Кіріспе

Польшаның ұлттық паркі

Пьенний ұлттық паркі (Pieniński Park Narodowy) – Польшаның ең оңтүстік бөлігіндегі Пьенний тауларының ортасында орналасқан қорғалатын аймақ. Бұл Польшадағы ең көне ұлттық парк. Әкімшілік тұрғысынан парк Кіші Польша воеводтығында, Словакиямен шекарада орналасқан. Оның бас кеңсесі Кростенко-над-Дунайцемде. Пьенний тау тізбегі үш жотаға бөлінеді: Пьенний Спишский, Мале Пьенний және Пьенний Влащиве жотасы, оның ішінде парк орналасқан. Парктің ауданы , оның ішінде 13,11 км² орманды. Үштен бір бөлігі (7,5 км²) қатаң түрде қорғалады. Словакия жағындағы тауларда Пьеньинский ұлттық паркі деп аталатын параллель парк бар.

Тарих

Пьенинидегі Ұлттық паркті құру идеясы 1921 жылы Табиғатты қорғау жөніндегі Ұлттық комиссияның (Państwowa Komisja Ochrony Przyrody) мүшесі профессор Владислав Сзаферге келді. Сол жылы Станислав Дрохоевский Czorsztyn қамалының қираған жерлері маңында 75 000 м2 аумақта жеке қорғау ашты. 1928 жылы Польша үкіметі алғашқы жерлерді сатып алды, ал 1932 жылғы 23 мамырда Ауыл шаруашылығы министрлігі 7,36 км2 аумақты қамтитын "Пьенинидегі Ұлттық парк" құрды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1954 жылғы 30 қазандағы үкімет актісімен бұл шешім расталды, ол ресми түрде Пьенини Ұлттық паркін құрды.

Ерекшеліктері

Пенини таулары негізінен әктас тастан тұрады. Тауларда Дунайец өзеніне қарай тік түсетін, көркем жартастар бар. Ең танымал шыңы – Trzy Korony (Үш тәж) теңіз деңгейінен 982 метр биіктікте, алайда Пьениньнің ең биік тауы – Wysokie Skałki теңіз деңгейінен 1050 метр биіктікте және ол ұлттық парктің құрамына кірмейді. Пьенинь ұлттық паркі Дунайец өзенінің алабында орналасқан, ал өзен Пьениньнің келбетіне әсер ететін факторлардың арасында маңызды орын алады. Парк көлемі шағын болғанымен, оның ішінде өсімдіктердің жүздеген түрі, оның ішінде 640 түрлі саңырауқұлақ өседі. Кейде бір тасқа тіршілік етудің өте әртүрлі тәсілдері бар өсімдіктер кездеседі. Адам қызметінің нәтижесінде пайда болған парктің шалғындары Польшадағы ең бай өсімдік экожүйелерінің бірі болып табылады (әр шаршы метрге 30-40 гүл түрі). Қазіргі уақытта Пьенинь аймағында 6500-ге жуық жануар түрі тіршілік етеді, ал аймақта 15 000-ға дейін түр мекендейтіні болжануда. Мұнда көптеген құстар, балықтар, бауырымен жорғалаушылар мен қосмекенділер, сондай-ақ сүтқоректілер бар. Ең маңызды жыртқыш – сілеусін. Дунайец өзенінің жағалауында сусар өркендейді. Пенинь тауларындағы тұрақты адам қоныстары алғаш рет 1257 жылы, поляк ханшайымы Кингаға жақын жерлер сыйға берілген кезде пайда болды. 1280 жылы ханшайым Стари Сач қаласында монастырь салды, кейін Czorsztyn қамалы бой көтерді. Бұл қамал Польшаға тиесілі болды, ал Дунайец аңғарының оңтүстік жағында венгрлер өздерінің қамалын салды, ол Дунайец деп аталды (қазір Польшаға тиесілі және Ниедзица деп аталады). 1997 жылы Дунайец аңғары өзенге бөгет салу салдарынан суға батты. Паркте көптеген жаяу жолдары бар, Соколица және Trzy Korony сияқты шыңдардан Пьенинь, Татра таулары мен Дунайецке керемет көрініс ашылады. Парктің басты тартымдылығы – барлық туристер арасында үлкен танымаллыққа ие ағаш салдармен өзенде саяхаттау.