1947 жылғы «Мендес» ісі: Мексикалық американдық балаларды бөліп оқытудың конституциялық еместігі

Кіріспе

1947 жылғы АҚШ апелляциялық соты

Мендес және басқалар v. Вестминстер [sic] Оранж округі мектеп округі және басқалар, 64 F. Supp. 544 (Оңт. Кал. 1946), күшін жойды, 161 F.2d 774 (9-шы айналым, 1947) (толық құрамымен), – Калифорния штатының Оранж округіндегі төрт округтегі мексикалық түзету мектептеріне наразылық білдірген 1947 жылғы федералды сот ісі. Шешімінде, Тоғызыншы айналымдық апелляциялық соты, толық құрамымен қабылдаған шешімінде, мексикалық американдық студенттерді бөлек "мексикалық мектептерге" күштеп бөлу конституцияға қайшы екенін анықтады, себебі АҚШ округтік сотының судьясы Пол Дж. МакКормик былай деді: "Дәлелдер испан тілінде сөйлейтін балалардың ағылшын тілін үйренуде сегрегация салдарынан оны қолдануға мүмкіндік болмауынан кешігуін анық көрсетеді, сондай-ақ барлық студенттердің біріктірілуі мектеп оқушылары арасында ортақ мәдени көзқарас қалыптастырады және дамытады, бұл американдық институттар мен идеалдарды сақтау үшін өте маңызды".

Өмірбаян

Мексикалық американдықтар, сол кезде ақ нәсілді деп есептелген, заңдық сегрегацияға ұшырамады және көбінесе ақ балалар оқитын мектептерге баратын. Бұрын ешқандай мәселесіз ақ мектептерге барған Мендес отбасы Вестминстерге келгеннен кейін кенеттен балаларын бөлек "мексикалықтарға арналған мектептерге" жіберуге мәжбүр болды, тіпті мұндай жағдай қалыпты емес еді және штат тарапынан заңмен бекітілмеген. 1940 жылдардан бастап, кейбір мектеп округтері мексикалық балалардың испан тілінде сөйлейтіндіктен ерекше қажеттіліктері бар деген үмітпен, бөлек тілдік түзету мектептерін ашуға кірісті. Бұл мектептер тек бастауыш сынып оқушыларына (K-4) арналды және оларды жалпы білім беретін мектептерге дайындау мақсатында құрылды. Көптеген округтерде мексикалық бастауыш сынып оқушыларын тіл білу деңгейіне қарамастан "мексикалық мектептеріне" мәжбүрлеу салдарынан, заңсыз дискриминацияның бір түрі пайда болды, ол заңдастырылған нәсілдік сегрегацияға ұқсас еді. Бес мексикалық-американдық әке (Томас Эстрада, Уильям Гусман, Гонсало Мендес, Фрэнк Паломино және Лоренцо Рамирес) Лос-Анджелестегі Калифорнияның Орталық округінің АҚШ округтік сотында мексикалық мектептеріндегі сегрегацияға қарсы шағымданып, сотқа жүгінді. Олар өз балаларының және "мексикалық" тегі бар 5000-нан астам баланың конституциялық құқықтарын бұзу арқылы дискриминацияға ұшырағанын мәлімдеді, олар Оранж округінің Вестминстер, Гарден-Гроув, Санта-Ана және Эль-Модена мектеп округтеріндегі "мексикалықтарға арналған мектептерге" баруға мәжбүр болды. Калифорнияның басқа аймақтарында мексикалықтар бөлек мектептерде оқымады. Соледад Видаурри өз балаларын және інісі Гонсало Мендестің балаларын – Гонзалоны, Джеронимоны және Сильвияны Вестминстер бастауыш мектеп округіне тіркеуге барды. Вестминстер мектебі Видаурриге оның балаларын қабылдай алатынын хабарлады. Алайда, Гонзало, Джеронимо және Сильвия терісінің түсіне байланысты қабылдана алмады. (Видаурридің балалары ақшыл терілі және баск тегінен шыққандықтан, оларды бөлек мектепке жібермейтін еді.) Бұл жаңалықты естіген Видаурри ағасының балалары қабылданбаса, өз балаларын да тіркемейтінін мәлімдеді. Ата-аналар Гонсало мен Фелиситас Мендес мектеп әкімшілігімен келіссөздер жүргізіп, Джеронимо, Гонзало және Сильвияның мектепке қабылдануын қамтамасыз етуге тырысты, бірақ екі тарап та келісімге келе алмады. Гонсало келесі жылын Оранж округінің Вестминстер мектеп округіне қарсы сот ісіне дайындауға жұмсады. Мектеп округі Мендес отбасының балаларына мексикалық-американдық балаларсыз бастауыш мектепке баруға рұқсат беру арқылы келісімге келуді ұсынды. Мендес отбасы бұл ұсыныстан бас тартып, сот ісін жалғастырды. Мендес отбасы тек бірнеше балаға көмектесудің орнына, бүкіл мексикалық қауымға көмектесуге сенді. Мендес отбасы сотта куәгерлердің шығындарын көбінесе өзі төледі. Арыз берушілердің мүддесін белгілі еврей-американдық азаматтық құқық қорғаушы Дэвид Маркус қорғады. Сот ісіне қаржыны негізінен бас талапкер Гонсало Мендес төледі, ол үш баласы жергілікті Вестминстер мектебіне қабылдана алмағанда сотқа шағымданып, іс қозғады. Лос-Анджелесте отырған аға округтік судья Пол Дж. МакКормик сот отырысын жүргізіп, 1946 жылдың 18 ақпанында Мендес пен оның серіктерінің пайдасына шешім шығарды, мексикалықтарға арналған бөлек мектептер тең қорғау құқығын бұзу болып табылатынын анықтады. Мектеп округі Сан-Францискодағы Тоғызыншы федералды апелляциялық сотқа шағымданып, судья МакКормиктің шешімін бекітті, сегрегациялық тәжірибелердің Конституцияның он төртінші түзетуін бұзғанын анықтады. Бұл іс зардап шеккен отбасылар үшін жеңіс болғанымен, ол сұрақ тудырған мексикалық оңалту мектептерінің шағын санына ғана қатысты және Калифорнияда немесе басқа жердегі заңды нәсілдік сегрегацияға қарсы шықпады. Мендестен кейін нәсілдік азшылықтар мектептерде және қоғамдық орындарда заңды түрде сегрегацияға ұшырауын тоқтатпады.

