Кіріспе
Британдық Mini автомобиль бренді (MINI ретінде стильделген). BMW 1994 жылы Rover Group компаниясын (бұрынғы British Leyland) сатып алғанда, осы брендті иеленді, ал Mini оның көптеген брендтерінің бірі болды. Алғашқы Mini – British Motor Corporation (BMC) компаниясы шығарған британдық шағын автомобильдердің тізімі. 1966 жылы BMC British Motor Holdings компаниясының құрамына енді. 1968 жылы British Leyland компаниясын құру үшін Leyland Motors компаниясымен бірікті. Осы модельдердің жоғары өнімді нұсқалары жарыс шебері Джон Купермен жасалған серіктестікке байланысты Cooper деген атпен танылды. Алғашқы Mini 2000 жылға дейін өндірісте болды. 1994 жылы Rover Group компаниясын BMW сатып алды, ал 2000 жылы BMW Mini брендін сақтап қалды. Mini-дің қазіргі заманғы мұрагерін әзірлеу 1995 жылы басталды, ал BMW 2001 жылы жаңа Mini моделін шығарды. Қазіргі Mini ассортиментіне Hardtop/Hatch/Convertible (үш есікті хетчбек) және Countryman (бес есікті кроссовер) кіреді. Mini Clubman, Coupe және Roadster үлгілері BMW-нің Англиядағы Коули қаласындағы Оксфорд зауытында құрастырылады. Mini Convertible және Countryman екінші буыны 2024 жылдың 16 ақпанына дейін VDL Nedcar (Нидерланды) зауытында құрастырылды. Mini 3 есікті люк/Hardtop екі зауытта да құрастырылады, ал 5 есікті үлгісі тек Оксфордта ғана құрастырылады. Paceman үлгісі 2016 жылға дейін Австриядағы Magna Steyr компаниясымен құрастырылды. 2012 жылы әлем бойынша 301 526 Mini көлігі сатылды. Mini Countryman-ның үшінші буыны Германиядағы BMW-нің Лейпциг зауытында шығарылады. Mini көліктері раллиде белсенді қатысып, Mini Cooper S Монте-Карло раллиінде үш рет жеңіске жетті – 1964, 1965 және 1967 жылдары. Mini 2011 жылдан бері Prodrive WRC командасы арқылы Әлемдік ралли чемпионатына қатысуда.
Mini (stylised as MINI) BMW acquired the brand in 1994 when it bought Rover Group (formerly British Leyland), which owned Mini, among other brands. The original Mini was a line of British small cars manufactured by the British Motor Corporation (BMC), which in 1966 became part of British Motor Holdings. This merged with Leyland Motors in 1968 to form British Leyland. Performance versions of these models used the name Cooper, due to a partnership with racing legend John Cooper. The original Mini continued in production until 2000. In 1994, Rover Group was acquired by BMW, being broken up in 2000 with BMW retaining the Mini brand. Development of a modern successor to the Mini began in 1995 and an entirely new Mini model was launched in 2001 by BMW. The current Mini range includes the Hardtop/Hatch/Convertible (three door hatchback) and Countryman (five door crossover). The Mini Clubman, Coupe and Roadster are assembled at BMW's Plant Oxford in Cowley, England. The Mini Convertible and the second generation of the Countryman were assembled at VDL Nedcar in Born (Netherlands) till 16 February 2024. The Mini 3 door Hatch/Hardtop is assembled at both plants, with the 5 door being exclusively assembled at Oxford. The Paceman was until 2016 assembled by Magna Steyr in Austria. A total of 301,526 Mini vehicles were sold worldwide in 2012. The third generation of the Mini Countryman is produced in Germany at BMW's Leipzig plant. Mini vehicles have been active in rallying and the Mini Cooper S won the Monte Carlo Rally on three occasions, in 1964, 1965 and 1967. Mini has participated in the World Rally Championship since 2011 through the Prodrive WRC Team.
1959 жылдан 1990 жылға дейін
1959 жылдан 2000 жылға дейін Британдық мотор корпорациясы (BMC) және оның мұрагерлері шығарған шағын автомобиль – Mini. Ол 1960-шы жылдардың символы болып саналады, ал оның орын үнемдейтін алдыңғы дөңгелекті жетегі (көліктің еденінің 80% жолаушылар мен жүкке пайдалануға мүмкіндік берді) автомобиль өндірушілердің бір буынына әсер етті. Бұл көлік, белгілі бір жағынан, Солтүстік Америкада ұқсас танымалдыққа ие болған неміс замандасы Volkswagen Beetle-ге британдық балама болып саналады. 1999 жылы Mini 20-ғасырдың ең ықпалды екінші көлігі деп танылды, Ford Model T-дан кейін. Бұл ерекше екі есікті автомобиль BMC үшін сэр Алек Иссигонис жасаған. Ол Англиядағы Лонгбридж және Каули зауыттарында, Австралияның Сиднейдегі Виктория Парк / Зетланд Британдық Мотор Корпорациясы (Австралия) зауытында, кейіннен Испанияда (Authi), Бельгияда, Чилиде, Италияда (Innocenti), Португалияда, Оңтүстік Африкада, Уругвайда, Венесуэлада және Югославияда өндірілді. Mini Mark I үш маңызды британдық жаңартуға ие болды: Mark II, Clubman және Mark III. Олардың ішінде универсал, пикап, фургон және Mini Moke – баги сияқты көліктер болды. Mini Cooper және Cooper "S" – раллиде сәтті өнер көрсеткен, 1964 жылдан 1967 жылға дейін Монте-Карло раллиінде төрт рет жеңіске жеткен спорттық нұсқалар. Бірақ 1966 жылы Mini, алғашқы төрт машинаны қоса алғанда, алты британдық қатысушы финиш сызығынан кейін дисквалификацияланды, себебі автомобильдер шамдар мен фаралардың заңсыз комбинациясын қолданды деген күмәнді шешім шығарылды. Бастапқыда Mini Austin және Morris аттарымен, Austin Seven және Morris Mini Minor ретінде сатылды, ал 1969 жылы Mini жеке брендке айналды. 