Кеннет Р. Крэкнелл: Өмірі мен діни диалогтағы еңбегі
Kenneth Cracknell
Кеннет Р. Крэкнелл (1935-2022) – британдық теолог, дінаралық диалог және діндер теологиясы сарапшысы. Еңбектерінде өзге діндерге құрметті қарым-қатынас зерттелген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық теолог (1935–2022)
British theologian (1935–2022)
Кеннет Р. Кракнелл (19 маусым 1935 – 26 қазан 2022) – дінаралық диалог және діндердің христиан теологиясына маманданған британдық теолог. Кракнелл дінаралық диалог және басқа да тақырыптар бойынша көптеген мақалалар мен кітаптар жазды, соның ішінде «Жаңа қарым-қатынасқа қарай» (1985), «Әділдік, сыпайылық және махаббат» (1994), «Дүниежүзілік методизмге кіріспе» (2005) және «Жақсы және жомарт сенімде» (2005). Мартин Форвард, Стивен Плант және Сюзан Уайт редакциялаған «Ұлы тапсырма» (2000) атты құрмет кітабында Кракнеллдің 65 жылдық мерейтойына арналған көптеген достары мен әріптестерінің ғылыми мақалалары жинақталған. Ол діни өзгелерге сезімтал және құрметті христиандық көзқарасты қалыптастырды, сонымен қатар кейбіреулер үшін басқа діндерді толығымен қаралауды және олардың жандарын өз сеніміне көшіруді талап ететін Киелі кітаптың аяттарын шеберлікпен талқылады. Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің дінаралық қатынастар жөніндегі бұрынғы директоры Уэсли С. Ариараджа Кракнеллдің талқылауын «көрінетін эксклюзивті аяттардың терең зерттелуі» деп сипаттады. Миссияны Иса Мәсіхтің өмірі мен құрбанынан үлгі алған, әлемдегі Құдайдың мейірімділікке толы болуын жариялау деп түсіндіретін Кракнелл, бір сенімнен екіншісіне өтуді жобамайды, бірақ Құдаймен терең қарым-қатынасқа ұмтылуға және Құдайдың әлеміндегі азапты, кедейлікті және жаулықты азайту үшін сүйіспеншілікпен әрекет етуге көбірек мән береді. Оның «Әділдік, сыпайылық және махаббат» кітабында христиан ғалымдарының, соның ішінде діни өзгелермен кездесуі Құдайдың адам мен планетаның денсаулығын қалпына келтіруге деген қамқорлығының мәнін түсінуді тереңдеткен миссионерлердің еңбектері зерттеледі. Оның мансабы Британ шіркеулері кеңесінің дінаралық қатынастар жұмысын дамытуды, Кембридж университетінде және Техастағы Brite Divinity School-де оқытуды қамтиды, ол 2007 жылы теология және жаһандық зерттеулер бойынша ерекше профессор болып зейнетке шықты.
Kenneth R. Cracknell (19 June 1935 – 26 October 2022) was a British theologian who specialised in interfaith dialogue and the Christian theology of religions. Cracknell has written many articles and books on interfaith dialogue and other subjects, including Towards a New Relationship (1985), Justice Courtesy and Love (1994), An Introduction to World Methodism (2005), and In Good and Generous Faith (2005). A festschrift, A Great Commission (2000) edited by Martin Forward, Stephen Plant and Susan White, includes scholarly articles by numerous friends and colleagues on the occasion of Cracknell's 65th birthday. He has pioneered a sensitive and respectful Christian approach to the religious Other while dealing skillfully with Bible verses that for some demand a total condemnation of other religions and the conversion of their followers. Wesley S. Ariarajah, former director of inter religions relations at the World Council of Churches describes Cracknell's discussion as "a probing exegesis of the apparently exclusive verses." Defining mission as witnessing to the compassionate presence of God in the world modeled by the life and suffering of Jesus Christ, Cracknell does not reject conversion from one faith to another but is more concerned with movement towards a deeper relationship with God and with loving action in God's world to reduce pain, poverty and prejudice. His Justice, Courtesy and Love examines the contributions of Christian scholars including missionaries whose encounter with the religious Other deepened their own understanding of the nature of God's concern for the restoration of human and planetary health. His career included pioneering the interfaith relations work of the British Council of Churches, teaching at University of Cambridge and at Brite Divinity School, Texas from where he retired in 2007 as Distinguished Professor of Theology and Global Studies.