Mexican Americans, who were then considered to be white, were unaffected by legal segregation and normally attended segregated white schools. The Mendez family, who previously went to white schools without problems, suddenly found their children forced into separate "Schools for Mexicans" when they came to Westminster, even though that was not the norm and it was not legally sanctioned by the state. Starting in the 1940s, some school districts began to establish separate language based remedial schools, arguing that Mexican children had special needs because they were Spanish speakers. The schools existed only for elementary children (K 4) and were intended to prepare them for mainstream schools. Since many districts began arbitrarily forcing Mexican elementary school children into "Mexican Schools" irrespective of language ability, it became a form of unlawful discrimination that was superficially similar to legalized racial segregation. Five Mexican American fathers (Thomas Estrada, William Guzman, Gonzalo Mendez, Frank Palomino, and Lorenzo Ramirez) challenged the practice of Mexican school segregation in the United States District Court for the Central District of California, in Los Angeles. They claimed that their children, along with 5,000 other children of "Mexican" ancestry, were victims of unconstitutional discrimination by being forced to attend separate "schools for Mexicans" in the Westminster, Garden Grove, Santa Ana, and El Modena school districts of Orange County. Mexicans were not in separate schools elsewhere in California. Soledad Vidaurri went to the Westminster Elementary School District to enroll her children and those of her brother Gonzalo Mendez: Gonzalo, Geronimo, and Sylvia. The Westminster School informed Vidaurri that her children could be admitted to the school. However, Gonzalo, Geronimo, and Sylvia could not be admitted on the basis of their skin color. (Vidaurri's children had light complexions and Basque surnames and so would not be segregated into a different school.) Upon hearing the news, Vidaurri refused to admit her children to the school if her brother's children were not admitted as well. The parents, Gonzalo and Felicitas Mendez, tried to arrange for Geronimo, Gonzalo, and Sylvia to attend the school by talking to the school administration, but both parties were not able to reach an agreement. Gonzalo dedicated the next year to a lawsuit against the Westminster School District of Orange County. The school district offered to compromise by allowing the Mendez children to attend the elementary school without any other students of Mexican American descent. The Mendez family declined the offer and continued the lawsuit. The Mendez family believed in helping out the entire Mexican community, instead of a handful of children. The Mendez family covered most of the expenses for the various witnesses that would be present in the case. The plaintiffs were represented by established Jewish American civil rights attorney David Marcus. Funding for the lawsuit was primarily paid for initially by the lead plaintiff Gonzalo Mendez, who began the lawsuit when his three children were denied admission to their local Westminster school. Senior District Judge Paul J. McCormick, sitting in Los Angeles, presided at the trial and ruled in favor of Mendez and his co plaintiffs on February 18, 1946 in finding that separate schools for Mexicans to be an unconstitutional denial of equal protection. The school district appealed to the Ninth Federal Circuit Court of Appeals in San Francisco, which upheld Judge McCormick's decision, finding that the segregation practices violated the Fourteenth Amendment. Although the case was a victory for the families affected, it was narrowly focused on the small number of Mexican remedial schools in question and did not challenge legal race segregation in California or elsewhere. After Mendez, racial minorities were still subject to legal segregation in schools and public places.