1994 жылдың басында BMW, Mini мен басқа брендтерге ие болған British Aerospace компаниясынан Rover Group компаниясын сатып алды. BMW тіпті компакт-модельде де компанияның стандарттары мен имиджін сақтау үшін BMW-нің дәстүрлі сипаттамаларының (мысалы, артқы дөңгелекті жетегі) болуын талап етті. Бірақ "MINI" бренді бұл стандарттарды бөліспеді, сондықтан BMW бұл бәсекеге қабілетті бағамен, бірақ премиум сапалы компакт автомобиль жасау мүмкіндігі деп қарастырды. Осыдан BMW премиум BMW 1 сериясын және орта кластағы Mini-ді іске қосу жоспарын жасады. Бұл жоба, қалалық автомобиль ретінде, BMW-нің екі компакт автомобиль жоспарына сәйкес келді, ал супермини класын BMW 1 сериясына қалдырды. Жаңа Mini-нің өндірісінен кейін Стивенсон Autocar автокөлік журналына: "Автомобильді поп-жұлдызы Лулу өндіріс желісінен шығарды, содан кейін ол Гейдон қаласындағы Heritage Motor Centre-де, алғашқы Mini Mark I көлігімен бірге қойылды" деді. 2005 жылдың ақпанында BMW Оксфордтағы Mini зауытына 100 миллион фунт стерлинг инвестиция салып, 200 жаңа жұмыс орнын құрды және өндіріс көлемін 20%-ға арттырды. 2013 жылдың сәуірінде Питер Шварценбауэр Жохен Голердің орнына Mini компаниясының басқарушы директоры болды. 2011 жылдың қаңтарында Солтүстік Америка халықаралық автосалонында BMW Mini моделінің ассортиментін екі жаңа екі есікті спорттық кроссовер көліктерімен кеңейтетінін хабарлады, Mini Paceman концепт-кары негізінде жасалған купе нұсқасы 2011 жылы, ал родстер 2012 жылы өндіріске түсуі жоспарланған. 2011 жылдың маусымында BMW Mini ассортиментін жеті модельге дейін кеңейту мақсатында Ұлыбританияға келесі үш жылда 500 миллион фунт стерлинг инвестициялайтынын жариялады. 2017 жылдың шілдесінде BMW Оксфордтағы Каули зауытында электрлі Mini моделінің жасалатынын және өндіріс 2019 жылы басталатынын хабарлады. Ол Қытайда да өндіріледі. 2019 жылдың 1 сәуірінде BMW Бернд Кёрберді Mini брендінің директоры етіп тағайындады, ол Питер Шварценбауэрдің орнына келді. 2023 жылдың қыркүйегінде BMW Оксфорд маңындағы Mini зауытын жаңа буын электрлік автомобильдерді жасау үшін жүздеген миллион фунт инвестиция салу жоспарларын жариялады.
This distinctive two door car was designed for BMC by Sir Alec Issigonis. It was manufactured at the Longbridge and Cowley plants in England, the Victoria Park / Zetland British Motor Corporation (Australia) factory in Sydney, Australia, and later also in Spain (Authi), Belgium, Chile, Italy (Innocenti), Portugal, South Africa, Uruguay, Venezuela and Yugoslavia. The Mini Mark I had three major UK updates: the Mark II, the Clubman and the Mark III. Within these was a series of variations including an estate car, a pickup truck, a van and the Mini Moke—a jeep like buggy. The Mini Cooper and Cooper "S" were sportier versions that were successful as rally cars, winning the Monte Carlo Rally four times from 1964 through to 1967, although in 1966 the Mini was disqualified after the finish, along with six other British entrants, which included the first four cars to finish, under a questionable ruling that the cars had used an illegal combination of headlamps and spotlights. Initially Minis were marketed under the Austin and Morris names, as the Austin Seven and Morris Mini Minor, until Mini became a marque in its own right in 1969. In early 1994, BMW acquired the Rover Group from British Aerospace, which owned Mini, among other brands. BMW insisted that even a compact model must feature traditional BMW characteristics (such as rear wheel drive) to uphold the company's standards and image. The "MINI" brand, however, did not share these standards and BMW saw this as an opportunity to create a competitively priced, yet premium, compact car. This formed BMW's plan to launch the premium BMW 1 Series and the mid range Mini. This design, being a city car, also fitted into BMW's plan of two compact cars, leaving the supermini class for the BMW 1 Series. After the launch of the new Mini, Stephenson told automotive magazine Autocar: The car was driven off the production line by the pop singer Lulu, and was subsequently housed at the Heritage Motor Centre in Gaydon, alongside the first Mini Mark I ever made. In February 2005, BMW announced an investment of £100 million in the Mini plant in Oxford, United Kingdom, creating 200 new jobs and enabling production output to be increased by 20%. In April 2013, Peter Schwarzenbauer became new Mini's managing director, succeeding Jochen Goller. At the North American International Auto Show in January 2011, BMW announced that it would be extending the Mini range with the launch of two new two door sports crossover vehicles based on the Mini Paceman concept car, with a coupe version planned to enter production in 2011 and a roadster to follow in 2012. In June 2011, BMW announced an investment of £500 million in the UK over the subsequent three years as part of an expansion of the Mini range to seven models. In July 2017, BMW has announced that an electric Mini model will be built at the Cowley plant, in Oxford, that will start production in 2019. It will also be produced in China. On 1 April 2019, BMW named Bernd Körber as director of the Mini brand and replaced Peter Schwarzenbauer. In Sep 2023, BMW announced plans to invest hundreds of millions of pounds to prepare its Mini factory near Oxford to build a new generation of electric cars.
