Кіріспе
Американдық боксшы Лютер Квинтер Маккарти (17 наурыз 1892 – 24 мамыр 1913) – 1911 жылдан 1913 жылға дейін кәсіби бокспен айналысқан американдық боксшы. Ол Джек Джонсон дәуірінде рингке шыққан "Ұлы ақ үміт" саналатын боксшылардың ішіндегі ең мықтысы деп есептелді. Джек Джонсон АҚШ үкіметімен мәселелерге тап болған кезде ол ауыр салмақтағы чемпион атанды, көптеген бокс тарихшылары оны Джонсонды жеңуге ең жақсы мүмкіндігі бар адам деп бағалады. Денесі мықты және епті Маккарти шамамен 193 см бойға ие болды және 203 см жете алатын қолымен қарсыласының басына да, денесіне де бірдей дәлдікпен күшті сол жақ соққысын жеткізе білді. Физикалық қабілеттерінен өзге, Маккартидің салқынқандылықпен жекпе-жекке түсу стилі де болды, ол рингте ешқашан тым шаршаған немесе қарсыластарынан әсер көргендей болған емес. 1892 жылдың 20 наурызында Ирландиядан келген Мэгги Маккарти (қызметтегі аты Скотт) және түрлі емдік эликсирлер сатушысы, сонымен қатар White Eagle Medicine Company компаниясының иесі Антон П. Маккарти отбасында дүниеге келді. Көзіндегі деректерге сәйкес, ол Небраска штатының Линкольн қаласынан оңтүстік-батысқа қарай 30 шақырым жердегі фермада, немесе МакКук, Дрифтвуд Крик, Уайлд Хорс каньонының жанында, немесе Хитчкок округінің бір жерінде дүниеге келген. Оның анасының бойы 180 см, салмағы 90 кг болса, әкесі 183 см бойға ие және салмағы 160 кг құрады.
Luther Quinter McCarty (March 17, 1892 – May 24, 1913) was an American professional boxer who competed from 1911 to 1913. He was considered by most to be the greatest of all the "Great White Hope" fighters who fought during the time of Jack Johnson. He claimed the Heavyweight Championship during Jack Johnson's troubles with the United States Government, with many boxing historians rating him the man with the best chance of defeating Johnson. McCarty, solidly built and agile, stood about 6'4", and used his 80" reach to throw his strong left jab to both his opponent's head and body with equal accuracy. In addition to his physical strengths, McCarty also had a cool fighting style, never appearing in the ring too nervous or affected by his opponents. was born on 20 March 1892 to Maggie McCarty (née Scott), a native of Ireland, and Anton P. McCarty, a cure all elixirs salesman and proprietor of the White Eagle Medicine Company. Depending on the source, he was born on a farm 30 miles southwest of Lincoln, Nebraska, on a ranch near McCook, Driftwood Creek, Wild Horse Canyon, or in a hollow somewhere in Hitchcock County. His mother was reported to be a stout six feet and 200 pounds, whilst his father stood six feet, five inches tall at 315 pounds.
