Тони Фриссел: Америкалық фотографтың өмірі мен шығармашылығы
Toni Frissell
Америкалық фотограф Тони Фриссел (1907-1988) туралы ақпарат: сән фотосуреті, соғыс жылдарындағы түсірілімдер, атақты тұлғалар портреттері. Тарихы мен шежіресі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық фотограф (1907–1988)
American photographer (1907–1988)
Антуанетт Фриселл Бэкон (10 наурыз 1907 – 17 сәуір 1988), Тони Фриселл деген атпен танымал, сәндік фотосуреттерімен, Екінші дүниежүзілік соғыстың суреттерімен, сондай-ақ танымал американдықтардың, еуропалықтардың, балалардың және әр түрлі өмір салтынан шыққан әйелдердің портреттерімен көзге түскен американдық фотограф болған.
Antoinette Frissell Bacon (March 10, 1907 – April 17, 1988), known as Toni Frissell, was an American photographer, known for her fashion photography, World War II photographs, and portraits of famous Americans, Europeans, children, and women from all walks of life.
Жеке өмір
Антуанетта Фрисселл 1907 жылы Льюис Фокс Фрисселл мен Антуанетта Вуд Монтгомери отбасында дүниеге келді. Оның ағалары – Фелпс Монтгомери Фрисселл және режиссер Варик Фрисселл, ол 1931 жылы «Викинг» фильмін түсіру кезінде Ньюфаундлендте қаза тапты. Фрисселл Нью-Йорктің «Fifth Avenue Bank» банкін құрған және президенті болған Алгернон Сидней Фрисселлдің немересі, сондай-ақ Мэри Уитни Фелпс пен Миссури штатының губернаторы Джон С. Фелпстің шөбересі болды. Оның ата-тегінде Коннектикут штатынан АҚШ өкілі Элиша Фелпс (1819–1821, 1825–1829) және Американдық революцияның батыры, генерал-майор Ноа Фелпс бар. Фрисселл жас кезінде театрға құмар болған, бірақ Макс Рейнхардт қойылымдарында екі рөлде ойнағаннан кейін, бұл оған қолайсыз екенін түсінді. 20 жасқа келгенде, ол фотосуретке түсе бастады, себебі оның ағасы Варик Фрисселл – кинорежиссер және фотограф, ол оған фотографияның негіздерін үйреткен. Ол 1932 жылдың 9 қыркүйегінде Франсис «Мак» Бейконға үйленді, олардың арасында бірнеше айлық роман болғаннан кейін. Ол шаңғы спортына әуес болды және бірде қызының бітіруінен кейін күйеуі мен қызымен бірге үш айлық шаңғы саяхатына шықты. Тони мен күйеуі Лонг-Айлендтегі Сент-Джеймсте, Stony Brook Bay шығанағының жағасында орналасқан «Sherrewogue» деп аталатын үлкен ақ үйді сатып алды, онда олар мен олардың отбасы дерлік 50 жыл өмір сүрді. 1970 жылдардың басында оның есте сақтауымен қиындықтар туды. Осыған қарсы тұру үшін ол өмірбаян жаза бастады, ол шамамен мың беттік қолжазбаға айналды. Оның өмірбаяндық естеліктері бала кезінен бастап соңғы жылдарына дейінгі уақытты қамтиды, оның ерекше тәрбиесі, Еуропаны зерттеуі, 20 жасындағы кештер, жастық махаббаттары және бай өмір салтына деген құштарлығы туралы егжей-тегжейлі айтады. Өмірдің сәнділігіне деген осы ерте қызығушылығы оның фотосуреттеріндегі тақырыптарды таңдауына әсер етті, сондай-ақ ол «Sports Illustrated» журналы үшін шаңғы және гольф сияқты ерекше спорт түрлерін суретке түсірді.
