Екінші дүниежүзілік соғыс: "Снайпер!" ойынының шолуы

Кіріспе

1973 жылғы Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған стратегиялық үстел ойыны

"Sniper!", "Екінші дүниежүзілік соғыстағы үй-үй шайқасы" деген қосымша атаумен, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қалалық жағдайда жекелеген күрес туралы екі ойыншыға арналған стратегиялық үстел ойыны. Ол алғаш рет 1973 жылы Simulations Publications Inc. (SPI) компаниясымен шығарылған. 1982 жылы TSR SPI компаниясын сатып алғаннан кейін, TSR 1986 жылы "Sniper!" ойынының кеңейтілген нұсқасын шығарды, одан кейін түрлі "қосымша ойындар" мен бейне ойындар жарық көрді.

Қабылдау

Ауыспалы ойынның нұсқаулығында Джон Джексон: "Бұл [жеке] деңгейдегі қимылды симуляциялау үшін тым көп ережелер қажет; соңында, осыншама көп нұсқауларды үйренудің қиындығы мен тәртіпті жазудың жалықтыруы көптеген ойыншылардың тақырыпқа деген қызығушылығын басып тастайды" деп ойлады. 1977 жылы жарық көрген "Кеңестегі соғыс ойындарына арналған толық нұсқаулық" кітабында Николас Палмер: "Әрбір адамға есептегіш болса, тактикалық жағынан одан артық болу мүмкін емес!" деді. Палмер "жағдайды нашарлататын, дау тудыратын дүрбелең (басқару бақылауы) ережелерін" атап өтті. Ол ойынның "Қызықты және жылдам: ережелер ұзақ, бірақ бір-екі ойын ойнағаннан кейін ойнау оңай" деген қорытындыға келді. "Феникс" журналының 21-ші санында Джефф Барнард "Снайпер!" және "Patrol" ойындарының "ойнау мүмкіндігіне қарағанда технологияға көбірек бағытталғанын" атап өтті. Барнардқа егжей-тегжейлі карталар ұнады, бірақ ол "дүрбелең ережесі" тым көп кездейсоқтық факторларын енгізеді деп санады, "ерекше дүрбелең/сақтану ережелері кездейсоқ текше тастау нәтижесінде аномалды және логикалық емес жағдайларды тудырады" деді. 1980 жылы жарық көрген "The Complete Book of Wargames" кітабында ойын дизайнера Джон Фриман бұл ойынның "жақындағы жаңа дизайнмен ескіргенін" айтты. Фриман бір мезгілдегі қозғалыс жүйесінің ойнауға кедергі келтіретінін анықтады. Фриман ойынды жалпы бағалауда "Жарқын" деп қорытындылады: "Ол тақырып пен масштабты ұнататындарға әртүрлілік пен көптеген егжей-тегжейлі ақпарат ұсынады, бірақ көптеген ойыншылар оны тым ауыр деп санайды". "Білім беру және оқыту үшін симуляциялар/ойындар туралы нұсқаулықта" Мартин Кампион бұл ойынды сыныпта қолдану туралы пікір білдірді: "Бұл қалалық шайқас жағдайларындағы қауіп пен белсенділікті өте дәл симуляциялайды. Оқушылар үшін бұл өте қызықты, себебі олар осыған ұқсас жағдайларды телеарнада жиі көреді және ойындағы өз рөлдерімен оңай сәйкес келеді". 1989 жылғы мамыр айындағы "Games International" журналында Джеймс Уоллис "Bug Hunter" ойынын журналдың "Айдың ойыны" деп бағалады және кіретін материалдың мөлшері "кез келген стандарт бойынша үлкен ойын" екенін атап өтті. Ол қолма-қол шайқас ережелерін "жай және тікелей" деп тапты, ал жалпы ережелер "әр нәрсені түсіндіретін, бірақ жоғарыдан қарамайтын және жалықтырмайтын анық стильде жазылған" деді. Ол ойынды 5 балдық шкала бойынша 5 балға бағалап, "Bug Hunter" бірнеше кемшіліктері болғанымен, "ол жылдам, қызықты және ойыншыларды қызықтыратын жеткілікті өзгергіштерге ие" деген қорытындыға келді. 1991 жылғы мамыр-маусым айларындағы "Fire & Movement" журналының (73-ші саны) Терри Рукер TSR-дің "Special Forces" ойынына шолу жасады және "ол [қазіргі заманғы] ЖШҚ (Жеңіл жаяу әскері шайқасы) ең маңызды аспектілерін толыққанды көрсетпегенін" айтып, әсері мол болған жоқ. Рукердің пікірінше, "Түпнұсқа [Снайпер!] жүйесі Екінші дүниежүзілік соғыстағы жаяу әскері шайқастары үшін жасалған. Бұл соғыста әркім жердегі соғыс ережелерін сақтайды және тиісті түсті киім киеді. ЖШҚ жағдайында жағдай соншалықты анық емес. Жауынгерлер көбінесе жауынгер емес адамдардан ажыратылмастан киім киеді. Мақсатты анықтау әлдеқайда қиын". Дегенмен, Рукер "Миссияның тікелей әрекет бөлігі үшін, Снайпер! Special Forces қол жетімді ең жақсы ойын" деген қорытындыға келді. 1998 жылғы желтоқсан айындағы "The Wargamer" журналында Джеймс С. Гордон "Hetzer" ойынына шолу жасады және оның "Екінші дүниежүзілік соғыстағы жердегі жауынгерлік жағдайларға қатысты қиындықты ұсынатын хоббидегі [нишаны] толтыратынын" тапты. "[ ] Кейде күмәнді сенімділік күштерін басқару, әр түрлі күшті және әлсіз жақтары бар қару жүйелері және қарсыластарға жауап беру шахматшы шеберлігін қажет етеді". Гордонға "кәсіби карта мен санағыштар" ұнады және ережелердің "жақсы ұйымдастырылған" екенін тапты. Ойынның күрделі екенін, "есте сақтау және орындау үшін көп нәрсе" бар екенін білгенімен, ол жүйенің ауыр екенін байқамады. Ол ойынның тарихи дәлдігі "типілі жағдайлар мен мақсаттардан" туындағанын атап өтті. Барлықтарына жақсы бағалар".