Ерте мансап
Монтанадағы алғашқы қысында ол жергілікті тұрғындармен бокспен айналысып, көп ұзамай жергілікті жекпе-жек ұйымдастырушыларының назарына ілікті. 1911 жылдың 7 қаңтарында алғашқы тіркелген жекпе-жегінде ол Уат Адамсты екінші раундта нокаутқа жіберді. Монтана, Солтүстік Дакота және Канадада бірнеше жекпе-жек өткізгеннен кейін, ол жеті жекпе-жекке қатысып, жеті жекпе-жекті жеңіп, нокаутпен аяқтады. Осы жекпе-жектердің бірі – "жер бетіндегі ең мықты адам" деп есептелген темір қаңқалы Джо Гриммен болды, оған қарсы жеңіске жетіп, оны нокаутқа жіберуге тырысып, күшін сарп еткені үшін тең түсті. 1911 жылдың 18 желтоқсанында Фьюри Миссури штатының Спрингфилд қаласында 25 жастағы қарсыласы Джефф Кларкпен (60–5–8, 30 KOs) титул үшін емес, жекпе-жек өткізді. Уэстке ұтылғаннан кейін Маккарти Джим Харпер, Билл Шульц және Джо Хаганды жеңіп, бес нокаутқа қол жеткізді. Төртінші раундта Стюарт Маккартидің жауырына бар күшімен оң соққысын тигізді, нәтижесінде қарсыласы қолдарын түсіріп, күлімсіреп қалды. Маккарти қарсыласын күтпеген жерден шабуылға алып, оны бірнеше оң және сол соққылармен, сондай-ақ тура соққылармен арқанға тіреп тастады. Стюарттан жеңілгеннен кейін Маккарти ауыр салмақ дивизионының төбесіне қарай жолын бастады, 1912 жылдың 19 тамызында Мэдисон Сквер Гарденде болашақ сызықтық чемпион Джесс Уиллардпен (10–2–0, 7 KOs) кездесті. Жекпе-жек алдында 20 жастағы Лютердің салмағы 203 фунт 1/4 фунтты құрады, ол кәсіби салмақтағы ең ауыр салмақтың бірі болды, ал 30 жастағы Уиллард 224 фунт салмақта ауыр болды. Маккарти оң жақтан шығып бара жатқанда екі көзі де ісіп кетті, ал Уиллардтың сол жақ жағында үлкен көкжиек болды. "Уиллардқа берілген үкім Нью-Йорк газеттерінде бірауызды түрде жарияланды, ал айтыс туралы баяндамаларда Маккарти оған бірде-бір тиімді соққы бере алмады делінген. Алдыңғы екі нәтижеге қарамастан, Маккарти Джим Барри, Джек Макфарланд және Ал Кауфманды нокаутпен жеңіп, жеңіске жетті. 1912 жылдың 10 желтоқсанында Маккарти Калифорнияның Вернон қаласында өрт сөндіруші Джим Флиннмен (60–16–20, 40 KOs) жекпе-жек өткізді, жеңімпаз 1913 жылдың 1 қаңтарында ауыр салмақтағы әлем чемпионаты үшін Аль Палзермен кездесуі керек еді. Маккартидің салмағы 205 фунтты құрады, бұл оның бұрынғы жекпе-жектерінен сәл жоғары, ал Флинн 190 фунт салмақта болды. Маккарти өзінің көрсеткішін 16–2–3-ке жеткізіп, 14 нокаутпен жеңіске жетті, Флиннге қарсы он алтыншы раундта техникалық нокаутқа ұшырады. Флинн Маккартидің ең жақсы соққыларына оңай орын берді, оның ішінде сол жақ соққы және оң жақ соққы. Флинн бірінші раундтан-ақ жеңіліп қалғанымен, сегізінші раундта қиын жағдайға түсті, ол қысқа оң соққыдан кейін еденге құлады. Раунд аяқталар алдында Флинн тағы екі рет құлады, бір рет еденде үш рет айналып, тізе бүгіп, аузынан және бетінен қан ағып жатқанда, Эйтон секундтарды санады. Алдымен Палзер 218 фунт салмақта болды, ал Маккарти 205 фунт салмақта болды. Жекпе-жек алдында Палзер: "Мен бірінші мен он раундтың арасында кез келген уақытта жеңемін. Егер бірінші соққы ерте жұмыс істемесе, мен оны лимиттен бұрын шаршатамын. Маккарти менің қарқыныма шыдамайды. Мен жақсы формадамын және өмірімде осыншама сенімді болған емеспін" деді. Басқа соққылар Палзерді оның үлкен денесінің түбіне шайқады және оның көздері мен еріндеріндегі кесулерден қан ағып шықты. Палзерді жеңгеннен кейін оған бес мың долларлық алмаспен әшекейленген белбеу сыйланды және ол әлемнің танымал ауыр салмақтағы чемпионы атанды. Жекпе-жек аяқталғаннан кейін Маккарти: "Мен ауыр салмақтағы чемпиондық белбеуді қабылдағанда, мен ешқашан қара нәсілділермен жекпе-жек өткізбеуім керек деген жазбаған шартқа келістім. Мен өз шартымды орындаймын", - деді және ол Джонсонмен "ешқандай жағдайда" жекпе-жек өткізбейтінін айтты. Ол бастан-аяқ жеңіліске ұшырағандықтан, Флинн бірнеше рет чемпионға жақын арада шабуыл жасап, оған көптеген соққылар берді. Моран сынақ аттары саналды, бірақ ол Маккартиге қиын жекпе-жек өткізіп, Маккартиде нағыз нокаут соққысы жоқ екенін көрсетті. Дегенмен, Маккарти он раундтық жекпе-жектен аман қалды және The New York Times газетінің шешімі бойынша жеңіске жетті. Маккарти 1913 жылдың 24 мамырында рингке күлімсіреп кірді, ал Пелки қатал және нық қадаммен келді. Маккартидің басы шайқалып, мойнының бұлшық еттері ширықты. Соққы Маккартидің жүрегінен төменгі жағына тиді, оны кернеуге түсіріп, еденге аударды. Жекпе-жекке қатысқандардың барлығы зардап шекті, Билли Маккарни және төреші Эд В. Смит "Чикаго евенд" американдық спорт редакторы тұтқындалды.
