офицерлік шендер енгізілген кезде генерал-майор болды. Сол жылдың шілдесінде Балтық шекаралық округінің бастығы болып тағайындалды.
Rakutin transferred to the OGPU Border Troops after the end of the Russian Civil War in 1922, becoming political officer of the Amur Border Cavalry Squadron. He became commandant of a sector of the Bikin Border Detachment in 1924 and chief of the border commandant's service in Nikolayevsk on Amur in 1925. Appointed chief of the Separate Okhotsk Border Commandant's Service and simultaneous deputy chairman of the Okhotsky District Executive Committee in 1927, he distinguished himself in the suppression of the Yakut revolt that year. After graduating from the Higher Border School of the OGPU in 1931, Rakutin was appointed assistant chief of the training department of the 1st Novo Peterhof School of Border and Internal Guards of the OGPU. From November 1936 he served as chief of the training department of the 2nd Kharkov School of Border and Internal Guards of the NKVD, and in 1937 graduated from the night school faculty of the Frunze Military Academy. Appointed chief of the 13th Berezino Border Detachment in Belarus in 1937, Rakutin advanced to become chief of staff of the Leningrad Border District in 1939. Appointed chief of staff of the Directorate of NKVD Border Troops of the Leningrad District in September of that year, he served as assistant commander of the forces of the 15th Army for rear protection during the Winter War. Promoted to kombrig in February 1940, Rakutin became a major general when the Red Army introduced general officer ranks on 4 June 1940. He was appointed chief of the Baltic Border District in July of that year.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылдың маусым айында Барбаросса операциясы басталғаннан кейін Ракутин маусым айының соңында Мәскеу әскери округінде құрылған Жоғарғы Бас Қолбасшылықтың 31-ші армия резервінің қолбасшысы болып тағайындалды. Бірақ бұл қызметі қысқа ғана болды, шілде айында ол 24-ші армияның Резервтік Фронтына ауыстырылып, Смоленск шайқасына басшылық етті. 24-ші армия 8 тамыздан бастап Ельнядағы неміс қорғанысына үздіксіз шабуылдар жасады, алайда 20 тамызда ауыр шығындарға байланысты шабуылдар тоқтатылды. Ельня шабуылы 30 тамызда қайта жаңғырылды және 8 қыркүйекте армия Ельняны басып алды. Осы іс-қимылдары үшін армияның бес дивизиясы алғашқы гвардиялық бөлімдер болып жарияланды, ал жеңіс советтік пропагандада кеңінен танымал болды. Дегенмен, қарсыласатын неміс күштеріне, ауыр шығындарға қарамастан, шегінуге рұқсат берілді. Қазан айының басында 24-ші армия "Тайфун" операциясының нәтижесінде Вязма қапшығында қоршауға түсті. Армия қоршаудан шығуға тырысқанда, Ракутин 7 қазанда Смоленск облысы, Семлёво ауылының жанында қаза тапты. Оны соңғы рет тірі көргендердің бірі – армия штабының күзет батальонының сарбазы А. Суслов болды, ол Ракутиннің армия құжаттарын өртеуге бұйрық бергенін еске алды. Ракутин 1943 жылы Қызыл Армия тізімінен жоғалып кеткені ретінде алынып тасталды. Ол соғыстан кейін 1946 жылы қайтыс болды деп жарияланды, бірақ оның қайда және қандай жағдайда қаза болғаны белгісіз болды. Оның қаза болған жері Іздеу қозғалысының мүшелерімен табылды және 1996 жылы оның мәйіті Снегиридегі әскери бейіште қайта жерленді. "Ұлы Отан соғысында неміс-фашистік басқыншыларға қарсы күресте көрсеткен батылдығы мен қаһармандығы үшін" Ракутин 5 мамыр 1990 жылы Совет Одағының Батыры атағымен және Ленин орденімен марапатталды.
After the beginning of Operation Barbarossa in June 1941, Rakutin was appointed commander of the 31st Army of the Reserve of the Supreme High Command in late June, forming in the Moscow Military District. This proved brief as he transferred to command the 24th Army of the Reserve Front in July, leading it in the Battle of Smolensk. The 24th Army conducted near constant assaults on German defenses at Yelnya from 8 August, but the attacks had to be halted due to heavy losses on 20 August. The Yelnya Offensive resumed on 30 August and on 8 September 1941 the army captured Yelnya. For their actions, five divisions of the army became the first Guards units as the victory was trumpeted in Soviet propaganda. However, the opposing German forces were allowed to retreat, albeit suffering losses that could not be easily replaced. In early October the 24th Army was surrounded in the Vyazma Pocket, created by the Operation Typhoon. During the attempted breakout of the army from the encirclement, Rakutin was killed in action near the village of Semlyovo, Smolensk Oblast on 7 October. One of the last to see him alive was Red Army man A. Suslov of the army headquarters guard battalion, who recalled that Rakutin ordered the burning of the army documents after the failure of the breakout attempt. Rakutin was removed from the rolls of the Red Army in 1943 as missing in action. He was declared dead postwar in 1946, but the location and circumstances of his death remained unknown. His place of death was discovered by members of the Search Movement and in 1996 his remains were reburied at the military cemetery in Snegiri. For his "courage and heroism displayed in the struggle against the German Fascist invaders during the Great Patriotic War," Rakutin was posthumously awarded the title Hero of the Soviet Union and the Order of Lenin on 5 May 1990.