Кіріспе

Джон Брюс Уоллес – американдық композитор, сонымен қатар авангард, фри-джаз, фьюжн, эксперименталды, импровизациялық прогрессивті металл гитарисі.

Ерте өмір

Джон Брюс Уоллес, сонымен қатар jacewbal деген атпен танымал, 1950 жылдың 6 ақпанында АҚШ-тың Мэн штатындағы Кале қаласында дүниеге келді. Джон өте ерте жасынан-ақ сахна өнеріне бейімділігін көрсетті, бастапқыда актерлік шеберлікпен айналысып, мектеп спектакльдерінде басты рөлдерді ойнады, кейін сыныптастарына жеке ән шырқауға қызығушылық танытты. Әкесінің ынтасымен трубаны таңдағанмен, ол мектепте кларнет үйренуді бастады. Жоғары сыныпта Джон "гитараны" танып, жаз бойы отбасының алдындағы террасада көшеден өтетін көліктерге шұмыршық ойнап көрсетті. Осы кезеңде құрылған топтардың бәрі де қысқа ғұмырлы болды, көбінесе топ мүшелерінің музыкалық бағыттары туралы келіспеушіліктерге байланысты тарап кетті. Джонның алғашқы шабыт көздері – Sun Ra, Pink Floyd, Фрэнк Заппа, Рахсан Роланд Кирк және Джими Хендрикс болды. Жоғары мектепті бітірген соң Джон музыкалық мансабын дамыту үшін Мэн штатының Портленд қаласына көшті. Ол бірнеше топ құрды, бірақ олардың барлығы музыкалық айырмашылықтарға байланысты сәтсіз аяқталды, ал бірінің жабдықтары ұрланғаннан кейін тарап кетті. Алайда, сол кезде ол Портлендтегі түнгі клубтарда өнер көрсететін бірнеше гастрольдік топтарға гитарамен көмектесті. Ол сонымен қатар эксперименталды музыка, прогрессив металл, авангард, рок және джазға әсерленді. Музыкалық дамуы үшін Нью-Йоркке шақырылған Джон музыкалық мәдениеттің ішкі әлемін танып-білді, бұл болашақ зерттеулерге есік ашты. Бұл көшіру Джонның назарын еркін импровизацияға, джазға және Еуропадағы белгілі суретшілер, мысалы Орнетт Коулман, Энтони Бракстон, Сун Ра, Сесил Тейлор, Дерек Бейли және сол кезде Нью-Йорктің төменгі Шығыс жағындағы Альфабет-Ситиде жұмыс істей бастаған жас суретшілер орындаған "еркін джазға" аударды. Еңбегі еркін импровизацияланған музыкаға қызығушылық танытқан және соло орындау арқылы ұсынылатын мүмкіндіктер шеңберінде кеңейтілген дыбыстық мәлімдемелер жасауға баса назар аударатын еркін джаз орындаушысы. Оның тәсілі толық импровизацияланған дыбыстық экспрессияны қамтиды, құрылым мен үлгіні деконструкциялауға ерекше мән береді, сонымен бірге сәт туралы баяндама жасайды. Оның импровизациялық композициялары көбінесе көп тональды қасиеттерді, тығыз, өзара тоғысқан бөлімдерді, гармониялық және микротональды дыбыстық мәлімдемелермен әшекейленген немесе иррегулярлық синтаксистік ырғақтармен және қарапайым соққылармен анықталған үнсіздікті қамтиды. Бұл спонтандық композициялар бірнеше аспаптық аранжировкалардың ерекшеліктерін көрсететін күрделі музыкалық жұмбақтарды қамтиды. Оның жазбалары мен орындары жетекші шетелдік және отандық сауда журналдарында, басылымдарда және онлайн медиада мақтауға ие болды. Гастрольдік сапарлары Ресей мен Литвадағы фестивальдарды, Вильнюс джаз фестивалін қамтыды. Вильнюс фестивалі туралы "Jazz Podium" журналындағы шолуында Бернд Джахнке: "Соло-гитарист Джон Брюс Уоллес еркін импровизация арқылы қазіргі заманғы гитара дәстүрін жаңартты және аспабының техникалық мүмкіндіктерін пайдаланып, оны жеке дыбыс тіліне айналдырды" деп жазды. Оның жазбалары АҚШ, Канада, Еуропа, Ресей, Орталық және Оңтүстік Америка, Австралия және Азия елдерінде радио және интернет арқылы тарады. "Taming The Day" альбомының жарық көргенімен ол Ұлыбританиядағы эксперименталды лейбл Throne of Bael Records тізіміне қосылды және дискографиясын интернет медиа қызметтері арқылы қолжетімді етті. Ол Вильфрид Ханрат (Hauchzart Ensemble), Пит Свинтон, Антонелла Ай Порчелуцци, Вадерс оркестрі (Эвальд Вёстефельд), Зигфрид Грундман және М. Номизедпен бірлесіп жұмыс істеді. Сололық жазбаларынан басқа, Джонның Throne of Bael Records-тегі екі жинағына да композициялары енгізілді.

