Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Караваджоның суреті
Painting by Caravaggio
Мәсіхтің қамшылануы – итальяндық барокко суретшісі Караваджоның суреті, қазір Неапольдегі Каподимонте ұлттық мұражайында сақталуда. Сурет 1607 жылы салынған, ал суретші оны 1610 жылы қайта жұмыс істеген болуы мүмкін. Бұл суретті сол кезеңдегі Караваджоның тағы бір «Мәсіх бағанада» (Christ at the Column) суретімен шатастырмау керек.
The Flagellation of Christ is a painting by the Italian Baroque painter Caravaggio, now in the Museo Nazionale di Capodimonte, Naples. It is dated to 1607, and may have been reworked by the artist in 1610. It is not to be confused with Christ at the Column, another Flagellation by Caravaggio of the same period.
Сипаттама
Өнер биографы Джан Пьетро Беллоридің (1672) айтуынша, бұл жұмысты ди Франко (немесе де Франчи) отбасы Неапольдегі Сан-Доменико Маджоре шіркеуіндегі капеллаға тапсырған. Отбасы Пио Монте делла Мисеркодиа қауымымен байланысты болған, оның шіркеуі үшін Караваджо бұрын-ақ "Жеті мейірімділік ісін" салған еді. 1972 жылы ол Каподимонте мұражайына көшірілді. Мәсіхтің қамшылануы діни өнерде және діни тәжірибеде ұзақ жылдар бойы танымал тақырып болды – шіркеу адалдардың Мәсіхтің азаптарын сезінуі үшін өзін-өзі қамшылауды қолдаған. Караваджоның ойына Римдегі Монториодағы Сан-Пьетро шіркеуіндегі Себастьяно дель Пьомбоның танымал фрескасы келген болуы мүмкін. Караваджо Пьомбоның композициясын кескін кеңістігін күрт қысқарту арқылы қайта өңдеді, сондықтан мүсіндік фигуралар көрінетіндей, сахнада орналасқандай сезіледі. Дегенмен, ол Пьомбоның қамшылауды бір түрі садистік би ретінде бейнелеуін сақтап қалды, фигуралар кенеп бойынша ырғақты түрде орналасқан. Караваджоның суреті көрініске ерекше көзге түсетін шындықты енгізеді: Мәсіх осы құлап тұрған күйде, себебі оң жақтағы азаптаушы оның тізесінің артқы жағын тепсе, ал сол жақтағы адам оның шашын мықты қысқан. Бұл неаполитандық құрбандық алтарьлық суреттер сериясы – "Жеті мейірімділік ісі", осы "Қамшылану" және оның жақын туысы "Мәсіх бағанада" – қалаға келгеннен кейін бірнеше айдың ішінде жасалды және Караваджоны Неапольдегі ең талқыланған суретшіге айналдырды. Сант'Анна деи Ломбарди шіркеуі (Ломбардтардың Әйіні Аннасы – Караваджо бастапқыда Ломбардиядан шыққан) Караваджистердің орталығына айналды, яғни Караваджо стилінде сурет салатын суретшілердің орталығы болды. Бұл тек Карло Селлитто және Баттистелло Караччоло сияқты неаполитандықтар ғана емес, сонымен қатар Луи Финсон, Абрахам Винк және Хендрик де Сомер сияқты фламанд суретшілерін де қамтыды, олар кейіннен Каравагизмді Солтүстік Еуропаға таратуға көмектесті.
According to art biographer Gian Pietro Bellori (1672), this work was commissioned by the di Franco (or de Franchis) family for a chapel in the church of San Domenico Maggiore in Naples. The family were connected with the Confraternity of the Pio Monte della Misericordia, for whose church Caravaggio had already painted The Seven Works of Mercy. It was moved to the museum at Capodimonte in 1972. The Flagellation of Christ had long been a popular subject in religious art—and in contemporary religious practice, where the church encouraged self flagellation as a means by which the faithful might enter into the suffering of Christ. Caravaggio would have had in mind the famous fresco by Sebastiano del Piombo in the church of San Pietro in Montorio in Rome. Caravaggio has reworked Piombo's composition by drastically reducing the picture space so that the sculptural figures seem presented on a shallow stage. He has, however, retained Piombo's sense of the flagellation as a kind of sadistic ballet, with the figures arranged rhythmically across the canvas. Caravaggio's painting introduces an acutely observed reality into the scene: Christ is in this drooping pose, not because it might seem graceful, but because the torturer on the right is kicking the back of his knee while the figure on the left holds his hair tightly in his fist. This series of highly dramatic and innovative Neapolitan altarpieces — the Seven Works of Mercy, this Flagellation, and a close companion piece, Christ at the Column, all done within a few months of his arrival in the city — instantly made Caravaggio the most talked about artist in Naples, and the church of Sant'Anna dei Lombardi (Saint Anna of the Lombards — Caravaggio was originally from Lombardy) became a centre of the Caravaggisti, artists painting in the style of Caravaggio. These were not only native Neapolitans like Carlo Sellitto and Battistello Caracciolo, but included Flemish artists like Louis Finson, Abraham Vinck and Hendrick de Somer who would later help spread Caravaggism to northern Europe.