Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ислип ( /ˈaɪ//z//l//ɪ//p/ EYEZlip) – Солтүстік Нортгемптонширдегі ауыл және азаматтық приход. Ауыл Трапстонның батысында және Кеттерингтен шығысқа қарай 7 миль (11 км) жерде орналасқан. Приходтың шығысын Нене өзені, ал солтүстігін Нене өзенінің саласы Харперс Брукпен шектеседі. 2011 жылғы халық санағында приходтың халқы 829 адамды құрады. Ауылдың аты «Исе өзені жанындағы тайғақ жер» дегенді білдіреді. Приход Нене өзені бойында, Исе өзенімен қосылған жерден шалқары орналасқан; бұл Нене өзенінің бөлігі бұрын Исе деп аталған болуы мүмкін. Тағы бір дереккөз Исе өзенінің аты «англия тіліне дейінгі» кезеңде «су» деген мағынаны білдіргенін айтады.
Islip ('/aɪ//z//l//ɪ//p/ EYEZlip) is a village and civil parish in North Northamptonshire, England. The village is just west of Thrapston and 7 mile (11 km) east of Kettering. The parish is bounded to the east by the River Nene and to the north by Harpurs Brook, a tributary of the Nene. The 2011 Census recorded the parish's population as 829 people. The villages name means 'Slippery place by the River Ise'. The parish is situated on the River Nene, some way from its confluence with the River Ise; it has been suggested that this part of the Nene may have once been called the Ise. Another source suggests Ise is a "pre English" river name meaning "water."
Қауымдық шіркеу
13 ғасырдың басында Айслипте приход шіркеуі болған, бірақ қазіргі Перпендикулярлы готикалық Англия шіркеуі – Әулие Николай приход шіркеуі 15 ғасырдың басында салынды. Әулие Николай Трапстон және Денфорд приходтарымен бірлесіп қызмет етеді.
Islip had a parish church by the early 13th century but the present Perpendicular Gothic Church of England parish church of Saint Nicholas was built early in the 15th century. St. Nicholas' shares a benefice with the parishes of Thrapston and Denford.
Әлеуметтік және экономикалық тарих
Ислип билеушілігін 1086 жылы Котанс епискобы Джеффри де Моубрей иеленді. Бірнеше жылдан кейін ол бүлік салғандықтан ағылшындық иелігінен айырылып, Тақ Вестминстер абаттығына билеушіліктің бір бөлігін, ал 12-ші ғасырдың басында корольдік камераның мүшесі Обри де Вере II-ге берді. Обридің ұлы Роберт Ислип, Дрейтон және Аддингтон (Нортгемптоншир) иелігінде болды. Матиас Николл 1664 жылы Ислиптен Нью-Йоркке көшіп келді. 1671 жылы ол Нью-Йорк қаласының мэрі болды. Нью-Йорк штатының Саффолк округіндегі Ислип қаласы Нортгемптоншир ауылының құрметіне аталған.
The manor of Islip was held by Geoffrey de Mowbray, Bishop of Coutances in 1086. When he lost his English estates a few years later due to rebellion, the Crown granted part of the manor to Westminster Abbey and, in the early 12th century, part to Aubrey de Vere II, a royal chamberlain. Aubrey's son Robert held in Islip, Drayton, and Addington, Northamptonshire. Matthias Nicoll moved to New York from Islip in 1664. He was Mayor of New York in 1671. The town of Islip in Suffolk County, New York is named after the Northamptonshire village.
Темір өнеркәсібі
1869 жылы ауылдың оңтүстік-батысында темір кенін қазу жұмыстары басталды. Темір кенін қазу орындарына жақын және Кеттерингтен Хантингдонға дейінгі темір жолдың жанында темір зауыты салынды. 1873 жылы зауытта шойын өндірісі басталды. Келесі жетпіс жыл бойы бұл зауыт Ислипке ғана емес, сонымен қатар айналасындағы аудандардағы кен орындары мен шахталар желісінің орталығы болды. Трамвайлар кенді жақын маңдағы аймақтан, сондай-ақ Слиптон, Тьюэлл, Ловик және Садбороу қалаларынан тасыды. Кеннің көп бөлігі Ислип зауытында қорытылды, бірақ кейбір уақыттарда ол Веллингборо, Корби және одан да алыс жерлердегі зауыттарга жіберілді. Бұл кен темір зауытының жанында салынған теміржолға тиеліп, басты теміржол вагондарына ауыстырылды. Ислип кен орындарында 1919 жылға дейін, ал 1933 жылы қайтадан темір кенін қазу жүргізілді. 1900-1931 жылдары аралығында әктас тасы да қазылды. 1910 жылы «Черч Майн» атты темір кеніші ашылды. Оның кіреберісі Ислип кен орындарының бірінен болды. 1923 жылы Ловик маңында тағы бір шахта ашылды, ол «Черч Майн Норт» деп аталды. Ашық жердегі трамвайлар 3 фут енділікпен салынды, ал шахталарда 2 фут 6 дюймдік трамвайлар қолданылды. Бастапқыда кенді тасымалдау жылқылармен жүзеге асырылды, бірақ 1875 жылдан бастап 3 фут енділікте бу локомотивтері пайдалануға енгізілді. Шахталарда жылқылар 1930 жылдарға дейін қолданылды. 1930 жылы кен орындары, шахталар және зауыт Корби темір зауытын басқарған компанияның бақылауына өтті. Олар өндірісті арттырып, 1933 жылы «Черч Майн» және «Черч Майн Норт» шахталарын жер астынан байланыстырды. Содан бері екі шахтаға да зауытқа жақын орналасқан оңтүстік кіреберіс пайдаланылды. 