Жеке өмір

Джон сурет салу және компьютерлік графика арқылы өзін толықтырып көрсетеді. Оның көркемдік бейнелеуге деген қажеттілігі бастауыш мектепте оқыған кезінен бастау алады. Оның музыкалық дыбыстық тұжырымдары сияқты, назар адамның жағдайына және біздің шетел ортада қалай табылатынымызға аударған. Фигуративті бейнелер адам тәжірибесінің эмоционалдық аспектілерін зерттейді, маймен боялған және щеткалардың орнына саусақтарын қолданатын стильде жасалған; абстрактілік бейнелер беткейдің анықтамасын, сондай-ақ түстерді зерттейді. Ол Нью-Йорк және Вашингтонда, сондай-ақ Чикаго, Миннеаполис, Миссури, Мэриленд, Мэн және Вирджинияда бірнеше көрмелерге қатысқан. Ол сонымен қатар Оңтүстік Мэн университетінде (USM) философия, Мэриленд университетінің (UMUC) ақпараттық жүйелерді басқару, UMUC ақпараттық басқару бойынша сертификат және Антиохия құқық мектебінің құқықтық зерттеулер сертификатын алған. Ол Орегон университетінде философияны оқыған. Ол философия бойынша «Солипсизм: Жаратылыс: Қатысу: Ұрпақ» атты монография жариялаған, «Бұл еңбек солипсизм мәселелеріне қатысты философиялық сұрақтарды қарастырады: «өзінің» іздеуі және оның әлеммен байланысы. Эпистемологиялық нақтылық, метафизиканың табиғаты, логика мен ғылымның ойлау негізі ретінде жеткіліктілігі сияқты дәстүрлі сұрақтарды қарастыра отырып, автор жеке тұлғаны және әлеуметтік ғылымдарды зерттеуді қамти отырып, зерттеуін кеңейтеді. Автор түрлі философтардың ойларына сүйене отырып, метафизикалық солипсизмнің де, эпистемологиялық солипсизмнің де «Нақтылықты іздеу» атты қате ізденісте туған қате ұғымдар екенін айтады, соңында сананың плюралистік саласы ретінде «Өзіңді таны» сократтық қағидасына оралу қажет деген қорытындыға келеді», сондай-ақ жасанды интеллект және сана, ақпараттық жүйелерді басқару туралы мақалалар жариялаған. 1990 жылдардың басында Джон Меньер ауруына/синдромына шалдыққан, бұл ішкі құлақтың тепе-теңдік және есту бөліктеріне әсер ететін ұзақ мерзімді, прогрессивті вестибулярлық жағдай. Симптомдары: қатты бас айналу, құлақтағы шудың өзгеруі, есту қабілетінің жоғалуы. Ауру прогрессивті дамығанда бас айналу азаюы мүмкін, бірақ тепе-теңдіксіздік кезеңдері болуы мүмкін, бұл жағдайды ушықтырады. Кейінірек тыңдауыс айқын болады және есту қабілетінің жоғалуы күшейеді. Тепе-теңдік мүшесіне қайтымсыз зақым келеді және тепе-теңдік проблемалары жиі кездеседі, бұл орындау және жазу процесінде ерекше қиындықтар тудырады. Есту қабілетінің жоғалуын жеңу үшін Джон әрбір нота мен аккордтың қалай дірілдейтінін сезіну үшін саусақтарының сезімталдығын арттырды, әрбір дыбыстың дыбыстық/соникалық ерекшелігіне сенеді. 2010 жылы оның оң қолы ит шағып қатты зақымданды, бұл Джон үшін тағы да қиындықтар тудырды, өйткені оның ойнау стилі саусақтарын, медиаторды және оң қолының басқа да бөліктерін қолдануды қамтиды.