Кіріспе

Солтүстік Йоркширдегі ауыл және азаматтық приход, Англия.

Фарлингтон – Англияның Солтүстік Йоркшир округіндегі Хамблтон ауданындағы шағын ауыл және азаматтық приход. Ол Йорк қаласынан солтүстікке қарай шамамен 15 километр қашықтықта, Стиллингтон мен Шериф Хаттон арасында орналасқан. Ауылдан Фарлингтон бұлағы деген шағын өзен ағып өтеді.

Тарих

Фарлингтон "Домсдей кітабында" Фаллингтон деп тіркелген, ол Булфорд жүзінің құрамында болған. Нормандтар шапқан кезде осы жер Лигульфтің иелігінде болған, бірақ Роберт Мортен графына өтті, ол оның орнына Найджел Фоссарды осы жердің иесі етіп тағайындады. Фарлингтон атауы "Домсдей кітабынан" бұрын пайда болған. Оның түбі англосаксондық болуы мүмкін, онда "тон" сөзі Феорлинг руының қонысын білдіреді.

Басқару

Ауыл Ұлыбритания Парламентінің Тирск және Малтон сайлау округі шегінде орналасқан. Ол Хэмблтон аудандық кеңесінің Стиллингтон бөлігінде және Солтүстік Йоркшир округі кеңесінің Стиллингтон сайлау округінде жатады.

География

Ауылдың ең биік нүктесі теңіз деңгейінен 123 фут (37 метр) биіктікте жатыр. Ең жақын елді мекендер: батысқа қарай 3 километрде Стиллингтон; шығыс-оңтүстікке қарай 4 километрде Шериф Хаттон; солтүстікке қарай 4 километрде Брэндсби-мен-Стирсби және оңтүстік-батысқа қарай 4 километрде Саттон-он-зе-Форест. Фарлингтон Бек өзені ауылдан оңтүстікке қарай ағып, шамамен 2 километрде Фосс өзеніне құяды.

Ыңғайлылықтар

Ауылда паб, шіркеу, ауылдық үй, қызыл телефон будкасы және пошта жәшігі бар. Бастауыш білім жақын орналасқан Шейриф Хаттон, Стиллингтон және Саттон-он-де-Форест CE бастауыш мектептерінде беріледі. Бұл мектептер орта білім беру үшін Easingwold мектебінің аймағында орналасқан.

Дін

Ауылдың шетінде орналасқан Сент-Леонард ағылшын шіркеуі негізінен XII ғасыр құрылысы, кейіннен әртүрлі уақыттарда тіреулер мен терезелер қосылып, ХХ ғасырда кеңінен қалпына келтірілген. Ол 50 футқа 16 фут (ішкі өлшемдермен) кішкентай төртбұрышты ғимарат, құрылымдық бөлінісі жоқ неф пен ғибадатханадан, ғибадатхананың солтүстігіндегі киім ауыстыратын бөлмеден (вестиари) және батыс жағындағы қоңырау мұнарасынан тұрады. ІІ санаттағы ескерткіш ретінде танылған бұл шіркеу 1887 жылы ішінара қалпына келтірілді.