Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ashfork Bainbridge Steel Dam, әлемдегі алғашқы ірі болат бөгеттерінің бірі және АҚШ-та салынған үш бөгеттің бірі, 1898 жылы Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы (ATSF) Аризона штатының Эш-Форк қаласы маңындағы теміржол операцияларын сумен қамтамасыз ету үшін салынды. Бөгет Аш-Форк қаласының және Фрэнсис Х. Бэйнбридждің – азаматтық инженер, Ренсселер политехникалық институтының (RPI) түлегі, Ренсселер инженерлер қоғамының мүшесі және ATSF инженерінің құрметіне аталған. Бөгет 1976 жылдан бері Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. Бұл бөгет суды көп мөлшерде пайдаланды. Көбінесе, жер бетіндегі суды сақтау үшін бөгет салу немесе бірнеше құдықтарды бұрғылап, суды су резервуарында сақтау әдісі қолданылатын. Теміржол қауымдастықтары көбінесе осы резервуарлардың немесе су тоқтау пункттерінің маңында өркендеген. Эш-Форк ATSF бірнеше жыл бұрын алғаш келген кезде осындай қала болған, бірақ бұрын пошта вагондарының бағыты болған. АҚШ және басқа елдердегі теміржолдар құрылыс саласында жетекші роль атқарды. 19 ғасырдың басындағы тас аркалы көпірлер мен виадуктардың орнына көбінесе болаттан жасалған көпірлер келді, бұл материалды, құрылыс шығындарын және уақытты үнемдеуге мүмкіндік берді, ал Бэйнбридж бөгеттер үшін де ұқсас үнемдеуге қол жеткізуге болатынын болжады. Бұл бөгет әдеттегі тас құрылыстан ерекшеленді. ATSF-тің көптеген болат көпірлерін салу тәжірибесі бар Бэйнбридж болат конструкциясы бөгеттердегі тас қабырғаларды да алмастыра алатынын анықтауға шешім қабылдады. Бөгеттің жеңіл салмағы және жиналмалы бөліктері тас қазу және орнату сияқты ауыр жұмыстарға қарағанда құрастыруды оңайлатты. Болат бөгеттер су бетімен жанасатын салыстырмалы түрде жұқа болат плиталарды пайдаланады, ал плиталардың артындағы болат қаңқа жүктемені жерге жеткізеді. Плиталар су ағысы бағытында жоғары көлбеу орналасқан, сондықтан судың салмағы плиталарды ұстап тұратын арқалықтарға қысым күшін түсіреді. Бұл күшті тік қабырға сияқты иілу моментінсіз жерге жеткізеді. Мұндай бөгеттерді тас бөгеттерге қарағанда жылдамдап және арзан салуға болады деп есептелді.
The Ashfork Bainbridge Steel Dam, the first large steel dam in the world, and one of only three ever built in the United States, was constructed in 1898 by the Atchison, Topeka and Santa Fe Railway (ATSF) to supply water for railway operations near Ash Fork, Arizona. It is named for the town of Ash Fork, and for Francis H. Bainbridge, a civil engineer and graduate of Rensselaer Polytechnic Institute (RPI), a member of the Rensselaer Society of Engineers, and an engineer for ATSF. The dam has been listed on the National Register of Historic Places since 1976. consumed a prodigious amount of water. The usual approach was to construct a dam to retain surface water, or to drill a series of wells, and store the water in a water tank. Railroad communities often grew up around these reservoirs or water stops. Ash Fork had been such a town from when the ATSF first arrived some years earlier although it had been a way point for stagecoach lines previously. Railroads in the U. S. and elsewhere had been leaders in structural development. The masonry arch bridges and viaducts of the early 19th century had given way to bridges made mostly of steel, with considerable economy of material, construction cost, and time, and Bainbridge speculated that similar savings might be possible for dams. This dam was a significant departure from the more typical masonry construction. Already familiar with the construction of the ATSF's many steel bridges, Bainbridge decided to see whether steel construction could replace masonry in dams as well. The dam's light weight and prefabricated components must have made assembly easy relative to the laborious job of quarrying and setting stone. Steel dams use relatively thin steel plates in contact with the water surface, with a framework of steel behind them transmitting the load to the ground. The plates are slanted upwards in the direction of water flow, so that the weight of the water puts compressive forces on the girders holding the plates up. This transmits force to the ground without the bending moment that a vertical wall of plates would engender. It was believed that these dams could be constructed faster and more cheaply than masonry dams.
