Британдық азаматтық инженер, Александр Гибб өмірбаяны

Кіріспе

Британдық азаматтық инженер, бригадалық генерал сэр Александр Гибб (12 ақпан 1872 – 21 қаңтар 1958) – шотланд азаматтық инженеры. Адмиралтействода Бас инженер-құрылысшы және Көлік министрлігінің Азаматтық инженерлік басқармасының бас директоры қызметтерін атқарғаннан кейін, ол «Сэр Александр Гибб және серіктестері» инженерлік консультациялық фирмасын құрды.

Ерте өмір және әскери қызмет

Гибб Форфарширдегі Броути-Ферри қаласында азаматтық инженер Александр Истон Гибб пен оның әйелі Хоуп Браун Патонның ұлы болып дүниеге келді. Ол Джон Гиббтің шөбересі, Құрылыс инженерлері институтының алғашқы мүшесі және оның алғашқы президенті Томас Телфордтың әріптесі болды. Ол Дунди орта мектебінде, Беккенхемдегі аббат мектебінде, Регби мектебінде және Лондон университетінде білім алды, бірақ бір жылдан кейін көрнекті инженер-құрылысшылар Джон Вулф Барри мен Генри Марк Брунелдің шәкірті болу үшін оқуын тоқтатты. Оқуын аяқтаған соң, ол Метрополитен округтік темір жолының Уайтчепел және Боу учаскесінің кеңейтуінде инженер-құрылысшы болып жұмыс істеді. 1900 жылы ол әкесі Истон, Гибб және Ұлы компаниясына қосылды, олар сол кезде Кьюдегі Король Эдуард VII көпірін салып жатқан еді. Ол флот хирургі Джон Лоури Монтейттің қызына үйленді, олардың үш ұлы болды, соның ішінде подполковник Алистер Монтейт Гибб. Сол жылы ол Адмиралтействоның бас азаматтық инженеры болып тағайындалды, барлық теңіз құрылысы жұмыстарына жауапты болды, оның ішінде Адмиралтействоның МН жобасы және Англия арнасы арқылы суасты қайықтарға қарсы кедергілерді орнату кірді. Гибб 1922 жылы өзінің жеке фирмасы – Sir Alexander Gibb & Partners-ті құрды, ал бір жыл бұрын кеңесші инженер атанған еді. Ол бүкіл әлем бойынша түрлі жобаларға қатысты, соның ішінде Баркинг электр станциясы, Галлоуэй гидроэлектрлік электр станциясы (Чарльз Хестерман Мерц және Уильям МакЛелланмен бірге), Кинкардин көпірі, Рангун портындағы зерттеулер және Сингапур теңіз базасындағы жұмыстар. Инженерлік қызметтен бөлек, Гибб Лондон университетінің басқару комитеті төрағасының орынбасары, Лондон округтік кеңесінің білім беру комитетінің мүшесі және Принцесса Хелена колледжінің кеңесі мен атқару комитетінің мүшесі болды. Гибб 1936 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және көптеген кәсіби ұйымдардың мүшесі болды, Азаматтық инженерлер институтының (1936–37), Химия инженерлері институтының (1927–28 және 1928–29) президенті болды, сондай-ақ оның негізін қалаушыларының бірі еді, Инженерлер институты (төрт рет), Көлік институты, Жастар инженерлер институты, Дәнекерлеу институты (үш рет) және Лондон сауда және өнеркәсіп палатасы. Ол сонымен қатар Консалтинг және Инженерлік қауымдастықтың төрағасы және Корольдік көркемөнер комиссиясына тағайындалған алғашқы азаматтық инженер болды. Оған Бельгия Корольдік орденінің командирі, Колумбияның Бояка орденінің үлкен офицері және Латвияның Үш жұлдыз орденінің үлкен кресі (1-дәрежелі) тағайындалды. 2023 жылы ол Шотландияның инженерлік даңқ залына енгізілді.

Gibb was born in Broughty Ferry, Forfarshire, the son of civil engineer Alexander Easton Gibb and his wife, Hope Brown Paton. He was the great grandson of John Gibb, an early member of the Institution of Civil Engineers and a colleague of its first President, Thomas Telford. He was educated at the High School of Dundee, the Abbey School in Beckenham, Rugby School and University College London, although he left the latter after a year to become articled to the prominent civil engineers John Wolfe Barry and Henry Marc Brunel. Having completed his training, he became resident engineer on the Metropolitan District Railway's Whitechapel and Bow Railway extension. He joined his father's company, Easton, Gibb & Son, in 1900 when they were building the King Edward VII Bridge at Kew. daughter of Fleet Surgeon John Lowry Monteith RN, and they had three sons, including Lieutenant Colonel Alistair Monteith Gibb. Later that year he was appointed Civil Engineer in Chief to the Admiralty with responsibility for all naval civil engineering works, with projects including the Admiralty M N Scheme an anti submarine boom across the English Channel. Gibb founded his own firm, Sir Alexander Gibb & Partners, in 1922 after becoming a consulting engineer the year before. He was involved in a variety of projects worldwide, including Barking Power Station, the Galloway hydro electric power scheme (both with Charles Hesterman Merz and William McLellan), the Kincardine Bridge, a study at the port of Rangoon and work at the Singapore Naval Base. Outside of engineering, Gibb served as Vice chairman of the Managing Sub Committee of University College London, sat on the Education Committee of the London County Council and was a member of the Council and Executive Committee of Princess Helena College. Gibb was elected a Fellow of the Royal Society in 1936 and was a member of a number of professional bodies, holding the presidencies of the Institution of Civil Engineers (1936–37), the Institution of Chemical Engineers (1927–28 and 1928–29), of which he was an original member, the Institution of Engineers in Charge (four times), the Institute of Transport, the Junior Institution of Engineers, the Institute of Welding (three times) and the London Chamber of Commerce & Industry. He was also chairman of the Association for Consultancy and Engineering and the first civil engineer appointed to the Royal Fine Arts Commission. and was appointed Commander of the Belgian Order of the Crown, Grand Officer of the Order of Boyaca, Colombia and Grand Cross (1st class) of the Order of the Three Stars, Latvia. He was inducted into the Scottish Engineering Hall of Fame in 2023.