Antoinette Frissell was born in 1907 to Lewis Fox Frissell and Antoinette Wood Montgomery. Her brothers were Phelps Montgomery Frissell and filmmaker Varick Frissell, who was killed in Newfoundland during the filming of The Viking in 1931. Frissell was the granddaughter of Algernon Sydney Frissell, founder and president of the Fifth Avenue Bank of New York, and great granddaughter of Mary Whitney Phelps and Governor of Missouri John S. Phelps. Ancestors include Elisha Phelps, US representative from Connecticut (1819–21, 1825–29), and Maj. Gen. Noah Phelps, Revolutionary War hero. When Frissell was younger, she was passionate about theater, but after two roles in Max Reinhardt productions, she realized it was not for her. In her early 20s, she started taking pictures in part because of her brother, Varick Frissell, a filmmaker and photographer who taught her the basics of photography. She was married to Francis “Mac” Bacon on September 9, 1932, after a few months of the couple’s romance. She had a passion for skiing, and once went on a three month long skiing trip with her husband and daughter after her daughter’s graduation. Toni and her husband purchased a large, white house on Long Island at Saint James called 'Sherrewogue' on the water of Stony Brook Harbor where the couple and their family lived for nearly 50 years. In the early 1970s, she began to have trouble with her memory. To counteract this, she began to write a memoir, one that turned into almost a thousand page manuscript. Her memoir recounts the times from her childhood to her later life, detailing her privileged upbringing, exploration of Europe, parties in her 20s, youth romances, and adoration for the richer way of life. This early fascination with the privileged life influenced the choice in subjects of her photographs, and the more privileged sports, such as skiing and golf, that she went on to photograph for Sports Illustrated.
Соғысқа дейінгі мансап
Фрисселл 1907 жылы Нью-Йорк штатының Манхэттен қаласында дүниеге келді және Манхэттеннің қоғамдық өмірінде белгілі МакНил Бэконға үйленгеніне қарамастан, Тони Фрисселл деген атпен суретке түсті. Карьерасының басында ол Vogue журналында қысқа уақыт жұмыс істеді, суреттерге түсініктемелер жазып, журнал үшін шағын мақалалар да дайындады. Оны нашар жазу қабілеті үшін жұмыстан шығарды, бірақ Vogue журналының сән редакторы Кармель Сноу оны фотосуретке түсуге ынталандырды. Ол анасының ауруына, ағасы Варик Фрисселлдің қазасына және граф Серж Орлов Дэвидфофпен болған келісімінің аяқталуына байланысты туған күйзелісті жеңу үшін фотосуретке көшті. Оның алғаш рет жарияланған суреті Town and Country журналында жарық көрді. Осыдан кейін ол өзін-өзі таныстырып, Vogue журналымен келісімшарт жасады. Ол Сесил Битонның шәкірті болды. Сол кездегі көптеген танымал фотографтармен жұмыс істеді. 1931 жылы Vogue журналының сән фотографы ретінде алғашқы жұмысын атқаруына Condé Montrose Nast себеп болды. Кейін ол Harper's Bazaar журналы үшін де сурет түсірді. Оның сән суреттері, тіпті кешкі көйлектердің суреттері де көбінесе ашық ауада түсірілгенімен ерекшеленеді, бұл белсенді өмір салтын ұстанатын әйелдерге баса назар аударды. Ол сән фотосуретін студиядан тыс жерге шығаруды бастаған алғашқы фотографтардың бірі болды, бұл салада жаңа үрдіс тудырды. Ол негізінен студияда сурет түспеуіне себебі: «Мен студияда қалай сурет салуды білмеймін. Техникалық жақтарын ешқашан білмедім және қазір де білмеймін» деді. Оның стилі осы «plein air» (ашық ауада) бағытында мансабының соңына дейін сақталды. Ол осындай жаңашылдығы мен тәжірибелерімен танымал болды. Ол екі рет Еуропа майданына сапар шекті. Оның Life журналында алғаш рет жарияланған суреті 1942 жылы бомбаланған Лондонды бейнеледі. Оның суреттері әйелдер мен афроамерикандықтардың әскери қызметке қатысуын қолдау үшін пайдаланылды. Соғыс жылдары ол балалардың бірнеше суретін түсірді, олар Роберт Луис Стивенсонның көптеп жарияланған «Балалар бағы» атты өлеңдер жинағының басылымында қолданылды. Бұл балалар әдебиетін иллюстрациялауда фотосуретті табысты пайдаланудың ерте мысалы болды.
