Магнус Малан: Апартеід дәуіріндегі әскери саяхатшы
Magnus Malan
Генерал Малан: Южноафриканский военачальник и политик эпохи апартеида. Министр обороны, начальник армии и ВС. Стратег, укрепивший обороноспособность ЮАР.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генерал Магнус Андре де Мериндол Малан (30 қаңтар 1930 – 18 шілде 2011) – Оңтүстік Африкадағы апартеидтің соңғы жылдарындағы әскери қайраткер және саясаткер. Ол президент П. В. Ботаның кабинетінде қорғаныс министрі, Оңтүстік Африка қорғаныс күштерінің (SADF) бастығы және Оңтүстік Африка армиясының бастығы қызметтерін атқарды. Төменгі шендерден жылдам өрлеп, стратегиялық басқару лауазымдарына тағайындалды. Қорғаныс күштерінің бастығы ретінде олардың салмағы, тиімділігі және қабілеттері артты. П. В. Ботаның кабинетінде ол коммунистердің тотальді шабуылы туралы болжам жасады, оған қарсы жалпы ұлттық стратегия жасалды. Бұл полиция, барлау және азаматтық істердің кейбір салаларын генералдардың бақылауына беруді білдірді. Ұлттық Азаттық Конгресі (ANC) және SWAPO террористік ұйымдар деп танылды, ал көршілес және алдыңғы қатардағы мемлекеттердегі бөлінген топтар (UNITA және RENAMO) қолдауға ие болды. Сондай-ақ ол парламент мүшесі (1948–1966) және Ассамблея палатасының вице-спикері және комитеттер төрағасы (1961–1966) болды. Орта білімін Африкаанс Хоер Сеунсхоолда бастады, бірақ кейін Кимберлидегі Доктор Дэни Крейвеннің дене шынықтыру бригадасына ауысты, онда мектепті аяқтады. Ол мектепті бітіргеннен кейін Оңтүстік Африка қарулы күштеріне қабылдануға ниеттенді, бірақ әкесі алдымен университет білімін аяқтауға кеңес берді. Осы кеңеске сүйене отырып, Малан 1949 жылы Стелленбош университетіне коммерция бакалавры мамандығын оқуға түсті. Малан әскери карьерасының басынан-ақ жоғары лауазымдарға үміткер болды. Ол қатысқан көптеген курстардың бірі – 1962 жылдан 1963 жылға дейін АҚШ-тың Канзас штатындағы Форт-Ливенуорттегі Регулярлы командалық және бас штаб офицерлері курсы. Осы кезеңде ол президент Дж. Ф. Кеннедиге таныстырылды және американдық бронетанктік дивизиясымен жаттығулар жасады. 1967 жылы, 36 жасында, Виндхукте орналасқан және полковник шені бар Малан құпия «Бродербонд» ұйымына қосылды. Ол түрлі құралымдардың, соның ішінде Батыс провинциясының қолбасшылығы, Оңтүстік-Батыс Африка қолбасшылығы және Оңтүстік Африка әскери академиясының қолбасшысы болып қызмет етті. 1973 жылы Малан Оңтүстік Африка армиясының бастығы, ал үш жылдан кейін Оңтүстік Африка қорғаныс күштерінің (SADF) бастығы болып тағайындалды. SADF бастығы ретінде ол көптеген әкімшілік өзгерістер жасады, бұл оған әскери ортада зор құрмет әкелді. Осы кезеңде ол П. В. Ботамен, сол кездегі қорғаныс министрі, кейіннен Оңтүстік Африканың премьер-министрі және мемлекеттік президентімен жақын қарым-қатынас орнатты.
General Magnus André de Merindol Malan (30 January 1930 – 18 July 2011) was a South African military figure and politician during the last years of apartheid in South Africa. He served respectively as Minister of Defence in the cabinet of President P. W. Botha, Chief of the South African Defence Force (SADF), and Chief of the South African Army. Rising quickly through the lower ranks, he was appointed to strategic command positions. His tenure as chief of the defence force saw it increase in size, efficiency and capabilities. As P. W. Botha's cabinet minister, he posited a total communist onslaught, for which an encompassing national strategy was devised. This entailed placing policing, intelligence and aspects of civic affairs under control of generals. The ANC and SWAPO were branded as terrorist organizations, while splinter groups (UNITA and RENAMO) were bolstered in neighbouring and Frontline States. and later a member of parliament (1948–1966) and Deputy Speaker and Chairman of Committees (1961–1966) of the House of Assembly. He started his high school education at the Afrikaanse Hoër Seunskool but later moved to Dr Danie Craven’s Physical Education Brigade in Kimberley, where he completed his matriculation. He wanted to join the South African armed forces immediately after his matriculation, but his father advised him first to complete his university studies. As a result of this advice, Malan enrolled at the University of Stellenbosch in 1949 to study for a Bachelor of Commerce degree. Malan was earmarked for high office from early on in his military career; one of the many courses he attended was the Regular Command and General Staff Officers Course at Fort Leavenworth, Kansas in the United States of America from 1962 to 1963. During this time he was introduced to President J. F. Kennedy and spent time doing manouvres with an American Armoured Division. In 1967, at age 36, while stationed in Windhoek and holding the rank of colonel, Malan joined the secretive Broederbond organization. He went on to serve as commanding officer of various formations, including Western Province Command, South West Africa Command, and the South African Military Academy. In 1973, Malan was appointed as Chief of the South African Army and three years later as Chief of the South African Defence Force (SADF). As Chief of the SADF he implemented many administrative changes that earned him great admiration in military circles. During this period he became very close to P. W. Botha, the then Minister of Defence and later Prime Minister and State President of South Africa.