Орналасқан жері
Плотина Аш-Форктан шамамен 5 шақырым шығысқа қарай, Джонсон каньонында және Уильямстан шамамен 24 шақырым батысқа қарай орналасқан. Ол бұрынғы 66-шы АҚШ тас жолы мен 40-шы мемлекетаралық тас жолының жанында. Өзен ағысымен бір шақырымдай жоғарырақ жерде 13 жылдан кейін салынған тас бөгет орналасқан. Гранд-Каньон темір жолы Уильямстан басталады, бұл плотинаға қызмет еткен ATSF магистралінен бөлініп, солтүстік-шығысқа қарай Гранд-Каньонға дейін созылады.
The dam lies about 3 mile (5 km) to the east of Ash Fork, in Johnson Canyon, and about 15 mile (24 km) west of Williams, Arizona. It is near the former U. S. Route 66 and Interstate 40. About a mile upstream lies Stone Dam, a masonry structure constructed 13 years later. The Grand Canyon Railway originates in Williams, branching from the ATSF main that this dam served, and runs northeast to the Grand Canyon.
Құрылыс егжей-тегжейі
Даманы Висконсин көпір және темір компаниясы жасап, орнату үшін бөліктерге бөлініп құрылыс алаңына жеткізілді. Дамбаның құрылысы 1897 жылы басталды және 1898 жылдың 5 наурызында 63 519 АҚШ долларына аяқталды (1898 жылғы 0,063519 доллар қазіргі күндерде шамамен миллионға тең). Құрылымның тісті пішіні 24 иілген болат пластиналардың ағысқа қарай еңісуінен пайда болған. Болат пластиналардың еркін және бекітілген түрлері температура диапазонына төтеп беру үшін кезектестірілген. Орталық болат бөлігінің ұзындығы 184 фут (56 м), биіктігі 46 фут (14 м) және салмағы шамамен. Су төгілетін арна қарастырылмаған; керісінше, бөгет 6 фут (2 м) судың тікелей төбесінен ағып өтуіне төтеп беру үшін жобаланған. Толық толғанда ол шамамен суды сақтайды.
The dam was fabricated by the Wisconsin Bridge and Iron Company and shipped to the site in pieces for erection. Construction of the dam began in 1897 and was completed March 5, 1898, at a total cost of US$63,519 (equivalent to $0.063519 in 1898 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million today). The structure gets its scalloped appearance from 24 curved steel plates that slope downstream. Loose and rigid plates are alternated to compensate for a temperature range from to The central steel section is 184 feet (56 m) long, 46 feet (14 m) high, and weighs about No spillway was provided; instead, the dam was designed to withstand overtopping of 6 feet (2 m) of water pouring directly over its crest. It holds about of water when full.
Тарих
Плотина Аризона штатының тарихи құрылыс инженерлік ескерткіші болып табылады. 1902 жылы бір мамандық журналда "Аш-Форк бөгеті жаңалыққа толы және тәжірибелік сипаттас көптеген ерекшеліктері бар, сондықтан ол инженерлер үшін ерекше қызығушылық тудырады және оқуға мүмкіндік береді" деп жазылған. 1955 жылы Джордж Лэмб "ол жаңа салынғандай жақсы күйде тұрғандай көрінеді" деді. АҚШ-тағы басқа екі болат бөгеттен өзгеше, ол әлі де пайдаланылуда. Қазір бөгеттің иесі Кейбаб ұлттық орман қоры (АҚШ Орман шаруашылығы қызметінің бір бөлігі), ол жер ауыстыру арқылы оны сатып алған. 1976 жылы ол #76000373 нөмірімен Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді.
The dam is an Arizona Historic Civil Engineering Landmark. A professional journal wrote in 1902 that Ash Fork Dam "has so many novel features of an experimental character that it is specially interesting and instructive to the engineering profession." In a survey in 1955, George Lamb said "it appears to be in as good condition as if it was just built." It is still in use, unlike the other two steel dams in the United States. The Kaibab National Forest (part of the United States Forest Service holdings) is now the owner of the dam, after acquiring it through a land exchange. It was added to the National Register of Historic Places in 1976 with a structure ID of #76000373.