Реджинальд "Тим" Вильямсон: "Мидлсбро" және Англия қақпашысының тарихы

Кіріспе

Реджинальд Гарнет "Тим" Уильямсон (6 маусым 1884 – 1 тамыз 1943) – ағылшын футболшысы, қақпашы ретінде "Мидлсбро" командасы сапында 602 ойын өткізіп, 2 гол соққан, сондай-ақ Англия құрамасы үшін 7 ойын ойнаған.

Ойын мансабы

Жас кезінде Уильямсон Коатэм грамматикалық мектебінде орталық шабуылшы болып ойнады. Ол сондай-ақ 17 жасында Клифтонвиллға қарсы жолдастық ойында Миддлсброу үшін қақпашы болғанға дейін Redcar Juniors және Redcar Crusaders командаларында әуесқой деңгейде ойнады. Миддлсброу оны кәсіби футболшы ретінде шартқа алуға қызығушылық танытты, бірақ ол тек қана білікті суретші болуға деген ниетін жалғастыруға рұқсат берілген жағдайда ғана келісімге келеді. Уильямсонның клуб үшін алғашқы ресми ойыны 1902 жылғы 1 қаңтарда Northern Football Alliance аясында Crook Town клубына қарсы өтті, ал лигадағы дебюті сол жылдың 19 сәуірінде Bristol City клубына қарсы үйде өткен ойында болды. Бастапқыда шотландтық халықаралық ойыншы Раб Макфарлейннің дублері болған ол, 1903–04 маусымда тұрақты ойыншыға айналды және артқа жол тартпады. Уильямсонның Миддлсброу сапындағы қызметі оны барлық турнирлерде 602 ойынға қатыстырды, оның ішінде 130 ойын қатарынан өтті. Оның өткізген ойындарының саны әлі де Миддлсброу клубының рекорды болып табылады. Оны бойы аласа болғандықтан «Tiny» (Кішкентай) деп лақап қойды. Ол Linthorpe Road стадионындағы соңғы және Ayresome Park стадионындағы алғашқы лига ойындарын өткізді. Ол екі гол соқты, екеуі де пенальтиден, бірақ West Ham United клубына қарсы пенальтиді соқтыра алмағаннан кейін, өзінің қақпасына қайта оралудың қауіпті және шаршатарлық болғанын сезіне отырып, енді пенальти соқпады. Ол Миддлсброудың халықаралық аренада дебют жасаған алғашқы қақпашысы болды, Англия құрамасы сапында жеті рет ойнады. Оның алғашқы ойыны 1905 жылғы ақпан айында Ayresome Park стадионында өткен алғашқы халықаралық матчта Ирландияға қарсы өтті, онда ол өз қақпасына гол соқты. Келесі ойынға ол алты жылдан кейін ғана шықты, себебі Sam Hardy-дің тамаша ойыны оны құрамадан шығарып тастады. Уильямсонның қосалқы жұмысы оны Бірінші дүниежүзілік соғысқа шақырудан босатты. Футбол лигасы оның арнаулы ойынына рұқсат бермеді, себебі соғыс жылдары Миддлсброу сапындағы қызметіне есептелмейді. Бірақ ол ақырында Chelsea клубына қарсы ойын өткізді. Оның соңғы ойыны 1923 жылғы 24 наурызда Cardiff City клубына 1–0 есебімен жеңіліспен аяқталды. 38 жас 9 айлық шақта, ол 74 жылдан кейін Брайан Робсон бұл көрсеткішті жаңартқанға дейін Boro сапындағы ең қарт ойыншы болып саналды.

While he was young, Williamson played centre forward for Coatham Grammar School. He also played at amateur level for Redcar Juniors and Redcar Crusaders before he kept goal for Middlesbrough in a friendly game versus Cliftonville as a 17 year old. Middlesbrough were very interested in signing him as a professional, but he only agreed under the condition that they allowed him to continue his interest in becoming a qualified draughtsman. Williamson's first competitive appearance for the club was in a game versus Crook Town in the Northern Football Alliance on 1 January 1902, with his league debut coming in a home game against Bristol City on 19 April of the same year. Initially an understudy for Scottish international Rab Macfarlane, he gained a regular place in 1903–04 and never looked back. Williamson's Middlesbrough service saw him make 602 appearances in all competitions, of which 130 were consecutive. His appearance total is still a Middlesbrough record. He was nicknamed "Tiny", due to him being barely tall. He played in the last game at Linthorpe Road and the first league game at Ayresome Park. He scored two goals, both from the penalty spot, though after he missed one against West Ham United he never took another, after feeling the risk of racing back to his own goal was both too risky and tiring. He was Middlesbrough's first capped goalkeeper, gaining seven full England caps. His first came against Ireland in February 1905 in the first international to be played at Ayresome Park, in which he scored an own goal. His next appearance did not come for six more years, with the brilliance of Sam Hardy keeping him out of the team. Williamson's reserved occupation meant that he was exempt from a call up for World War I. The Football League refused to sanction his benefit later, on the grounds that those years during the war did not count towards his Middlesbrough service. He did eventually receive a game however, versus Chelsea. His final game came on 24 March 1923, a 1–0 defeat to Cardiff City. At 38 years and 9 months old, he would be the oldest player to represent Boro until Bryan Robson broke that record 74 years later.

Зейнеткерлік

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін оған 1000 фунт стерлинг сомасы, сондай-ақ Миддлсбро клубының төрағасы Филип Бахтан күміс шай және кофе жиынтығы табысталды. Бірақ Уильямсон әлі де кәсіпорын командасының қақпасын қорғауын жалғастырды. Футболды көруге қызығушылық танытпаған ол, бос уақытын гольф ойнаумен және спорттық мылтығын Тизмутқа алып барумен өткізді. Ол 1943 жылғы 1 тамызда Солтүстік Ормсби ауруханасында жасалған операциядан кейін қайтыс болды және Котам шіркеуінің зиратына жерленді.