Кіріспе

Англия шіркеуінің епархиясы – Честерде орналасқан ортағасырлық епархия.

Честер епархиясы – Англия шіркеуінің Йорк провинциясындағы епархиясы, ол 1974 жылға дейінгі Чешир графлығының аумағын, соның ішінде Виррал және Стокпорт, Траффорд және Темсайд аймақтарының бір бөлігін қамтиды.

Ежелгі епархия

XVI ғасырға дейін қалада епископ пен кафедралық собор болған, бірақ олар үнемі жұмыс істемеген. Нормандтар басып алғанға дейін де "Честер епискобы" деген атау құжаттарда кездеседі, бірақ бұл титул иелері не Мерсия епискобы, не Личфилд епискобы деп аталуы тиіс. 1075 жылы Лондон кеңесі епископтық орындықтарды қалаларға көшіру туралы шешім қабылдағаннан кейін, Личфилд епискобы Питер өзінің орындығын Личфилдтен Честерге көшіріп, Честер епискобы деп танылды. Ол сонда Әулие Иоанн Баптистің колледж шіркеуін өз кафедралық соборы ретінде таңдады. Бірақ келесі епископ (1102 жылы) бай монастырь болғандықтан епископтық резиденцияны Честерде қалдырып, епископтық орынды Ковентриге көшірді. Ковентри және Личфилд епархиясының аумағы өте кең болды, сондықтан Честерде соборға ұқсас бірдеңе болуы ыңғайлы болды, тіпті собордың өзі басқа жерде болса да; осылайша, Әулие Иоанн шіркеуі ұзақ уақыт бойы собор мәртебесіне ие болды және Реформацияға дейін өзінің деканы мен зайырлы канондардан тұратын тарауы болды. Честердегі маңызды діни орталық – бұл Әулие Вербургтың бенедиктин монастыры, оның үлкен шіркеуі ақырында Ғайса Мәсіх және Құдіретті Таңшолпан Марияның кафедралық соборына айналды. Бұл жер римдіктердің христиандық кезеңінде де Әулие Петр мен Пауылға арналған шіркеумен қамтылған, ал саксон дәуірінде Әулие Вербург пен Әулие Освальдқа қайта бағышталған. 1093 жылға дейін шіркеуге зайырлы канондардың шағын тобы қызмет етті, содан кейін Честер графы Хью Лупус оны ірі бенедиктин монастырына айналдырды. Осы жобада ол Бектің преоры болған Әулие Ансельмнің көмегіне ие болды, ол өзінің монахтарының бірі Ричардты алғашқы аббат болуға жіберді. Ол және оның ізбасарлары жаңа нормандық шіркеу салды. Монастырь, валликтардың шабуылдарынан және теңіздің енуінен мүлік шығынына ұшыраса да, гүлденді, ал XIII, XIV және XV ғасырларда монахтар өздерінің нормандық шіркеуін готикалық ғимаратқа айналдырды. Бұл шіркеу Англияның ең ұлы соборларының қатарына жатпаса да, оның мәртебесіне лайықты және готикалық сәулеттің эволюциясын зерттеу үшін құнды материал болып табылады. Ол туралы былай делінген: "Ол әрқашан ұсақ-түйек нәрселерде қанағаттандырады, бірақ маңызды ерекшеліктерінде көңіл көншітпейді". Аббаттың соңғысы Джон немесе Томас Кларк болды, ол жылдық кірісі 1003 фунт стерлинг, 5 шиллинг және 11 пенни болатын аббаттығынан бас тартып, оны патшаға тапсырды.

1541 жылдан 1836 жылға дейін

Реформация кезінде 1541 жылдың 14 тамызында Личфилд және Ковентри епархиясының Честер архидиакондығынан, Чешир және Ланкаширді қамтитын, сондай-ақ Йорк епархиясының Ричмонд архидиакондығынан епархия құрылды. Бұл епархия бастапқыда Кентербери провинциясының құрамында болды, бірақ сол жылдың аяғында Йорк провинциясына жылжу жасады.

1836 жылдан бастап

1836 жылдан бастап, бірқатар шекара өзгерістері епархияның көлемін айтарлықтай кішірейтіп, оның аумағы 1974 жылға дейін болған Чешир әкімшілік округінің аумағымен шамалас болды. Епархияның бес маңызды шекара өзгерісінің тізбегі басталды. 1836 жылы Боробридж, Кэттерик және Ричмонд деканаттары, сондай-ақ Лонсдейл деканатының жартысы Честерден алынып, жаңадан құрылған Рипон епархиясының құрамына енді, сонымен қатар Йорк епархиясынан да бөліктер алынды. 1847 жылы Амундернесс, Блэкберн, Лейланд және Манчестер деканаттары, Лонсдейл деканатының тағы бір үлкен бөлігі және Кендал деканатының шамамен үштен бірі сол кездегі жаңа Манчестер епархиясын құру үшін алынды. Бұған қоса, Уоррингтон (Ли) деканатының бір бөлігі де осы жаңа Манчестер епархиясына берілді. Сонымен бірге, Бангор деканаты Сент-Асаф епархиясына ауыстырылды. Бұл Копленд, Фурнесс және Кендал мен Лонсдейл деканаттарының қалған бөліктерін Честер маңындағы епархияның негізгі бөлігінен бөліп, оларды Карлайл епархиясына беру туралы қаулы қабылданды, бірақ бұл үшін Карлайлдің сол кездегі епископының келісімі немесе жаңа епископтың тағайындалуы қажет болды. 1849 жылы Уэльске дейін созылған Честер деканатының бөлігі Сент-Асаф епархиясына берілді. Ланкаширдің солтүстігіндегі және Көлдер айманындағы жеке деканаттар 1856 жылы Генри Монтегю Вильерс тағайындалғаннан кейін Карлайл епархиясына ауыстырылды. Соңында, 1880 жылы Уоррингтон деканатының қалған бөлігі жаңа Ливерпуль епархиясын құру үшін пайдаланылды. Осы кезде Честер епархиясы қазіргі көлеміне дейін қысқарды.