Кіріспе
Сэр Джордж Боуз (21 тамыз 1701 – 17 қыркүйек 1760) – ағылшын көмір кәсіпкері және виг саясаткері, 1727 жылдан 1760 жылға дейін 33 жыл бойы Парламентке депутат болған. Джордж Боуз 1701 жылдың 4 қыркүйегінде крещениеден өтті, ол сэр Уильям Боуздың, депутаты, және Элизабет Боуздың (туған тегі Блэкистон) кіші ұлы еді. Боуз отбасы Дарем графтығында белгілі болды, олардың Стреатлам иелігі мен қамалы болған. Бірақ 1713 жылы Джорджтың әкесі әйелінің отбасынан Гибсайд иелігін сатып алды, онда аймақтың ең бай көмір кен орындары бар еді, бұл отбасының көмір саудасы арқылы зор байлыққа ие болуына әкелді. Джордж Боуз 1721 жылы отбасылық иелікті, соның ішінде Гибсайдты мұраға алды. Ол ең кіші ұл болғанымен, ағалары жас кезінде қайтыс болды. 1724 жылдың қазан айында ол он төрт жасар Элеонора Верниге үйленді, бірақ ол сол жылдың желтоқсан айында қайтыс болды. Оның өлімі туралы леди Мэри Вортли Монтегю өлең жазды. Хорас Уолпол бірнеше жылдан кейін оның Боуздың жастық шаруасының салдарынан қайтыс болғанын айтты ("күйеу жігіттің құшақтауының күші"). Боуз бай және ықпалды болды, көбінесе оның иеліктеріндегі көмірдің арқасында. 1726 жылы ол Лондон көмір саудасын бақылау үшін көмір иелерінің Ұлы Альянсын құруға қатысты. 1727 жылғы британдық жалпы сайлауда Боуз Дарем округінен вигтардың Парламент мүшесі ретінде қарсылығызсыз сайланды. Ол 1729 жылы азаматтық тізімдегі қарыздар бойынша үкіметке қарсы дауыс берді және 1731 жылдың 23 ақпанында алғашқы сөйлеуін жасады. Ол 1733 жылы акциздік заңға және 1734 жылы Септенниалдық актіні жоюға қарсы дауыс берді. 1734 жылғы британдық жалпы сайлауда ол қайтадан қарсылығызсыз сайланды. Ол 1739 жылы испан келісіміне қарсы дауыс берді және 1741 жылдың ақпанында Уолполды қызметтен босату туралы ұсынысқа қарсы дауыс берді. 1741 жылғы британдық жалпы сайлауда ол қайтадан қарсылығызсыз сайланды және 1744 жылға дейін үкіметке қарсы күресін жалғастырды. Содан кейін ол қаңтарда Ганновер әскерлерінің британдық жалдағы қызметіне қатысты тергеу туралы оппозициялық ұсыныстарға қарсы сөйледі, ал ақпанда француз шапқыншылығына қатысты корольге адал сөз кезінде флоттың жағдайына қатысты тергеуді талап етті. Ол өзінің қаражаты есебінен ат жасағын ұйымдастыруға уәде берді. 1745 жылдың наурыз айында ол несиеге дауыс беруге қарсы болды, бірақ көтерілісшілерге қарсы күштерді жинауға белсенді қатысты. Ол 1746 жылы Ганноверлер туралы дауыс бермеді. Ол 1747 жылғы британдық жалпы сайлауда қарсылығызсыз қайтадан сайланды және Парламентте оппозиция ретінде жіктелді. Боуз 1743/44 жылдың 14 маусымында Лондон қаласының Альдерсгейт ауданындағы Сент-Ботольфте екінші әйелі Мэри Гилбертқа үйленді. Олардың Мэри Элеонора Боуз деген қызы болды, ол 1748 жылдың 24 ақпанында (ескі стиль) / 1749 жылы (жаңа стиль) дүниеге келді. Ол Джон Лионға, Стратмор және Кингхорнның 9-шы графына үйленді, ол кейіннен Джордж Боуздың өсиеті бойынша Боуз мүлкін мұраға алу үшін "Боуз" тегін алды. Оның негізгі резиденциялары – Дервент өзенінің жағасындағы Дарем графтығындағы Гибсайд сарайы және Барнард қамалы қаласына жақын орналасқан Стреатлам қамалы, сондай-ақ Дарем графтығында болды. Гибсайдты қоршап тұрған саябақта Ұлыбританияның бостандығына арналған 140 фут биіктіктегі бағана орналасқан. 1760 жылы Джордж Боуз қайтыс болғаннан кейін Гибсайд оның күйеу баласы Джон Боузға, Стратмордың 9-шы графына өтті. Лорд Стратмор 1812 жылы аяқталған палладиан стиліндегі мавзолейлік шіркеу салдырды, онда Боуз соңында жерленді. Боуз – III Чарльзтың жетінші арғы атасы.
Bowes was rich and influential, largely on account of the coal which lay beneath his estates. In 1726 he was a founder of the Grand Alliance of coal owners, a cartel for the control of the London coal trade. At the 1727 British general election, Bowes was returned unopposed as Whig Member of Parliament for County Durham. He voted against the Government on the civil list arrears in 1729, and made his first reported speech on 23 February 1731. He voted against the government again on the Excise Bill in 1733, and on the repeal of the Septennial Act in 1734. He was returned unopposed again at the 1734 British general election. He voted against the Spanish convention in 1739, and against the motion for Walpole's dismissal in February 1741. At the 1741 British general election he was returned again unopposed and continued to act against the Government until 1744. Then he spoke against opposition motions in January for an inquiry into the employment of Hanoverian troops in British pay and in February for adding a demand for an inquiry into the state of the navy when the loyal address to the King was to be made on the projected French invasion. He offered to raise a troop of horse at his own expense. In March 1745 he opposed a vote of credit but took an active part in raising forces against the rebels. He did not vote on the Hanoverians in 1746. He was returned unopposed again at the 1747 British general election and was classed in the Parliament as Opposition. Bowes married as his second wife Mary Gilbert on 14 June 1743/44 at St Botolph's, Aldersgate, City of London. They had one daughter, Mary Eleanor Bowes, born 24 February 1748 (old style)/1749 (new style). She married John Lyon, 9th Earl of Strathmore and Kinghorne, who later took the name "Bowes", as a condition of the will of George Bowes, in order to inherit the Bowes estate. His principal residences were Gibside, a mansion on the banks of the River Derwent in County Durham, and Streatlam Castle, an estate close to the town of Barnard Castle, also in County Durham. The park surrounding Gibside includes a column, 140 feet high, dedicated to British liberty. On George Bowes' death in 1760, Gibside passed to his son in law, John Bowes, the 9th Earl of Strathmore. Lord Strathmore built a mausoleum chapel in the grounds, in Palladian style, in which Bowes was finally interred on its completion in 1812. Bowes is the 7th great grandfather of Charles III.