Кейінгі өмірі
1995 жылғы 2 қарашада Малан 1987 жылы КваМахута қырғынында 13 адамды (оның ішінде жеті баланы) өлтіргені үшін тағы 19 бұрынғы жоғары әскери шенеунікпен бірге айыпталды. Бұл кісі өлтірулер Африка Ұлттық Конгресі (АНК) мен Зулу Инката Азаттық Партиясы (ИФП) арасында соғыс тудыру және ақ нәсілді азшылық үстемдігін сақтап тұру мақсатымен жасалған қастандық деп есептелді. Айыптаулар 1987 жылғы қаңтарда Квазулу-Наталдағы Дурбан қаласына жақын КваМахута елді мекенінде АНК белсендісі Виктор Нтулиге жасалған шабуылға қатысты. Малан және басқа айыпталушылар кепілдікпен босатылып, 1995 жылғы 1 желтоқсанда тағы да сотқа келуге міндеттелді. Одан кейін жеті айлық сот процесі өтіп, оңтүстік африкалықтар арасындағы ақ-қара қарым-қатынастардағы шиеленіс қайтадан күшейді. Барлық айыпталушылар ақырында ақталды. Президент Мандела оңтүстік африкалықтарды сот шешімін құрметтеуге шақырды. Дегенмен, Оңтүстік Африкада Малан ісі кейбір адамдар үшін заң жүйесінің сәтсіздігі ретінде қарастырылды. Малан сондай-ақ Ақиқат және Келісім Комиссиясының алдында жауап берді. 2007 жылғы 26 қаңтарда ол қысқа толқынды/Интернет радио бағдарламасы "Дұрыс Көзқарас" та сұхбат берді. Бұл Маланның Оңтүстік Африкадан тыс жерде берген сирек сұхбаттарының бірі саналады. 2006 жылы ол "Менің Өмірім Оңтүстік Африка Қорғаныс Күштерімен" атты автобиографиясын жариялады. Малан 2011 жылғы 18 шілдеде Преториядағы үйінде қайтыс болды. Оның артында әйелі, үш баласы және тоғыз немересі қалды.
On 2 November 1995, Malan was charged together with 19 other former senior military officers for murdering 13 people (including seven children) in the KwaMakhutha massacre in 1987. The murders were said to have been part of a conspiracy to create war between the African National Congress (ANC) and the Zulu Inkatha Freedom Party (IFP), and maintaining white minority rule. The charges related to an attack in January 1987 on the home of Victor Ntuli, an ANC activist, in KwaMakhutha township near Durban in KwaZulu Natal. Malan and the other accused were bailed and ordered to appear in court again on 1 December 1995. A seven month trial then ensued and brought hostility between black and white South Africans to the fore once again. All the accused were eventually acquitted. President Mandela called on South Africans to respect the verdict. Nonetheless in South Africa, the Malan trial has come to be seen by some as a failure of the legal process. Malan also had to appear before the Truth and Reconciliation Commission. On 26 January 2007, he was interviewed by shortwave/Internet talk radio show The Right Perspective. It is believed to be one of the very few, if not the only, interviews Malan gave outside of South Africa. In 2006, he published an autobiography titled My Life With the SA Defence Force. Malan died at his home in Pretoria on 18 July 2011. He was survived by his wife, 3 children and 9 grandchildren.