In A Player's Guide to Table Games, John Jackson thought that "it just takes too many rules to simulate action on such [an individual] level; ultimately, the trouble of learning so many directions and the tedium of order writing will overcome most players' interest in the subject matter." In his 1977 book The Comprehensive Guide to Board Wargaming, Nicholas Palmer commented that "with a counter for each individual you can't get more tactical than that!" Palmer noted the "controversial panic (command control) rules frustrating your best laid plans." He concluded that the game was "Exciting and fast moving: lengthy rules, but easy to play once you have tried a game or two." In Issue #21 of Phoenix, Geoff Barnard noted that both Sniper! and the follow up game Patrol are "primarily concerned with technology" rather than playability. Barnard liked the detailed maps, but he felt that the "panic rule" introduced too much of a random factor, commenting, "the weird panic/preservation rules cause aberrant as well as logical things to happen — as the random dice rolls decree." In the 1980 book The Complete Book of Wargames, game designer Jon Freeman commented that this game "suffers from being outdated by more recent designs." Freeman found the simultaneous movement system interfered with playability. Freeman concluded by giving the game an Overall Evaluation of only "Fair", saying, "It offers variety and a wealth of fine detail for those who find the subject and scale irresistible, but most gamers will find it too cumbersome." In The Guide to Simulations/Games for Education and Training, Martin Campion commented on the use of this game in the classroom, saying, "This is a very accurate simulation of the danger and activity in city fighting situations. It is very gripping to students, who have watched the same thing on TV frequently and who identify readily with their roles in the game." In the May 1989 edition of Games International, James Wallis reviewed Bug Hunter as the magazine's "Game of the Month", and found the amount of material included made for "a great deal of game by any standards." He found the hand to hand combat rules "simple and direct", and the rules overall "written in a clear style that explains everything while not being patronising or dull." He concluded by giving the game a perfect score of 5 out of 5, saying, "Bug Hunter is not without a few rough spots but [ ] it is fast, fun and contains enough variables to keep players interested for some time.". In the May–June 1991 edition of Fire & Movement (Issue 73), Terry Rooker reviewed TSR's Special Forces, and was not overly impressed, saying, "it fails to capture some of the most important aspects of [modern] LIC (Light Infantry combat)." Rooker's issue was that "The original [Sniper! game] system was designed for WWII infantry engagements. In that type of warfare, everyone obeys the rules of land warfare and wears a uniform of the appropriate color. In LIC situations, the situation is not so clear. The combatants often wear clothing indistinguishable from the non combatants. Target identification is much more difficult." Nevertheless, Rooker concluded, "For the direct action part of a mission, Sniper! Special Forces is the best game available." In the December 1998 edition of The Wargamer, James C. Gordon reviewed Hetzer, and found that it "fills a [niche] in the hobby with a challenging view of ground level combat situations in World War II. [ ] Managing forces of sometimes questionable reliability, weapons systems with various strengths and weaknesses, and reacting to the opposition requires the skills of a chess player." Gordon liked the "professionally done map and counters", and found the rules to be "well organized." Although he found the game complex, with "lots to remember and lots to do", he didn't find the system cumbersome. He concluded by noting that the historical accuracy of the game was derived from "typical situations and objectives. Good marks for all."