Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Еуропа" – Генри Джеймстің 1899 жылғы маусым айында Scribner's Magazine журналында алғаш жарияланған қысқа әңгімесі. Жазушының өзінің туындыларының Нью-Йорк басылымында (1907–1909) әңгімеге жазған алғы сөзінде, ол отандық трагедиялық комедияға бір идеяны Еуропаға ерте сапар жасаған естеліктерімен тіршілік ететін қарт әйелмен кездесуден алғанын айтады. Кейін Джеймс оның Еуропаға ешқашан бармаған, осы жайттан қатты өкінген қыздары туралы естіген. Ол екі ойды шеберлікпен сюжетке енгізіп, көркем әрі ұқыпты жазылған қысқа әңгіме тудырды.
"Europe" is a short story by Henry James first published in Scribner's Magazine in June, 1899. In his preface to the story in the New York Edition (1907–1909) of his fiction, James says he got one hint for this domestic tragicomedy from a visit to an elderly lady who largely lived in her recollections of an early trip to Europe. James later heard about her aging daughters who had never been to Europe and much regretted the fact. He combined the two suggestions in a clever plot and produced a brilliant, polished gem of short narrative.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Айтқыш Жаңа Англиядағы ескі жесір әйел, миссис Риммлдің үйіне және оның үш қартайған қызына: Бекки, Джейн және Марияға барады. Көп бұрын миссис Риммл Еуропаға сапар шеккен, ол оның өміріндегі ең маңызды оқиға болды. Қыздары да Еуропаны көргісі келеді, бірақ олардың жоспарлары іске асуға жақын келген сайын анасы ауырып қалады. Соңында, отбасының достары Джейнды Еуропаға апарып кетеді, ол оралуға мүлдем ниеті болмайды. Айтқыш миссис Риммлді келесі жолы кездескенде, Джейн шетелде қайтыс болғанын айтады, бұл рас емес, сондай-ақ Беки жақын арада Еуропаға барады дейді. Бірақ Беки ешқашан үйден шығып кетпейді және соңында қайтыс болады. Отбасына соңғы рет барғанда, миссис Риммл апатты баяндаушыға Бекидің "Еуропаға кеткенін" айтады, бұл оның өліміне қатысты қайғылы эвфемизм.
The narrator visits the New England home of an ancient widow, Mrs. Rimmle, and her three aging daughters: Becky, Jane and Maria. Long ago Mrs. Rimmle visited Europe, which was the great event of her life. The daughters would also like to see Europe but their mother falls ill whenever their plans get close to materializing. Finally, family friends take Jane to Europe, where she is too happy ever to return. When the narrator next sees Mrs. Rimmle, she tells him that Jane has died abroad, which is not true, and that Becky will soon be going to Europe. Becky never actually gets away from the family house and finally dies. When he last visits the family, the nearly mummified Mrs. Rimmle tells the narrator that Becky has "gone to Europe," a sad euphemism for her death.
Негізгі тақырыптар
Бұл оқиға - Джеймстің ескі әлем мен жаңа әлем арасындағы "халықаралық тақырыптың" қара комедиялық түрі. Дегенмен, комедия ащыға айналады, өйткені Риммл ханым сияқты қарапайым әйел, өз қыздарының өмірін тоқтаусыз психологиялық үстемдігімен ақырындап құрдымға жібереді. Қыздарының бірі Риммл ханымның ықпалынан қашып, Еуропада жаңа өмір бастаса, қалған екеуі осылай сәтті болмайды. Риммл ханым Нью-Англия пуритандық идеологиясының символы ретінде қарастырылады, ол қыздарын кінә сезіміне ие ету арқылы бақылай алады. Джеймс осы қарт әйелді қатты сынайды, бірақ оның еркіне бағынуға мүлдем әлсіз емес. Джеймс осы әңгімедегі тыныш, бірақ күшті күресті драмалық түрде бейнелегендігімен мақтанады. Оқиғаның қараңғы юморы, өмірдің тоқырауы мен босқа кеткеніне байланысты қайғыны күшейтеді.
The story is a black comedy variant of James' old "international theme" of the Old World versus the New. The comedy grows bitter, though, as the witch like Mrs. Rimmle slowly squeezes the life out of her daughters with her unrelenting psychological dominance. Although one of the daughters escapes Mrs. Rimmle's grasp to enjoy a ripe second youth in Europe, the other two are not so lucky. Mrs. Rimmle has been seen as the embodiment of New England Puritanism in her ability to control her daughters by guilt tripping them. James ridicules the old woman fairly severely but she is by no means powerless to enforce her will. James was proud of the compression he achieved in this story and the way he dramatized the quiet but intense struggle between the ancient widow and her daughters. The narrative's dark humor only heightens the pathos of thwarted and wasted lives.
Санаткерлік бағалау
Бұл әңгіме сыншылардың бағалаған туындысы болды, себебі әр қыздың тағдырының ащы да қайғылы айтылуы және баяндаушының кейде қатал екенін ескере алмайтын, әдемі әңгімелеу шеберлігі. Оқиға жергілікті ерекшеліктерді сипаттауға көп уақыт бөлмесе де, барша әңгіме ескірген миссис Риммл бейнелеген алғашқы Жаңа Англия атмосферасымен сіңген. Билеуші жесір Салемдегі сиқыршыларға қарсы сот сияқты көне болып көрінеді және олардың рухын әңгімеге әкеледі. Джеймс Натаниел Хоторнға арналған кітабында ескі жазушы Жаңа Англияның пуритандық мұрасын өзінің әңгімелерін тереңдету және қараңғылату үшін қаншалықты ұстаздықпен қолданғанын атап өтті. Джеймс "Еуропа" туындысында да осыған ұқсас әсерге қол жеткізеді.
The story has generally been a favorite of critics for the bittersweet account of each daughter's fate and the suavity of the narrator in relating the sometimes grim details. Although the story wastes little time on local color description, the entire narrative is imbued with the atmosphere of primitive New England, as personified by the aged Mrs. Rimmle. The domineering widow seems almost as old as the Salem witch trials and brings more than a little of their spirit into the story. In his book length study of Nathaniel Hawthorne, James noted how adroitly the older novelist used New England's Puritan heritage to deepen and darken his tales. James achieves something of the same effect in "Europe".