Mini Mark II (1967 жылдан 1970 жылға дейін)
1967 жылы Mini көптеген нарықтарда Austin немесе Morris Mini ретінде сатылатын шағын өзгерістерге ұшырады.
Mini Marks IIIVII (1969 жылдан 2000 жылға дейін)
1969 жылы Mark III Mini шығарылды, ол Mark II-нің жаңартылған нұсқасы болды. Ең көзге түсетін өзгерістер – жасырын ілмектері бар үлкен есіктер. Багаждың қақпағы бастапқы нөмірлік тақтаны және оның орналасқан ойысын жоғалтты, оның орнына үлкен артқы, түс жағынан сәйкес келетін шам мен үлкен артқы жақтағы терезелер орнатылды. Сырганамалы терезелер бұралатын терезелермен ауыстырылды, бірақ кейбір Австралияда жасалған Mark I Mini-лер бұл мүмкіндікті 1965 жылы қабылдаған (ашылатын төртбұрышты терезелермен). Серіппелік жүйе гидравликалықтан резеңке конустарға өзгертілді, бұл шығындарды үнемдеу шарасы болды. Cowley зауытындағы өндіріс тоқтатылды, ал "Mini" деген қарапайым атау жеке Austin және Morris брендтерін толықтай алмастырды. 1976 жылы шыққан Mark IV алдыңғы резеңкеге орнатылған, бір бұрандалы және артқы жақта үлкен буксалары бар қосалқы шассиді енгізді. Сонымен қатар, екі тұтқалы көрсеткіштер және үлкен педальдар қосылды, ал 1977 жылдан бастап артқы көрсеткіш шамдары кері шамдарды да қамтыды. 1984 жылы шыққан Mark V тежегіш дискілерін және пластикалық доңғалақ қанаттарын (mini арнайы қанаттары) енгізді, бірақ Mark IV корпусының пішіні сақталды. 1990 жылы шыққан Mark VI үшін қозғалтқышты бекіту нүктелері 1,275 см³ қуаты бар қозғалтқыштарды орнату үшін алға жылжытылды, соның ішінде HIF карбюраторлы нұсқасы және 1991 жылы шыққан бір нүктелі жанармай инжекторлы автомобиль де бар. 998 см³ қуаты бар қозғалтқыштар өндірістен алынды. Ішкі капот ашығышы 1992 жылдан бастап орнатылды. 1996 жылы шыққан Mark VII – түпнұсқа екі есікті Mini-нің соңғы нұсқасы болды. Бұл модель үшін қос нүктелі инжектор және алдыңғы радиатор, сондай-ақ толық енді панель және жүргізуші жағындағы қауіпсіздік қапшығы енгізілді.
Мини-хетч/жұмыртқалық (2001-2006 жылдар)
2001 жылдан бері Mini-дің барлық модельдері әртүрлі нұсқаларда ұсынылады, оның ішінде One (бастапқы деңгей), Cooper, Cooper S (спорттық) және John Cooper Works (JCW) (жоғары деңгей). 2001 жылы таныстырылған жаңа буын Mini-дің алғашқы моделі – бұл Mini, ол сол кезде жай ғана Mini деп аталды. Ол Cooper, Cooper S және One нұсқаларында қол жетімді болды. Көптеген еуропалық нарықтарда Mini One Tritec қозғалтқышының 1.4 литрлік I4 нұсқасымен жабдықталған, ал қалған бензинмен жұмыс істейтін Mini модельдері 1.6 литрлік I4 нұсқасын пайдаланды. Cooper S және JCW модельдерінде суперчергерлік (supercharger) жүйесі орнатылған. Бұл буын Mini модельдерінің арасында тек осы модельдерде ғана суперчергерлік жүйе болды, екінші буыннан бастап ол турбочергерге (turbocharger) алмастырылды. Cooper және Cooper S аттары классикалық Mini-дің спорттық нұсқаларына берілген аттарды қайталайды, бұл өз кезегінде Джон Купер мен Cooper Car Company-нің қатысуының нәтижесі болды. Cooper тарихы John Cooper Works (JCW) ауқымындағы Mini-ге арналған тюнинг опциялары арқылы одан әрі нығайтылды. Джон Купер сонымен қатар Mini Cooper S Works деп аталған Mini Cooper S-тің жарысқа арналған бір дана модельін жасады. Бұл машинада өнімділікті арттыруға көмектесетін көптеген қосымша жабдықтар болды, мысалы, жарысқа арналған эгзостық жүйе және ауа сүзгісі, сондай-ақ күшейтілген аспа. Сондай-ақ, машинада бірегей жарыс дөңгелектері болды. Mk I Mini One, Cooper және Cooper S модельдері Chrysler & BMW компаниялары бірлесіп жасаған, сенімді бразилиялық Tritec қозғалтқышының әртүрлі нұсқаларын пайдаланды; Mini One D модельі Toyota компаниясы жасаған 1ND TV дизельдік қозғалтқышымен жабдықталды. 2006 жылдың тамызында BMW болашақ қозғалтқыштарды Ұлыбританияда шығаратынын хабарлады, бұл автомобильді қайтадан британдық өндірісіне айналдырды. Соңғы құрастыру Оксфордта жүзеге асырылды, ал кузовтың детальдары жақын орналасқан Суиндон қаласындағы BMW Swindon Pressings Ltd еншілес компаниясында жасалды. Соңғы Mk I нұсқасы – Mini Cooper S with John Cooper Works GP Kit: жеңіл салмақты, жарысқа дайындалған John Cooper Works моделі. Италиядағы Bertone компаниясы қолмен өңдеген бұл модель 2006 жылғы модель жылында 2000 данадан тұратын шектеулі серияда ұсынылды, оның 444 данасы бастапқыда Ұлыбритания нарығына арналған (бірақ соңында 459 дана сатылды).
