Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Зоран Костић (серб кириллицасы: Зоран Костић; 17 тамыз 1964 жылы Белградта туған) – «Кейн» лақап атымен кеңінен танымал серб рок-музыканты, негізінен серб панк-рок тобы Partibrejkers-тің жетекшісі және вокалисі ретінде белгілі.
Zoran Kostić (Serbian Cyrillic: Зоран Костић; born 17 August 1964 in Belgrade) widely known by his nickname Cane is Serbian rock musician, known primarily as the leader and vocalist for Serbian punk rock group Partibrejkers.
Алғашқы жылдар
Костич 1964 жылы Слободан мен Мирьянаның отбасында дүниеге келді. Ол Гаврило Принциптің туысы (Гаврилоның анасы мен оның қарт атасы биологиялық аға-іні болған). Жаңа Белградтың Ушче аймағында өскен ол 1979 жылы, 15 жасында Kopilad (Бастардтар) деп аталған алғашқы тобын құрды. 1980 жылы ол қысқа мерзімге Urbana Gerila тобында ойнады, ал 1981 жылы Radnička kontrola тобына қосылды, онда ол кейін танымал болатын музыканттармен бірге орындады: барабаншы Срджан "Жика" Тодорович, жетекші гитарист Дарко Милойкович және басист Срджан "Диле" Маркович. Олар "Dosada" ("Жалықтыру") және "TV u koloru" ("Түсті теледидар") атты екі әнді жазды, екеуі де 1981 жылы Jugoton компаниясы шығарған Artistička radna akcija жинағына енді. Бұл оның танылуына әкеліп соқты, нәтижесінде 1981 жылдың қыркүйегінде Белградтың Ташмайдан стадионында басқа да жаңа таланттармен бірге концертте өнер көрсетуге мүмкіндік алды. Костич көпшілікті осылай ашуландырып, концертті тоқтатуға себепкер болды. Бұл оған Югославия жастарының құндылықтары мен моралі туралы пікірталас тудырып, көбінесе жағымсыз жариялылық әкелді.
Kostić was born in 1964 to parents Slobodan and Mirjana. He is descended of Gavrilo Princip (Gavrilo's mother and his great grandfather were biological siblings). Growing up near the Ušće area of New Belgrade, he founded his first band in 1979, at the age of 15 a group called Kopilad (Bastards). In 1980, he played with Urbana Gerila for a short time, before joining Radnička kontrola in 1981, where he played alongside some also soon to become notable musicians: drummer Srđan "Žika" Todorović, lead guitarist Darko Milojković and bassist Srđan "Đile" Marković. They recorded two tracks, "Dosada" ("Boredom") and "TV u koloru" ("Color TV"), both of which appeared on the various artist compilation Artistička radna akcija, released by Jugoton in 1981. This exposure led to a spot on the showcase concert at Belgrade's Tašmajdan stadium in September 1981 with a batch of other up and coming acts. Kostić incessantly provoked the crowd to a point where the show had to be interrupted. This got him some, mostly negative, publicity in the daily papers by prompting a discussion on the values and morals of Yugoslav youth.
Партибрейкерлер
1982 жылдың тамызында Костич пен барабаншы Горан "Манзанера" Булатович Partibrejkers деп аталатын топ құру туралы ойға келді. Оларға көп ұзамай гитарист Небойша "Антон" Антониевич және гитарист Люба Констандинович қосылды, соның арқасында Partibrejkers тобы ресми түрде құрылды. Топ құрылғаннан бері Костич вокалист және бас лирик болып табылады.
In August 1982, Kostić and drummer Goran "Manzanera" Bulatović had an idea about a band called Partibrejkers. They were soon joined by guitar player Nebojša "Anton" Antonijević and guitar player Ljuba Konstandinović, and Partibrejkers were officially formed. Since the formation, Kostić has been the band's vocalist and main lyricist.
Жеке өмір
1990 жылдардың ортасында Костич қалқанша безінің мәселесінен туған аурумен күресті, оған операция жасау қажет болды, және екі жыл бойы Partibrejkers тобы тоқтатылып, тарап кетудің алдында тұрды. 1995 жылы ол үйленді және Зреньянинге көшіп, әйелімен бірге денсаулығын қалпына келтірді. Белградтың күйбеңінен қашып, ол дінге жүгінді, ол оның тынығуына және өзіне тәртіп орнатуға көмектескенін айтады.
During the mid 1990s, Kostić battled illness caused by a thyroid gland problem for which he had to have surgery, and for two years Partibrejkers were on hiatus and possible brink of folding. In 1995, he got married and moved to Zrenjanin where he recuperated with his wife. Leaving the pressure of Belgrade behind, he also turned to religion which he credits for helping him calm down and instill self discipline.