Кіріспе

Ағылшын католик әулиесі Томас Гарнет (9 қараша 1575 – 23 маусым 1608) – Лондонда өлім жазасына кесілген иезуит дін қызметкері. Ол Сент-Омер және Стонихерст колледжінің алғашқы шейіті (яғни, белгілі бір орынмен байланысты алғашқы шейіт). Ол Тибернде өлімге кесілді және Англия мен Уэльстің қырық шейітінің бірі.

Ерте өмір және білім

Томас Гарнет Саутварк қаласындағы көрнекті отбасында дүниеге келді. Оның інісі Генри Гарнет Англиядағы иезуиттердің басшысы болды. Томастың әкесі Ричард Гарнет католиктерге қатысты қатаң шаралар күшейген кезде Оксфордтың Балиол колледжінде оқыды. Оның мысалы, Эдмунд Кэмпион, Роберт Персонс және басқа да ағылшын католиктерін тәрбиелеген Оксфорд студенттерінің бір буынына жетекшілік етті. Томас Сассекс округының Хоршам қаласындағы Коллиер мектебінде оқыды, содан кейін Арундел графы Филипп Ховардтың жартылай бауырларының бірінің жеке қызметшісі болды, бірақ олар англикандық дінге адал болды (яғни, англикандық сенімді қабылдады). Англиядағы колледждер протестанттарға өткендіктен, ағылшын католиктері білім алу үшін континентке баруға мүкіндік алды. Томас 17 жасында 1593 жылы Сент-Омер иезуит колледжінің (1794 жылдан бері Стонихерстте) алғашқы студенттерінің қатарында болды. 1595 жылы ол Вальядолидтегі жаңа ағылшын семинариясы Сент-Олбансқа лайықты деп есептелді. Қаңтар айында ол Каледен Джон Копли, Уильям Уортингтон, Джон Ивресон, Джеймс Томсон және Генри Момпесон сияқты бес адаммен бірге саяхатқа шықты.

Ла-Манш каналында тұтқындалды

Олар жолсерік ретінде Исаиталық әке Уильям Болдуинды кездестіруге сәті түсті, ол Ottavio Fuscinelli деген лақап атымен Испанияға жасырын түрде бара жатқан еді, бірақ көп ұзамай бақытсыздықтар басталды. Ағылшын каналындағы қатты ауа райынан кейін, олар баспана іздеп Даунсқа қашуға мәжбүр болды. Сол жерде олардың кемесі Елизавета патшайымының кемелерінен келген адамдармен тексерілді және олар кеменің астында жасырынып отырғаны анықталды. Олар дереу тұтқынға алынып, өте қатыгездікпен қарастырылды. Олар Нор айналып Лондонға жіберілді және оларды Эффингемнің екінші лорды, адмирал Чарльз Ховард тексерді.

Бальдуин атаның сынағы

Осыдан кейін Болдуин Брайдуэлл түрмесіне жіберілді, онда Елизавета дәуірінің қиыншылықтарын көрсететін оқиғалардың бірі орын алды. Ол Джеймс Аткинсон есімді мойындаушымен кездесті, ол азаптау кезінде бірнеше адамның есімдерін айтып берген еді. Ол өкініш пен қайта азапталу қорқынышымен мазаланды, осы жолы өлімге дейін азапталып, жасаған қателіктері үшін кешірім алмастан өледі деп сескенді. Бұл Болдуинді қиын жағдайға түсірді. Аткинсон тыңшы ма еді? Әлде, ол дінші ретінде Болдуиннің кім екенін білу үшін, оған мойындауға келді ме? Соңында ол Аткинсонның мойындауын тыңдады, ал оның кешірім алған қуанышы жарқырап көзге көрінді. Кейін Аткинсон тағы да азапталды және көз жұмды.

Қашу

Сол кезде оның жас серіктері Кентербери архиепископы Уитгифтке тапсырылды. Ол олардың бірін-бірін қолдағандарын анықтағаннан кейін, оларды жеке-жеке түрлі протестант епископтарына немесе дінтанушыларына жіберді. Тек ең кішісі, Момпесон ғана, мойын бұрды. Қалғандары көптеген оқиғалардан кейін ақырында қашып, континенттегі колледждеріне оралды. Жас Гарнеттің тағдыры белгісіз, бірақ оның Ричард Эдстің үйіне қамауға алынған жас екені болжамдалады. Ол ауырып қалды және белгілі бір күні Оксфордқа қайта қамауға келу үшін кепілдікпен үйіне жіберілді. Бала тағы да қашып кетті, және проблемалардан сақтану үшін тіпті өз әкесінен де жасыруға мәжбүр болды. Соңында ол қайтадан Сент-Омерге жетті, содан кейін 1596 жылы көптеген қашқындардан кейін Вальядолидке барды.

Англияның қауіп-қатерлеріне оралу

1599 жылы 24 жасында діни қызметке бекітілгеннен кейін, "Ағылшынға оралған соң, мен, - дейді ол, - адасқан және нағыз католик шіркеуі туралы білімде қателікке түскен жандарды қайтару үшін, бір жерден екінші жерге саяхаттадым". 1605 жылы оқшаң ұңғын жоспарына байланысты болған қыжыршылық кезінде ол Уорвик маңында Томас Рокууд деген атпен ұсталды, бұл атты ол Кольдхэм Холлдың Амброз Рокуудынан алғанын білді, ол сол кезде оның жеке рухани кеңесшісі болған және, өкінішке орай, бұл жоспарға қатысқан.

Түрмеге қамау

Граннет алдымен қақпа үйіне, содан кейін Мұнараға қамалды, онда оны атақты ағасы Генри Граннетке, ағылшын иезуиттерінің басшысына қарсы куәлік беруге мәжбүр ету үшін азаптады. Билік Генри Граннеттің бұл құйрыққа қатысы бар деп күдіктенді, содан кейін ол өлім жазасына кесілді. Томастың бұл құйрықпен байланысы дәлелденбесе де, ол жеті ай Лондон Мұнарасында ұсталды. Осы мерзім аяқталған соң, ол қырық алты басқа дін қызметкерімен бірге кемеге мінгізілді, және оларға 10 шілде 1606 жылы жарияланған патша жарлығы оқылды, онда егер олар елге қайтса, өлім жазасы ескертілді. Содан кейін оларды Ла-Манш арқылы Фландрияға жеткізіп, жағаға түсірді.

Континентке қайту, Англияға қайту және шейіт болу

Гарнет енді өзінің ескі мектебіне, Сент-Омерге, содан кейін 1595 жылғы оқиғалардағы серігі, иезуиттердің басшысы Болдуинмен кездесу үшін Брюссельге барды. Әйгілі Болдуин оны Лёвендегі Сент-Джон иезуит жатақ үйіне жіберді, онда ол қабылданған алғашқы жаңадан болды. 1607 жылдың қыркүйегінде ол Англияға қайтарылды, бірақ алты аптадан кейін Роуз деген сенімінен айырылған дін қызметкері оны тұтқындады. Бұл Джеймс патшаның кардинал Белларминмен адалдық анттары туралы дауласып жатқан кезі болды. Гарнетке ант беруге келіссе, өмірін сақтап қалу ұсынылды, бірақ ол берік бас тартты және 32 жасында Тибернде өлім жазасына кесілді, соңғы сөзі "бүгін тірілердің ең бақыттысы менмін" болды. Сент-Омерде сақталған оның қабірлері Француз революциясы кезінде жоғалып кетті. 2020 жылы жабылған Боскомбтағы (Борнмут) Сент-Томас Гарнет жеке мектебі құрылғанда осы әулиеге арналған еді.