Кіріспе

Австралиялық бизнесмен

Мансап

1904 жылы BHP компаниясына қосылғаннан кейін, ол компанияның қатарымен өсіп, 1926 жылы басқарушы директор, ал 1950 жылы төраға болды. Ол 1961 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Басқарушы директор болып жұмыс істеген кезеңінің барлық уақытында директорлар кеңесінің төрағасы Гарольд Гордон Дарлингпен (1885–1950) тығыз жұмыс және жеке қарым-қатынаста болды. 1930 жылдары Германия мен Жапонияға сапарлағанда ол осы елдердің Австралияға қауіп төндіретінін түсінді. Осыған байланысты ол Комонвелт әуе кемелері корпорациясын және көптеген қару-жарақ өндіріс орындарын құруға көмектесті, нәтижесінде Австралия 1939 жылы соғыс басталғанда өнеркәсіптік дамуға жақсы дайындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол сондай-ақ Оқ-дәрі департаментінің бас директоры болып қызмет етті. 1948 жылы Австралияда автокөлік өнеркәсібінің құрылуын қолдады және осының нәтижесінде алғашқы коммерциялық өндірістегі Holden 48 215 көлігін сатып алу мүмкіндігіне ие болды. 1943 жылдың 24 қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыста Оқ-дәрі және ұшақ өндірісінің директоры ретіндегі еңбегі үшін Ұлыбританияның Құрмет серіктері орденінің мүшесі болып тағайындалды.

Жеке өмір

1910 жылы ол Джеймс Коуэннің жалғыз қызы Глэдис Розалинд Коуэнге үйленді. Олардың отбасында бес бала болды: ұлдары Джеймс Эссингтон Льюис және Роберт Брук Льюис АМ, қыздары Хелен Кларк, Мэри Мунктон ОАМ және Джейн Невилл. Ұлдары Гиллонг грамматикалық мектебінде, ал қыздары Клайд мектебінде білім алды. Дэвид және Джанет есімді екі бала нәресте кезінде қайтыс болды. Отбасы Виктория штатының Малверн қаласында тұрды және Викторияның орталық аймағындағы Талларукқа жақын орналасқан "Лендскейп" деген шаруашылыққа ие болды. Роберт Брук (1918–2009) 1957 жылдан 1968 жылға дейін Аделаида университетінің Сент-Маркс колледжінің директоры, ал 1968 жылдан 1970 жылға дейін Ла Тробе университетінің Мензис колледжінің директоры болғандығымен танымал.

Өлім

Ол 1961 жылдың 2 қазанында 80 жасында Талларук маңындағы "Лендскейп" деген меншігінде атқа мініп келе жатып қайтыс болды. Күндердің газеттері оның жүрек талмасынан қайтыс болғанын хабарлады. Тоорактағы Сент-Джонс англикан шіркеуі оның қоштасу рәсіміне толы болды; ол өртеліп, күлі шашылды.

Мұра

Оның өмірі бірнеше кітаптың тақырыбы болды, соның ішінде тарихшы Джеффри Блейнидің "Болат шебері: Эссингтон Льюис өмірі", Клайв Тернбуллдің тағы бір кітабы және Джон О'Донахьюдің "Мен – Жұмыс" атты музыкалық пьесасы. 1975 жылдан бері Оңтүстік Австралияда жыл сайын Эссингтон Льюис атындағы естелік лекциясы оқылып келеді. Оны BHP қаржыландырады және Австралия тау-кен және металлургия институтының Аделаида бөлімшесі құрған. Whyalla қаласының басты көшелерінің бірі – Эссингтон Льюис даңғылы оның құрметіне берілген атау.