Білім
Крэкнелл 1959 жылы Лондон, ал 1995 жылы Оксфорд университеттерінен B.D. дәрежесін алды. Ол Оксфорд университетінде (BA, MA) және Лидс университетінде (Дінтану саласы бойынша үздік дипломмен бакалавр) білім алды, сондай-ақ Лондонның Ричмонд методистік колледжінде дін қызметкеріне дайындалды.
Cracknell obtained a B. D. degree from the Universities of London (1959) and Oxford (1995). He was educated at the University of Oxford (BA, MA) and the University of Leeds (Post Graduate Certificate with distinction in Religion) and at the Richmond Methodist College, London where he trained for ministry.
Мансап
Британдық азамат және методист пасторы, ол Нигерияда методист шіркеуінің Шетелдік миссиялық бөлімі арқылы оқытумен мансабын бастады, содан кейін 1967 жылдан 1978 жылға дейін Лофборо қаласында пастор және Лофборо университетінің капелланы қызметін атқарды. 1978 жылдан 1987 жылға дейін ол Британ шіркеулері кеңесінде дінаралық қатынастар жөніндегі алғашқы директор болып қызмет етті, бастапқыда Гилдфорд епископы Дэвид Браунның төрағалығымен, ал (1983 жылдан бастап) епископ Джим Томпсонның төрағалығымен. Ол Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінде Диалог тобының, кейіннен Дінаралық қатынастар жөніндегі кеңсесінің мүшесі ретінде жұмыс істеді. Крэкнеллдің ғылыми еңбектері жиі сілтеме жасалады. Дінаралық қатынастар тарихшысы Маркус Брейбрук, Роджер Боуз редакциялаған "Ислам және жаһандық диалог" (2005) кітабына жасаған үлесінде Крэкнеллді "әсерлі методист ойшылы" деп атайды.
A British subject and Methodist minister, he began his career teaching in Nigeria through the Methodist Church Overseas Mission Division, then served as minister in Loughborough and as chaplain to Loughborough University from 1967 to 1978. He served as the first Director for Interfaith Relations in the British Council of Churches from 1978 until 1987 at first under the chairmanship of David Brown, Bishop of Guildford and (from 1983) of Bishop Jim Thompson. He has been associated with the World Council of Churches as a member of the Dialogue Sub Unit, later the Office on Inter religious Relations. Cracknell's scholarship is widely cited. Marcus Braybrooke, historian of interreligious relations, refers to Cracknell as "the influential Methodist thinker" in his contribution to Islam and Global Dialogue (2005) (edited by Roger Boase).
Мәсіхшілердің ойлануын ынталандыру
Кракнелл көптілікті қоғамдағы дін қызметкерлерін даярлау қауымдастығын құрды, ол бірнеше жыл бойы 200-ден астам дін қызметкерлері қатысқан жыл сайынғы конференцияларды өткізді, теологиялық білім берудің көпмәдениеттіліктің шындығы мен қиындықтарына қалай жауап беру керектігін зерттеді. Ұлыбританияда азаматтық, үлкендік пен жақындық сезімі және елдің христиандық мұрасының (және орнатылған шіркеудің) орны туралы ұлттық әңгіме дамыған кезде, Кракнелл осы талқылауға маңызды христиандық үлес жариялауға әкелген процесті бастады, «Британияға тиесілілік: көптілді қоғамда дін мен үлкендік туралы христиандық көзқарас» (1991) (Роджер Хукер мен Джон Саргант редакциялаған), соған ол да үлес қосты.