Салдары

Губернатор Эрл Уоррен, кейіннен АҚШ-тың Бас судьясы болған, 1947 жылы Андерсон заңына қол қойып, заңсыз жағдайда ғана сегрегацияны тыйым салды. Ол кезде Калифорнияда американдықтар мен азиялықтарды бөліп-жаруды санкциялайтын штаттық заңдар болды, бірақ олар федералдық заңдардың рұқсаты болмағандықтан жойылды. Андерсон заңы Калифорниядағы афроамерикандықтарды заңды түрде бөліп-жаруды тоқтатпады, себебі ол федералдық заңмен бекітілген. NAACP, Тюргуд Маршалл мен Роберт Л. Картердің өкілдігінде, сондай-ақ Жапондық америкалықтар лигасы (JACL) сияқты бірнеше ұйым апелляциялық сотқа amicus curiae ретінде қосылды. Бір жылдан астам уақыт өткен соң, 1947 жылдың 14 сәуірінде АҚШ-тың 9-шы апелляциялық соты аудандық соттың шешімін растады, бірақ тең қорғалу негізінде емес. Ол 1896 жылы Плесси мен Фергюсон ісінде Жоғарғы Сот жариялаған «бөлек, бірақ тең» конституциялық ережесіне де қарсы шықпады. Оның орнына, 9-шы округ сегрегация нәсілдік сипатта емес екенін, бірақ мектеп округтері оны штаттық заңмен арнайы бекітілмей жүзеге асырғанын, сондықтан Плессиге қарамастан ол рұқсатсыз екенін мәлімдеді. Испан тілінде сөйлейтіндерге қатысты Мендеске дейін және кейін бөлек білім берудің таралуын растайтын деректер жоқ болғанымен, Франсиска М. Антман мен Калена Кортестің Ұлттық экономикалық зерттеулер бюросы жариялаған зерттеу жұмысына сәйкес, іс күшіне енгеннен кейін мектепке барған мексикалық-американдық студенттер орташа есеппен 0,9 жылға артық оқыды және Мендеске дейін мектепке барған студенттерге қарағанда орта мектепті бітіру ықтималдығы 19,4%-ға жоғары болды. Бұл оқушыларды осы бөлек «мексикалық мектептерге» орналастыру олардың бітіру көрсеткіштеріне елеулі әсер еткенін көрсетеді, ал Мендес пен Вестминстер ісі бойынша шешім оң өзгерістерге әкелді. Бұл іс бойынша сарапшы куәгер болған Джордж Л. Санческе Мендес шешімінің Браунға қатысты қандай да бір әсері болуы мүмкін бе деп сұрағанда, ол: «Жоқ, ешқандай байланыс болуы мүмкін емес!» деді. Брауннан айырмашылығы, Мендес заңды сегрегацияның өзіне қарсы шығуға тырыспады. Мендес ісіндегі басты мәселе мексикалықтардың ақ балалар екендігі және олардың тілдік кемшілігіне байланысты мемлекеттік немесе федералдық заң болмаған жағдайда басқа ақ балалардан еріксіз бөлініп отырғаны болды. «Бұл іс негрлерді бөліп-жаруды заңсыз деп жариялаған жағдайда бөліп-жаруға қарсы бағытталған ба?» деді. «Тек сонда ғана бізді бұл мәселе қызықтырар еді». Афроамерикандық балаларды бөліп-жару заңмен рұқсат етілгендіктен, бұл Мендес ісіндегі мәселе емес еді, бұл жағдайларды түпкілікті байланыссыз етті.

