Leptoceratops: жолданған мүйізді динозавр. Соңғы крета кезеңінде өмір сүрген, Солтүстік Америкада табылған қазба жәндіктер туралы ақпарат. Динозаврлар, палеонтология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрылысы жойылған мүйізді динозаврлар туысы
Extinct genus of ceratopsian dinosaur
Лептоцератопс (грек тілінен 'жұқа мүйізді бет' деп аударылады, лепто /λεπτο – 'кішкентай', 'маңызсыз', 'жіңішке', 'аз' немесе 'тартымды', керат /κερατ – 'мүйіз' және опс/ωψ – 'бет' сөздерінен шыққан), – қазіргі Батыс Солтүстік Америкадағы кейінгі бор кезеңінен (кейінгі Маастрихт жасы, 68,8–66 млн жыл бұрын) табылған лептоцератопсид мүйізді динозаврлар туысы. Олардың бас сүйектері Альберта (Канада) және Вайомингте (АҚШ) табылды.
Leptoceratops (meaning 'Thin horned face' and derived from Greek lepto /λεπτο meaning 'small', 'insignificant', 'slender', 'meagre' or 'lean', kerat /κερατ meaning 'horn' and ops/ωψ meaning face), is a genus of leptoceratopsid ceratopsian dinosaurs from the late Cretaceous Period (late Maastrichtian age, 68.8 66 Ma ago) of what is now Western North America. Their skulls have been found in Alberta, Canada and Wyoming.
Сипаттама
Лептоцератоптар, мүмкін, артқы аяқтарымен тұрып, жүгіре алған: алдыңғы аяқтарының қызметін талдау көрсетіп тұрғандай, олар қолдарын бұра алмаса да, төрт аяқпен жүре алған. Пауль Лептоцератоптың шамамен ұзындығы және салмағы болды деп ұсынды, бірақ Терещенко ең көп ұзындығы деп санайды.
Leptoceratops could probably stand and run on their hind legs: analysis of forelimb function indicates that even though they could not pronate their hands, they could walk on four legs. Paul proposed that Leptoceratops was around long and could have weighed , but Tereschenko proposed a maximum length of .
Ашық жерлер мен түрлер
Лептоцератопс деп аталатын алғашқы кішкентай кератопсияны 1910 жылы Барнум Браун Канаданың Альберта штатындағы Ред-Дир аңғарында тапты. Ол оны төрт жылдан кейін сипаттады. Алғашқы үлгіде бас сүйегінің бір бөлігі жоқ еді, бірақ 1947 жылы С. М. Стернберг жақсы сақталған қалдықтар тапты, оның ішінде бір толық қаңқа болды. Кейінірек 1978 жылы Вайомингтің солтүстігіндегі Бигхорн алқабында қосымша материал табылды. Типтік түрі – Leptoceratops gracilis. 1942 жылы Монтанада жиналған материал Leptoceratops cerorhynchos деп аталды, бірақ кейіннен Montanoceratops деп қайта аталды.
The first small ceratopsian named Leptoceratops was discovered in 1910 by Barnum Brown in the Red Deer Valley in Alberta, Canada. He described it four years later. The first specimen had a part of its skull missing, but there were later well preserved finds by C. M. Sternberg in 1947, including one complete fossil. Later material was found in 1978 in the Bighorn Basin of northern Wyoming. The type species is Leptoceratops gracilis. In 1942, material collected in Montana was named Leptoceratops cerorhynchos, but this was later renamed Montanoceratops.
Жіктеу
Лептоцератопс - кератопсиялар тобына жататын динозавр. Бұл топ крида кезеңінде Солтүстік Америка мен Азияда гүлденген, қауырсынға ұқсас мүңкілі бар, шөппен қоректенетін динозаврларды қамтиды. Дәстүрлі түрде Protoceratopsidae отбасымен байланысты болғанымен, қазір ол өз отбасына, Leptoceratopsidae-ге, Udanoceratops және Prenoceratops сияқты динозаврлармен бірге жатқызылған. Лептоцератопстың кератопсидтермен туыстығы толыққанды анықталмаған. Көптеген зерттеулер олардың протоцератопсидтер мен цератопсидтерден тыс екенін көрсетсе де, кейбір зерттеулер олардың Ceratopsidae отбасымен туысты болу мүмкіндігін айтады. Премаксилляр тістерінің жоқтығы осы пікірді қолдайтын бір белгі.
