Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Патиенбург әулетінің иегері Симон ван Слингландт (14 қаңтар 1664, Дордрехт – 1 желтоқсан 1736, Гаага) – 18 ғасырдағы ықпалды голландиялық саясаткер және дипломат. Ол 17 шілде 1727 жылдан 1 желтоқсан 1736 жылы қайтыс болғанға дейін Голландияның ең маңызды саяси лауазымы – Голландияның Ұлы зейнетақысы қызметін атқарды. Ван Слингландт қабілетті және прагматикалық әкімші, сондай-ақ тиімді дипломат ретінде танылды. Саймон ван Слингландт – Дуббельдамның иегері Говерт ван Слингландттың (1623–1690), Роттердамның зейнетақысы және Пруссия, Швеция, Польша (1656) және Дания (1659) елшісінің ұлы. Ол 1664 жылы Мемлекеттік кеңестің хатшысы болды.
Simon van Slingelandt, lord of the manor of Patijnenburg (14 January 1664, in Dordrecht – 1 December 1736, in The Hague) was an influential Dutch politician and diplomat during the 18th century. He served as the Grand Pensionary of Holland, the most important political position in the Republic of the Seven United Netherlands, from 17 July 1727 until his death on 1 December 1736. Van Slingelandt is often regarded as a capable and pragmatic administrator and an effective diplomat. Simon van Slingelandt was the son of Govert van Slingelandt, lord of Dubbeldam (1623–1690), pensionary of Rotterdam and ambassador to Prussia, Sweden, Poland (1656) and Denmark (1659). He was also the secretary of the Council of State in 1664
Ұлы зейнетақы болғанға дейін Ван Слингландт екінші Ұлы Ассамблеяға (Голландияның Tweede Grote Vergadering, Голландия Республикасының конституциясын реформалау жөніндегі конституциялық конвенция, 28 қараша 1716 – 14 қыркүйек 1717) дайындық ретінде бірнеше баяндама жазды, онда ол Мемлекеттік кеңеске ("Raad van State") көбірек билік беруді ұсынды. Ол республиканың орталық билігін нығайту үшін қалалар мен провинциялардың билігін шектеу қажеттігіне сенді. Алайда, Ван Слингландт ұсынған реформалардың ешқайсысы жүзеге аспағандықтан, Ұлы Ассамблея сәтсіздікке ұшырады. Ван Слингландт сонымен қатар Испания мұрагерлік соғысынан кейін Республиканы қоршап алған қаржылық және әкімшілік дағдарыстың шешілуіне қатысты миссияны қолға алды. Ол өзінің «Қаржыны жақсарту туралы естелік» еңбегінде «соңғы соғыс кезінде мемлекет өзінің күшіне шамадан тыс жүктелгендіктен, Голландия және Батыс Фризия провинциясының қаржысын мүжілгендіктен, бүкіл мемлекет ең қиын жағдайда құлау қаупіне ұшырады» деген қорытынды жасады. Бұл мәселені шешу үшін ол мемлекеттік аппараттың, әскери басқарудың және армия қаржысының фрагменттелген табиғатын жоюға бағытталған кешенді реформалар жиынтығын бастады. Алайда, оның әріптес регенттері ұсынған реформаларын жүзеге асыру үшін жеткілікті құралдар мен саяси ерік-жігерге ие болмады. Ол республиканың салық кірісінің 60 пайызын құраған Голландия провинциясының бас зейнетақысы болғанда, ең ықпалды голланд мемлекет қайраткеріне айналды. Барлық қиындықтарға қарамастан, Слингландт қазынашы Джейкоб Хоптың көмегімен мемлекетті банкроттықтан қорғап, оның халықаралық беделін сақтады. Ван Слингландт Оранж әулетін билік орталығынан алшақтатуды қалаған бекем республикашыл болды. Ол сонымен қатар Ұлыбританиямен одақтасуды ынталы түрде қолдады, өйтпесе Біріккен провинциялар аман қалмайды деп ойлады. Ол 1732 жылы Польша мұрагерлік соғысының алдында Ұлыбритания мен Австрия арасындағы және 1736 жылы Франция мен Австрия арасындағы бейбітшілікке делдалдық жасады. Голландия үкіметінің өкілдік табиғаты туралы оның түсіндірмелері сол кезде даулы және қызу пікірталас тудырды. Алайда, оның идеялары ұзақ мерзімді перспективада терең әсер етті және қазіргі заманғы зерттеулерде жақсы қолдау тапты. Симон ван Слингландт, құқық магистрі, Сузанна де Вилдтке (1666–1722) және оның үй қызметшісі Йоханна Маргарета ван Козвельтке (1726–1736) үйленген.
Before becoming Grand Pensionary Van Slingelandt wrote several reports as preparation for the second Great Assembly (Dutch Tweede Grote Vergadering, a kind of Constitutional Convention to reform the constitution of the Dutch Republic, 28 November 1716 – 14 September 1717), in which he proposed to give the Council of State ("Raad van State") more power. He was convinced of the necessity to restrict the power of the cities and the provinces in order to strengthen the central power of the republic. The Great Assembly however ended in failure when nothing came from Van Slingelandts proposed reforms. Van Slingelandt additionally embarked on a mission to overcome the financial and administrative impasse with which the Republic was left in the wake of the War of the Spanish Succession. In his ‘Memory of redress of finances,’ he concluded "that the last war, in which the state has made greater efforts than her forces allowed for, has deranged the already very troubled finances of the Province of Holland and West Friesland to such an extent that the whole state is in danger of collapsing at the first unfortunate moment that will arise ". To address this issue, he initiated a comprehensive set of reform measures targeting the fragmented nature of the state apparatus, military command, and army finances. However, his fellow regents lacked both the means and the political determination to enact all of his proposed reforms. When he became Grand Pensionary of the province of Holland, which contributed sixty percent of the tax income of the Republic, he became the most powerfull Dutch statesman. Despite all the challenges he faced, Slingelandt, with the help of Treasurer Jacob Hop, successfully protected the state from bankruptcy and maintained its international reputation. Van Slingelandt was a staunch republican, who wanted to keep the House of Orange out of the centre of power. He also was a strong advocate of an alliance with Great Britain; otherwise, he thought, the United Provinces wouldn't survive. He mediated peace between Great Britain and Austria in 1732 on the eve of the War of the Polish Succession and between France and Austria in 1736. His interpretation of the representative nature of the Dutch government were controversial and polemical at the time. However in the long run his ideas had a profound influence and are well supported in modern scholarship. Simon van Slingelandt, a Master of Laws, was married to Susanna de Wildt (1666 1722) and Johanna Margaretha van Coesvelt, his housemaid (1726 1736).