Governor Earl Warren, who would later become Chief Justice of the United States, signed the Anderson Bill in 1947 outlawing segregation only where it was not legal. At the time California had state laws sanctioning segregation of Native Americans and Asians, and that was eliminated because there were no federal laws that allowed for that. The Anderson bill did not end legal segregation for black people in California since that was federally legal. Several organizations joined the appellate case as amicus curiae, including the NAACP, represented by Thurgood Marshall and Robert L. Carter and the Japanese American Citizens League (JACL). More than a year later, on April 14, 1947, the United States Court of Appeals for the Ninth Circuit affirmed the district court's ruling but not on equal protection grounds. It did not challenge the "separate but equal" interpretation of the Fourteenth Amendment that had been announced by the Supreme Court in Plessy v. Ferguson in 1896. Instead, the Ninth Circuit held that the segregation was not racially based, but it had been implemented by the school districts without being specifically authorized by state law, and it was thus impermissible irrespective of Plessy. Although there is no data to substantiate the prevalence of separate education for Spanish speakers before and after Mendez, according to a working paper published by the National Bureau of Economic Research by Francisca M. Antman and Kalena Cortes, Mexican American students who started schooling after the case went into effect were in school an average of 0.9 years longer, and were 19.4% more likely to graduate high school than those students who started schooling pre Mendez. Suggesting that placing students in these separate "Mexican Schools" was having a major effect on their graduation rate, and the decision in the case of Mendez v. Westminster made a positive change. George L. Sanchez, who served as an expert witness in the case, was asked if the Mendez decision could have any influence on Brown v. Board of Education, and he exclaimed "No, there could be no connection!". Unlike Brown, Mendez never sought to challenge legal segregation in itself. The overriding issue in Mendez was that Mexicans were white children who were being arbitrarily segregated from other whites in the absence of any state or federal law for their alleged language handicap. "Does the present case attack Negro segregation where there is no law decreeing such segregation? Only in such a case would we be concerned." Since segregation for African American children was legal, that was not of their concern in Mendez, and made the cases ultimately unrelated.