Cracknell founded the Association for Ministerial Training in a Multifaith Society, which held annual conferences attended by upwards of 200 clergy over several years, exploring how theological education ought to respond to the reality and challenges of multiculturalism. As national conversation in the United Kingdom about citizenship, identity and belonging and the place of the nation's Christian heritage (and established Church) developed, Cracknell began the process that resulted in the publication of an important Christian contribution to this discussion, Belonging to Britain: Christian perspectives on religion and identity in a plural society (1991) (edited by Roger Hooker and John Sargant) to which he also contributed.
Кракнеллдің мисиологиясы
Британ шіркеулері кеңесінің дінаралық комитеті сол кезде Миссия бөлімінде орналасқан және негізінен миссионерлік қоғамдармен қаржыландырылғандықтан, директордың қызметінің маңызды бөлігі миссия туралы ой-толғанысқа айналды. Крэкнеллдің христиандық миссияға деген тұрақты қызығушылығын 2000 жылы Мартин Форвард редакциялаған «Ұлы тапсырма» атты жинақтағы оның ғылыми еңбегі үшін таңдалған атау көрсетіп тұр. Кракнеллдің 1985 жылы БКК-де қызмет еткен кезінде жазған «Жаңа қарым-қатынасқа қарай» кітабында, ол Жохан 14:6 және Елшілердің істері 4:2 сияқты, христиандар Исаны Раббы және Құтқарушы деп еркіндікпен мойындау арқылы ғана құтқарылуға болатынын дәлелдеу үшін жиі сілтеме жасайтын Киелі кітаптың көптеген үзінділерін зерттеді. Кракнелл құтқарылуды «Атымен» табуға болатынын, бірақ «Оның аты – аты, себебі ол адамдарға Құдайдың өзіне тән рақым мен махаббатқа ие болудың жолын ұсынады» деп аргументтеді. Оның Киелі кітап тілдеріндегі шеберлігі көбінесе сыншыларды қарусыз қалдырды, олар оның тәсілін христиандық шындыққа опасыздық деп қарады, бірақ екі өсиеттің ағылшын тіліндегі аудармаларына сүйенді. Ариараджа «миссияның барлық жағымды аспектілерін жоққа шығармай», Кракнелл христиандарды «мәдени үстемдікке негізделген көзқарастардан» арылып, басқаларға деген көзқарастарын қайта қарауға шақырады. Хью Годдард Кракнеллдің (1994) еңбегінде 1910 жылғы Протестанттық әлемдік миссионерлік конференциясын «толыққанды зерттей келіп», «кейбір жағынан, он тоғызыншы ғасырғы христиандық ойлау, тіпті кейбір миссионерлердің ойлауы да, христиандық пен басқа діндер арасындағы үзіліс емес, байланыстылық туралы ойлауға кейінгі христиандық ойлаудан гөрі көбірек дайын болды» деген қорытындыға келгенін айтады. «Осы тұрғыдан алғанда», - дейді Годдард, - Кракнелл «Барт пен Крамердің ықпалымен, жиырмасыншы ғасыр алға емес, кері кетті» деп санайды. Крэкнелл осы кітабы үшін Оксфорд университетінің BD дәрежесімен марапатталды.