Мини кабриолет/Кабрио (2005 жылдан 2008 жылға дейін)
2004 жылғы Salon International de l'Auto көрмесінде Mini 2005 модель жылы шығарылған және One, Cooper және Cooper S комплектацияларында қолжетімді кабриолет үлгісін таныстырды. Ашылатын шатыры толық автоматты – мұндай кішкентай автомобиль үшін бұл ерекше ерекшелік – және көлік жоғары жылдамдықпен келе жатқанда жартылай ашылып, күнге арналған шатыр қызметін атқара алады. Кабриолет үлгісі Hardtop Mini-дің артқы жапқысын (хетчбек) жойып, оның орнына классикалық Mini-ді еске түсіретін төмен түсетін "артқы қақпақпен" алмастырады. Ол сондай-ақ көзге көрінетін сыртқы ілмектерді қамтиды, ал шатыр жабық болғанда артқы шатыр бөлігі мен жүк сөресі екі тұтқамен жартылай қақпақ стилінде көтеріліп, жүкке оңай қол жеткізуге мүмкіндік береді. Кабриолет артқы орындықтағы жолаушылар үшін екі кішкентай электр терезесін де қосады, олар шатыр ашылғанда автоматты түрде төмен түседі. Шатыр көп қабатты изоляциясы бар ауыр матадан жасалған; артқы терезе кіріктірілген жылытқыш/мұздатқышы бар шыныдан жасалған, бірақ жуу немесе сүрткіш құрылғысы жоқ. 2007 жылғы Солтүстік Америка халықаралық автокөлік көрмесінде Mini шектеулі шығарылымдағы Mini Cooper S Sidewalk Convertible-ді таныстырды. Оның максималды жылдамдығы – секунд ішінде үдеуі . Қозғалтқыш және айналу моментін қамтамасыз етеді.
Мини-хетч/жұмыртқалық (2007-2014 жылдар)
Mini 2006 жылдың қарашасында Hardtop / Hatch моделінің толығымен жаңа екінші буынын ұсынды, көптеген стильдік және инженерлік өзгерістерді қамтитын жаңа платформада. Ол Prince қозғалтқышын пайдаланады, оның архитектурасы PSA Peugeot Citroën компаниясымен ортақ, және шығындарды тиімді ету және отын тұтынуын азайту үшін жасалған. Ол Ұлыбританияның Уорвикшир округіндегі BMW Hams Hall қозғалтқыш зауытында өндіріледі. Дамыту және инженерлік жұмыстар Мюнхендегі BMW Group штаб-пәтерінде және үшінші тараптармен жүргізілді. Жаңа модель алдыңғы буынына өте ұқсас болғанымен, әрбір панелі жаңа және жаңа қауіпсіздік талаптарының нәтижесінде жалпы ұзындығы артты. Екінші буын Mini Cooper және Cooper S комплектацияларында ұсынылды; 2007 жылы Mini One моделі қосылды. Алғаш рет 2007 жылдың сәуірінен бастап дизельді Cooper пайда болды, ол Cooper D деп аталды, ал 2011 жылдың қаңтарында автоматты Cooper және жоғары өнімді Cooper SD үшін жаңа 2.0 л дизельмен толықтырылды. Кейіннен Convertible және Clubman нұсқалары ұсынылды. 2009 жылы Ұлыбританияда Mini First комплектациясы іске қосылды, ол төменгі деңгейдегі, тек бензинмен жұмыс ілетін, аз қуатты және төмен жылдамдықты модель. Mini John Cooper Works Challenge – Mini Hatch негізінде жасалған, Мюнхендегі BMW Motorsport зауытында өндірілетін арнайы жарыс көлігі. Ол 2007 жылы IAA автосалонында таныстырылды. 2009 жылы Silverstone-да өткен Mini United фестивалінде John Cooper Works World Championship 50 арнайы нұсқасы көрсетілді.
The second generation Mini was introduced in the Cooper and Cooper S trim levels; the range was added to in 2007 with the Mini One. For the first time, there was a diesel powered Cooper, available from April 2007, and badged as the Cooper D, which was supplemented in January 2011 with a new 2.0 L diesel for the automatic Cooper and high performance Cooper SD. The Convertible and Clubman versions followed later. In 2009, the Mini First trim level was launched in the UK, which is a low end, petrol only version, with less power and a lower speed. The Mini John Cooper Works Challenge is a purpose built race car, based on the Mini Hatch, and manufactured in the BMW Motorsport factory located in Munich. It was unveiled in 2007 at the IAA Motor Show. In 2009 a John Cooper Works World Championship 50 special edition was unveiled in 2009 Mini United Festival in Silverstone.
Мини клуб мүшесі (2008 жылдан 2014 жылға дейін)
Mini Clubman – 2008 жылғы модельде ұсынылған Mini эстафетасы. Ол One, Cooper, Cooper S және Cooper D нұсқаларында қол жетімді. B тіректерінен бастап Hatch/Hardtop-пен толықтай сәйкес келеді, бірақ Clubman жалпы ұзындығы бойынша ұзақ, оған сәйкес дөңгелек аралығы да ұзақ; бұл артқы орындықтағы жолаушылардың аяқтарына арналған кеңістікті арттырады және Hardtop-пен салыстырғанда жүк көлемін едәуір ұлғайтады – 260 литр (9,2 куб фунт) көлемді қамтамасыз етеді. Онда екі бөлікті "қора есігі" бар, сондай-ақ "Splitdoor" деп те аталады, ол көтергіш есік орнына багажды жабады, және нарыққа қарамастан, оң жағында "Clubdoor" есігі орналасқан. Бұл оң рульді автомобильдерде артқы есік көліктің жол жағында орналасқандығын білдіреді, сондықтан артқы жолаушылардың жолға шығуы қажет. Қозғалтқыш пен қоробка таңдауы Hatch/Hardtop моделіндегідей, One Diesel нұсқасынан басқа, толықтай бірдей; ал артқы серіппе орнатымы артқы иінтіректік тетіктер мен стабилизаторлар сияқты көптеген дизайндық ерекшеліктерді бөліседі. Mini эстафетасы үшін "Clubman" атауын пайдалану – классикалық Mini дәстүрінен жаңа басқашалық. "Clubman" атауы алғаш рет 1970 жылдардағы классикалық Mini-нің жаңартылған түріне берілген, ол көбінесе алдыңғы бөлігінің шаршыланған пішінімен ерекшеленген, ал классикалық Mini эстафеталары дәстүрлі түрде "Traveller" немесе "Countryman" деп аталған. Алайда, BMW бастапқыда осы атауларды пайдалану құқығын сатып алмады.
