Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Outcasts – 1968-1969 жылдар маусымында ABC телеарнасында көрсетілген американдық батыс телесериалы. Сериалда Дон Мюррей мен Отис Янг басты рөлдерде ойнайды. Бұл сериал афроамерикалық актердің басты рөлде ойнаған тұңғыш теле-вестерн болып табылады.
The Outcasts is an American Western television series, appearing on ABC in the 1968 69 season. The series stars Don Murray and Otis Young. It is most notable for being the first television Western with an African American co star.
Қысқаша мазмұны
Джемаль Дэвид пен Эрл Кори. Бірі қара, бірі ақ; бірі бұрынғы Одақ әскері, бірі бұрынғы Конфедерация офицері; бірі бұрынғы құл, бірі бұрынғы құл иесі. Бірігіп, олар "Шеттен шыққандар" атанды. Осы сөздер 1870 жылдардың басында Джемал Дэвид (Янг) – сыйлық аулаушы, және бұрынғы Конфедерация атты әскер офицері Эрл Кори (Мюррей) туралы әңгіме бастады. Кори Дэвидпен бірлесіп жұмыс істейді. Шоуда бірнеше маңызды тұс болды. Біріншіден, екі батыр дос емес еді. Кори жиі Дэвидті "Ұл" деп атаса, Дэвид оны "Босс" деп шақыратын. Олар қажеттілік тудырғаннан кейін біріккен, екеуі де тез және қару қолдануда шебер, бірақ тартыншақты серіктестер еді. Кори әйелін көтеріп, жұмыс іздеп келгенде, ал Дэвид өзінің қауіпсіздігі үшін тағы бір адамның көмегіне мұқтаж болғанда олардың жолдары кесісті. Әрқайсысының бір-бірінен қажеттісі болды. Дэвид – реалист, ол Коридің қара нәсілді адамның кіре алмайтын жерлерге баруға мүмкіндігін білді. Кейде Кори басқа ақтардың жағында болуды немесе жаңа серігіне көмектесуді ойластыратын. Дэвид болса, бірнеше жыл бұрын қамшы ұстаған, құлдарды "мүлік" деп қараған адамға сенуді үйренуге тиіс болды. Бірақ жаңа жағдайға бейімделгенде, олардың арасында сыпайы құрмет пайда болды. Бұл нағыз достық емес еді. "Біз бірге жолға шығамыз" деді Кори сұрағанда. Бірақ олардың арасындағы жақындық сезімін білдіретін белгілер болды. Байлық пен кедейлік арасындағы қарама-қайшылық өте айқын емес еді. Эрл Кори Вирджиниядағы плантацияда өмір сүрген бай адам еді. Соғыстан кейін ол өз плантациясына оралғанда, ол бұрынғыдай еш өзгермегенін көрді, бірақ енді ол Одаққа адал бауырының қолында болды, оны Кори және басқа оңтүстік тұрғындары сатқын деп есептеді. Одақ армиясы мен пайдакүнемдер билікке келгеннен кейін Кори мүлде ештеңесіз қалды. Ал Джемал Дэвид болса, ешқашан ештеңеге ие болмаған құл еді. Тіпті оның аты да шаш күтіміне арналған бір дәрі-дәрмектен құрастырылған. Бірақ қазір ол өзінің стандарты бойынша жетістікке жеткен еді. Эрл осы "жаңа" ортада шаршағыш болса, Джемал бәрін оңай қабылдады, өйткені ол, өзі айтқандай: "қиын және ұзақ жолдан" өтіп келген. Екеуі де тек қазіргі күнмен өмір сүрді.