Frissell was born in 1907 in Manhattan, NY, and took photos under the name Toni Frissell, despite her marriage to Manhattan socialite McNeil Bacon. At the beginning of her career, she worked briefly for Vogue, making captions and writing a bit for the magazine. She was fired because of her poor spelling, but was encouraged by Vogue’s fashion editor Carmel Snow to take up photography. She took up photography to cope with the illness of her mother, the death of her brother Varick Frissell, and the end of her engagement to Count Serge Orloff Davidoff. Her first published picture was in Town and Country. After this, she advocated for herself and got a contract with Vogue. She apprenticed with Cecil Beaton. She worked with many other famous photographers of the day. Her first photography job, as a fashion photographer for Vogue in 1931, was due to Condé Montrose Nast. She later took photographs for Harper's Bazaar. Her fashion photos, even of evening gowns and such, were often notable for their outdoor settings, emphasizing active women. She was one of the first photographers to move outside of the studio for fashion photography, setting a trend in the field. She did not shoot indoors primarily because “I don't know how to photograph in a studio. I never did know about technical points and still don't”. Her style continued in this ‘plein air’ way throughout her career. For this kind of innovation and experimentation she was well known. She traveled to the European front twice. Her first picture to be published in Life magazine was of bombed out London in 1942. were used to encourage public support for women and African Americans in the military. During the War she produced a series of photographs of children that were used in an edition of Robert Louis Stevenson's much published A child's garden of verses which were an early example of the successful use of photography in illustration of children's literature.
Соғыстан кейін
1950 жылдары ол АҚШ және Еуропадағы белгілі және ықпалды тұлғалардың ресми емес портреттерін түсірді, олардың ішінде Уинстон Черчилль, Элеонора Рузвельт, Вандербильттер, архитектор Стэнфорд Уайт және Джон Ф. мен Жаклин Кеннеди болды. Фотограф ретіндегі мансабының барысында ол осы ірі басылымдар үшін ел ішінде және шетелде жұмыс істеді. Vogue және Harper’s Bazaar журналдарымен шарттарды ауыстырып, сәндік фотосуретке көңілі толып, белсенді әйелдер мен спортқа деген қызығушылығын жалғастырды. 1953 жылы ол Sports Illustrated журналының штатына алғашқы әйел ретінде қабылданды және бірнеше ондаған жылдар бойына азанадағы санаулы әйел спорт фотографтарының бірі болды. 1950 жылдан кейін ол 1967 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Life, Look, Vogue және Sports журналдарында тәуелсіз фотограф ретінде жұмыс істеді. Кейінгі жұмыстарында ол өмірдің әртүрлі салаларынан әйелдерді суретке түсіруге, көбінесе адамның жағдайы туралы ой-пікір білдіруге ден қойды. Оның 1944 жылы түсірген, кітапта иллюстрация ретінде пайдаланған "My Shadow" (Менің көлеңкем) атты суреті, қолын созып, теңіз жағасындағы ұзын көлеңкесіне таңсыққан баланың бейнесі, Эдвард Стайхеннің таңдауы бойынша Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында өткен "The Family of Man" (Адамзат отбасы) атты әлемдік көрмеге қойылды, оны 9 миллионнан астам адам көрді. 1957 жылы бұл фотосурет танымал психологиялық оқулықтың мұқабасында пайда болды. 1963 жылы "Life" журналында оның мансабындағы "The Loving Embrace" (Махаббат құшағы) атты суреттерге толық бет арналды.
In the 1950s, she took informal portraits of the famous and powerful in the United States and Europe, including Winston Churchill, Eleanor Roosevelt, the Vanderbilts, architect Stanford White and John F. and Jacqueline Kennedy, and worked for Sports Illustrated and Life magazines. Throughout her photographic career, she worked at home and abroad for these large publications. When she grew tired of fashion photography and fluctuating between contracts with Vogue and Harper’s Bazaar, she continued her interest in active women and sports and was hired as the first woman on the staff of Sports Illustrated in 1953, and continued to be one of very few female sport photographers for several decades. After 1950, she did freelance work for Life, Look, Vogue, and Sports until her retirement in 1967. In later work she concentrated on photographing women from all walks of life, often as a commentary on the human condition. Her iconic 1944 photograph previously used for book illustration, My Shadow, of a boy with outstretched arms admiring his long shadow on the sea sand, was selected by Edward Steichen for the world touring exhibition The Family of Man at the Museum of Modern Art in New York, that was seen by 9 million visitors. In 1957 the photograph was used for the cover of a popular psychology text. In 1963 an entire feature in Life magazine was devoted to photographs of 'The Loving Embrace' from across her career.