The fact that the interfaith committee at the British Council of Churches was at the time located within the Mission Division and was mainly funded by Missionary Societies made reflection on mission an almost inevitable aspect of the director's role. Cracknell's sustained interest in Christian mission is indicated by the title chosen for the 2000 volume, A Great Commission, edited by Martin Forward, in honor of his scholarly contribution. Cracknell's 1985 book, Towards A New Relationship written while serving at the BCC explored many of the Biblical passages, such as John 14: 6 and Acts 4: 2 that Christian cite to defend an exclusive view of salvation as found only through an explicit, with the lips confession of Jesus as Lord and Savior. Cracknell argued that salvation is to be found "in the Name" but that "His Name is the Name because it affords the means by which human beings share in the grace and love that is the nature of God himself" His linguistic skill with the Biblical languages often disarmed critics, who saw his approach as a betrayal of Christian truth but who relied on English translations of the two testaments. Ariarajah says that "without denying any of the positive aspects of mission", Cracknell challenges Christians to re think their attitudes to Others free from "prejudices stemming from the assumption of cultural superiority." Hugh Goddard refers to a "detailed study" of the Protestant World Missionary Conference of 1910 in Cracknell (1994) in which he "concluded that in some ways nineteenth century Christian thinking, including that of some missionaries, was readier than subsequent Christian thought to contemplate continuity rather than discontinuity between Christianity and other religions". "In that sense", says Goddard, Cracknell suggests that "under the influence of Barth and Kraemer the twentieth century has gone backwards rather than forwards." Cracknell was awarded his Oxford BD for this book.
Желі құру
Ұлыбритания мен Ирландияда, Еуропада және одан тыс жерлерде дінаралық диалогты насихаттап, христиандардың басқа діндермен қарым-қатынастары туралы ойлануға мәжбүр болған жағдайларды зерттеп, Кракнелл олардың тәжірибесінен үйренуге, сонымен қатар сенімнің мағынасын тарылта түсінуге қарсы тұруға тырысты – сенім әрқашан Құдайдың сыйы, адамның еңбегі емес. Африкадағы өзінің тәжірибесі оны Батыс христиандығының нәсілдік және өркениеттік басымдық сияқты мәдени көзқарастарға тым байланысқан деп санауға әкелді, одан арылу қажет. Ариараджа да Кракнеллдің Құдайдың жоспарындағы ұлттардың рөлін зерттеуін жоғары бағалады, барлық ұлттардың мәдениеттері мен сенімдері құнды болса, неге Құдай олардың көбеюіне рұқсат берді деген сұрақ қойды. БКК-ға кіретін шіркеулерде және олардың сыртында жұмыс істеп, Кракнелл түрлі діндерден адал жандардың желісін құрды, дінаралық кездесу топтарын құруға демеу берді және оларды дамытты. Олардың көпшілігі кейін ол қызметтен кеткеннен кейін құрылған Ұлыбританиядағы Дінаралық Желіге қосылды. Кракнелл Ұлыбританиядағы түрлі діни қауымдардың жетекші өкілдерімен жақын қарым-қатынас орнатты. Дін бостандығын қорғаушы Кракнелл INFORM құрылуына көмектесті – бұл жаңа діни қозғалыстар туралы ақпарат беруге арналған, мемлекеттік қаржыландырылатын бюро, оның ішінде Саентология және Біріктіру шіркеуі сияқты кейбіреулері жамандалған қозғалыстар туралы да ақпарат береді.
Travelling widely throughout the United Kingdom and Ireland, in Europe and beyond promoting interfaith dialogue and visiting situations where Christian found themselves compelled to think about their relations with the religious Other, Cracknell was concerned to learn from their experiences but to also challenge a narrow perception of the meaning of faith, which is always God's gift and never a human work. His own experience in Africa led him to view Western Christianity as too tied to cultural assumptions such as those of racial and civilizational superiority, from which it needs to be liberated. Ariarajah also praises Cracknell's exploration of the role of nations in God's purposes, when he asks if the cultures and faiths of all nations are not of value and worth, why did God permit their proliferation? Working within the member churches of the BCC and outside the churches, Cracknell networked groups of committed individuals from across the faiths, encouraging and nurturing the formation of interfaith encounter groups. Many later affiliated with the Interfaith Network for the United Kingdom, a body that was launched just after he left office. Cracknell developed close personal relations with leading members of the various faith communities in the UK. A defender of religious liberty, he also helped to establish INFORM, a state funded bureau for information on New Religious Movements including some that tend to be demonized, such as Scientology and the Unification Church.