Мини кабриолет (2009 жылдан 2015 жылға дейін)
Екінші буын Mini Convertible 2009 жылы Детройт автосалонында және 2009 жылы Женева халықаралық автосалонында 2009 моделі ретінде таныстырылды (алғаш рет сатуға 2009 жылдың 28 наурызында шығарылды). "Openometer" деп аталатын құрылғы көліктің шатыры ашық күйде қанша минут жұмыс істегенін жазады. Қолжетімді нұсқалар мен сәйкес қуат жүйелері Mini Hatch моделіндегідей, соның ішінде кейбір нарықтарда дизельдік қозғалтқышпен бірдей.
Mini Countryman (2011 жылдан 2016 жылға дейін)
Mini Countryman 2010 жылдың қаңтар айында жарияланды және 2010 жылғы Женева автосалонында ресми түрде таныстырылды. Бұл – Mini өндірген алғашқы кроссовер SUV және BMW дәуіріндегі алғашқы бес есікті модель. Ол екі немесе төрт дөңгелекті жетегімен (ALL4 деп аталады) және әртүрлі қуаттылығы бар 1.6 литрлік бензин немесе дизельдік және 2.0 литрлік дизельдік төрт цилиндрлі қозғалтқыштармен ұсынылады. Сату 2010 жылдың қыркүйегінде 2011 модельдік жылғы көлік ретінде басталды. Countryman Clubman-нан ұзын дөңгелек базасына, кеңірек ішкі кеңістікке және жоғарырақ жерден арақашықтыққа ие. Ол Hatch/Clubman модельдерінде қолданылатын қозғалтқыштармен жабдықталған, бірақ жолдан тыс және қиын жерлерде жүруге мүмкіндік беретін қосымша толық жетегі бар (ALL4 деп аталады). Барлық модельдерде алты жылдамдықты механикалық беріліс қоробкасы стандартты, ал 90 а.к. қуаттылығы бар One D модельінен басқа барлық бензин және дизельдік модельдерде автоматты беріліс қоробкасы қол жетімді.
Mini Coupé (2012 жылдан 2015 жылға дейін)
Mini 2011 жылдың маусым айында Coupé модельін таныстырды. Бұл екі орындық алғашқы Mini және үш бөліктен тұратын алғашқы дизайн; қозғалтқыш бөлімі, жолаушылар салоны және жүк бөлімі толығымен бөлек. Бұл сонымен қатар ең жылдам серийлік Mini болады: John Cooper Works нұсқасында ол 6,4 секундта 0-ден 100 км/сағ жылдамдыққа дейін разгон жасайды және максималды жылдамдығы 240 км/сағ-қа жетеді, өйткені ол 1,598 куб.см көлемді турбоқозғалтқышты төрт цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған.
Mini Roadster (2012 жылдан 2015 жылға дейін)
Mini Roadster алғаш рет 2009 жылдың қыркүйегінде Франкфурт автосалонында таныстырылды және Mini Coupe-тің ашық нұсқасы болып табылады. Roadster үш жабдық деңгейінде қолжетімді: Cooper, Cooper S және John Cooper Works.
Мини-Пейсмен (2013 жылдан 2016 жылға дейін)
Mini Paceman үш есікті кроссовер нұсқасы 2011 жылы Детройт автосалонында концепт-кар ретінде таныстырылды. 2012 жылдың 5 шілдесінде Mini брендін басқарудың аға вице-президенті доктор Кей Сеглер «Mini Paceman брендтің жетінші моделінің ресми атауы болып табылады және ол келесі жылы (2013) АҚШ-та сатылымға шығарылады» деп хабарлады. Өндірістік үлгі 2012 жылғы Париж автосалонында ұсынылды, ал сатылым 2013 жылдың екінші тоқсанында көптеген халықаралық нарықтарда басталды.
Мини-хетч/Хардтоп (2014 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
BMW компаниясы үшінші буын Mini-ді 2013 жылдың қараша айында таныстырды, сатылымы 2014 жылдың бірінші жартысында басталды. Жаңа модель бұрынғы модельге қарағанда 98 мм-ге ұзын, 44 мм-ге енді және 7 мм-ге биік. Дөңгелек аралығы 28 мм-ге ұзартылған, ал дөңгелектердің арақашықтығы алдыңғы жағында 42 мм, артқы жағында 34 мм-ге артқан. Көлемінің ұлғаюы нәтижесінде ішкі кеңістік үлкейіп, багаж көлемі 211 литрге жетті.