"Jemal David and Earl Corey. One black, one white; one ex Union soldier, one ex Confederate officer; one ex slave, one ex slave owner. Together, they are the Outcasts." Those words opened a series telling the story of bounty hunter Jemal David (Young) and ex Confederate cavalry officer Earl Corey (Murray) who teams up with David in the early 1870s. Several dynamics ran through the show. For one, the two heroes were not friends Corey would frequently to call David "Boy" and David would call him "Boss". They were reluctant partners, both very fast and deadly with a gun, who were thrown together by circumstance when Corey walked into town carrying his saddle and needing a job, and David badly needing another gun to watch his back. Each had something the other wanted. And David was a realist, knowing there were places Corey could enter that he, a black man, could not. There were times when Corey had to ponder whether to side with other whites or back up his new partner. And David had to learn to trust a man who, a few years before, had held the whip hand literally and who once considered slaves to be "inventory". But, as they moved through their new situation, a grudging respect came into being. It was not real friendship. "We ride together" Corey said, when asked. But there were hints along the way. A rich poor dichotomy was very subtle. Earl Corey had lived on a Virginia plantation, a rich man, who returned after the war to find his plantation untouched, everything just as he left it but now in the hands of his pro Union brother whom Corey, and other Southerners, considered a traitor. With the Union army and the carpetbaggers now in charge, Corey found himself with nothing. Jemal David, on the other hand, had been a slave who had never owned anything. Even his name was manufactured from a bottle of hair tonic. But he was now fairly prosperous, at least by his own standards. Earl tended to be tense in this "new" environment, but Jemal took things in stride, having come up, as he said: "a tough road a long, hard road " Both men lived only for the day.
Фильм
1973 жылы сериалдың бірнеше бөлімдері «Мені дұрыс атыммен ата» деген атаумен шетелде көрсетілді.
In 1973, several episodes of the series were compiled together as an overseas theatrical release entitled Call Me By My Rightful Name.
Синдикаттау
The Outcasts 2016 және 2020 жылдар аралығында GetTV классикалық телеарнасында жексенбі күндері таңертең көрсетілді. 2021 жылдың қазан айынан бастап GetTV The Outcasts-ті сенбі және жексенбі күндері таңертең эфирге шығара бастады.
The Outcasts aired on the classic TV network GetTV on Sunday mornings between 2016 and 2020. In October 2021, GetTV began airing The Outcasts on Saturday and Sunday mornings.
Қабылдау
Шоу "артық зорлық-зомбылық" көрсеткені үшін сынға ұшырап, 26 эпизодтан кейін жабылды. Харлан Эллисон "Лос-Анджелес еркін баспасөзінде" жариялаған рецензиясында шоуды айыптады. Оның сөзінше, қара терілі кейіпкерді енгізудің мақсаты – қара адамдардың "қоғамның қалыпты, еңбек ететін мүшелері" екенін көрсету болған, бірақ сценарийшілер мен продюсерлердің қара адамдарды нағыз өмірдегідей бейнелеуге қабілеті жетпеген. Дэвид бақылап тұрғанда Кори мейрамхана иесінің әйелін сүйіктісіне айналдырған эпизодты мысалға келтіре отырып, ол сол заманда қара-ақ түсті махаббаттың мүмкін еместігін көрсетудің шынайы екенін мойындады, бірақ Дэвидтің қалыпты сезімдері бар екенін көрсетудің қиын емес еді: керісінше, "қара адамға өзінің ашуын, жалғыздығын және өшпенділігін тек қару арқылы білдіруге рұқсат етілді. Бұл қандай шалақ пропаганда екенін білеміз".
The show was criticized for "excessive violence", and was canceled after 26 episodes. Harlan Ellison deplored the show in his review for the Los Angeles Free Press. The inclusion of a black character, he said, was supposed to illustrate that black people were "normal, functioning members of the society", but the writers and producers were so out of touch that they were incapable of portraying black people as they really are. Citing an episode where Corey seduces an innkeeper's wife while David watches, he conceded that it was realistic to show black/white romance as unthinkable for the time, but that showing David as having normal desires wouldn't have been too much to ask: instead, "the black man is allowed to vent his frustration and loneliness and hostility only through the use of the gun. We know what jingo propaganda that parallels."