Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшалық авангардтық суретші (1893–1952)
Polish avant garde painter (1893–1952)
Владыслав Стреминьский (полякше айтылуы: ; ; 21 қараша 1893 – 26 желтоқсан 1952) – поляк суретшісі, өнер теориясының маманы және педагог. Ол 1920-1930 жылдардағы конструктивизм авангардының негізін қалаушысы және унизм теориясын (полякша: unizm) жасаушы ретінде белгілі.
Władysław Strzemiński (Polish pronunciation: ; ; 21 November 1893 – 26 December 1952) was a Polish painter, art theoretician and pedagogue. He is regarded as a pioneer of Constructivist avant garde of the 1920s and 1930s and the developer of the theory of unism (Polish: unizm).
Өмір және жұмыс
Стреминьский Минскіде поляк отбасында дүниеге келген. 1914 жылы Азаматтық инженерлік әскери училищені бітірді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Осовец бекінісінде екінші лейтенант болып қызмет етті. 1915 жылы "өлгендердің шабуылы" кезінде ауыр жарақат алды. 1920 жылы Катаржина Коброға үйленді. 1922 жылы Вильноға (қазіргі Вильнюс) көшіп келді, ал келесі жылы Витаутас Каирюкшитті қазіргі Литва аумағында (сол кезде Польшаның бір бөлігі, Польша билігінде болған) алғашқы авангардтық өнер көрмесін құруға қолдады. 1923 жылдың қарашасында Варшаваға көшіп барып, Генрих Берлевимен бірге конструктивистік "Блок" тобын құрды. 1920 жылдары ол Унизм (поляк тілінде Unizm) теориясын қалыптастырды. Оның суреттері поляк композиторлары Зигмунт Краузе, унистік музыканың авторы, және Марчин Станьчик, "Aftersounds" (Стреминьскийдің "Afterimages" суреттерінен шабыттанған) өнертапқышының музыкалық шығармаларына әсер етті. Ол "Көрнеу теориясы" атты революциялық кітаптың авторы. Ол Лодзьдегі бірегей авангардтық өнер жинағының құрушысы болды, бұл жинақ "a. r." тобының мүшелері – Катаржина Кобро мен Генрик Стажевский (суретшілер) және Юлиан Пшибось пен Ян Бженковский (ақындар) құлшынысының арқасында жиналды. Соғыстан кейінгі Лодзьде ол Лодзьдегі Музей Штукидегі Неопластикалық бөлмедегі Пластикалық өнер және дизайн жоғары мектебінде оқытушы болды, оның студенттерінің бірі – нацистік концлагерьлерден аман қалған Халина Оломуцки. Оның Неопластикалық бөлмесі 1948 жылы Музей Штукиге орнатылды, бірақ 1950 жылы Польша Біріккен Жұмысшылар партиясының мәдениет министрі Влодзимиер Сокорский енгізген социалистік реализм эстетикасына сай келмегендіктен алынып тасталды. Оның туындылары әлемнің көптеген музейлерінде, мысалы, Помпиду орталығында, Королева София мұражайында, Модерна Музеет Мальмёде және Уайтчапел галереясында көрсетілген.
Strzemiński was born in Minsk to a Polish family. In 1914, he graduated from the Military School of Civil Engineering. During World War I he served as second lieutenant at the Osowiec Fortress. In 1915, he was severely wounded in the Attack of the Dead Men. In 1920, he married Katarzyna Kobro. In 1922, he moved to Wilno (now Vilnius), and in the following year supported Vytautas Kairiūkštis in creating the first avant garde art exhibition in what is now the territory of Lithuania (then part of Poland, under Polish rule). In November 1923, he moved to Warsaw, where with Henryk Berlewi he founded the constructivist group Blok. During the 1920s, he formulated his theory of Unism (Unizm in Polish). His paintings influenced the musical compositions of Polish composers Zygmunt Krauze, the creator of unistic music, and Marcin Stańczyk, the inventor of Aftersounds (inspired by Strzemiński’s Afterimages). He is an author of a revolutionary book titled "The theory of vision". He was co creator of unique avant garde art collection in Łódź gathered together thanks to the enthusiasm of members of the "a. r." group as Katarzyna Kobro and Henryk Stażewski (the artists) and Julian Przyboś and Jan Brzękowski (the poets). In postwar Łódź he was an instructor at the Higher School of Plastic Arts and Design Neoplastic Room in Muzeum Sztuki in Łódź, where one of his students was Halina Ołomucki, survivor of the Nazi concentration camps. His Neoplastic Room was installed in the Muzeum Sztuki in Łódź in 1948 but was removed in 1950 as it failed to fit in with the socialist realism aesthetic imposed by Włodzimierz Sokorski, the minister of culture of the Polish United Workers' Party. His works have been exhibited in such museums around the world as Centre Pompidou, Museo Reina Sofia, Moderna Museet Malmö and Whitechapel Gallery.
Фильмде
Ол Анджей Вайданың 2016 жылғы "Аффимаж" атты соңғы фильмінің мақтанышы.
He is the subject of Afterimage (2016), the final film by Andrzej Wajda.