Даму және өндіріс
BMW-ге тиесілі болудан бұрын, дәстүрлі Mini 2000 жылдың наурызында BMW компаниясын сатуға дейін Rover бас кеңсесінің жанында орналасқан Longbridge зауытында өндірілді. BMW Rover-ді Phoenix Venture Holdings-ке сатқанда, Longbridge зауыты сату шартына енгізілді. Уақыт өте келе өндіріс тек Лонгбриджге шоғырланды, сондықтан соңғы автомобильдер осы жерде жасалды, бұл Лонгбриджді жаңа Mini үшін "табиғи орын" етіп, BMW компанияны бөлуге дейін сақтап тұрды. Алайда, меншік иесінің өзгеруіне байланысты BMW бүкіл Cowley зауытын қайта жаңартты, зауыттың көп бөлігін бұзып, жаңа зауыт құрды және оны "Оксфорд зауыты" деп атады, бұл тарихи тұрғыдан Престелген болат компаниясының Cowley корпусын жасау зауытының және тарихи тұрғыдан Моррис зауытының жанында орналасқан. 2006 жылдан бастап Hams Hall зауыты жаңа Mini бензинді қозғалтқыштарын шығарады, Оксфорд зауыты корпус өндірісіне, бояуына және құрастыруға жауапты, ал Swindon зауыты корпус престеу және қосалқы құрастыруды жүзеге асырады, осылайша "Mini өндіріс үшбұрышы" құрылды. Mini Mk II құрауыштарының 60% Ұлыбританияда орналасқан жеткізушілерден келеді, ал 2001 жылғы модельде бұл көрсеткіш 40% болған. Countryman – Ұлыбританиядан тыс жерде құрастырылған алғашқы заманауи Mini, келісімшартты Magna Steyr Австрияда жеңіп алды. Cowley-дегі машина жасау цехында 429 робот бар, олар 425 корпус панелін құрастырады; корпустар содан кейін көрші бояу цехына көшіріледі, онда бояу роботтары 14 сыртқы түсті және қосымша контрастты төбе түстерін жағады. Соңғы құрастыру Cowley-де жүргізіледі, бұл тапсырыс берілген көптеген нұсқаларды өндіру үшін 2400 бөлшекті орнатуды қамтиды. Mini және BMW үшін барлық Prince төрт цилиндрлі бензинді қозғалтқыштары Біріккен Корольдіктегі Бирмингемге жақын орналасқан Hams Hall зауытында шығарылады, онда шамамен 800 қызметкер жұмыс істейді. Дизельді қозғалтқыштар BMW-нің Австриядағы Steyr зауытында өндіріледі, бұрын Францияда және Англияда PSA өндірген. Шағын бөлшектер мен есіктер сияқты прессингтер Swindon зауытында жеткізіледі, онда 1000 адам жұмыс істейді және 135 дәнекерлеу роботы арқылы 280 престелген бөлшек шығарылады. Swindon зауыты бастапқыда Swindon Pressings Ltd болып, 1955 жылы Pressed Steel Company компаниясы құрған және 2000 жылдың мамырында BMW Group компаниясының толық меншігіндегі еншілес компаниясына айналған. Mini негізінен Біріккен Корольдікте BMW-нің Даму бөлімшесімен әзірленеді. 2013 жылы Countryman құрастыру үш халықаралық жерге кеңейтілді: 2013 жылдың сәуірінен бастап Үндістанның Ченнаи қаласына жақын орналасқан BMW зауытында, 2013 жылдың маусымынан бастап Үндістан нарығы үшін BMW Group Malaysia Assembly Plant Kulim, Kedah және 2013 жылдың тамызынан бастап BMW Manufacturing Thailand зауытында Rayong. 2014 жылдан бастап лимбургтегі Маастрихтке жақын VDL Nedcar компаниясы келісімшарт бойынша автомобильдерді құрастырды. Mini 5 есікті люк (F55) алғаш рет 2014 жылы шығарылды. 5 есікті тек Оксфорд зауытында құрастырылады, оның ішінде корпус жақтарына қосымша құралдар, зауыттың бояу цехындағы құммен бекіту желісінде қосымша есікті және машинаның артқы бөлігінің пішініндегі айырмашылықтарды орналастыру үшін жаңа жабдықтар орнатылды. Swindon зауыты жаңа артқы есікті қосымша жабдығы бар қосымша құрастыру желісінде шығарады. Оның 69,3% Mini Hatch/Hardtop, 13,1% Convertible модельдері және 17,6% Clubman нұсқасын құрайды. 53% -тан астам Cooper нұсқасы, 26,2% Cooper S, ал негізгі One 20,2% -ды құрайды. 2009 жылы Mini Ұлыбританияның ең көп сатылған жетінші көлігі болды – бұл BMW дәуіріндегі Mini бірінші рет елдің ең көп сатылған 10 көлігінің қатарында болды. Сондай-ақ, 2010 жылдың маусым айында Ұлыбританияда ең көп сатылған жетінші көлік болды. 2011 жылы Mini-дің әлемдік сатылымы 2010 жылға қарағанда 22% өсті, 285 000 автомобиль бүкіл әлем бойынша жеткізілді. АҚШ-та, брендтің ең үлкен нарығында, 2011 жылы 57 000 дана сатылды, бұл 2010 жылмен салыстырғанда 26% -ға өсті. Келесі екі ірі нарық – Ұлыбритания мен Германияда 2010 жылмен салыстырғанда сату көлемі 13% және 28% -ға өсті. 2012 жылы әлемде барлығы 301 526 Mini көлігі сатылды. Crispin Porter + Bogusky, Mini жарнама агенттігі, жарнамалық науқанның бір бөлігі ретінде "Қалта Mini Coopers" атты фильм шығарды. Mini Clubman-нің Қытай нарығына 2008 жылы енгізілуін жарнамалау үшін Beijing Mini Mini-нің артқы жартысын пайдаланатын Mini Rickshaw ұсынды.
Дау
BMW-ге АҚШ-тың реттеуші органдары 2014 жылғы төрт Mini Cooper моделінің жанармай үнемдеу көрсеткіштерін төмендетуді бұйырды, себебі EPA сынақтарының нәтижелері автокөлік өндірушісі ұсынған мәліметтермен сәйкес келмеді. Артқы жаққа қойылған сигнал шамдарының қате бағытта орнатылуы көп сынға түсті, себебі бұл жағдай жол апаттарына себеп болуы мүмкін.