Журналдың негізін қалаушы ретінде
Крэкнелл 1986 жылдан 1990 жылға дейін «Discernment» журналын құрып, бас редакторы болды, ол 1998 жылға дейін шығарыла берді.
Cracknell was founder editor of the journal Discernment (from 1986 until 1990), which continued to be published through until 1998.
Уэсли үйі, Кембридж
BCC-де 10 жыл қызмет еткеннен кейін Кракнелл Кембридждегі Уэсли Хаусқа көшті, онда ол теология ғылымының Майкл Гаттеридж атындағы профессоры болды және аға оқытушы қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің дінаралық байланыстар бөлімімен және басқа дінаралық ұйымдармен тығыз байланыста жұмысын жалғастырды. Кембридждегі қызмет кезеңінде Кракнелл Теологиялық федерацияның президенті болды (1988-1995 жылдар). Көптеген еңбектерінде Кракнелл Уилфред Кантуэлл Смиттің зерттеулеріне сүйенді, оның тәсілі басқаларға өздерін анықтауға мүмкіндік береді, Мәсіхтен тыс Құдайды сезіну туралы кез келген мәлімдеме жалған болуы керек деген сияқты алдын ала жасалған пікірлерді қабылдауға қарсы тұрады. Оның орнын бұрын Британ методистік шіркеуінің дінаралық қатынастарын басқарған және БКК комитетінің жұмысына қатысқан Мартин Форвард басты.
After 10 years at the BCC, Cracknell moved to Wesley House, Cambridge where he held the Michael Gutteridge Chair in Theology and was Senior Tutor, continuing at the same time to work closely with the interfaith desk of the World Council of Churches and other interfaith groups. During his tenure in Cambridge, Cracknell also served as President of the Theological Federation (1988 to 1995). In much of his writing, Cracknell drew on the scholarship of Wilfred Cantwell Smith whose approach allows Others to define themselves, resisting the temptation to impose preconceived assumptions such as that any claim to experience God outside of Christ must be false. He was succeeded at Wesley by Martin Forward who had directed interfaith relations for the British Methodist Church and who was also involved in the work of the BCC committee.
Техас Христиан Университеті
Сегіз жыл Кембрижде болғаннан кейін, ол Техас христиан университетінің Брит діни мектебінде (Форт-Уорт, Техас) теология және жаһандық зерттеулер профессоры (кейін ерекше профессор) қызметін атқарды. Осы уақытта Крэкнеллдің әйелі Сьюзан Уайт та Бритте оқытуды бастады. Бритте жұмыс істеген кезінде ол Уилфред Кантуэлл Смит туралы оқулық, Дүниежүзілік методизм кітабын (бірлескен автор ретінде) және «Жақсы және жомарт иман» кітабын, сондай-ақ мақалалар мен рецензиялар жазды. Кракнелл Кембридж университетінің Весли Хаусы арқылы Брит студенттері үшін шетелдегі жазғы оқу бағдарламасын да басқарды. 2007 жылы зейнетке шықты. Ол Вермонт штатына көшіп, онда Sutton Books атты кітап дүкенін ашты. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін де түрлі колледждер мен университеттерде дінаралық қатынастар бойынша лекциялар оқып, семинарлар өткізіп жүрді.
After eight years in Cambridge, he took a position as Professor of Theology and Global Studies (later appointed Distinguished Professor) at Brite Divinity School, Texas Christian University, Fort Worth, Texas. At the same time, Cracknell's wife, Susan White, began teaching at Brite as well. While at Brite, he produced his reader on Wilfred Cantwell Smith, his book on World Methodism (as co author) and his Good and Generous Faith as well as articles and reviews. Cracknell also oversaw a summer study abroad program for Brite students through Wesley House at University of Cambridge. He retired in 2007. He moved to Vermont to live there, where he operated Sutton Books, a book shop. He continued to lecture and to lead seminars on interfaith relations at various colleges and universities during his retirement.