Кіріспе

Джозеф Л. Бурлацци (20 мамыр 1912 – 23 наурыз 1943) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Солтүстік Африкадағы әскери операциялар барысындағы ерлігі үшін қайтыс болғаннан кейін «Ерен қызмет орденімен» марапатталған АҚШ армиясының қарапайым сарбазы. Ол 23 наурыз 1943 жылы Тунис маңындағы майдан шайқасында қаза болған кезде Беллвилл, Нью-Джерси аймағының «алғашқы жергілікті соғыс құрбаны» атанды.

қалыптасу жылдары

1912 жылдың 20 мамырында Пенсильвания штатының Клерфилд округіндегі Юнион қалашығының Смит Миллс ауылында дүниеге келген Джозеф Л. Бурлацци Нью-Джерси штатының Эссекс қаласын өз туған қаласы деп есептеді және 20 жасқа толған кезде Нью-Джерси штатының Беллвилл қаласындағы Маунт-Плезант даңғылында тұрды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1940 жылғы 22 қазанда Ньюаркте, Нью-Джерси штатында АҚШ армиясына қабылдағаннан кейін, Бурлацциге армияның Филиппин бөлімінде қызмет ету мерзімі бекітілді. Сол кездегі әскери тізілімдерде оның бітірген ең жоғары білімі "бастауыш мектеп" екені және тізілген кезде үйленбеген, күткіші жоқ екені көрсетілген. Форт-Девенсте (Массачусетс штаты) оқудан өткен соң, ол және оның бөлімшесінің қалған мүшелері Нью-Йорктегі "Хейвуд" әскер тасымалдағыш кемесіне мініп, 1942 жылғы 9 қаңтарда Англияға аттанды. АҚШ армиясының 1-ші жаяу әскер дивизиясында (сондай-ақ "Үлкен Қызыл" деп белгілі) мылтықшы ретінде қызмет еткен Бурлацци 1943 жылғы 23 наурызда Тунис шайқасында, Солтүстік Африка майданында, одақтас күштердің Орталық державалардың танктерімен және жаяу әскерімен шайқасқанда, АҚШ артиллериясының қателігінен туған оққа түсіп қаза тапты. Ол қаза болған кезде он рет тізбектеп соғысқа қатысқан және нацистік Германиядан әскерлерді тұтқындауға көмектескені де айтылды. Генерал Джордж Паттонның Солтүстік Африкадағы жағдайды қалай өзгерткені және Эль-Гуэттарда Африка корпусын қалай жеңгені туралы "Паттонның бірінші жеңісі" кітабында автор Лео Баррон сол күні Эль-Гуэттарда, Тунисте болған шайқасты, соның ішінде неміс танктері мен жаяу әскерінің "1640 сағатта" жасаған соңғы шабуылын баяндайды. АҚШ артиллериясының аз санды ротасы Джибу Реджа (483 төбе) базасынан қаруларын істен шығарып, шегінуге мәжбүр болғанда, АҚШ 18-ші жаяу әскер дивизиясының 1-ші батальонының мүшелері неміс жаяу әскері мен танктерінің 18-ші дивизияның 3-ші батальонын Эль-Кедда жотасында (336 төбе) қоршап алғанын және 1-ші батальонның арт жағына жақындап келе жатқанын хабарлады. Сол кезде, шамамен, танк пен жаяу әскердің жақындауынан шегінуге мәжбүр болған 32-ші далалық артиллерияның А батареясына қарасты сарбаздарға 1737 сағатқа дейін өз позицияларын кез келген құнмен ұстап тұруға бұйрық берілді. Осы уақытта Бурлацци және "Үлкен Қызыл" (1-ші жаяу әскер) K компаниясының басқа мүшелері АҚШ армиясының оңтүстік фланкіндегі тағы бір төбені қорғау үшін күресіп жатты. Неміс жарым-гусеницалық машинасының шабуылына тап болып, оқ-дәрісі азайып бара жатқандықтан, олар тастардың артында қорғаныс позициясын алып, биік жерден атуды бастады. Бірден кейін Бурлацци мен жеке сарбаз Рэймонд Ф. Вильнёв тасталған М1917 пулеметін иеленуге және қолдануға ерікті болды. "Ауыр артиллерия, гранаталар және жеңіл қарудан атыс астында, екі сарбаз соңынан қаруды алып, оны іске қосты", - делінген кейіннен алған батырлық марапатында. Бірақ олар әскери үстемдікке ие бола бастағанда, Бурлацци мен Вильнёвке дұрыс емес атыс координаттары берілгеннен кейін, АҚШ артиллериясының батареясы оларға қателікпен оқ атты. Вильнёвке бетіне оқ тиіп, соқыр болды, бірақ Бурлацци мен тағы 36 адам қаза тапты. Батылдығы үшін Жозеф Бурлацци қайтыс болғаннан кейін "Құрметті қызмет орденімен" марапатталды, оны оның ағасы Гидо қабылдады. Джозеф Бурлаццидің соңғы ерлік әрекетін сипаттап, бригадир генерал Э. Л. Форд былай деп жазды: Бурлаццидің қабірі Нью-Йорк штатының Ист-Фармингдейл қаласындағы Лонг-Айленд ұлттық зиратында H бөлімінде, 9611 учаскесінде орналасқан.