Фильмдер
1969 жылы британдық Mini Майкл Кейн мен Ноэль Коуардтың басты рөлдерде ойнаған «Италиялық жұмыс» атты фильмде пайда болды. 2002 жылы «Борнның жеке басы» фильмінде түпнұсқа Austin Mini Mayfair MKV көрсетілді. Әрекетті көріністе Мэтт Дэймонның кейіпкері Францияның Париж қаласында қуғынға түседі. 2003 жылы жаңа MINI Cooper «Италиялық жұмыс» фильмінің қайта түсірілімінде көрсетілді. Бір Chilli Red MINI Cooper S Hatch R53, Electric Blue MINI Cooper Hatch R53, ал Pepper White MINI де Cooper Hatch R53 болды. Шарлиз Теронның кейіпкері де түпнұсқа Rover Mini Cooper-ді жүргізеді. 2023 жылы он Mini Countryman R60 «Fast X» фильмінде, «Жылдам және ашулы» франшизасының оныншы бөлімінде қуғын көліктері ретінде пайдаланылды. Фильмнің Еуропа мен Ұлыбританиядағы көліктерді дайындау жетекшісі Алекс Кинг фильм үшін Ұлыбританияда 10 Countryman сатып алғанын, оларды нағыз ралли машинасына ұқсату үшін өзгерткенін айтты.
In 2003, the new MINI Cooper was shown in a remake of The Italian Job. One Chilli Red MINI was a Cooper S Hatch R53, the Electric Blue MINI was a Cooper Hatch R53, and the Pepper White MINI was also a Cooper Hatch R53. Charlize Theron's character also drivers an original Rover Mini Cooper. In 2023, ten Mini Countryman R60 are used as chase vehicles in Fast X, the tenth instalment of the Fast and Furious franchise. The film's picture car supervisor in Europe and the UK, Alex King, said he bought 10 Countrymans in the UK for the film, before modifying them to look like a proper rally car.
Mini E (2009 жылдан 2010 жылға дейін)
Mini E – Mini-дің алдыңғы дөңгелекті электр қуатымен жұмыс істейтін нұсқасы. Ол 2008 жылы Лос-Анджелес автосалонында таныстырылды. Көліктің электр қозғалтқышының қуаты белгілі бір деңгейде, ал 380 В литий-иондық аккумуляторының көліктің жүріс қашықтығы белгілі. Көліктің ең жоғары жылдамдығы да көрсетілген. Көліктің құрамдас бөліктері Оксфордтағы Mini зауытында құрастырылады, ал аккумуляторлар, электр жетегі және қуат электроникасы Мюнхенде өндіріледі. Бөлшектер содан кейін BMW зауытының аумағында орналасқан, арнайы жабдықталған өндірістік кешенге жеткізіледі, онда электр қозғалтқышы, аккумулятор блоктары, қуат электроникасы және беріліс жинақталады. Mini E – BMW-ның «Project i» жобасының демонстрациялық үлгісі. 2011 жылдың ортасында осыған ұқсас сынақ BMW ActiveE (толығымен электрлік көлік) моделімен жүргізіледі, ол Mini E сынақтарынан алынған тәжірибелерге негізделген. «Project i» жобасының соңғы кезеңі – Mega City Vehicle (MCV) қалалық электр көлігін әзірлеу. Бұл жаңа бренд BMW немесе Mini-ден бөлек сатылады және 2013-2015 жылдар аралығында жаппай өндіріске шығару жоспарлануда. Тәжірибелік сынақтар 2009 жылдың маусым айында басталды, ал 450 Mini E Лос-Анджелес және Нью-Йорк/Нью-Джерси аймағындағы жеке тұлғаларға лизинг арқылы ұсынылды. 2010 жылдың мамыр айында BMW лизинг шартын тағы бір жылға, төмендетілген бағамен ұзарту мүмкіндігін хабарлады. 2009 жылдың желтоқсанында Ұлыбританияда тағы бір тәжірибелік сынақ жүргізілді, онда 40-тан астам Mini E көлігі жеке тұлғаларға екі рет алты айлық сынақ кезеңдері үшін берілді. Германия мен Францияда қосымша тәжірибелік сынақтар жүргізілуде. Бұл сынақ бағдарламасы BMW Group компаниясына жеке пайдалану үшін 500-ден астам толығымен электрлік көліктерден тұратын автопаркті іске қосқан әлемдегі алғашқы ірі автомобиль өндіруші болуға мүмкіндік берді.
Концепт-көліктер
1997 жылы ACV30 және 2008 жылы Crossover сияқты болашақ үлгілер мен жаңа модельдерді көрсету мақсатында бірнеше Mini концепт-кары жасалды, олардың арасында 2010 жылы Mini Countryman да болды. ACV30 2001 жылғы жаңа Mini-ге әсер еткен бірнеше элементтерді қамтыды, мысалы, қара түсті тіреулер, кең дөңгелек қанаттарының безендірілуі және ақ түсті шатыр. Бұл концепт BMW дизайнерлері Адриан ван Хойдонк пен Франк Стивенсонның еңбегі еді.
Баламалы отын нұсқалары
BMW 2000 және 2001 жылдары кейбір концепт-карларында сутекпен жұмыс істейтін ішкі жану технологиясын көрсетті, ал Mini 2001 жылы Франкфурт автосалонында сутекпен жұмыс істейтін концепт-карды таныстырды. Бұл көлік Honda FCX сияқты электрмоторлы сутегілік концепциялардан цилиндрлі ішкі жану қозғалтқышын қолдануымен ерекшеленеді. Мексикадағы Ұлыбритания елшілігінде литий-ионды аккумуляторлармен жабдықталған толық электрлі Mini қолданылуда. Сонымен қатар, 2003 жылғы "Италиялық жұмыс" фильміндегі кейбір метро сахналарында қолданылу үшін үш электрлі Mini жасалды, бұл метро басшылығының көміртек моноксидімен улану қаупіне қатысты алаңдаушылығын басуға мүмкіндік берді. PML Flightlink "Mini QED" деп аталған сериялық гибридтік түрлендіру прототипін жасады, ол қозғалтқыш жүйесін әрбір дөңгелектің өзіне электрмотормен және тиімді бортындағы бензин генераторымен алмастырды.
