Отмар Амман: Швейцариядан Америкаға дейін инженерлік өмір жолы
Othmar Ammann
Оthмар Амманн: швейцарлық-американдық инженер, көпірлер мен құрылыстарды жобалаған. Биографиясы, білімі, және Вильгельм Риттермен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық-американдық құрылыс инженері
Swiss American structural engineer
Өмірбаян
Отмар Амман 1879 жылы Швейцарияның Шаффхаузен қаласының жанында дүниеге келген. Әкесі – өндіруші, анасы – шляпа жасаушы. Ол Швейцарияның Цюрих қаласындағы Политехникумда инженерлік білім алды. Швейцариялық инженер Вильгельм Риттерден оқыды. 1904 жылы ол АҚШ-қа эмиграциялап, мансабының көп бөлігін Нью-Йорк қаласында өткізді. 1924 жылы ол АҚШ азаматы болды. 1905 жылы ол Лили Сельма Верлиге үйлену үшін Швейцарияға қысқа уақытқа оралды. Олардың үш баласы болды: Вернер, Джордж және Марго, ал ол 1933 жылы қайтыс болды. Содан кейін 1935 жылы Калифорнияда жақында күйеуін жоғалтқан Клари Вогт Ноцлиге үйленді. Нәтижесінде бұл Джордж Вашингтон көпіріне айналды. Амманның басшылығымен ол жоспардан алты ай ертерек, бастапқы 60 миллион доллардан арзан құнымен аяқталды. Амманның Джордж Вашингтон және кейіннен Байон көпірлеріне жасаған жобалары шебер құрылысшы Роберт Мозестің назарын аударды, ол Амманды өзінің қызметіне шақырды. Амманның Нью-Йорк қаласындағы алты көпірінің соңғы төртеуі – Триборо, Бронкс Уайтстоун, Трогс Нек және Верраццано Нарроуз көпірлері Мозестің Триборо көпір және туннельдер басқармасы үшін салынды. 1946 жылы Амман мен Чарльз Уитни «Амманн & Уитни» фирмасын құрды. 1964 жылы Амман Нью-Йорктегі Verrazzano Narrows көпірін ашты, оның әлемдегі ең ұзын аспалы құрылымы 4260 фут (1298 м) болды және ол сол кездегі әлемдегі ең ауыр аспалы көпір еді. Verrazzano Narrows көпірі қазір әлемдегі ең ұзын он бірінші және Батыс жарты шардағы ең ұзын көпір болып табылады. Амман сонымен қатар Сан-Францискодағы Алтын қақпа көпірін салуға көмектесті, ол қазіргі уақытта он екінші орында тұр.
Othmar Ammann was born near Schaffhausen, Switzerland, in 1879. His father was a manufacturer and his mother was a hat maker. He received his engineering education at the Polytechnikum in Zürich, Switzerland. He studied with Swiss engineer Wilhelm Ritter. In 1904, he emigrated to the United States, spending much of his career working in New York City. He became a naturalized citizen in 1924. In 1905 he briefly returned to Switzerland to marry Lilly Selma Wehrli. Together they had three children Werner, George, and Margotbefore she died in 1933. He then married Klary Vogt Noetzli, herself recently widowed, in 1935 in California. Ultimately, this became the George Washington Bridge. Under Ammann's direction, it was completed six months ahead of schedule for less than the original $60 million budget. Ammann's designs for the George Washington Bridge, and, later, the Bayonne Bridge, caught the attention of master builder Robert Moses, who drafted Ammann into his service. The last four of Ammann's six New York City bridges — Triborough, Bronx Whitestone, Throgs Neck, and Verrazzano Narrows Bridge were all built for Moses' Triborough Bridge and Tunnel Authority. In 1946, Ammann and Charles Whitney founded the firm Ammann & Whitney. In 1964, Ammann opened the Verrazzano Narrows Bridge in New York, that had the world's longest suspended span of 4260 feet (1298 m), and was the world's heaviest suspension bridge of its time. The Verrazzano Narrows Bridge is currently the eleventh longest span in the world and longest in the Western Hemisphere. Ammann also assisted in the building of the Golden Gate Bridge in San Francisco, currently ranked twelfth.
Мұра
Амман бірнеше марапатқа ие болды, оның ішінде Томас Фитч Роуленд сыйлығы (1919), Метрополитен бөлімінің «Жылдың азаматтық инженері» (1958), Эрнест Э. Говард сыйлығы (1960) және Ұлттық ғылым медалі (1964). 1962 жылы Джордж Вашингтон көпірінің автобус станциясының вестибюлінде Амманның қола бюсті ашылды. 1968 жылдың 18 ақпанында Стони Брук университетінің кампусында оның құрметіне «Амман колледжі» деп аталған жатақхана салтанатты түрде ашылды. 1979 жылдың 28 маусымында Амманның туғанына 100 жыл толуына арналған мемориалдық тақта Вераццано тар жолының жанына орнатылды.
Ammann was the recipient of several awards, including the Thomas Fitch Rowland Prize (1919), the Metropolitan Section Civil Engineer of the Year (1958), the Ernest E. Howard Award (1960) and the National Medal of Science (1964). In 1962, a bronze bust of Ammann was unveiled in the lobby of the George Washington Bridge Bus Station. A residence hall called Ammann College was dedicated in his honor on February 18, 1968 on the campus of Stony Brook University. To mark the hundredth anniversary of his birth, a memorial plaque for Ammann was placed near the Verrazzano Narrows Bridge on June 28, 1979.