Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Надав Сафран (Nadav Safran, نداف صفران, 1925 жылғы 25 тамыз, Каир – 2003 жылғы 5 шілде, Мемлекеттік колледж, Пенсильвания) – араб және Таяу Шығыс саясаты саласындағы сарапшы және Гарвардтың Таяу Шығыс зерттеулер орталығының директоры.
Nadav Safran (نداف صفران, , August 25, 1925, Cairo – July 5, 2003, State College, PA) was an expert in Arab and Middle East politics and a director of Harvard's Center for Middle Eastern Studies.
Өмір
Сафран 1925 жылы Каирде, шығыс еврей тегінен шыққан Джозеф пен Жанна (Абади) Сафран отбасында дүниеге келді. 1955 жылдың 9 маусымында Анита Баликкаға үйленді және үш қызы болды — Абигайл, Нина және Элизабет. Сафран 1946 жылы кибуцта жұмыс істеді және 1948 жылғы араб-израиль соғысында лейтенант болып шайқасты. 1949 жылы қару тоқтату туралы келісімге қол қойылғаннан кейін, ол 1950 жылы АҚШ-қа көшіп, Брандейс университетінде оқыды, 1954 жылы B.A. алды және 1958 жылы Гарвард университетінен Ph.D. дәрежесін алды. Ол Гарвардта екі жыл бойы үкіметті оқытты, содан кейін университеттің Таяу Шығысты зерттеу орталығында ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. Ол Таяу Шығыс зерттеу орталығының директоры болды және сол кезде Ақ үйге Таяу Шығыс мәселелері бойынша кеңесші болды. 2002 жылы зейнетке шыққанға дейін Гарвард университетінің мемлекеттік бөлімінде профессор болып қызмет етті. Сафран палестиналық ғалым Ханна Михайлдің диссертациясын жетекшілік етті.
Safran was born in Cairo in 1925 to Joseph and Jeanne (Abadi) Safran, parents of oriental Jewish heritage. He married Anita Balicka on June 9, 1955 and had three daughters — Abigail, Nina, and Elizabeth. Safran worked on a kibbutz in 1946 and fought as a lieutenant in the 1948 Arab–Israeli War. After the armistice was signed in 1949, he moved to the United States in 1950 and attended Brandeis University, graduating with a B. A. in 1954, and received his Ph. D. from Harvard University in 1958. He remained at Harvard to teach government for two years and then worked as a research fellow at the university's Center for Middle East Studies. He became director of the Center for Middle East Studies and was also at that time an adviser to the White House on Middle East issues. He was a professor in Harvard's Government department until his retirement in 2002. Safran was the thesis supervisor of the Palestinian scholar Hanna Mikhail.
Ашулы оқиға
1980 жылдардың басында ол университетке хабарламастан ЦРУ-дан ірі қаржылық көмек алғаны белгілі болды. Закари Локманның сөзінше: Сафранның Орталық барлау агенттігінен 45 700 доллар алып, Гарвардта «Заманауи мұсылман әлеміндегі ислам мен саясат» тақырыбында өткізілген маңызды халықаралық конференцияны қаржыландырғаны мәлім болғанда, жанжал басталды. Бұл тақырып сол кезде өте талқыланған және ЦРУ үшін айқын қызығушылық тудырған мәселе еді. Сафран бұл конференцияға ЦРУ қаржысын құпия пайдаланған ғана емес, шақырылғандардың көпшілігі – Таяу Шығыстан келгендерге – ЦРУ төлем жасап отырғанын жасырған. Кейін Сафранның 1985 жылы жарық көрген «Сауд Арабиясы: қауіпсіздікке үздіксіз ұмтылыс» кітабына негіз болған зерттеу жобасына ЦРУ-дан 107 430 доллар грант алғаны белгілі болды. Сафранның ЦРУ-мен жасасқан шартында агенттіктің басылымға шығармас бұрын қолжазбаны қарап, бекітуге құқығы бар екені және кітапты қаржыландырудағы оның рөлі жарияланбауы тиіс екені көрсетілген. Әрине, жарық көрген кітапта зерттеудің бір бөлігі ЦРУ қаржысымен жүргізілгені туралы ешқандай ақпарат жоқ еді. Жанжалға қатысты шақырылғандардың шамамен жартысы Сафранның конференциясынан бас тартты, ал Гарвардтың Таяу Шығысты зерттеу орталығымен байланысты көптеген профессорлар мен студенттер Сафранның іс-әрекетіне наразылық білдірді. Бір айдан кейін Таяу Шығысты зерттеулер қауымдастығы Сафранның іс-әрекеттері 1982 жылғы ғалымдарды зерттеу қаржыландыру көздерін ашуға шақырған қаулысын бұзғаны үшін сынады. Сафран өзінің сыншыларының антисемитизмге ұшырағанын мәлімдеді, бірақ Гарвардтағы ішкі тергеуден кейін оқу жылының соңында орталық директоры лауазымынан кетуге келісті.
In the early 1980s, it came to light that he had accepted large sums of funding from the CIA without disclosing the fact to the university. According to Zachary Lockman: The scandal erupted when it became known that Safran had taken $45,700 from the Central Intelligence Agency to fund a major international conference he was hosting at Harvard on "Islam and Politics in the Contemporary Muslim World"—a hot topic at the time and one of obvious interest to the CIA. Not only had Safran secretly used CIA funding for this conference, he had not told the invitees, a number of whom were coming from the Middle East, that the CIA was picking up the tab. It then came out that Safran had also received a $107,430 grant from the CIA for the research project that led to his 1985 book Saudi Arabia: The Ceaseless Quest for Security. Safran's contract with the CIA stipulated that the agency had the right to review and approve the manuscript before publication and that its role in funding the book would not be disclosed. And indeed, the book as published made no mention of the fact that the research for it had been partially funded by the CIA. When the scandal broke, about half the invitees to Safran's conference withdrew, and many of the faculty and students associated with Harvard's Center for Middle Eastern Studies publicly expressed their opposition to Safran's actions. A month later the Middle East Studies Association censured Safran on the grounds that his actions had violated its 1982 resolution calling on scholars to disclose their sources of research funding. Safran intimated that his critics were motivated by anti Semitism, but after an internal investigation at Harvard he agreed to step down as center director at the end of the academic year.
Кейінгі өмір және өлім
Одан кейін туған дау-жанжал "Гарвард Кримсон" және "Бостон Глобус" газеттерінде кеңінен жарияланғаннан кейін Сафран Таяу Шығыс орталығының басшысы лауазымынан қанағаттамады. Ол 2002 жылы Гарвард университетінде профессорлық қызметтен зейнетке шықты және 2003 жылы 77 жасында рактан қайтыс болды.
After the ensuing scandal was extensively covered in The Harvard Crimson and The Boston Globe, Safran resigned his position as the head of the Middle East Center. He retired as a professor from Harvard in 2002, and died of cancer in 2003 at the age of 77.
Құрметтер
Сафран Гарвард, Йель және Принстон университеттерінен, Шелдон, Гуггенхайм, Рокфеллер және Форд қорынан, сондай-ақ мінез-құлық ғылымдарының жоғары деңгейдегі зерттеу орталығынан стипендиялармен марапатталды.
Safran had been honored with fellowships from Harvard, Yale and Princeton Universities, from the Sheldon, Guggenheim, Rockefeller and Ford Foundations, and from the Center for Advanced Study in the Behavioral Sciences.