Автоспорт
Mini Cooper S 1964, 1965 және 1967 жылдары Монте-Карло раллиін жеңіп алды. 1966 жылғы раллиде Mini көліктері бастапқыда бірінші, екінші және үшінші орындарды алған болатын, бірақ екі жіпті шамның орнына өзгермелі кедергісі бар фараны қолданғаны үшін даулы түрде дисквалификацияланды. 2008 жылы Mini Challenge жарысына R56 Challenge көлігі қатысты. Mini Challenge Motorsport санаты бүкіл әлемде өткізіледі, Германия, Австралия, Англия, Испания, Жаңа Зеландия және Сауд Арабиясындағы санаттар 2010 жылы басталды. RSR Motorsports KONI Challenge Series Street Tuner класына үш Mini Cooper көлігін тіркеді.
Mini Countryman WRC
2010 жылдың 27 шілдесінде Mini World Rally Championship-ке қатысу ниеттерін жариялады. Countryman донор модель ретінде таңдалды, ал Prodrive Mini Countryman WRC машинасын дайындауға шақырылды. Зауыттық команда 2011 жылғы WRC маусымында шектеулі бағдарламамен өнер көрсетті, бірақ содан кейін қаржыландыру тоқтатылды. Prodrive Countryman WRC машиналарын толық жиынтығын жасауды жалғастырады, бірақ 2012 жылғы бағдарламаны өз қаражатымен іске асырады.
Формула Е қауіпсіздік машинасы
2021 жылдың 30 наурызында Mini толыққанды электрлік Pacesetter моделін таныстырды. Автомобиль 2020–21 жылдарғы Formula E әлем чемпионатынан бастап қолдануға көзделген.
Сыйлықтар мен сын
Екі есікті Mini көптеген марапаттарға ие болды, мүмкін ең танымалдары: «Ғасыр көлігі» (Autocar журналы, 1995 жыл), «Барлық уақыттың бірінші классикалық көлігі» (Classic & Sports Car журналы, 1996 жыл) және 1999 жылы беделді Global Automotive Elections Foundation жүргізген бүкіл әлемдік интернет-дауыс беруде «Ғасырдың еуропалық көлігі». Mini-дің түпнұсқасы сол дауыс беруде «Жылдың жаһандық көлігі» номинациясында екінші орынды иеленді (Model T Ford-тан кейін). Mini Cooper/Cooper S (2001–2006) 2003 жылы Солтүстік Американың «Жыл көлігі» сыйлығын жеңіп алды. Ашық модель 2005 жылғы «Халықаралық жыл көлігі» сыйлығында «Ең жандағы/бастапқы деңгей» санатында жеңіске жетті. Mk II Mini-нің іске қосылғаннан кейін Top Gear жаңа Cooper S-ді 2006 жылдың «Кішкентай көлігі» деп атады. 2007 жылы ол «Жылдың әлемдік көлігі» сайысында екінші орынды алды. 2008 жылы Mini-дің жасыл нұсқасы Mini Cooper D «WhatGreenCar.com» жүлдесіне ұсынылды. Төрешілер Cooper D-ді EfficientDynamics тоқтату-қосу және регенеративті тежеу технологиясы үшін мақтады және машинаның жүргізу сезіміне таң қалды. Cooper D «Жасыл көлік» сыйлығының іріктеу тізіміне енді, бірақ Ford Focus ECOnetic-ке есе жіберді. 2010 жылдың сәуір айында Kelley Blue Book Mini Cooper-ді 2010 жылғы «Ең жасыл 10 көлік» тізіміне қосты. Алғашқы екі есікті Mini-дің аспасын жобалаған доктор Алекс Моултон MiniWorld журналымен сұхбатында жаңа Mini туралы былай деді: «Бұл үлкен – түпнұсқа Mini барлық уақыттағы ең жақсы жиналған көлік болды – бұл оны қалай жасауға болмайтынының мысалы. Ол сыртынан үлкен, салмағы шамамен Austin Maxi-қа тең. Қауіпсіздік жүйесіне тым көп мән берілген. Менің ойымша, сіз не қалайсыз, бронеликті машина ма? Бұл Mini тарихында рөлі жоқ, сондықтан маңызды емес». Пулитцер сыйлығының иегері, автомобиль журналисі Дэн Нил Countryman-нің пайда болуымен Mini маркасын маңыздылығынан шығарып, машинаны тым ұзын, кең және биік етіп жасап, брендтің ішкі логикасын жойды деп санайды: шағын өлшемде тамаша басқару. 2013 жылғы 5 маусымда өткен «Халықаралық жылдың қозғалтқышы» сыйлығында Mini 1.4-тен 1.8 литрге дейінгі қозғалтқыштар санатында үшінші рет қатарынан Mini Cooper S-тен 1.6 литрлік төрт цилиндрлі TwinPower Turbo үшін марапатты жеңіп алды. Қозғалтқышта «овербуст функциясы бар қос спиральді турбокомпрессор, Valvetronic жүйесіне негізделген тікелей жанармай инъекциясы және клапанды басқару» бар, қуаты 135 кВт/184 а.к. және Mini Cooper S-ті 0-ден 100 км/сағ жылдамдыққа 7,0 секундта жеделдетуге жеткілікті күш береді. 2013 жылы ол Mini Cooper S Countryman және Mini Cooper S Paceman үшін қол жетімді, ал конфигурацияға ALL 4 беріліс қосылуы мүмкін.