Өлім
Нақты себебі толық анықталған жоқ. Бірнеше дәрігерлер арқанға өрлеп, есінен танып қалған Маккартиді қайта тірілту үшін бар күштерін салды. Дәрігерлер Маккартидің жүрек клапандарының бұзылысы болғанын және осы бұзылысты қозғырған жағдайдың оны күшейткенін мәлімдеді. Дәрігерлер оны шамамен он минутқа дейін қарап тексергеннен кейін, Маккартиді қараған дәрігерлердің бірі доктор Оулл, Маккартидің тынысы қалыпқа келгенін және жақын арада есін жинағанын айтты. Ол өлімнің омыртқа қан кетуінен, мойынның шығуынан болғанын хабарлады. The Ring журналының негізін қалаушы Нат Флейшер және Сэм Андре "Бокс тарихының суреттері" (1959) кітабында Джек Джонсонды ауыр салмақтағы чемпиондықтан тайдыруға жасалған тыраш әрекеттер туралы жазып, бірнеше керемет боксшыларды атады, сондай-ақ былай деді: "1910 және 1915 жылдар аралығында 'Ақ үміттер' гүлденді, және олар соңғы жылдардағы көптеген қарсыластардан әлдеқайда мықты болды. Бір кезде Фрэнк Моранның жеңіске жететіні көрінді, бірақ содан кейін бокс әлемінің назары ауыр салмақтағы Лутер Маккартиге ауды". Бокс тарихшысы және Халықаралық бокс зерттеу ұйымының директоры Дэн Куоко: "Лутер Маккарти ірі және күшті болды және көптеген бокс сарапшылары оны 'Ақ үміттердің' ең жақсысы деп есептеді". Америкалық спорт жазушысы Джон Ларднер Маккартидің "барлық ақ үміттердің арасындағы ең жақсы боксшы болуы мүмкін" екенін мойындады. Ол Флейшердің сөзін келтірді: "Маккарти тірі қалғанда, ол титул жеңеріне еш күмәнім жоқ. Маккарти Уиллардтай үлкен емес еді, бірақ оның бойына қарағанда өте ірі және жылдам болды".
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (No) НәтижеRecordОппонентТүріРаунд, уақытКүніОрынЕскертулер25Жеңіліс19–4–2 Артур ПелкиKO1 (10)24 мамыр 1913 24Жеңіс19–3–2 Фрэнк МоранNWS1030 сәуір 1913 23Жеңіс18–3–2 Өрт сөндіруші Джим ФлиннNWS616 сәуір 1913 22Жеңіс17–3–2 Ал ПалзерTKO18 (20)1 қаңтар 1913 7Жеңіс6–0 1 Джо КоксKO66 желтоқсан 1911 6Жеңіс5–0 1 Джек ХайненKO330 қараша 1911 5Жеңіс4–0 1 Томи КроуфордKO17 қазан 1911 4Жеңіс3–0 1 Ал УизерсKO84 шілде 1911 3Жеңіс2–0 1 Ал УизерсKO139 маусым 1911 2Тең1–0 1 Джо ГримTD (Техникалық шешім)8 (10)14 сәуір 1911 1Жеңіс1–0 Уот АдамсKO27 қаңтар 1911