Кіріспе

Конго Демократиялық Республикасының ұлттық паркі

Майко ұлттық паркі (фр. Parc national de la Maïko) – Конго Демократиялық Республикасындағы ұлттық парк. Елдің ең шалқары орман аймақтарының бірінде орналасқан. Парк үш секторға бөлінген, олар Солтүстік Киву, Ориентал провинциясы және Маниема штаттарында жатыр. Бұл жерде елдің үш тамаша эндемик жануары кездеседі: Грауер горилласы, окапи және Конго паунасы. Майко африкалық орман пилінің, шығыс шимпанзесінің және эндемикалық су жануары – су мысығының (genet) қорғалуы үшін де маңызды орын болып табылады.

Жасау

1949 жылы Бельгия отаршылдық әкімшілігі Бакуму аңшылық қорығын (Бакуму, мағынасы – "Куму", бұл аймақтағы жергілікті тайпа) құрды, ол кейіннен бүгінгі таныс Парк шекарасын қамтитын болды. Аймаққа жасалған бастапқы жоспарлардың мақсаты табиғатты және жануарларды қорғау емес, минералды ресурстарды пайдаланудан қорғау болған деп саналады. 1970 жылдың 20 қарашасында Джозеф Дезире Мобуту өткен жылы ICCN құрылған заңға байланысты Президенттік Жарлық № 70 312-ге қол қойды. Бұл құжат Майко ұлттық паркін толыққанды табиғатты қорғау аймағы деп жариялады.

Көтерілісші проблемасы

Жолдардың жоқтығы және аймақтың қолжетімсіздігі 1964 жылы жеңілгеннен кейін кейбір Симба көтерілісшілеріне шегіну үшін өте қолайлы жағдай жасады. Содан бері олар жабайы жануарларды браконьерлікпен аулап, Майко ішіндегі заңсыз кен өндіруді бақылап, тым жақсырақ күнкөріс табуда. Симбаның қатысуы 1970 жылғы жарлықта талап етілген өтемақы шараларын басқару органдарының орындай алмауынан туындайды. Бұл жағдайдың нашар қауіпсіздігі орман қорғаушыларына паркті патрульдеуді қиындатты, әсіресе Конго әскері ICCN-ді Симбаға қарсы шабуылдарын бағыттауға мәжбүрлегеннен кейін. Бұған қоса, 2003-2005 жылдар аралығында бірнеше экспедициялық топтарды ұстап алу және қамауға алуға әкелген көтерілісшілердің болуы консервациялық жұмыстарға да кедергі келтірді. Парктің әртүрлі бөліктерінде кем дегенде үш басқа көтерілісші топ белсенді екені белгілі, олардың ішінде шығыстағы Руанданың Интерхамвелері бар. Бұл қауіп-қатерлердің бәрі ICCN-нің парктің аумағын бақылау мүмкіндігін толығымен жоққа шығарады.

Халықаралық қорғау шаралары

Майконың алғашқы толық зерттеуі 1989 жылы жүзеге асты, ICCN (кейін ZICN) қолдауымен, сондай-ақ Дүниежүзілік банк, Еуропалық қауымдастық және WWF қолдауымен олар аймаққа кіріп, шамамен 950 км трансекті зерттеді. WCS 2005 жылы Солтүстік секторды зерттеуді жалғастырды. Диан Фосси Горилла қоры 2005 жылы парктің оңтүстік секторында он жылдан астам уақыттан бері алғашқы зерттеулер жүргізіп, бұрынғы зерттеулерде анықталғаннан гөрі гориллалар популяциясының кеңірек таралуын анықтады. WCS 2006 жылы Оңтүстік сектордағы қосымша учаскені зерттеді. Осы зерттеулердің нәтижесінде Майконың жоғары деңгейде қауіп төндірілгені, бірақ эндемикалық және сирек кездесетін түрлердің маңызды қоры екені анықталды. 2010 жылы парктің батысы мен оңтүстігіндегі орманға бағытталған жаңа зерттеу 2005 жылдан бері қауіптің күшейгенін көрсетті, сондай-ақ 2005 жылғы зерттеулерде тіркелген гориллалардың жаңа популяциясының бірінің жойылғанын растады. Барлық байқаулар шахтерлердің қысымы мен қару-жарақтардың кең қолданылуының қалған жануарлар популяциясына қауіп төндіретінін көрсетеді. Жаңа консервациялық тәсіл – парктен кетуге ниет білдірген Симбаларға компенсация төлеу шараларын енгізу. 2010 жылы FFI Симбалардың ықпал ету аймағына кіретін ауылдардағы денсаулық сақтау орталықтары мен мектептер құрылысын бастады. Сол жылы FZS Симба мәселесін шешуге бағытталған амбициозды жобаны іске қосты, олардың бір бөлігін парктің күзетшілері ретінде жұмысқа алып, Майкодағы табиғатты қорғауға тікелей үлес қосатын әлеуметтік интеграцияны жүзеге асыруға мүмкіндік берді.