1933 жылдан бастап шахталарда дизель локомотивтері енгізілді, бірақ жылқылар әлі де қолданылып жүрген учаскелерде бұл өзгеріс болған жоқ. 1933 жылы өндіріс екі есеге артты. Темір зауыты 1942 жылға дейін өндіріс жүргізді. Осы кезеңде зауыт құюға арналған темір өндірді, ал Корби зауыты болат жасау үшін қара темір өндірді (1936 жылдан бастап жаңа Корби болат зауытында). 1941 жылы 3 фут енділік трамвайларды стандартты енділікке ауыстыру және оларды Корби зауытының жүйесімен байланыстыру туралы ұсыныс жасалды. Бұл тасымалдауды кен шығу орнынан басқа жерде ауыстырусыз немесе Кеттеринг арқылы басты теміржол маршрутын пайдаланбастан жүзеге асыруға мүмкіндік беретін еді. Алайда бұл жоспар іске аспады. Сол кезде Слиптон кен орындары мен шахталары жабылды. Кен қазу 1947 жылы, ал Тьюэлл кен орындары 1948 жылы тоқтатылды. Ловик пен Садбороудағы кен орындары 1952 жылға дейін жұмыс істеді, олар руданы трамваймен Ислип ауылы арқылы Ислип теміржол тұйықтарына магистральға тасымалдау үшін жіберді. 1969 жылға дейін темір зауытының жанында қалған күйдірілген кен өндірілді. Темір зауытының орны жабылудан кейін әртүрлі өнеркәсіптік және коммерциялық мекемелерге тиесілі болды. Алғашқы ғимараттардың кейбіреуі сақталған, ал басқалары бұзылған. Кен орындарынан қалған іздер бар, бірақ көп бөлігі қоқыс тастау орындарымен немесе басқа жолдармен толтырылған. Сол сияқты трамвайдың да іздері сақталған. Шахталарға кіреберістер жабық, бірақ бір жерде 1985 жылы шахтаның үстіндегі жер құлап кетті.
Quarrying for iron ore began to the south west of the village in 1869. An ironworks was built close to the quarries and next to the Kettering to Huntingdon railway. The works began production of pig iron in 1873. The works became the centre of a network of quarries and mines not just near Islip but in the surrounding district over the next seventy or so years. Tramways brought the ore to the works from the immediate area as well as from Slipton, Twywell, Lowick and Sudborough. Most of the ore was smelted in the Islip works but at various times it was also taken to works at Wellingborough, Corby and further afield. This ore was transhipped into main line rail wagons at the sidings that were built next to the iron works. The Islip quarries were worked for iron ore on and off up to 1919 and again in 1933. Limestone was also quarried between 1900 and 1931. An iron mine called the Church Mine was begun 1910 The entrance was from one of the Islip quarries. Another mine was begun in 1923 with an entrance near Lowick called Church Mine North. The tramways in the open air were built to a 3 foot gauge but in the mines there were 2 foot 6 inch tramways. Haulage was at first by horses but from 1875 steam locomotives were introduced on the 3 foot gauge. In the mines horses were used throughout although things changed in the 1930s. The quarries, mines and works come under the control of the company that ran the Corby ironworks in 1930. They increased production and in 1933 the Church Mine and Church Mine North were connected underground. Henceforward the southern entrance close to the works was used. for both mines. They introduced diesel locomotives in the mines from 1933 except in the headings where horses were still used. In 1933 production was doubled. The ironworks continued production until 1942. During that time the works produced iron for casting, whereas the Corby works produced basic iron for steel making (from 1936 at the new Corby Steel Works.) In 1941 there was a proposal to convert the 3 foot gauge tramways to standard gauge and to connect them to the Corby works system to enable transport to those works without transhipment (except at the mine exit) or use of the main line railway route through Kettering. However this never happened. The quarries and mines at Slipton had closed by this time. The mine closed in 1947 and the Twywell quarries in 1948. The quarries at Lowick and Sudborough continued until 1952, still sending their ore by tramway past the village of Islip to the Islip sidings for transhipment to the main line. Calcined ore which had been left near to the ironworks was extracted until 1969. The site of the iron works was occupied by various industrial and commercial concerns after closure. Some of the original buildings remain but others have been demolished. Some traces remain of the quarries but much has been filled in with landfill rubbish or otherwise. Similarly some traces of the tramways remain. The entrances to the mines have been sealed but in one place the surface above the mine collapsed in 1985.