Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дисли туннелі 1902 жылы Мидленд темір жолы Нью-Миллс-Саут-Джанкшн мен Манчестер-Централ арасындағы бағытында салынды, бұл Стокпорт-Твиот-Дейл арқылы өтетін тығыз және қиын жолдарға қарағанда тікелей болды. Бұл бағыттағы ең қымбат құрылыс жұмысы болды және 2 миль 346 ярд (3,535 м) ұзындығымен Мидленд жүйесіндегі екінші ең ұзын туннель еді. 1986 жылы ашылған Бекстоннан келген ескі LNWR желісіне Хезел Гроувтағы қосылыс арқылы, қазір Хоуп Вэлли желісінің бір бөлігі болып табылады және қазіргі Стокпорт теміржол стансасына дейін созылады. Жақын жерде Бекстон бағытында қысқа (174 ярд) Дисли туннелі де бар.
Disley Tunnel was built by the Midland Railway in 1902 on its line between New Mills South Junction and Manchester Central, which was more direct than the congested and difficult lines through Stockport Tiviot Dale. It was the most expensive work on the line and at 2 miles, 346 yards (3,535 m), the second longest tunnel on the Midland system. By means of a connection on to the old LNWR line from Buxton at Hazel Grove that was opened in 1986, it is now part of the Hope Valley Line into the present day Stockport railway station. There is also a short (174 yard) Disley Tunnel nearby on the Buxton Line.
"Жаңа желі"
Мидленд темір жолы 19-ғасырдың соңғы онжылдығында темір жол қозғалысының өркендеуіне байланысты темір жол бағыттарына қысым күшті болғанын, жолаушылар мен жүк тасымалының көлемі артып келе жатқанын анықтады. Бұл мәселе Ұлыбританияның барлық аймақтарында болды, бірақ Мидлендс, әсіресе Манчестер және Ливерпульге бағытталған негізгі желіде ерекше тығырық болды. Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы мен Ұлы Солтүстік темір жолы Манчестерге бағытталған негізгі желіге ие болғандықтан, Мидленд пойыздарына ең төмен басымдық берілді. Мидленд, Манчестер, Шеффилд және Линкольншир теміржол компаниясымен бірігіп, Шеффилд және Мидленд теміржол компаниялары комитетін құрды, мақсаты – негізгі желіні айналып өтетін "жаңа желі" салу және өз пойыздарына басымдық беру арқылы қызметті жылдамдату болды. Әртүрлі бағыттар қарастырылды, соның ішінде Хиттон Мерсиден Чорлтон-кум-Хардиге дейінгі "Манчестер Оңтүстік аймақтық теміржол компаниясы" жобасы да бар. Дегенмен, тығырықтар сақталып қалды.
The Midland Railway found that with the boom in railway traffic during the last decade of the 19th century the pressure on railway routes was intense with the volume of passenger and goods traffic increasing. This problem was present in all parts of the UK – though the Midlands, especially the Main Line to Manchester and Liverpool, was particularly crowded. The London and North Western Railway and the Great Northern Railway owned the Main Line to Manchester, which meant that the Midland's trains had the lowest priority. The Midland joined with the Manchester, Sheffield and Lincolnshire Railway company to form the Sheffield and Midland Railway Companies' Committee with the intention of building a "new line" that would bypass the main line, and give priority to their own trains, thus speeding up the service. Various routes were tried, including the "Manchester South District Railway Company" from Heaton Mersey to Chorlton cum Hardy. However, congestion continued.
Нью-Миллс және Хитон Мерси темір жолы
Стокпорт Тивиот Дейлдегі тығын азайту мақсатымен 1898 жылы Парламент актісімен "Жаңа Миллс және Хитон Мерси темір жолы" деп аталатын жаңа желіге рұқсат берілді. Жоспар төрт рельстік темір жол желісін салу болған, сондықтан көптеген көпірлер мен тіліктер осы енді ескере отырып салынды.
To relieve the congestion through Stockport Tiviot Dale a new line, to be called the "New Mills and Heaton Mersey Railway", was authorised by Act of Parliament in 1898. The plan was to create a railway line that would take four tracks, and most bridges and cuttings were constructed with this width in mind.
Орналасқан жері
Бұл туннель Хай-Лейн және Дисли ауылдарының астынан өтеді. Нью-Миллс және Хитон Мерси темір жолы Мидлвуд Уэй (ескі Макклсфилд, Боллингтон және Марпл темір жолы) желісімен қиылысатын жерде жер астына өтеді, бұл А6 тас жолынан High Lane-нен 1/4 миль солтүстікке қарай орналасқан. Туннель тұрғын үйлер массиві, Макклсфилд каналы, Дисли гольф алаңы және соңында Пик Форест каналының астынан өтеді, Дислиде пайда болғаннан кейін Хоуп Вэлли желісімен қосылады. Туннель Хэйзел Гроув жағынан Чинли жағына қарай үздіріспей 1:132 еңіспен көтеріледі.
The tunnel runs under the villages of High Lane and Disley. The New Mills and Heaton Mersey Railway line goes underground where the Middlewood Way (the old Macclesfield, Bollington and Marple Railway), crosses the line, about 1/4 mile north of the A6 in High Lane. The tunnel passes under a housing estate, the Macclesfield Canal, Disley golf course and finally the Peak Forest Canal, just before emerging at Disley, meeting the Hope Valley line. The tunnel climbs at a continuous 1:132 gradient from the Hazel Grove end to the Chinley end.
Құрылыс
Туннельді салу әдісі екі жақтан қазба жасау болды, сонымен қатар темір жол бағытымен төбеден 11 шахта қазылды. Жұмыс 1900 жылы басталды, және кеншілер әр шахтадан екі бағытта жұмыс істеді, бұл бір уақытта 24 жұмыс майданы ашуға мүмкіндік берді. Кейіннен он шахта желдету үшін пайдаланылды және қазірге дейін қолданылуда – олар туннель бойымен көк кірпіштен жасалған үлкен мұнаралар түрінде көрінеді. Мидленд темір жолы шахталарды салу үшін туннель үстіндегі жерді сатып алды. Туннель бойында "M. R." әріптерімен белгіленген ескі рельстерден жасалған шекара белгілері сақталған. Бұл жол жылдам болды, пойыздар рельсте сағатына 100 мильге дейін жылдамдыққа жетті. 1959 жылы пойыз тіркегіші Cheadle Heath және Didsbury арасында Iron Duke (No 70014) локомотивінің сағатына 89 миль жылдамдықпен қозғалып бара жатқанын тіркеді. 1973 жылы сынған рельс салдарынан туннель ішінде жүк пойызы рельстен шығып кетті. Вагонды құтқару жұмысы шамамен бір аптаға созылды.
The construction method used was to drive the tunnel bore from both ends, while also sinking 11 shafts from the top of the hill along the path of the railway. Work began in 1900, and the miners worked both directions from each shaft, which allowed 24 simultaneous working faces. Ten of the shafts were later used for ventilation, and are still in use – they are visible as large blue brick towers following the line of the tunnel. The Midland Railway purchased the land above the tunnel in order to sink the shafts – boundary markers made of old rails, with the initials "M. R.", remain along the line of the tunnel. The line was fast, with trains reaching 100 mph along the track. In 1959 a train recorder timed a Britannia Class locomotive, the Iron Duke (No 70014), doing 89 mph between Cheadle Heath and Didsbury. In 1973, a freight train was derailed inside the tunnel due to a broken rail. Recovery of the wagons took about a week.