Мұра

1997 жылдың 8 желтоқсанында Санта-Ана біріктірілген мектеп округі Санта-Анадағы Гонсало мен Фелиситас Мендез орталық негізгі мектебін ашты. 2003 жылы жазушы-продюсер Сандра Робби өзінің "Мендес Вестминстерге қарсы: Барлық балалар үшін / Para Todos los Niños" атты деректі фильмі үшін Эмми сыйлығын алды. 2007 жылдың 14 қыркүйегінде АҚШ пошта қызметі бұл шешімнің 60 жылдығын еске алу үшін 41 центтік ескерткіш марка шығарды. 2007 жылдың 15 қарашасында Вестминстер, Калифорниядағы Роуз-Центр театрында өткен баспасөз конференциясында Мендес отбасына "Мендес Вестминстерге қарсы" маркасын табыс етті. 2009 жылдың қыркүйегінде Бойл-Хайтс қаласында Фелиситас және Гонсало Мендез атындағы орта мектеп ашылды. Мектепке американдық азаматтық құқық қозғалысының белсендісі Сильвия Мендестің ата-анасы Фелиситас пен Гонсало Мендестің есімі берілді. 2009 жылдың 14 қазанында Чепмен университетінің Лезерби кітапханалары "Мендес және басқалар Вестминстерге қарсы" тобы үшін оқу бөлмесін және осы маңызды бөліну ісіне қатысты құжаттардан, бейнежазбалардан және басқа материалдардан тұратын жинақты ашты. Сонымен қатар, Чепмен Ориндж округіндегі сегрегация дәуірінен сақталған жалғыз мексикалық мектеп ғимаратына ие. 2011 жылдың 15 ақпанында президент Барак Обама сот процесінің бастапқы талапкері Гонсало Мендестің қызы Сильвия Мендеске Президенттік бостандық медалін табыс етті. Ол және оның екі бауыры, Гонсало және Джером, жергілікті Вестминстер мектебіне қабылданудан бас тартылған мексикалық-американдық студенттердің бірі болды, бұл жағдай сотқа негіз болды. Сильвияға оның көп жылдық еңбегі үшін бұл құрмет көрсетілді, ол студенттерді мектепте оқуын жалғастыруға ынталандырды және "Мендес Вестминстерге қарсы" ісінің американдық тарихтағы маңыздылығы ешқашан ұмытылмауына көз жеткізді. 2011 жылдың қыркүйегінде Оқыту және оқу мұражайы (MOTAL) бірнеше мемлекеттік мекемелер мен университеттермен бірлесіп, Санта-Ана, Калифорниядағы Ескі Ориндж округі сотында осы іске арналған тоғыз айлық көрме ашты. Көрме, командасы 2013 жылы Америка мемлекеттік және жергілікті тарих қауымдастығынан марапат алды, бұл тарихи жағдай туралы ересектер мен студенттерді білім беру мақсатымен басқа да орындарға тасымалданады.

On December 8, 1997, the Santa Ana Unified School District dedicated the Gonzalo and Felicitas Mendez Intermediate Fundamental School in Santa Ana, California. In 2003, writer/producer Sandra Robbie received an Emmy Award for her documentary Mendez vs. Westminster: For All the Children / Para Todos los Niños. On September 14, 2007, the US Postal Service honored the 60th anniversary of the ruling with a 41 cent commemorative stamp. On November 15, 2007, it presented the Mendez v. Westminster stamp to the Mendez family, at a press conference at the Rose Center Theater in Westminster, California. In September 2009, Felicitas and Gonzalo Mendez High School opened in Boyle Heights. The school was named after Felicitas and Gonzalo Mendez, parents of American civil rights activist Sylvia Mendez, who played an instrumental role in the case. On October 14, 2009, Chapman University's Leatherby Libraries dedicated the Mendez et al v. Westminster et al Group Study Room and a collection of documents, video and other items relating to the landmark desegregation case. Chapman also owns the last standing Mexican school building from the segregation era in Orange County. On February 15, 2011, President Barack Obama awarded the Presidential Medal of Freedom to Sylvia Mendez, the daughter of Gonzalo Mendez, the lead plaintiff in the lawsuit. She, along with her two brothers, Gonzalo, Jr. and Jerome, were some of the Mexican American students who were denied admission to their local Westminster school, which formed the basis for the suit. Sylvia was awarded the honor for her many years of work encouraging students to stay in school and to ensure that the importance of Mendez v. Westminster in American history will not be forgotten. In September 2011, the Museum of Teaching and Learning (MOTAL), in partnership with a half dozen government agencies and universities, opened a nine month exhibition about the case at the Old Orange County Courthouse in Santa Ana, California. The exhibition, for which the team won a 2013 Award of Merit from the American Association for State and Local History, continues to travel to other locations to educate the public, both adults and students, about the details around this landmark case.