Кіріспе

Ислип ( /ˈaɪ//z//l//ɪ//p/ EYEZlip) – Солтүстік Нортгемптонширдегі ауыл және азаматтық приход. Ауыл Трапстонның батысында және Кеттерингтен шығысқа қарай 7 миль (11 км) жерде орналасқан. Приходтың шығысын Нене өзені, ал солтүстігін Нене өзенінің саласы Харперс Брукпен шектеседі. 2011 жылғы халық санағында приходтың халқы 829 адамды құрады. Ауылдың аты «Исе өзені жанындағы тайғақ жер» дегенді білдіреді. Приход Нене өзені бойында, Исе өзенімен қосылған жерден шалқары орналасқан; бұл Нене өзенінің бөлігі бұрын Исе деп аталған болуы мүмкін. Тағы бір дереккөз Исе өзенінің аты «англия тіліне дейінгі» кезеңде «су» деген мағынаны білдіргенін айтады.

Қауымдық шіркеу

13 ғасырдың басында Айслипте приход шіркеуі болған, бірақ қазіргі Перпендикулярлы готикалық Англия шіркеуі – Әулие Николай приход шіркеуі 15 ғасырдың басында салынды. Әулие Николай Трапстон және Денфорд приходтарымен бірлесіп қызмет етеді.

Әлеуметтік және экономикалық тарих

Ислип билеушілігін 1086 жылы Котанс епискобы Джеффри де Моубрей иеленді. Бірнеше жылдан кейін ол бүлік салғандықтан ағылшындық иелігінен айырылып, Тақ Вестминстер абаттығына билеушіліктің бір бөлігін, ал 12-ші ғасырдың басында корольдік камераның мүшесі Обри де Вере II-ге берді. Обридің ұлы Роберт Ислип, Дрейтон және Аддингтон (Нортгемптоншир) иелігінде болды. Матиас Николл 1664 жылы Ислиптен Нью-Йоркке көшіп келді. 1671 жылы ол Нью-Йорк қаласының мэрі болды. Нью-Йорк штатының Саффолк округіндегі Ислип қаласы Нортгемптоншир ауылының құрметіне аталған.

Темір өнеркәсібі

1869 жылы ауылдың оңтүстік-батысында темір кенін қазу жұмыстары басталды. Темір кенін қазу орындарына жақын және Кеттерингтен Хантингдонға дейінгі темір жолдың жанында темір зауыты салынды. 1873 жылы зауытта шойын өндірісі басталды. Келесі жетпіс жыл бойы бұл зауыт Ислипке ғана емес, сонымен қатар айналасындағы аудандардағы кен орындары мен шахталар желісінің орталығы болды. Трамвайлар кенді жақын маңдағы аймақтан, сондай-ақ Слиптон, Тьюэлл, Ловик және Садбороу қалаларынан тасыды. Кеннің көп бөлігі Ислип зауытында қорытылды, бірақ кейбір уақыттарда ол Веллингборо, Корби және одан да алыс жерлердегі зауыттарга жіберілді. Бұл кен темір зауытының жанында салынған теміржолға тиеліп, басты теміржол вагондарына ауыстырылды. Ислип кен орындарында 1919 жылға дейін, ал 1933 жылы қайтадан темір кенін қазу жүргізілді. 1900-1931 жылдары аралығында әктас тасы да қазылды. 1910 жылы «Черч Майн» атты темір кеніші ашылды. Оның кіреберісі Ислип кен орындарының бірінен болды. 1923 жылы Ловик маңында тағы бір шахта ашылды, ол «Черч Майн Норт» деп аталды. Ашық жердегі трамвайлар 3 фут енділікпен салынды, ал шахталарда 2 фут 6 дюймдік трамвайлар қолданылды. Бастапқыда кенді тасымалдау жылқылармен жүзеге асырылды, бірақ 1875 жылдан бастап 3 фут енділікте бу локомотивтері пайдалануға енгізілді. Шахталарда жылқылар 1930 жылдарға дейін қолданылды. 1930 жылы кен орындары, шахталар және зауыт Корби темір зауытын басқарған компанияның бақылауына өтті. Олар өндірісті арттырып, 1933 жылы «Черч Майн» және «Черч Майн Норт» шахталарын жер астынан байланыстырды. Содан бері екі шахтаға да зауытқа жақын орналасқан оңтүстік кіреберіс пайдаланылды. 1933 жылдан бастап шахталарда дизель локомотивтері енгізілді, бірақ жылқылар әлі де қолданылып жүрген учаскелерде бұл өзгеріс болған жоқ. 1933 жылы өндіріс екі есеге артты. Темір зауыты 1942 жылға дейін өндіріс жүргізді. Осы кезеңде зауыт құюға арналған темір өндірді, ал Корби зауыты болат жасау үшін қара темір өндірді (1936 жылдан бастап жаңа Корби болат зауытында). 1941 жылы 3 фут енділік трамвайларды стандартты енділікке ауыстыру және оларды Корби зауытының жүйесімен байланыстыру туралы ұсыныс жасалды. Бұл тасымалдауды кен шығу орнынан басқа жерде ауыстырусыз немесе Кеттеринг арқылы басты теміржол маршрутын пайдаланбастан жүзеге асыруға мүмкіндік беретін еді. Алайда бұл жоспар іске аспады. Сол кезде Слиптон кен орындары мен шахталары жабылды. Кен қазу 1947 жылы, ал Тьюэлл кен орындары 1948 жылы тоқтатылды. Ловик пен Садбороудағы кен орындары 1952 жылға дейін жұмыс істеді, олар руданы трамваймен Ислип ауылы арқылы Ислип теміржол тұйықтарына магистральға тасымалдау үшін жіберді. 1969 жылға дейін темір зауытының жанында қалған күйдірілген кен өндірілді. Темір зауытының орны жабылудан кейін әртүрлі өнеркәсіптік және коммерциялық мекемелерге тиесілі болды. Алғашқы ғимараттардың кейбіреуі сақталған, ал басқалары бұзылған. Кен орындарынан қалған іздер бар, бірақ көп бөлігі қоқыс тастау орындарымен немесе басқа жолдармен толтырылған. Сол сияқты трамвайдың да іздері сақталған. Шахталарға кіреберістер жабық, бірақ бір жерде 1985 жылы шахтаның үстіндегі жер құлап кетті.