Leptoceratops belonged to the Ceratopsia, a group of herbivorous dinosaurs with parrot like beaks that thrived in North America and Asia during the Cretaceous Period. Although traditionally allied with the Protoceratopsidae, it is now placed in its own family, Leptoceratopsidae, along with dinosaurs such as Udanoceratops and Prenoceratops. The relationships of Leptoceratops to ceratopsids are not entirely clear. Although most studies suggest that they lie outside the protoceratopsids and ceratopsids, some studies suggest that they may be allied with Ceratopsidae. The absence of premaxillary teeth is one feature that supports this arrangement.
Мінез-құлық
2019 жылы Хелл Крик формациясынан табылған қазбалар үш қазба сүйек жиынтығын ашты, олар Leptoceratops-тың әлеуметтік жануар екенін ғана емес, сонымен қатар балаларын қуыстарда өсіргенін көрсетті.
In 2019, fossils from the Hell Creek Formation found three fossil bone beds which revealed that not only was Leptoceratops a social animal, but also raised its young in burrows.
Палеобиология
Лептоцератопс, басқа кератопсиялар сияқты, өсімдіктермен қоректенген. Жұмсақ тістері салыстырмалы түрде қысқа және терең болған, ал жақ бұлшықтары үлкен париетосквамозаль қалқаншасының үстіне бекітілген, бұл Лептоцератопске күшті шағуға мүмкіндік берген. Тістерінің ерекшелігі – төменгі жақ тістерінің екі түрлі тозу беті болған: тік тозу беті – жоғарғы жақ тістері тажын кесіп өткен жерде, ал көлденең тозу беті – жоғарғы жақ тістері төменгі жақ тістеріне қарсы басып ұсатқан жерде. Бұл Лептоцератопс тісімен кесіп, ұсақтап жегенін көрсетеді. Тісінің кесіп-ұсақтау әрекеті мен күшті жағының арқасында Лептоцератопс өте қатты өсімдіктерді жеуге қабілетті болған. Кішкентай денесі мен төрт аяқты қозғалысын ескере отырып, Лептоцератопс төменнен жеген. Гүлді өсімдіктер, сондай-ақ ангиоспермдер деп аталатындар, сол кездегі ең көп түрлі өсімдіктер болған, бірақ папоротниктер, цикадалар және қылқан жапырақтылар саны жағынан одан да көп болуы мүмкін. 2016 жылғы зерттеуде Лептоцератопс тамағын бірнеше сүтқоректілер тобы сияқты шайнай алатыны, яғни оның диетасы қатты, талшықты өсімдік материалдарынан тұратыны анықталды.
Leptoceratops, like other ceratopsians, would have been a herbivore. The jaws were relatively short and deep, and the jaw muscles would have inserted over the large parietosquamosal frill, giving Leptoceratops a powerful bite. The teeth are unusual in that the dentary teeth have dual wear facets, with a vertical wear facet where the maxillary teeth sheared past the crown, and a horizontal wear facet where the maxillary teeth crushed against the dentary teeth. This shows that Leptoceratops chewed with a combination of shearing and crushing. Between the shearing/crushing action of the teeth and the powerful jaws, Leptoceratops was probably able to chew extremely tough plant matter. Given its small size and quadrupedal stance, Leptoceratops would have been a low feeder. Flowering plants, also known as angiosperms, were the most diverse plants of the day, although ferns, cycads and conifers may still have been more common in terms of numbers. A 2016 study revealed that Leptoceratops was able to chew its food much like several groups of mammals, which meant that it had a diet that consisted of tough, fibrous plant material.