Дау
2018 жылдың тамызында бұрынғы апартеид дәуірінің полиция қызметкері Марк Минни мен журналист Крис Стейннің кітабында Маланның 1980 жылдары педофилиялық желіге қатысқандығы айтылды. "Бөрі аралының жоғалған ұлдары" атты кітапта Маланның қорғаныс министрі лауазымын пайдаланып, балық аулауға бара жатыр деген сылтаумен жас, түрлі терілі ұлдарды Оңтүстік Африканың жағалауындағы аралға тікұшақпен алып кеткені туралы куәліктер келтірілген. Кейін олар Малан мен желінің басқа мүшелері тарапынан зорталған және жыныстық тұрғысынан зәбір көрген деген күдік туды. Олардың арасында жергілікті кәсіпкер Дейв Аллен, бұрынғы қоршаған ортаны қорғау министрі Джон Уайли және тағы бір, аты аталмаған, бірақ әлі тірі министр болған. Дегенмен, кітапта оқырмандарға бұрынғы қаржы министрі Баренд ду Плессис осы тірі министр екенін көрсететін жетерлік ақпарат берілген. Кейін Дейв Аллен педофилиядан ұсталды, бірақ сотқа шығуға тиіс болғаннан бұрын өзін-өзі өлтіргені анықталды. Уайли бірнеше аптадан кейін қайтыс табылған. Бұл айыптаулар күмәнмен қабылданды және Маланмен жақын танысқандар, соның ішінде оның отбасы мүшелері бұл айыптауларды жоққа шығарды. Тергеуші журналист Жак Паудың пікірінше, Минни "жалаң, немқұрайлы және бейхабар полиция қызметкері" болған. Пау кітап авторларын, әсіресе Минниді, тергеу сапасы мен айыптауларды қолдайтын зерттеулер үшін, ал Стейнды мүдделер қақтығысы үшін сынады. Сондай-ақ, бұл құрбандардың әділдікке қол жеткізуіне кері әсер еткенін мәлімдеді. 2019 жылдың сәуірінде Оңтүстік Африканың ірі газеті Rapport кітап негізінде жариялаған хабарламалары үшін өтініш айтты. Газет Маланның отбасынан кешірім сұрады, себебі жаңа мәліметтер кітаптың мазмұнына күмән келтірді және негізгі айыптаулар расталмаған әңгімелерге негізделген. 2020 жылдың 3 наурызында таңертең Баренд ду Плессис пен Малан мен Уайлидің отбасын өкілдік еткен Йохан Виктор Адвокаттары баспасөз хабарламасы жариялап, кітаптағы айыптаулар бойынша сараптамалық тергеу жүргізілгеннен кейін, министрлердің біреуіне қатысты нақты дәлелдердің болмауы және маңызды жеңілдіктер табылғанын мәлімдеді. "Бөрі аралының жоғалған ұлдары" кітабын басып шығарған Tafelberg баспасы, NB Publishers компаниясының еншілес кәсіпорны, сол күні кітапты қағаз және электрондық нұсқада нарықтан алып тастады. Олар Баренд ду Плессиске кешірім сұраған мәлімдеме жасады, бірақ кітапта аталған басқа есімдерге ешқандай кешірім сұрамады.
In August 2018, a book by a former apartheid era policeman Mark Minnie and journalist Chris Steyn alleged that Malan had been involved in a paedophilia ring in the 1980s. The book, The Lost Boys of Bird Island contains testimony that Malan used his position as Defence Minister to kidnap and ferry young Coloured boys to an island off the coast of South Africa by helicopter, under the pretext of going on a fishing trip. They were then allegedly raped and otherwise sexually abused by Malan and other members of the ring who purportedly included local businessman Dave Allen, former minister of environmental affairs John Wiley, and at least one other government minister who is not named but is still alive. The book, however, contained sufficient information for readers to conclude that former finance minister, Barend du Plessis, was the implicated living minister. Dave Allen was later arrested for paedophilia but was found dead from an apparent suicide before he was due to appear in court. Wiley was found dead just weeks later. The allegations were met with scepticism and rejected by those who were intimately acquainted with Malan, including his surviving family. In a review by investigative journalist Jacques Pauw, Minnie is described as "a sloppy, negligent and careless policeman". Pauw criticised the book's authors, especially Minnie, for the quality of the investigation and research supporting the allegations and Steyn for having a conflict of interest; and asserted that this has had a negative impact on the victims getting justice. In April 2019, a major South African newspaper, Rapport, published an apology for their reporting based on the book. The newspaper apologised to the surviving relatives of Malan as new evidence had emerged that cast doubt on the contents of the book and the key allegations were based on unsubstantiated hearsay. On the morning of 3 March 2020, Johan Victor Attorneys, who represented Barend du Plessis and the surviving families of Malan and Wiley, released a press statement revealing that, after a forensic investigation was conducted into the allegations made in the book, major concessions and a lack of concrete evidence implicating any of the ministers had been found. The publishers of The Lost Boys of Bird Island, Tafelberg, a subsidiary of NB Publishers, retracted the book from the market in both its hard copy and e book form later on the same afternoon. They issued a statement in which an apology was extended to Barend du Plessis, but not to any other person identified in the book.