Мұра
1966 жылы "Life" журналы оны "Жоғалып бара жатқан дәуірдің ақсүйек фотографы" деген тақырыппен 3-беттік редакциялық мақаласында құрметпен еске алды. Оның күйеуі, Фрэнсис М. Бейкон 3-ші, "Бейкон, Стивенсон & Компания" фирмасынан, одан бұрын қайтыс болды. Оның қызы Сидни және ұлы Варик аман қалды. Конгресс кітапханасындағы оның фотосуреттерінің жинағында шамамен 340 000 сурет бар, бірақ оның көлеміне байланысты толығымен көпшілікке қолжетімді емес. Олар 1971 жылы оның пленкалық негативтерінен тұратын мұрағатын сыйға берді. Халықаралық фотосурет орталығының мәліметінше, Фрисселдің сән фотосуретіне сіңірген ең бағалы үлесі – 1930 және 1940 жылдары қойылымдық емес, реалистік сән суреттерін жасауы болды. Мартин Мункачи сияқты, ол модельдерімен ашық ауада және әртүрлі орындарда жұмыс істеу арқылы сән суреттерінде табиғилық пен спонтандылық сезімін жетістікпен бейнеледі. Ол камерасын драматикалық диагональ бойынша орналастыру және/немесе бейтарап фонда төмен бұрыштан және кең бұрышты линза қолдану арқылы ерекше перспективаларды қолданатын, соның нәтижесінде адам денесінің созылған бейнесін жасады. Фрисселдің жақыннан түсірілген, әшекейсіз, қарапайым және спорттық киім киген әдемі модельдердің суреттерін ұнататындығымен, оның динамикалық сән фотосуреттері соғыстан кейінгі сән имиджінің дамуындағы маңызды кезең болып табылады.
In 1966 Life magazine paid tribute to her in a page 3 editorial profile headed 'Patrician Photographer of a Vanishing Age'. Her husband, Francis M. Bacon 3rd, of Bacon, Stevenson & Company, predeceased her. She was survived by her daughter Sidney, and her son Varick. The collection of her photos in the Library of Congress contains around 340,000 images, and because of its size is not completely available to the public. She and her husband donated her archive of film negatives in 1971. According to the International Center of Photography Frissell's major contribution to fashion photography was her development of the realistic (as opposed to the staged) fashion photograph in the 1930s and 1940s. Like Martin Munkacsi, she mastered the appearance of unselfconscious spontaneity in fashion pictures by working outside and on location with her models. She had a tendency to use uncommon perspectives, which she achieved by placing her camera on a dramatic diagonal axis, and/or using a low point of view and a wide angle lens against a neutral background, thus creating the illusion of elongated human form. With her preference for close ups and straightforward, unembellished images of winsome, sportswear clad models, Frissell's action fashion photographs are landmarks in the development of postwar fashion imagery.
Фрисселлдің басылымдары
"Кинг Ранчосы", 1939–1944: Фотосуреттер жинағы. 1965 жыл. Холланд МакКомбс жазған кіріспе және суреттерге түсіндірмелер. Тони Фрисселл: Фотографиялар: 1933–1967. "Даблдей", 1994 жыл. Джордж Плимптонның кіріспесі және Сидни Фрисселл Стаффордтың алғы сөзімен.
The King Ranch, 1939 1944: A photographic essay. 1965. With an introduction and captions by Holland McCombs. Toni Frissell: Photographs: 1933 1967. Doubleday, 1994. With an introduction by George Plimpton and a foreword by Sidney Frissell Stafford.
Фрисселлдің суреттері бар басқалардың басылымдары
"Балалар өлеңдерінің бағы". 1944 жыл. Бермуд аралдары: Қуанышты арал. 1946 жыл. Ана Қаз. 1948 жыл. Байланысты. 2008 жыл. Эми МакКиннон жазған. Кинг ранчосының Боб және Хелен Клебергтері. 2017 жыл.
A Child's Garden of Verses. 1944. Bermuda: The Happy Island. 1946. Mother Goose. 1948. Tethered. 2008. By Amy MacKinnon. Bob and Helen Kleberg of King Ranch. 2017. .