Кіріспе

Құнжераб ұлттық паркі – Пәкістанның Гилгит-Балтистан аймағындағы ұлттық парк. Құнжераб ұлттық паркі Пәкістанның үшінші ең ірі ұлттық паркі және Қытайдың Ташкұрган табиғи қорығымен шектес.

Этимология

Хун – Вахи тілінде "қан" деген мағынаны білдіреді, ал джерав – "ағып жату" дегенді білдіреді.

Тарих

Хунджераб ұлттық паркі негізінен аймақта тіршілік ететін Марко Поло қойларын (сондай-ақ қар барысын және бхаралды) қорғау мақсатында құрылды. Парктің шекарасын 1974 жылы Шаллер қысқа далалық зерттеуден кейін картаға түсірді. Парк 1975 жылғы 29 сәуірде Пакистанның премьер-министрі Зұлфиқар Әли Бхутто тарапынан ресми түрде құрылды, ол «Бұл әлемге танымал парк болуы керек» деді. 2-санаттағы ұлттық парк ретінде тіркелгеніне қарамастан, ауыл шаруашылығы және аң ауруды қоса алғанда, адам қызметіне тыйым салынды, бірақ парк нашар басқарылды, нәтижесінде Марко Поло қойларын заңсыз аулау тоқтамады. Осы себепті, Халықаралық табиғатты қорғау одағы 1988 жылы норвегиялық биолог Пер Веггеге парктің жабайы жануарларын зерттеуді тапсырды. Вегге заңсыз жайылымда жүрген үй қойлары мен жабайы Марко Поло қойлары арасында бәсекелестікке ешқандай дәлел жоқ екенін және заңсыз аң аурудың көп бөлігін жергілікті Вахи тұрғындары жасамайтынын анықтады. Жануарларды браконьерлерден қорғау үшін WWF «Хунзеров ауылы» ұйымын құрды, ол аймақта тұратын адамдарға браконьерлік немесе жойылып бара жатқан жануарларды көрген жағдайда хабарлауға сенеді. Бұл парк 1975 жылғы 29 сәуірде жабайы табиғатты зерттеуші доктор Джордж Шаллердің ұсынысы бойынша құрылды. Парқтың жартысынан астамы 4000 метрден жоғары орналасқан. Қаракорум тас жолы арқылы Қытайға қақпа болып табылатын Қонажераб асуының биіктігі 4934 метрді құрайды.

Жабайы табиғат

Бұл саябақтың басты мақсаты – Пакистанның осы аймағында ғана кездесетін, құрып кету қаупі төнген Марко Поло қойларын қорғау. Ханзаның Мирінің сөзіне сүйенсек, қойлардың саны шамамен 400 болған, бірақ Қарақұрам тас жолы салынысымен 180-нен асты. 1984 жылғы көктемде 75-ке жуық Марко Поло қойынан тұратын топ тіркелді, ал саябақ қызметкерлері 1989 жылдың мамырында кем дегенде 50 қойдың өткелден өтіп бара жатқанын көрді. Бұл саябақ қарлы барысқа да танымал. Кейбір мәліметтерге сәйкес, Гималай экожүйесінде осы әдемі мысықтардың ең жоғары тығыздығы осы аймақта болуы мүмкін, себебі бұл олардың табиғи мекені. Мұнда 2000-нан астам сібірлік ибекс бар, олар саябақта кеңінен таралған және көптеп кездеседі, бірақ көршілес Қытайда табылмайды. Саябақта жабайы немесе жартылай жабайы жануарларды, әсіресе үйлік яктарды кездестіруге болады.