Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африка саясаткері (1925–2013)
South African politician (1925–2013)
Колин Уэллс Эглин (14 сәуір 1925 – 29 қараша 2013), Карл Август Эглин мен оның әйелі Элси Мей Уэллстің ұлы. Эглиннің екі ата-анасы да британдық текті Оңтүстік Африка азаматтары болған. Оның әкесі 1934 жылдың шілдесінде қайтыс болғанда, ол тоғыз жаста болатын. Кейін ол былай деп жазды: "Ол ұзақ уақыт бойы ауырып жатты, бірақ терең және берік христиандық сеніммен және әйелінің махаббаты мен қамқорлығымен (сондай-ақ терең сеніммен) күш алды". Оның анасы 1958 жылы қайтыс болды. 1943 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оқуын үзіліспен тоқтатып, Оңтүстік Африка армиясына қосылды. Кейптаундағы зениттік бөлімде толық уақытты оқытушы болды. Содан кейін ол Мысыр Корольдігіндегі ұқсас бөлімге жіберіліп, Италияға ауыстырылды. Ол Оңтүстік Африканың Монте-Солеға шабуылына қатысты, одан кейін одақтастар Италияның жазықтарына жол ашты. Соғыстан кейін ол тоғыз ай Италияда демобилизация күтіп қалды. Осы кезеңде ол археология және қала құрылысы бойынша сырттай оқу курстарын тыңдады. 1946 жылы Кейптаун университетін сандық есептеу мамандығы бойынша бакалавр дәрежесімен аяқтады.
Colin Wells Eglin (14 April 1925 – 29 November 2013) the son of Carl August Eglin and his wife, Elsie May Wells. Both of Eglin's parents were South Africans of British descent. He had just turned nine when his father died in July 1934. He later wrote, "He had been ill for a long time, but had been strengthened by a deep and abiding Christian faith and by the love and care (and equally deep faith) of his wife". His mother died in 1958. He interrupted his studies in 1943 during the Second World War to join the South African Army. He became a full time instructor in the anti aircraft unit in Cape Town. He was then sent to a similar unit in the Kingdom of Egypt and transferred to Italy. He took part in the South African assault on Monte Sole, after which the Allies broke through to the plains of Italy. After the War he remained in Italy for nine months, waiting for demobilisation. During this period, he undertook extramural courses in archaeology and town planning. He graduated from the University of Cape Town with a BSc degree in quantity surveying in 1946.
Ерте саяси қызметі
Эглин 1951 жылдан 1954 жылға дейін Пинлендс муниципалды кеңесінің мүшесі болды. 1954 жылы Біріккен партияның Кейп провинциясының провинциялық кеңесшісі болып сайланды және 1958 жылға дейін қызмет етті. 1958 жылы Пенисула сайлау округінен депутаттыққа қарсылықсыз сайланды. 1959 жылы Біріккен партиядан шығып, Прогрессивті партияның негізін қалаушы мүшесі болды. Эглин бастапқыда парламентке сайланбады, бірақ 1974 жылдың сәуір айында өткен жалпы сайлауда Кейптаун қаласындағы Си-Пойнт округінен сайланды, осы кезде тағы бес Прогрессивті партияның үміткері Хелен Сузманмен бірге парламентке өтті.
Eglin was a member of Pinelands Municipal Council from 1951 to 1954. He was elected as a United Party Cape Province Provincial Councillor in 1954 and served until 1958. He was elected unopposed as MP for the Peninsula constituency in 1958. He left the United Party to become a founder member of the Progressive Party in 1959, Eglin was at first outside Parliament, but he was elected for the Cape Town seat of Sea Point in the April 1974 General Election, when five other PP candidates joined Helen Suzman in Parliament.
Парламентте апартеидке қарсылық күшейе түсуде
1975 жылғы ақпанда UP либералдық көшбасшысы Гарри Шварц бірнеше адаммен бірге партиядан қуылды, олар Реформа партиясын құрды. Апартеидке қарсы идеологияны ұстанған екі партия бірігу туралы келіссөздер жүргізіп, 1975 жылдың шілдесінде Прогрессивті реформа партиясын құрды. Шварц басшылыққа таласпауға келіскеннен кейін Эглин басшы болып сайланды және Ұлттық атқару комитетінің төрағасы болып тағайындалды. Ол 1977 жылы Біріккен партиядан бөлініп шыққан Біріккен оппозиция комитетімен біріккеннен кейін Прогрессивті федералды партияның жетекшісі болды. Эглин 1977-1979 жылдары ресми оппозицияның басшысы болды. 1979 жылы Фредерик ван Зил Слабберт оның орнына келді, ал Эглин көлеңкелі Сыртқы істер министрі болды, ол 1986 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1986-1988 жылдары Слабберттің отставкасынан кейін Эглин қайтадан партия басшысы болды. Ол 1987 жылға дейін ресми оппозиция басшысы болды, содан кейін оңшыл Консервативтік партия ресми оппозициялық партияға айналды. 1988 жылы Зак де Бир Прогрессивті федералды партияның жетекшісі болды. Партия 1989 жылы Демократиялық партияға, ал 2000 жылы Демократиялық одаққа бірікті. Эглин 1994 жылы таратылған бөлінген Ассамблеяда, содан кейін Оңтүстік Африка Парламентінің көпұлтты Ассамблеясында 2004 жылға дейін зейнеткерлікке шыққанға дейін қызмет етті.
In February 1975, UP liberal leader Harry Schwarz was expelled from the party along with several others, who formed the Reform Party. The two parties, which shared an anti apartheid ideology, entered into negotiations to merge, which resulted in the creation of the Progressive Reform Party in July 1975. Eglin was elected leader after Schwarz agreed not to stand for the leadership and was appointed Chairman of the National Executive. He became leader of the Progressive Federal Party in 1977, following a merger with the Committee for United Opposition that had also broken away from the United Party. Eglin was the leader of the official Opposition 1977 79. He was replaced as leader by Frederik van Zyl Slabbert in 1979, when Eglin became Shadow Foreign Minister, a post he would hold until 1986. From 1986 88 Eglin was again party leader, following the resignation of Slabbert. He was official Opposition leader until 1987, when the right wing Conservative Party became the official opposition party. Zach de Beer took over as leader of the Progressive Federal Party in 1988. The party merged with other groups to become the Democratic Party in 1989 and then the Democratic Alliance in 2000. Eglin continued to serve in the segregated House of Assembly until it was abolished in 1994 and then in the multi racial National Assembly in the Parliament of South Africa until he retired in 2004.
Құрметтер
Колин Эглин 2005 жылы Диса орденінің офицері атанды. 2013 жылдың сәуірінде ол ІІ санаттағы (күміс) Баобаб орденімен марапатталды.
Colin Eglin was made an Officer of the Order of the Disa in 2005. He was awarded the Order of the Baobab, Category II (Silver), in April 2013.
Өлім
Эглин 2013 жылғы 29 қарашада 88 жасында жүрек тоқтауынан көз жұмды.
Eglin died on 29 November 2013 when he had a cardiac arrest at the age of 88.
Өмірбаян
Ол "Билік шекараларын кесу" атты автобиография жазды.
He wrote an autobiography titled Crossing the Borders of Power.