Кіріспе
Француз ұлттық қоғамдық телерадио хабар тарату ұйымы Radiodiffusion Télévision Française (RTF; француз радио және теледидары) 1949 жылдың 9 ақпанында соғыстан кейінгі "Radiodiffusion Française" (RDF) ұйымын алмастыру үшін құрылған. Бұл ұйым 1945 жылдың 23 наурызында 1939 жылдың 29 шілдесінде құрылған Radiodiffusion Nationale (RN) ұйымын алмастыру мақсатымен құрылған болатын. 1964 жылдың 26 маусымында RTF өз кезегінде үкімет бақылауында аз болған Office de Radiodiffusion Télévision Française (ORTF) ұйымымен ауыстырылды, ол 1974 жылдың соңына дейін сақталды. RTF мемлекеттік меншікте болған және мемлекеттік бақылауда ұсталып келді. Ақпарат министрлігінің басшылығымен француз Ұлттық Ассамблеясы бекіткен бюджетпен, оның барлық шығындары мен инвестициялық жоспарлары Ақпарат министрі мен Қаржы министрінің тікелей келісімімен мақұлдануы тиіс болды. 1964 жылдың 26 мамырында Ұлттық Ассамблеядағы пікірсайыс барысында Ақпарат министрі Ален Пейрефайт RTF-ті "әр француздың асханасындағы үкімет" деп сипаттады – La RTF, c'est le gouvernement dans la salle à manger de chaque Français.
Radiodiffusion Télévision Française (RTF; French Radio and Television Broadcasting) was the French national public broadcaster television organization established on 9 February 1949 to replace the post war "Radiodiffusion Française" (RDF), which had been founded on 23 March 1945 to replace Radiodiffusion Nationale (RN), created on 29 July 1939. It was replaced in its turn, on 26 June 1964, by the notionally less strictly government controlled Office de Radiodiffusion Télévision Française (ORTF), which itself lasted until the end of 1974. RTF was both state owned and state controlled. With a budget set by the French National Assembly under the direction of the Ministry of Information, all of its spending and investment plans had to be directly agreed by the Minister of Information and the Minister of Finance. Alain Peyrefitte, Minister of Information, speaking in a debate in the National Assembly on 26 May 1964, described RTF as "the government in every Frenchman's dining room" – La RTF, c'est le gouvernement dans la salle à manger de chaque Français.
Тарих
Францияда 1945 жылы Radiodiffusion Française (RDF) құрылғаннан кейін радио хабарларын таратуда мемлекеттік монополия орнатылды. RDF 1949 жылы "Radiodiffusion Télévision Française" (RTF) деп, ал 1964 жылы ORTF деп аталды. Бастапқыда мемлекеттік телерадиокомпания "шеткі станциялардың" күшті бәсекесіне тап болды: француз тілінде хабар тарататын, бірақ көрші елдерден ұзақ толқын арқылы француз тыңдаушыларына бағытталған станциялар, мысалы Монакодағы Radio Monte Carlo (RMC), Люксембургтегі Radio Luxembourg (кейін RTL) және Германиядағы Europe 1 (ерекше жағдай ретінде, 1974 жылы RMC-ге Франция аумағында хабар тарату құрылғысын орнатуға рұқсат берілді).
Кеңселер
RTF-тің бас кеңсесі Париждің 8-ші округінде, Фридланд даңғылында орналасқан. Оның телестудиялары мен техникалық ғимараттары 13-15 rue Cognacq Jay мекенжайында болған.
Теледидар
La première chaîne ("Бірінші арна") 1948 жылдың 25 шілдесінен бастап VHF 819 жолды, ал 1956 жылдың 3 қаңтарына дейін 441 жолды қара-ақ түсте хабар таратуды жүзеге асырды. Бір кезеңде француздық SECAM жүйесін (төменде қараңыз) пайдалана отырып, әр сейсенбі күні таңертең арнаның VHF желісінде 625 жолды тәжірибелік түсті хабар тарату (сынақ суреттері) жүргізілді. La deuxième chaîne ("Екінші арна") 1963 жылдың 21 желтоқсанында құрылып, бастапқыда тек UHF 625 жолды қара-ақ түсте хабар таратты. SECAM жүйесінде түсті хабар тарату 1967 жылдың 1 қазанында (тек осы арнада) енгізілді.
Аймақтық теледидар
Парижден тыс аймақтарда өңірлік теледидар Америка Құрама Штаттары мен Ұлыбританиямен салыстырғанда баяу дамыды. Алғашқы өңірлік станция, Télé Lille деп аталды, 1950 жылғы 10 сәуірде Лилль және оның айналасындағы аймақ үшін күніне екі сағаттық бағдарламамен хабар таратуды бастады. Станцияның басты жаңалық бағдарламасы Images du Nord ("Солтүстік суреттері") деп аталды. Télé Lille сигналы елдің шекарасында тоқтаған жоқ, нәтижесінде Бельгия провинцияларындағы Батыс Фландрия, Шығыс Фландрия және Энода станцияның көрермендері Францияның солтүстігіндегіден бес есе көп болды. 1952 жылдың ақпанына қарай RTF-тің Париждегі студияларымен коаксиалды байланыс орнату, Télé Lille өзінің бағдарламаларын көрсетпеген кезде RTF-тің негізгі Парижден шыққан бағдарламаларын қайта таратуға мүмкіндік берді. Эльзастағы көршілес Германияның Баден-Вюртемберг жеріндегі аймақтық теледидар бағдарламаларын көрудің таралуын тоқтатуға тырысу үшін, мысалы, Страсбург тұрғындары 1953 жылғы маусымда Ұлыбритания королевасы Елизавета II-нің тағына отыруын тек Батыс Германия теледидары арқылы көруге мүмкіндік алды, сондықтан Télé Strasbourg 1953 жылғы 15 қазанда хабар таратуды бастады. Марсель 1954 жылғы 20 қыркүйекте, Лион 1954 жылғы 8 қарашада, Тулуза 1961 жылғы тамызда, Бордо 1962 жылғы 25 қаңтарда ашылды, ал көптеген басқа аймақтық орталықтар да олардан көп ұзамай ашылды. 1963 жылдың соңынан бастап аймақтық бағдарламалар La deuxième chaîne арқылы да таратыла бастады, аймақтық жамылуды Францияда құрылған жаңа "аймақтарға" оңтайландыру үшін аймақтық орталықтарда оптикалық стандартты түрлендіру қолданылды (арнайы ЭЛТ (CRT) түтігі бар 819 жолдық мониторға бағытталған 625 жолдық камера), және олар 1972 жылғы 31 желтоқсанда ORTF аясында La troisième chaîne (Үшінші арна) ашылғаннан кейін де сақталды, барлық үш арна аймақтық жаңалықтарды таратуды жалғастырды, кейде екі немесе тіпті үш түрлі өндіріс орталығынан (мысалы, Ниор Потиені 1 және 3 арналарында, ал Нантты 2 арнасында көрсетті).